De offi. ordi. 149

hic iuriſditionē. qd̓ patet ex eo qꝛ excoīcabat parochianos ſuos. qd̓ intellige de iure ſpeciali puta ex p̄ſcriptione vel priuilegio nō aūt de iure ꝯmuni vt dixi .s. c. predenti. nam illud eſt ſituatū ſub rubrica de offi. iudi. orſed certū eſt ꝙ plebanus nō eſt iudex ordinarius parochianoꝝ ſuoꝝ in foro ꝯtētioſo loquit̉ ergo de iure ſpeciali. ¶ Nota ergo ꝙ rector eccleſie parochialis habetcuram parochianoꝝ ſuoꝝ ſiue ſint layci ſiue clerici. Equo nota ꝙ inhabitātes ī parochia licꝫ ſint clerici ſuitamen parochiani illius eccleſie. ad hoc facit de ꝯſe. di.j. ⁊ hoc attēdendū. vbi dicit̉ ꝙ clerici debent conuenirvna cū laycis ad audiēdū diuina in eccleſia eoꝝta tercio ꝙ appellatōe ſentētie cenſure cōprehetentia excoīcationis ⁊ interdicti. adde ⁊ ſuſpēſionis. vtin. c. querēti de ver. ſigni. ¶ Itē nota hic expreſſe ꝙopis poſſunt ferre excōicationelati inferioresēſubiectos. ꝯcordat. c. ſicut tuis de ſimo. ⁊. c. cū in eccleſia de ma. ⁊ obe. ⁊. c. ij. de eo qui or. fur. rece. ¶ Itē notaꝙ excōīcationē latam a p̄lato inferiore ſubdito ep̄o poteſt ep̄s relaxare ſi eſt irrōnabilis. ſi aūt eſt rōnabilis nōdebet eam relaxare ſed debet remittere ad ſuū excoīcatorem. Eid autē ſi de facto relaxauit? dic vt in glo. fi.in fi. ¶ ⁊ltimo nota ꝙ ſuꝑiores debēt facere obſeruari ſnīas latas ab inferioribꝰ. ⁊ ſic videt̉ ẜm Inno. ꝙ maior iudex debet mādare executioni ſnīam inferioris. adidem. l. ꝓperandū. §. ſinantē. C. de iudi. ⁊. l. a diuo pio.ff. de re iudi. ⁊ hinc ſumpta occaſione Inno. tractauit h̓nūquid iſti inferiores p̄lati poſſunt eoꝝ ſnīas mādareecutioni an ꝟo debeāt recurrere ad ſuꝑiorē? ⁊ refertrias opi. finaliter ponit noͣ. dictuꝫ ꝙ quilibet iudex ſiuedelegatꝰ ſiue ordinariꝰ pōt exercēdo iuriſditionē quamhabet ſuā ſnīam mādare executioni ſed eam quā nō habet exercere nō poteſt ⁊ tūc debet ad ſuꝑiorē recurrere.Exemplū quilibet iudex eccl̓iaſticꝰ pōt excoīcare etiā ſiſit delegatꝰ inferioris a pͥncipe vt h̓ ⁊ in. c. ex lr̄is de offi.dele. vn̄ excoīcando ⁊ interdicēdo poteſt ſuā ſnīam mādare executioni qꝛ nō excedit metā ſue iuriſditionis. vtꝓbat̉ in d. c. ex lr̄is. Itē pone exemplū in rectore ſcholariū. nam poterit interdicēdo ingreſſuꝫ ſcholarū vel delendo ſcholarē de matricula vel qͥd ſimile ſuā ſnīaꝫ mādare executioni ſed iuriſditionē quā quis nō habet nōpoteſt exercere. vtputa alius iudex qui nō habet ea queſunt meri vel mixti imperij nō pōt manualit̓ pone̓ queꝫin poſſeſſionē vel ducere ad carcerē vel quid ſimile exercere. vt in. l. iubere cauere. ff. de iuriſ. om. iudi. vn̄ ꝓ iſtis⁊ ſimilibꝰ debet recurrere ad ſuꝑiorē habentē ptātem. ⁊ſic intelligit̉. l. a diuo pio p̄all̓. Hāc materiā pleniſſimeexaminaui in. c. ſiquis ꝯtra clericū de fo. ꝯpe. ⁊ dic vt ibizlo. j. in fi ¶ Nota bene hāc glo. ex qua collige dizulas. pͥma ꝙ electꝰ a collegio vel vniuerſitate velitatus ꝑ ſuꝑiorē habet iuriſditionē ordinariā in illosde collegio licet iſte p̄latus ſubſit ep̄o. Scd̓a regula eſtyiſti p̄lati qui p̄ſunt collegio vel al̓s habent iuriſditioīem puta ex cōſuetudine p̄nt excoīcare ſibi ſubiectos ſꝫanathematizare nō pn̄t. Anathema em̄ ꝯpetit ſolis epiſcopis. ⁊ idē no. ij. q. j. nemo ep̄s. Aduerte tn̄ ꝙ int̓ anathema ⁊ excoīcationeꝫ nō eſt dr̄ia quo ad vincula. namvtraqꝫ eſt excoīcatio. ⁊ dicit̉ anathema qͣſi ſuꝑna maledictio. de quo vide qd̓ no. in. c. cum nō ab homīe de iudi. ſed anathema fert̉ cū maiori ſolēnitate qͣꝫ excoīcatōnam fert ep̄s circūſtantibꝰ ſibi. xij. ſacerdotibꝰ ⁊ candelisaccenſis ꝓut habet̉ in. c. debent. xj. q. iij. ⁊ debet fieri inde abſolutio cū maiori ſolēnitate qͣꝫ fit ab excoīcationede qua dicendū vt habet̉ in. c. cū aliquis ea. cā ⁊. q. vndeanathema excedit excoīcationē quo ad maiorē ſolēnitatem ⁊ quo ad opi. vulgariū ⁊ ad terrorē ⁊ in difficultate abſolutionē obtinendi. ⁊ ex his glo. videtur tacite excludere ſimplices ſacerdotes curatos qui nō p̄ſunt collegio iſti nō poſſint excōmunicare. Circa materiā huius

ne iſtorum inferiorum. Innoc. ⁊ Hoſti. videntur ſatishic concor. cum opi. glo. dicunt em̄ ꝙ ad hoc vt quis habeat ordinariaꝫ iuriſditionem in clericos ſeu religioſooportet ꝙ eligatur ab vniuerſitate ſeu collegio ⁊ obtineat ꝯfirmationē a ſuꝑiore habente poteſtateꝫ. ad hocc. nihil de elect. ⁊ qd̓ habetur in aucͣ. de defen. ci. §. ij. dixit etiam Innoc. oportere ꝙ vniuerſitas que iſtum elegit ſit clericoꝝ vel religioſorum quia al̓s non poſſet daſe iuriſditꝭ. in perſonas eccleſiaſticas. Item oportet ꝙiſte electus ſit clericꝰ quia al̓s iuriſditio ſpiritualis in eunon caderet. vt in. c. cum cauſam de p̄ſcrip. ⁊. c. eccleſia.de ꝯſti. ⁊ ex his al̓s dixi ⁊ etiam nunc confirmo ꝙ ſi vniuerſitas ſcholariū eſt ſecularis rector electus ab vniuerſitate etiam ſi ſit clericus nō poteſt habere iuriſditionēin ſcholares clericos. quia vt dixi vniuerſitas ſecularisdat iuriſditionē temporalem nō autem ſpiritualē. quiacum layci nō ſint ſpirituales nō poſſunt eligendo tranſferre iuriſditionē ſpiritualem. ⁊ multo fortius hoc procederet ſi recteycus. Qualiter autē cognoſcatur an vniuerſitas ſit ſecularis vel eccleſiaſtica? dic̄ ſi maior pars eſt ſecularis cenſetur vniuerſitas ſecularis. vtdixi plene in. c. ex lr̄is de conſti. ⁊ Barto. ponit in. l. fi. ff.de coll. il. ⁊ vide an clerici ſubijciantur rectori maxime ſiſint ciues ea que plene tetigi in. c. ſi diligenti de fo. comde. De vno etiam dubito preſuppoſito ꝙ vniuerſitasſcholarium ſit eccletica nunquid electus in rectorempoſſet habere iuriſdit. in clericos exquo non recipit confirmationem a ſuperiore eccleſiaſtico. nam Hoſti. generaliter loquendo ⁊ Inno. in prin. ſue glo. dicunt oportere vt electus cōfirmetur a ſuperiore ſed poſtea in medio glo. non videt̉ aliquid repetere de confirmatione.vnde poteſt dubitari nūquid clerici exercentes ꝓfeſſionem licitam faciant collegium extra eccleſiam ita vt electus per eos in rectorem habeat in ipſos iuriſditionem.nam de laycis certum eſt ꝙ ſi exercent aliquam profeſlicitaꝫ. puta quia ſunt ſcholares barbitonſores ſutor⁊ ſimiles. poſſunt em̄ iſti ſe congregare ⁊ eligere ſibi rectorem qui habebit ordinariam iuriſditioneꝫ in ciuilibꝰin his que ſunt occaſione ſocietatis ⁊ ꝓfeſſionis. ⁊ quāqͣꝫ poſſunt iſti conueniri ſub iſto rectore ſi tamen cōueniuntur ſub maiore iudice loci puta poteſtate non pn̄tdeclinare illius iuriſdit. vt eſt caſus no. in. l. fi. C. de iuriſdi. om. iudi. ⁊ no. h̓ Inno. ⁊ Bar. in. d. l. fi. nam in clericis vt dixi dubito per. c. ſignificaſti de fo. ꝯpe. ⁊. c. de perſona. xj. q. j. nam ep̄s eſt eoꝝ ordinarius nec debent facere ſibi iſta collegia exquo nō ſunt in eccleſia vel ſaltē nōhabent ꝯfirmationē ab ep̄o. nullo em̄ iure hoc cauet̉ ellā. l. fi. que loquit̉ in laycis nō recederē a diſpocanonū diſponentiū ſuꝑ iuriſditione clericoruꝫin hoc tamen vide qd̓ dixi in. d. c. ſi diligenti. vnū tamēſcias ꝙ ceſſante cōſuetudine iſti qui ſunt de collegio eccleſiaſtico licet ſubſint eoꝝ p̄lato inferiori vtputa p̄poſito eccleſie collegiate tamē in crimīalibꝰ corā ſolo ep̄oſunt ꝯueniēdi. xvj. q. ij. viſis in fi. Item in ciuilibꝰ ſi ꝯuenirent̉ coram ep̄o nō pn̄t declinare ſuā iuriſdit. ⁊ dicerꝙ volunt ꝯueniri ſub eoꝝ p̄lato inferiori qꝛ ep̄s ꝯcurrit in iuriſditōe cū iſtis p̄latis inferioribꝰ ⁊ locus eſt p̄uētioni. ar. in. d. l. fi. ⁊ ſentit h̓ Inno. niſi aliud habeat cōſuetudo ⁊ ꝑ hoc qd̓ dicā in glo. ſe. in monachis tn̄ aliucvidet̉ dicendū .ſ. ꝙ primo loco ꝯueniēdi ſunt corā eorabbate ⁊ non corā ep̄o qꝛ īmediate habēt abbateꝫ locodei ſupra eoꝝ caput. vt in. c. ſi religioſus de ele. li. vj. ⁊ inc. ij. de teſta. eo. li. vnde monachus magis tenet̉ obedireabbati qͣꝫ ep̄o. vt no. glo. xj. q. iij. qui reſiſtit. ⁊ habet abbas iuriſditionem in monachos etiaꝫ in criminalibꝰ. vtpatet in. c. ea que. ⁊ in. c. in ſingulis de ſta. regū. vbicūqꝫdeliquerit. ⁊. xviij. q. ij. abbates. ſi tamen eſſet crimen ꝙveniret imponēda pena depoſitionis tūc nō abbas ſedep̄s cognoſcere debet. d. c. viſis in fi. ⁊. xviij. q. ij. monaſteria. Idem ſi abbas eſſet negligens in corrigēdo. vt. jͣ.