De offi. ordina. 15A
ſubueniētibꝰ ad reꝑatōem pontis vel loci religioſi durent poſt finitā legatōem quēadmodū ſtatuta. ⁊ ꝙ nonduret facit tex. in. l. fi. ff. de pe. vbi pena appoſita ꝑ magiſtratū tꝑalē hn̄s actū ſucceſſiuū ſolū durat tꝑe offieGlo. tn̄ det̓mīat oppoſitū ꝑ. l. j. ī. §. fi. ff. d̓ of. p̄fe. vr. vdr̄ ꝙ p̄fectꝰ qͥ eſt tꝑalis pōt ī ꝑpetuū priuare quē officio aduocatōis. ⁊ doc. hic cōiter ſequūtur iſtā. glo. ⁊ idInno. in. d. c. ꝙ trāſlatiōeꝫ. de pena dic ꝙ eſt tꝑalispena fuit appoſita ſine cauſe cognitiōe ⁊ īterlocutonō aūt diffinitiue. ſecꝰ aūt ſi pena fuiſſet appoſita diffinitiue ⁊ cū cāe cognitōe. qꝛ tūc duraret ꝑpetuo. vt ī. d.l. j. ⁊ ī. l. more. ff. de pe. ideꝫ volūt legiſte in. d. l. fi. ſꝫ videqd̓ dxi in. c. ex lr̄is. de ꝯſti. ⁊ facit h̓ glo. multū no. ad ꝓbandū ꝙ indulgētia ſeu priuilegiū a p̄lato ꝯceſſum duꝑpetuū lꝫ habeat actū ſucceſſiuū. ⁊ ꝑ hͦ all̓. bo. gͦx eo. de elec. li. vj. vbi dr̄ ꝙ ſi ep̄us dedit licētiarico veniēdi ad ſtudiū ⁊ diſpēſauit ſecū ꝑ ſeptēniuꝫ: vibi dr̄ nō expirat licētia ꝑ mortē ep̄i: nec ipſe ſine cā reuocare pōt ſꝫ in ꝯͣriū allego gl. ſatis no. in. c. a nobis. el.de ſen. ex. q̄ dicit ꝙ ſi ep̄us tulit ſnīam excōicatōis ſb̓cditōe: puta qͥcūqꝫ furtū fecerit ſit excōicatꝰ nō durat hͨſnīa vltra tp̄us ꝓferētis: niſi ſucceſſor eā ꝯfirmet. ſecusdicit in ſtatutis. ⁊ ſic illa glo. no. limitat illū tex. ad ideivide glo. ī. c. pe. d̓ cle. n̄ reſi. ī. ꝟ. p̄deceſſore. q̄ videt̉ vle ꝙ īdulgētia tributa clerico ſuꝑ nō reſidētia n̄ duratvltra tp̄s ꝯcedētis. ⁊ ꝓfecto ſatis paſſus iſte reddit̉ difficilis. ⁊ ꝓtūc dicerē ꝙ vbi īdulgētia ſeu licētia hꝫ eē ſuum finitū ⁊ libeꝝ: ita ꝙ ex ſola ꝯceſſiōe recipit ſua eſſentiā. nec depēdet ex futuro euētū: ⁊ tūc durat et̄ vltͣ tp̄sꝯcedētis. qꝛ priuilegia ſic̄ ⁊ ſtatuta debēt eſſe perpetua.xxv. q. ij. c. j. ſꝫ vbi diſpoſitio depēdet ex futuro euentu.qꝛ nō iniecit adhuc vinculū firmit̓ tūc extinguit̉ ꝑ morteꝫ diſponētis. ſic pōt ītelligi gl. ī. d. c. a nobis. nā ſtētia excōicatōis eſt ꝯditionalis an̄qͣꝫ exiſtat ꝯditiiniecit vinculū: ſꝫ iniecit vinculū tꝑe exiſtētis ꝯditōis: qͥtꝑe ſi diſponēs eſt mortuꝰ vel reuocatꝰ ceſſat ſnīa. Idēdicerē in alia licētia q̄ nō pōt ꝑpetuo ꝯcēdi ſine cāe cognitōe: vt ſi fuerit ꝯceſſa ſimpl̓r intelligat̉ ꝯceſſa ad tēpus ꝯcedētis. ⁊ ideo puto ꝙ ſi ep̄us ſimpl̓r dedit licētiāpoſſendi elige̓ ꝯfeſſorē ꝙ illa licētia extinguit̉ mortuovel reuocato ep̄o. qꝛ ep̄us nō pōt ī ꝑpetuū dare iſtā licentiā cū p̄iudicio eccl̓ie parochialis ſine cāe cognitiōe⁊ ꝯſilio ſui capl̓i cū eſſꝫ irrogare ꝑpetuū p̄iudiciū eccl̓ieparochiali. ⁊ ita al̓s ī facto rn̄di. ⁊ ita pōt ſaluari gl. ī. d.poſſet hr̄e aliꝰ ītellectꝰ. ¶ In gl. fi. ibi ſola citatōe. ꝙ ꝑ ſolā citatōeꝫ ⁊ nō ꝑ actu citeriorē ꝑpetuat̉iuriſditio. ⁊ ad hͦ facit iſte tex. multū nō. Hoſt. tn̄ qͥ ꝯͣrium tenuit ī. c. lꝫ. de off. dele. ſupplet ad tex. iſtū vel aliudeqͥpollēs. ſꝫ hͨ ſuppletio extorqͣt lr̄aꝫ. vn̄ illud. c. lꝫ debetexponi ꝑ iſtud: cū illud loqͣtur gnaͣl̓r ⁊ iſtud ſpāl̓r. ⁊ vide qd̓ plene dixi ī. d. c. gͣtū. Sꝫ dubium ē tenēdo iſtamopi. ꝙ reqͥrat̉ citatio nūqͥd ſufficiat iudicē ꝯmiſiſſe citatōem ſi an̄ mortē vel finitū officiū delegātis citatio nonꝑuenit ad citādū. ⁊ eſt q̄ſtio ſb̓tilis ⁊ notabilis. ⁊ vt recitat h̓ Io. an. Gaſ. hanc. q. diſputat. et multum all̓. pro⁊ ꝯͣ. tandē ꝯcludit ꝙ de iure ciuili nō eſt ꝑpetuata iuriſditio. qꝛ nō ē ꝓprie citatio ſi nō ꝑuenit ad citādū. alle. l.⁊ qꝛ. ff. de iuriſ. om. iu. ſꝫ de iure canonico dicit ꝙ ſi agit̉de ꝑpetuatōe iuriſditōis ſufficit iudicē ꝯmiſiſſe citationem. qꝛ incepit vti ꝑ hͦ iuriſditōe. ar. sͣ. de of. dele. licꝫ. ſꝫſi agit̉ de afficiēda ꝑſona reqͥrit̉ ꝙ citatio ꝑuenerit adꝑte. ꝓ hͦ cle. ij. vt lit̓. pen. ⁊ vide glo. ibi no. qͥ hͦ tꝫ. Do.an̄. hic inſtat: ſꝫ tandē videt̉ tranſire cū dictis doc. Do.car. tꝫ indiſtincte ꝙ reqͥrit̉ citatōeꝫ ꝑueniſſe ad ꝑtē. mihi tam de iure ciuili qͣꝫ canōico placꝫ vt ſufficiat iudicēꝯmiſiſſe citatōem qͦ ad ꝑpetuādā iuriſditiōꝫ pͦ ꝑ tex. ind. c. lꝫ. ⁊ ī. d. l. ⁊ qꝛ. vbi tex. ſolū reqͥrit vt iudex inceperitvti delegatōe ſibi facta. ad idē. c. gͣtū: p̄all̓. vbi ſolū reqͥrit̉ ꝙ edictū citatōis fuerit ꝓpoſitū. ⁊ ibi ad hͦ pōderaui illū tex. Itē ꝓbat̉ alia rōne. citatio hꝫ tres ꝑtes. Pri
ma ꝯmiſſio iudicis de citādo. ſecūda executio nūcij. tercia ipſiꝰ nūcij relatio ꝙ citauit. vt no. Io. an. ī. c. romana. §. ꝯͣhētes. de fo. ꝯpe. li. vj. Prīa ꝑs ē iuriſditionalisdūtaxat. ſcd̓a ⁊ t̓cia n̄ ſt̓ iuriſditionales. hīc eſt ꝙ iudexnō pōt ꝯmitte̓ citatōꝫ exͣ territoriū. ſꝫ ſi ꝯmiſerit ī territorio pōt nūciꝰ eā exeqͥ exͣ territoriū. tex. ē no. ſi. d. §. ꝯͣhētes. ⁊ ī. l. oēs. C. de ep̄i. ⁊ cle. ⁊iꝑ doc̄. vn̄nittēdo citatōeꝫ vſus eſt iuriſditōe in ꝑ3. ⁊ ſic ſatisidet̉ ꝑpetuata. ⁊ ſic ſalua glo. ī. d. cle. ij. q̄ hͦ tꝫ. videt̉ etiā de mentepape lꝫ nō expͥmat. ⁊ in. d. l. ⁊ qꝛ.¶ De officio iudicis ordinarij. ℟ica.¶ Supra viſuꝫ eſt de officio delegati ⁊ legati: nūc ſtcitur ⁊ merito de officio ordīarij. Uel alit̓ ſic. Supͣſuꝫ eſt de officio ordīarij ſpālis vt eſt legatꝰ: nūc ſb̓ijcit̉in genere de officio cuiuſlibet ordinarij ⁊Ep̄i ī ſuis dioErnicioſam. ceſibꝰ pn̄t crimna inqͥrere ⁊ punire. ⁊ cū opꝰ fuerit inuocare brachiū ſeculare. h. d ¶ No. pͦ ex ſupͣſcriptōe ꝙ etiā papa dr̄ face̓ ſynodū ep̄orum. ad idē. c. j. jͣ. de ſpō. vulgarit̓ tn̄ appellamꝰ ſynodūp̄oꝝ ⁊ ꝯciliūⁱ ijpe. de qͣ vid̓ bo. tex. ī. c. j. xv. di. vbiſonit̉ ethſtoꝝ nominū. ¶ No. ſecūdo ꝙ ep̄ihn̄t in ſuis dioceſibꝰ iuriſditōem liberā ⁊ ea q̄ ſunt men̄t em̄ ex officio ꝓcedere ſuꝑ crimībꝰ: ⁊ in facihoīes aīaduertere. hec em̄ meri imꝑij ſunt. vtnꝑiū. ⁊ qd̓ ibi no. ff. de iuriſ. om. iu. ⁊ dica. jͣ. c. ꝙ ſevide glo. in. c. ꝑuenit. xcv. ⁊¶ No. tercio ibi ſinriū vrbiū. ꝙ q̄libet vrbs hꝫ ſuū ep̄m. ⁊ facit iſte texi ꝯſuetudine italie ẜm quā illā appellamꝰ ciuitaq̄ hꝫ ep̄m. hͦ tn̄ non eſt de iure. qꝛ pōt eſſe ciuitas abep̄o. nā ⁊ anteqͣꝫ eſſent ep̄i erāt ciuitates. ⁊ poſtmodumimitiue eccl̓ie fuit ſtatutū vt ep̄i nō ꝯſtituerēturdicis ciuitatibꝰ ⁊ nō populoſis. neqꝫ in caſtris autlis: ſed ſolū in ciuitatibꝰ magnis et populoſis. vt dic̄tex. in. c. ep̄i. lxxx. di. ⁊. in. c. j. jͣ. d̓ priuil̓. qͥ iura clariſſimeꝓbāt ꝙ ad eſſe ciuitatis nō requirit̉ ꝙ ibi ſit ep̄us: ſꝫ bene p̄ſumptio eſt ꝙ vbi nō fuit ſedes ep̄alis ꝯſtituta nōerat tūc magͣ ciuitas. ⁊ vide qd̓ no. Io. an. ī. c. ſi ciuitas.de ſē. ex. li. vj. ¶ No. ibi vrbiū. ꝙ q̄libet cītas pōt appellari vrbs. ꝓ hoc tex. in. l. ij. ff. de ꝟ. ſig. ⁊ vide ethymologiꝰ vocabuli in. l. pupillꝰ. ī. §. vrbs. ff. de ꝟ. ſig. qͣꝫ.bis in genere ꝑ excellentiā ītelligit̉ derma. vt ī. §. i.otiēs. inſti. d̓ iure naͣli ¶ No. ibi ī ſuis diōe dioceſis venit ciuitas. nā hic ſi nō cōuitas ſeq̄ret̉ ꝙ ep̄us hr̄et ptāteꝫ in ciuitaſil̓e colligit̉ in. c. vnico. de re. ꝑmu. li.dolphꝰ. de reſcpͥ. Hoſt. dic̄ ꝙ ī ſtariuil̓. appellatōe dioceſis venit ciuiioſis vt in ꝯͣrio. ⁊ lꝫ doc. h̓ trāſierīt cū eo: tn̄ mirādū eſt de hoc dicto. nā potiꝰ diuerſificat caſus qͣꝫ reddat rōnē diuerſitatis. ſi em̄ ob odiūꝝ ꝯtingit reſtrictio. vt in. d. c. rodolphꝰ. ⁊ idēpoſſet ꝯtinī ſtatutis penalibꝰ odioſis deuiātibus a iure cōi: ⁊ idin pͥuilegijs odioſis. ⁊ ideo dicmeliꝰ in hac maͣ vt. c. rodolplNo. ibi adulleo allegare. ꝙ ep̄us pōt ſuꝑadulterijs ꝓcedelicos. nā tex. hic nō reſtrīgitad clericos. nam de clericis nullū fuiſſet dubiū: ſed loqͥtur general̓r in tota dioceſi. ⁊ ideo dico ꝙ eſt locus preuentōi inter iudicē eccleſiaſtiacū ⁊ ſecularē. nam ⁊ ſecūlaris de hoc delicto cognoſcere poteſt. vt in. c. rex debꝫ.xxiij. q. v. ⁊ ī. c. tue. de ꝓcu. ⁊ hoc facit ꝯtra opi. Io. an.in. c. fi. de fo. cōpe. li. vj. vbi dixit ꝙ adulteriū eſt crimēeccleſiaſticū quatenꝰ agitur ad ſeꝑatōem thori matrimonialis. ſed ſi vis ſaluare iſtud dictuꝫ dicas ꝙ nūc eſteccleſiaſticū merū .i. ꝙ nullo modo poteſt debo ſe impedire ſecularis. ſed qn̄ agitur ad punienduꝫ delictū ſen