Druckschrift 
1 (1485)
Entstehung
Seite
146v
Einzelbild herunterladen
 

De offi. leg.

archi. Uenio ad ſecundā ſpēm .ſ. ad legatos rōne ꝑſone. iſti em̄ pn̄t abſoluere ſb̓ditos exn̄tes in ꝓuīcia. iſteſus eſt clarꝰ vt. Itē exͣ ꝓuinciā pn̄t exͣneos abſoē. iſte caſus etiā ē clarꝰ. Terciꝰ caſus ē etiā clarꝰ. qꝛde veniētes .ſ. exͣneos p̄n̄t abſolue̓ etiā in ꝓuincia. Sūt aliqͥ caſus dubij. Primꝰ nūqͥd poſſint abſoluere ſb̓ditos extra ꝓuīciā? Uin. tꝫ hic ſic. et dicebat illud ꝟbū aliūde poſitū ī tex. det̓mīabat oīa p̄cedētiavt ſit ſenſus aliūde veniētes pn̄t iſti abſolue̓ exͣuinciā vel ibidē exn̄tes. ſꝫ ꝯͣriū ſentit gl. tenēt cōiterdoc̄. qꝛ tex. ſi cauillet̉ aꝑte ꝓbat extra ꝓuīciā venientes poſſint abſolue̓. ita dic̄ Io. an. ẜuari de facto.vide ſpe. e. ti. §. nūc dicamꝰ.. illud. vbi idē ſētit Acūdꝰ caſus dubiꝰ: nūqͥd iſti pn̄t ſb̓ditos exͣ ꝓuīciā abſolū licētia iudicꝭ ꝓuīcie illiꝰ vel dioceẜ? vr̄ ſic.ꝯtētioſaꝫ iuriſditōꝫ pōt qͥs exerce̓ ī ſb̓ditū extrariū ſuū licētia iudicis illiꝰ territorij. vt dixi ī. c.nouit.. e. dicit Hoſt. equū. ſꝫ qꝛ hec ptās dat̉ legtis iſtis limitatōe: videt̉ debeāt legati iſti excdere formā hic p̄fixā. ar. c. ſane. de pͥuil̓. Et nota ſingulariter hoc dictū. qꝛ neſcio alibi ptās collata alicui incerto loco ex priuilegio pōt exerceri etiā in ſubditosin alio loco lꝫ ꝯſentiat dn̄s territorij. ſecꝰ ī iuriſditōeerciꝰ caſus dubiꝰ eſt: nūqͥd legatꝰpetēte de iureſubditos incurrerūt alibi excōipoſſit abſoluerecatōeꝫ? vr̄ ſentire Hoſt. hic iſtū tex. duꝫ dicitaliūde ꝯtingat accede̓ ⁊cͣ. qͥdā tn̄ tenuerūt ꝯͣriū vt recitat ſpe. i. d.. illud. et forte opi. verior: vt quēadmodum pōt ſb̓ditos extra territoriū delinq̄ntes punire. vtat. fo. ꝯpe. ita abſoluere. facit. xvj. q. ij.zlo. no. dicit delicto ꝯmiſſo extra paroī pōt ꝓpriꝰ ſacerdos abſolue̓ parochianū ſuuꝫ. ſitex. ītelligat̉ de ſubditis veniētibꝰ aliūde. cuꝫīficiū legatis: dꝫ ītelligi vt ī. l. fi. ff.c. indulgealim. de. ſig. Quartꝰ caſus dubitaſti. prī.nūqͥd ſi ſubditi venerūt ad ꝓuīciā legati etibi īcurrer̄t excōicatōꝫ poſſint abſolui a legato: tenetHoſ. ſic. qꝛ iſti dicunt̉ aliūde accede̓ veniātexcōicati. ad facit notabile dictuꝫ Abb̓.. dic̄ ar.huiꝰ tex. ſcholaris veniēs ad ſtudiū excōicatꝰ pōtlui ab ep̄o loci illiꝰ ſtudij lꝫ eſſet caſus in potuiſſꝫlui a ꝓpo ep̄o. ſecꝰ ſi ibiſicurriſſet excōicatiōem: qd̓In ettedit ad ha¬ᵐ clci ptās ꝯͣbit̉ rōe domnicino. Ex poſſꝫ noͣ. di. qd̓ tn̄ dictū ego admitnaͣl̓r. dubitat̉ vtꝝ ſcholaris ī loco ſtudij poſeniri ſuꝑ ꝯͣctibꝰ alibi geſtis. Ita etiā dubitatur demercatoribꝰ trahūt mora in aliqͣ ciuitate. de his plene dixi ī. c. qd̓ clericꝭ. ī. c. ex ꝑte. b. de fo. ꝯpe. vide qd̓no. bar. ī. l. heres abſens. ff. de iudi. ī. l. ij. C. vbi ſenatores vel clariſſimi. Quo ad tercios legatos ꝯclude neminē pn̄t abſolue̓ nec in ꝓuīcia nec extra ſubdituꝫ necextraneū. diu̓ſitatis ẜm doc. pōt eſſe. qꝛ legatꝰ rōneloci ē ꝑpetuꝰ ſic̄ dignitas cui inheret legatio ē ꝑpetua.vn̄ ſi iſti legati poſſent abſolue̓ excōicatos clerici illorlocoꝝ ꝑderēt pͥuilegiū qd̓ hn̄t ex. c. ſiqͥs ſuadēte. xvij. q.iiij. qꝛ nunqͣꝫ ꝑcuſſores eoꝝ tenerent̉ ire ad curiā ibihrent ſuꝑiore eos abſolueret. Ego tn̄ in iſtis in p̄cedentibꝰ darē vnā limitatōem vltra doct̉. vt ꝓcedat iſtaiuriſditio in caſibꝰ reſeruatis pape. ſꝫ in caſibus in quibꝰep̄i locorū poſſunt abſoluere. de quibus in. c. ꝑuenit. etibi dixi ſen. excō. ſatis puto iſti legati poterūt abſoluere ſint ibi ordinarij habeāt maiorē ptāteꝫ qͣꝫ epiſcopi. vt.. c. ꝓxi. Durāt legati ſtatuta etiā lega Al. tione finita: finit̉ tn̄ ſui delegatiiuriſditio ſi citatio p̄ceſſit. et eſt no. tex. quoad vtrūqꝫ caſuꝫ. Hꝫ duo dicta. ſcd̓a ibi lꝫ ꝟo Nota legatꝰ pōt face̓ ſtatuta ī loco ſue legatōis. cuꝫ iſtetex. diſtīguat int̓ legatos ītelligēdꝰ eſt gnaͣl̓r vt qͥlibet legatꝰ pape poſſit: ſiue ſit legatꝰ de late̓: ſiue ſit le

gatus natꝰ: ſiue legatꝰ rōne ꝑſone. naꝫ quilibet iſtoꝝ ordinariā iuriſditōem hꝫ. vt ī. c. ij.. e. li. vj. Secūdo no ſtatuta edita ab hn̄te iuriſditōeꝫ ad tp̄s durāt et̄uriſditōis. ex īfert̉ ml̓to fortiꝰ durar̄ d̓bēt ſtatuobitū ep̄i ip̄e hēat iurꝭditōꝫ ꝑpetuā. idē putodicēdū ī alijs p̄latis inferioribꝰ ī caſibꝰ ī qͥbꝰ ſtatue̓ pn̄t. No. t̓cio in. ſecꝰ. legatꝰ pape pōt delegare cauſas ad deuolutas ſeu corā eo motas. nec mirū habeat ordinariā: qͥlibet ordinariꝰ pōt ex ſua iuriſditiōecām ad ſe ſpectātē delegare. l. vnica. C. ſua iuriſ. īc. vt litigātes. de of. or. li. vi.. xj. q. j. te qͥdē No. ibiiuriſditio iſtoꝝ. delegatꝰ hꝫ iuriſditōeꝫ etiā ſi ſit delegatꝰ a prīcipe. ad idē. c. ī lr̄is.. ti. ꝓxi. qd̓ reprobap̄tor. ff. de re iudi. No. ibiglo. aliud ſentit īp̄ceſſit. tex. ſin. in maͣ ꝑpetuatiōis iuriſditōisꝯͣ tacitā reuocatōeꝫ mādati. reqͥrit̉ em̄ citatio. nec ſufficit aliꝰ actꝰ citior. hūc tex. allegaui ī. c. gͣtū. de of. deleg.vbi hāc materiā tetigi... aliqͥd dicet̉. In gl. j. ibi ep̄iis. no. gl. ex pōt inferri ī oībꝰ ī ſunt mīorisatutū facere fortiꝰ pōt legatꝰ pape. dibus pōt ep̄uibꝰ negocijs non pn̄t ep̄i nec legati: nectn̄ ſuꝑmaetiā archiep̄i ſtatuta facere. hoc vide gl. xvij. di. ī ſumma. in. c. trāſlatōem.. e. facit. c. maiores.. de bap. f.dubiū eſt. certū eſt ep̄us pōt facere ſtatuta ſineſenſu vel ꝯſilio capl̓i ſui. vt in. c. nouit. et in. c. qͣnto.. dehis fi. a p̄la. no. Io. an. in. c. j. de ꝯſti. li. vj. nūquid legati poſſint ſoli ſtatuta edere? So. dicit Inn. debēt requirere ꝯſilia p̄latoꝝ ꝓuincie. ar. ix. q. iij. ī. c. j. iij.. iiij.etiā cōſiliū in ꝑtinētibus ad populū. ar. c. fi. ma. obe. de his fi. a ma. par. ca. c. vlti. poſtmodū dic in ſpectātibꝰ ad iuriſditōem legati pōt legatꝰ ſolꝰ facere ſtatuta dūmodo illa ſtatuta ſint ꝯͣ canones generales ſeuiura gnaͣlia quibꝰ pōt legatus in aliquo derogare. alle. l. iij. C. of. p̄to. Et no. hoc dictū ſing. legatꝰ paꝓbari in. c.q. ij. limi ſuꝑ his. de ma. obe.. in. c. inſtitutōis. xx.ta tn̄ ẜm ea dixi poſt glo. in. c. dilectus. devide Fede. ꝯſilio. xvij. vide qd̓ no. glo. ī cle. ne rorni. de elec Secūdo nota legatꝰ ſolus pōt edere ſtatuta in ſpectātibꝰ ad ſuā iuriſditōem ſolū agit mentionem de legato. dic tn̄ ſi vellet ſtatuere in ꝯcernēribꝰalioꝝ p̄iudiciū vel negociū: tūc debet hr̄e illoꝝ ꝯſenſuꝫſeu p̄ſentiā. vt no. Inno. in. c. veſtra.. de loca. ſic limita Inno. hic. Sꝫ vltra doc. quero: nūquid actio perlis ſurgens ex ſtatuto legati vel ep̄i ſit ꝑpetua vel tꝑlis ānalis. d̓ciſio huiꝰ. q. depēdet ab alio articulo:quid ſtatutū iſtoꝝ dicat̉ ius ciuile vel canonicū: an ꝟoptoriū? Bar. Bal. in. l. om̄es populi. ff. de iuſti. iur̄.cōcludūt actio eſt tꝑalis et ānalis: quēadmodū actioſurgens ex iure p̄torio. nam iſti equiparant̉ p̄toribꝰ pꝫſidibus. ad hoc. l. in honorarijs. ff. de acti. et obli. inſt̓de ꝑpe. tem. ac. in prin. idem dicendū in ſtatutis edivel alijs principibus inferioribꝰ. vt no.tis a mareideꝫ bar. in. l. fi. de pe. ſic ex ſtatuto ep̄i poſſuꝫ ageali vltra annū. ſecus autem ſi eſt ſtatutū faa populo ſeu a tota vniuerſitate clericoꝝ. tūcia duraret per. xxx. ānos. l. ſicut. C. devel. xl. annoꝝ. C. eadeꝫ eſt queſtio in ſtatuanis ſeu dominis ciuitatꝭ popularis:quid illud ſtatutū equiparet̉ iuri pretorio: an iuri ciuili. ſic nūquid actio penalis ſit perpetua vel tēꝑalis exeo ſurgens? quam. q. tractat Bar. in. l. v. ff. de ver. obl̓. ibi cōcludit ſi iſti antiani ſeu dn̄i fecerunt ſtatutuꝫex eoꝝ officio equiparatur iuri p̄torio. ſecus ſi ex ſpālicōmiſſione ſibi facta a ppl̓o. tūc populus videt̉ feciſſe illud ſtatutū ꝯn̄s illud ſtatutum appellat̉ iuciuile vt in. c. ius ciuile.. di. pōt inferri ad deciſie ml̓taꝝ qōnū. Nūc venio ad ſcd̓aꝫ ꝑtē glo. in quaquerit̉ nunqͥd indulgētie quas ſepe legati concedunt