De offi. ordina.

ad ꝓhibendū non eſt mere eccleſiaſticū: ſꝫ mixtū. ⁊ hancmaͣꝫ pleniſſime examīani in. c. cū ſit generale. de fo. cōpe. vbi general̓r fui ꝓſecutꝰ: q̄ crimīa ſunt mere eccl̓iaſtica vel mixta ¶ No. ibi libera ptātem. ⁊ tene mēti ꝙ ſialicui dat̉ ptās libera ꝓcedēdi in aliqͦ caſu nō intelligit̉aliqͥd faciat ꝯͣ ius: ſꝫ ſolū vt abſqꝫ alicuiꝰ impedimencētia hͦ poſſit facere. naꝫ ꝟbū libeꝝ hͦ importatno. ī. c. de multa. de p̄ben. ⁊ in. c. lꝫ ep̄us. eo. ti. li.vj. ⁊ optime ꝓbat̉ h̓. ¶ Ultimo nota ꝙ ep̄i pn̄t vbi resexigit īuocare auxiliū brachij ſecularis: puta exigēte rebelliōe ſubditoꝝ. ⁊ iō alibi diſponit̉ ꝙ familia ptātꝭīcurrit excōicatōeꝫ ſi ad mādatū ep̄i capit clericū ⁊ ⁊cit ad carcerē etiā violent̓. vt ī. c. vt fame. d̓ ſen. ex. ⁊ aniudex ſecularis teneat̉ īdiſtincte dare ſuā familiā ⁊ om̄eauxiliū iudici eccl̓iaſtico poſtulāti. jͣ. dicā. ¶ In gl. j. ibicū freq̄ns ⁊ clamoſa fama. vult gͦ gl. tex. reſtrige̓ vt tūcpoſſit ep̄us inqͥrere ꝯͣ ſubditū cuꝫ vehemēs infamia inſurrexit ꝯͣ eū. dicūt doc̄. ⁊ bn̄ hͦ dictū ꝓcede̓ in inqͥſitiōeordinaria ⁊ ſpāli. q̄ .ſ. fit ꝯͣ certā ꝑſonā. ſꝫ gnaͣl̓r nō reqͥrit̉ ꝙ infamia p̄cedat ꝑ hͦ. qꝛ ep̄us viſitādo inqͥrit generalit̓ qͣliter viuāt ppl̓i. ad hͦ. x. q. j. c. relatū. ⁊. c. placuit. ⁊ īc. j. de cēſi. li. vj. ad idē. xxxv. q. vj. ⁊ ī. c. ep̄s ī ſynodo. idēt. nā tūceſt qn̄ delictū eſt notoriū ⁊ neſcit̉ qͥs ilſuꝑior facit inqͥſitōeꝫ gnaͣlē. vt no. Inrsͣ. de elec. ⁊ bar. i. l. fi. ff. de q̄ſti. idē dic̄ad finē puniēdi: ſꝫ ī finē impediēdi ꝓmop̄latōeꝫ vel ad ordines. nā ſine aliqͣ infamia p̄cedēti demouēdi. ad hͦbet tūc ſuꝑior inqͥrere de vita ⁊ moribꝰb̓. de elec. c. j. de poſtu. p̄la. ⁊ ī. c. cūqd̓ le. ⁊ noes: ibi ⁊ de qͦcūqꝫ mortali peccato. Aduerglo. ī ꝟ. cazl. j. frōte videt̉ ſibi ꝯͣria. nam pͦ dicit ꝙ ep̄s dūtaz inqͥrere de cauſis ſynodalibꝰ .i. de cauſis ſpectātibus ad foꝝ eccl̓iaſticū ⁊ dixi de ſynodalibꝰ: qꝛ oēs cauſe olim deferebant̉ ad ſynodū ep̄oꝝ. vj. q. iij. in. c. j. ⁊. ij.⁊ in. c. j. de iudi. tn̄ poſtea ſubijcit ꝙ de qͦlibet pctō mortali dꝫ ep̄s inqͥrere. ⁊ ſic videret̉ exhauſta iuriſditio iudicū ſecl̓ariū ꝯ. c. rex dꝫ. xxiij. q. v. hāc īnos int̓. de pur. ca. vbi bo. gl. ⁊ lōge latnerale. Et ꝯclude ꝓ ītellectu gl. ꝙ q̄dā ſunt crimīa mere eccl̓iaſtica de qͥbꝰ iudex ſecl̓aris nullo mō ſe intromittere pōt: vt eſt crimē hereſis. de here. vt inqͥſitōis. §. ꝓhibemꝰ. li. vj. Quedā ſunt crimīa mixta: de qͥbꝰ vterqꝫſcꝫ ſecularis ⁊ eccl̓iaſticꝰ cognoſce̓ p̄n̄t: vt crimē ſacrilegij. vt in. c. cū ſit generale: pall̓. ⁊ in. c. felicis. de pe. li. vj.Regularit̓ ꝟo de alijs crimībꝰ in terris imꝑij nō pōt iudex eccl̓iaſticꝰ ſe impedire niſi īdirecte qͦ ad pnīam imponendā ⁊ ad delictū ꝓhibendū. vt ī. c. nouit. de iudi.niſi delictū ſit notoriū. nā tūc cū dep̄hendat̉ neiudicis ſecularis pōt iudex cccl̓iaſticꝰ ꝓcedere. vt no. h̓Inno. ⁊ ī. d. c. nouit. facit. c. j. in. §. notoria. de cēſi. li. vj.Et in fi. glo. no. gl. qꝛ ſatis eſt plena ī materia ſua. ⁊ idēſentit glo. in. c. iudicet. iij. q. vij. ⁊ ꝯcludit gl. ꝙ neqꝫ cōdemnādo neqꝫ abſoluēdo dꝫ iudex ſeqͥ ꝯſcīaꝫ ſuā: ſedmoueri ex ꝓbatōibꝰ corā eo factis. Do. an. recitat h̓ dicta Cal. q̄ poſuit in. c. paſtoral̓. §. qꝛ ꝟo. sͣ. de of. dele. etibi ego recitaui ⁊ pl̓e examīaui iſtū paſſum. ⁊ ſequit̉ doAn. Cal. p̄terqͣꝫ in vno. dicit em̄ ꝙ ſi iudex hꝫ ꝯſcīaꝫ ꝯͣreū. ſꝫ accuſator nō ꝓbat: nō dꝫ eū abſoluere diffinitiueſolū ab obſeruatōe iudicij. qꝛ ſi abſolvt dicit Cal. ſeueret diffinitiue illa ſnīa obſtaret in alio iudicio. ⁊ ſic reus trāſiret impunitꝰ. ſꝫ mihi plꝰ placꝫ opi. Cal. qꝛ ī nullo facit ꝯͣ ꝯſcīam in abſoluēdo eū pure ⁊ ſimpl̓r. qꝛ nonſequit̉ eſt crimīoſus: gͦ neceſſario ꝯdēnādus. qꝛ nō debet ꝯdēnari crimīoſus niſi accuſet̉ ⁊ ꝓbet̉. vt. vj. q. ij.c. ſi tm̄. ⁊ in. c. hoc placuit. ⁊ in. l. ex reſcripto. ff. de mune.⁊ hono. vn̄ exquo delictū nō eſt ꝓbatū dꝫ illū abſoluere. qꝛ occulta ſunt relinq̄nda iudicio dei. vj. q. j. ſi om̄esfacit. c. qͣliter ⁊ qn̄. el. j. in fi. de accu. Iteꝫ chriſtꝰ ſimpliciter abſoluit mulierē quā ſciebat adulterā dū dixit qͥste accuſauit mulier? ⁊ illa rn̄dente nemo dn̄e: dixit chri

ſtus nec ego te ꝯdēnabo: vade ⁊ amplius noli peccare.vt habet̉ in euāgelio Chriſti aūt actio noſtra eſt inſtructio. vt. jͣ. c. ꝓxi. ⁊. ij. q. j. deus. ⁊. c. ſignificaſti. sͣ. de elec. etlꝫ iſte euitet penā corꝑalem nō euitabit eternā. ſecꝰ ecōtra qn̄ iudex hꝫ ꝯſcientiā firmā ꝓ reo. non em̄ debet eūꝯdēnare ꝓpter ꝓbatōes. qꝛ innocēs nō eſt puniēdus. ⁊certe tūc faceret ꝯͣ ꝯſcientiā ſi puniret innocentē ¶ Ultimo ergo aduerte qꝛ glo. inepte poſuit additōeꝫ in fi.ꝯͣ ꝯſcientiā iudicat punit̉. ⁊ tn̄ primo dixepet iudicare ẜm ꝯſcientiā: ſed ẜm allenec glo. fideliter recitat caſuꝫ illius. c. cū eterni. nōꝫꝯtra ꝯſcīam ſit puniēdus. naꝫpl̓r non dr̄ ꝙc diſceptatio: ſꝫ dicit cōtra cōoc diceret ceſſcientiā ⁊ ꝯtra iuſticiā. qͣſi dicat ꝙ ſi iudicat ſimpl̓r cōtra iuſticiā nō incurrit penā. de qͦ ibi: niſi etiā faciat cōtra ꝯſcīam. naꝫ ſepe iudex iudicat iniuſte ꝑ erroreꝫ ⁊ n̄ta ſciētia: quo caſu nō punit̉ illa pena de qua ibi.ponderādo illū tex. potes euitare ꝯrium qd̓ de itū ſtricte formari poteſt ¶ In glo. in ꝟ. prx ſecularis defi. Nota duo ex glo. ꝙ ſicut inclelaſicus debet inuare ſecula. iancoita lididere ſuū brachiū ⁊ auxiliū iudict rra ſuabditos ſibirebelles. Secūdo nota ꝙ iudex ſecularis pōtexcōicatōem ad dandū familiā ⁊ auxiliū ſuuꝫcleſiaſtico. Inno. fatet̉ hoc primū. ſꝫ dat duas differētias in hoc int̓ eccl̓iaſticū ⁊ ſecularē. qꝛ eccl̓iaſticus poteſt cōpellere ſecularē ſi nō vellet ſibi impēdere auxin glo. ſed non ecōtra. qꝛ ſeculavt in iurire eccleſiaſticū. qꝛ maior eſt eo. facit. c.nō poteſt cōpc. legimꝰ. in fi. xciij. di ¶ Secūda diffeqͣliter. de iudi.rentia qꝛ eccl̓iaſticus nō tenet̉ iuuare ſecularē iudicem.puta excōicando ſibi rebelles: niſi priꝰ fiat ſibi fides d̓ ꝓē niſi p̄mittat ad monitōeꝫ ⁊ceſſu. qꝛ nō debet excōicex iuſta cauſa. ſꝫ facta ſibi fide ꝙ ſubditus iniuſte eſt r̄bellis dꝫ iudex eccl̓iaſticus illū bannitū ſeu rebellem vꝓſcriptū ꝑ iudicē ſecularē excōicare. ſꝫ ecōtra iudex ſicularis debet obtemꝑare iudici eccleſiaſtico: licꝫ nō faciat ſibi fideꝫ de ꝓceſſu. ſꝫ poſtea Inuo. videt̉ ſe limitare:liciū iudex eccl̓iaſticus petit auxiliūdicens ꝙ ſi exp̄i ſeculari ꝙ iniuſte petit nona iudice ſeculris ſibi impēdere auxiliuꝫ. qͥatenet̉. nec diū. ⁊ ſic intellinō debet eū īlicaudū ⁊cͣ. nam iudexiſtū tex. ibi cīeccl̓iaſtico ẜm euꝫferior: ſꝫ pariſte petit. facit. xc.are ſi inideo nōſi petit auxiliū in iudiciobū no. Eō fuit appellatuꝫ nec ſupplicavt qꝛ ꝓceſſitis mādare executōi ſentētiā iutum tenet̉ iuadmittere exceptōem iniuſte. fadicis eccl̓iaſj. Do. an. in hoc inſtat. et final̓r vilex ſecularis pore ꝙ ſi eſt caſus in quo iteſt cognoſcere nō tenet̉ exequi niſi ſibi faciat fidē d̓ ꝓceſſu. ⁊ videt̉ ꝙ hec fuit opi. bar. in. l. diuus. ff. de cuſto.e. ⁊ ibi dicit no. ꝑ illū tex. ꝙ iudex eccl̓iaſticꝰ trade hereſi iudici ſeculari vt ipſum puniaſdit conuictipunire: niſi ſibi priꝰ oſtendat̉ ꝓceſſus: vtnon tenet̉ ifuerit ꝓceſſum cōtra illū. Ad ideꝫ alat an iuſid̓ habet̉ in aut̓. de ſanc. ep̄i. in. §. ſi ꝟo tn̄. ſꝫ adexemplo ſuo bar. de directo dixit ꝯtra cauerte quiaōis. in. §. prohibemus. de heret̓. li. vj.ſum. c. vt irvbi dicit̉ ꝙ de crimīe hereſis cū ſit mere eccl̓aſticū neqꝫdirecte neqꝫ indirecte poteſt iudex ſecularis cognoſce: ſꝫ pura ⁊ nuda executiōe ad euꝫ ꝑtinet ad requiſitioem iudicis eccl̓iaſtici. ⁊ tene mēti illum tex. Idem putarem dicendū ꝑ illuꝫ tex. vbi crimīa eſſent mere eccleſiaſtica. ſed vbi crimīa nō eſſent mere eccl̓iaſtica tunc ſradit̉ aliquis curie ſeculari: vt quādo clericꝰ degradat̉iudex ſecularis nō debꝫ eū punire niſi fiat ſibi fides d̓ ꝓceſſu. qꝛ ille̓ efficit̉ de foro ſuo ⁊ habet eum iudicare vtſubditū. nō autē vt purus executor. etiā in iſto caſu lo-