De offi. or.C8

quitur tex. in dicto. §. ſi ꝟo crimē. ſꝫ ſi nō tradit̉ ſibi vtſit de foro ſuo: ſꝫ iudex eccl̓iaſticꝰ petit vt executor exequat̉ ſuā ſnīam: tūc ſatis pōt teneri opi. Inno. h̓. vt iudex ſecularis illā ſnīam exeqͣtur lꝫ ſibi nō fiat fides d̓ ꝓceſſu. facit dictū. c. ij. de excep. li. vj. in executōe eiꝰ iuſticie videt̉ iſte ſecularis inferior. ar. xxiij. q. v. ī. c. pͥnceps⁊. c. admīſtratores. Sꝫ ſi iudex ſecularis ſciret ſnīaꝫ iniuſtā poſſet dici ꝙ nō tenet̉ illā exeqͥ ſaltē in cā crimīaliqꝛ nō dꝫ eſſe executor ad malū ꝯͣ ꝯſcīam. facit. l. nō tm̄.ff. de ap. Et ꝑ hͦ decipit̉ alia q̄ſtio no. quaꝫ poſuit Ioo. Ep̄us volebat viſitarean. hic. ⁊ fuit Io. de mō. mudixit ſe exēptuꝫ ⁊ apquēdaꝫ p̄latū inferioad papā. ep̄us excōiouꝫ. ⁊ qꝛ ille n̄ curat de excōicatōe petit a iudice ſeculari vt daret ſibi familiā ⁊ auxiliuꝫ ſuū. iſte ꝟo qͥ appellabat ꝯͣdicebat. ⁊ q̄rebat̉ qͥd face̓debebat iudex ſecularis? ⁊ poſt multa iſte qͥ diſputauitꝯcluſit ꝙ nō tenebat̉ impedere auxiliū. qꝛ tenetdere ꝯͣ rebelles ⁊ reſiſtētes ep̄o d̓ facto: ſecꝰ aūt⁊ in dubio p̄ſumēdū eſt ꝓ appellāte vt deferat̉ ſedi apoſtolice. ar. c. directe. de ap. ⁊ cū hac deciſiōe trāſeūt h̓ cōniter doc. qd̓ eſt valde noͣ. qꝛ facit ad multa. vt ſi ſb̓ditus etiā nō exēptꝰ ex iuſta cauſa appellauit non dꝫ iudex ſecularis dare ſuū auxiliū ad petitōeꝫ ep̄i ꝯͣ illū ſb̓ditū. tn̄ in caſu ſupra poſito forte aliud poſſet dici ꝑ. c.cū ꝑſone. de pͥuil̓. li. vj. qꝛ cū al̓s ſubditꝰ dicit ſe exēptuꝫdꝫ exhibere priuilegiū qd̓ ſibi tribuit cāꝫ p̄ſcribēdi: al̓spōt ep̄us vti iuriſditōe ſua cū habeat iuriſditōem fundatā de iure cōi. ergo ſi nō ſeruat ſubditꝰ qd̓ ibi dr̄ pōtep̄us legittime petere auxiliū brachij ſecularis. vide tn̄ īhoc qd̓ dixi poſt Inn. in. c. venerabili. jͣ. de cēſi. Itē ſcias ꝙ ab eo qd̓. sͣ. dixi ꝙ iudex eccl̓iaſticus dꝫ excōicarrebelles iudici ſeculari: ⁊ ecōtra iudex ſecunire ⁊ aīaduertere in rebelles iudici eccl̓iaſtico. Inn. recedit et videt̉ velle ꝙ nec iſte dꝫ illos excōicare. nec illeſecularis iſtos ꝓſcribere vel bānire: ſꝫ ſatis eſt eos vitare. ſꝫ Hoſt. tenet primū qd̓ eſt noͣ. dicens ꝙ ad petitōeꝫiudicis eccl̓iaſtici iudex ſecularis debꝫ bānire ⁊ punireſubditos rebelles ⁊ inobediētes iudici eccl̓iaſtico nō cutes de excōicatōe. ita ecōtra ad petitōem iudicis ſeiris dꝫ iudex eccl̓iaſticus interdicere ⁊ excōicare ſb̓ditos rebelles ⁊ ꝓſcriptos a iudice ſeculari. ⁊ ad hoc allego no. dictū Inno. in. c. lꝫ ex ſuſcepto. de fo. ꝯpet̓. v.dixit ꝙ ſi aliqͥ ſubditi nolūt obedire inō ſuccedit papa in iuriſditōe: ſꝫad domandū illos ſubditos. ⁊ ſic dꝫ eqd̓ pōt. Ex his habes optimū reirepulſis ab eoꝝ dn̄io. nam poſſent implouxiliū eēcleſie. ⁊ eccl̓ia dꝫ ſubditos eis reſiſtētes excōicare ⁊ indicere ¶ In glo. fi. ibi vt ſua aucͣte ⁊cͣ. hͨ expoſitio gl. licet vera eſt in ſe: tn̄ ſatis extranea ad tex. vn̄ alij doc. exponūt nō ad p̄iudicandū eccl̓ie qͦminꝰ poſſit iudicare ſne auxilio brachij ſecularis. Alij dcūt nō ad p̄iudum .ſ. illi ꝯtra quē petit̉ auxiliū. qꝛ nō dꝫ ardi ꝯtra iudiciū. ⁊ hoc etiā ſenſit Inno. vt dixi. sͣ. vel ẜiHoſt. nō ad p̄iudicandū .i. ꝙ ꝑ hoc nō p̄iudicat̉ iudici ſeculari qͦminꝰ poſſit punire ⁊ impone̓ penā tꝑalē. ſꝫ hopi. ſibi n̄ placꝫ. qꝛ nō dꝫ qͥs bis iudicari. xxiij. q. v. quidergo. ⁊ in. l. lꝫ. ff. nau. ca. ſta. niſi dicat̉ ꝙ iudex eccl̓iaſticus imponat penā ſpūalē ſeu pnīam. iudex ꝟo ſecularis imponet penā tꝑaleꝫ. ſꝫ hoc nō placꝫ Hoſt. qꝛ eccleſia dꝫ defendere penitētē. xj. q. iij. aliud. ⁊ ſic trāſit Io.an. cū Hoſt. Ex hac opi. poſſet colli no. dictū. ſi opi.eſſet vera .ſ. ꝙ punitꝰ ſpūali vel tꝑali pena ꝑ iudicē eccleſiaſticū nō dꝫ puniri de eodē delicto ꝑ iudicē ſeculareꝫ.ſed do. An. nō placet hec ſentētia ꝯcludēti ꝙ qͣlitercunqꝫ fuerit punitꝰ a iudice ecc̄iaſtico pōt tꝑalit puniri periudicē ſecl̓arē ſi ē deſua iuriſditōe. all̓. no. ꝑ Inn. ī. c. dilectus. de purga. ca. ⁊ ꝑ eum in. c. de his. de accuſa. Egoꝟo puto ꝙ hoc ſit indiſtīcte veꝝ. ſed vide ad hoc tex.

fuiſſe diſputataꝫ. vnde vide ibi ꝑ eum. ⁊ quod no. in ſimili bar. in. l. ij. ff. vi bo. rap. vide qd̓ dixi in. d. c. cum ſitgenerale. ⁊ in. d. c. de hI ſacerdosᵈrdinarius qͥ ſcit nōvt iudex: ſed vt deus/ vel homo ſubditū eſſe criminis reū indetermīate poterit: ſꝫ nō nomīatim euꝫ arguere vel punire. h. d.¶ No. pͦ argumentū optimuꝫ ex tex. ꝙ is qui aliqͥd ſcitex cōfeſſione alicuiꝰ ⁊ in foro penitētiali facta non dicitur illud ſcire ꝓ certo. qꝛ potuit ille nō veꝝ dicere. ⁊ ſicnō habet̉ certa ſciētia. tūc em̄ habet̉ certitudo cum. resdep̄hēdit̉ aliquo ſenſu corꝑeo. ad hoc. iij. q. ix. c. teſtes.⁊. l. ſiqn̄. C. de teſti. hoc em̄ videt̉ ꝓbare iſte tex. duꝫ ponit iſta vt diuerſa. Nam pͦ facit mentōeꝫ cū ꝓ certo ſcitaliquē eſſe reū crin⁊ poſtea ſubijcit̉. vel ſi cōfeſſusrto nō ſciat. ⁊ hoc ꝓbat iſta līfuerit ⁊cͣ. qͣſi tūo. jͣ. aliter ſentiat. in hoc tn̄ nō videtur pōderaſSecūdo nota p̄latū non debere ſubtū nomīatimarguere de aliquo delicto niſi poſſit illuꝫelictuꝫ plenꝓbari. n̄ em̄ credit̉ et̄ ſuꝑiori ſi dicat aliquē eſſe reū criminis. vj. q. ij. in. c. placuit. ⁊ in. c. ſi tm̄. puto tn̄ ꝙ ī ſecreto pōt eum admonere. qꝛ talis admonitio non pōt niſiꝓdeſſe. ar. ij. q. j. ſi peccauerit ¶ Tercio nota ⁊ tene mēti ꝙ de delicto cuiꝰ quis eſt cōſcius vt deus poſſit in publico redarguere peccatorē in genere: tn̄ nō determīate. hoc etiā colliemplo xp̄i. ſciebat em̄ deus eum iudam tradituon oīno ſiluit: ſed in genere eum redarguebat ⁊ppl̓iciū mīabat̉ dū dicebat ꝙ melius erat ſi naet homo ille ⁊cͣ. ⁊ tene mēti hocn̄ in quo poteſt ſacerdos delictum ſibi cōfegenere redarguere ¶ Item nota ⁊bet dāno illato pōt recurri ad iudicem eccleſivt excōmunicet eū qui damnū intutermīate quis damnū intuleritortalis debet recurri ad eccleſiā.in hoc tex. iſte pōt quotidie pran̄ neſcit̉ auctor furti. ¶ Itē noōt quis in eodē facto habere. naꝫomo: qꝛ vidit. ſecundā vt deus:penitētia. terciam vt iudex: qꝛſt ⁊ ſibi probatū. et poſſunt iſteternatiue ſeu diſtributiue ⁊ etiā ſin̄ vt deus: vel vt homo: vel vtul vt homo qꝛ vidit. ⁊ vt deusItem vt iudex: qꝛ poſtmodū.⁊ hoc ſatis ꝓbat iſte tex. Sedciētie ſibi aduerſari adinuicē in eot poſſit eadē ꝑſona certuꝫ quid ſcire vtē vt homo vel iudex? vide qd̓ dixi ins. §. quia ꝟo. d̓ offi. dele. Item nota caſuꝫ ineccato miniſtrat p̄ſente excōmunire illū eſſe excōmunicatuꝫ. q̄deus. ⁊ ſic optime facit hec lr̄a ī anō debet deſiſtere a celebratōe diuinocp̄ſentibus eſſe excōmunicatū exqͦꝓbari nō poteſt. hoc tn̄ ego admitterē in celebration neceſſaria. ⁊ ita loquit̉ iſte tex. ſecus in voluntaria.fi. ¶ Ultimo nota caſum in quo ſacerdoscorpus chriſti etiā excōmunicato ſixcōmunicatū lꝫ ſciat vt hohoc etiaꝫ colligitur exemplo chriſti quintū nō deneauit iude: ſꝫ ſibi ⁊ alijs apoſtolis cōtulit. vt. jͣ. q. j. c. chriſtꝰ. Sed q̄ro quid ſi ſacerdosproducit̉ in teſtem cōtra reum criminis: nūquid teneatur reſpōdere de eo qd̓ ſcit vt deus: dic ſecure tenēduꝫꝙ non. ad hoc. c. dilectus. de exceſ. p̄la. ⁊ in. c. om̄is vtriuſqꝫ. de pe. ⁊ remiſſ. vnde ſecure reſpōdere poteſt ſe nihil ſcire. quia nō producit̉ in teſtem vt deus: ſed vt homo. ⁊ tanqͣꝫ homo nihil ſcit. Secus aūt eſt ſi neſciret vtdeus: ſꝫ vt homo licꝫ alius ſibi dixiſſet ſecreto ⁊ iuramē