De offi. dele.

dici cām p̄ceſſiſſe exquo debitor ſpōte ī ſe ſuſcepit ſententiā. qd̓ no. Sꝫ qͦ ad p̄cedēs dictū vtꝝ ſnīa liget impotente diſtinguit h̓ do. an. dicēs ꝙ aūt ꝯſtat de mēteiudicꝭ ꝙ voluit ligare ī oēm caſū ⁊ erit ille legatꝰ lꝫ fuerit īpotēs. Ego in hͦ dicerē oppoſitū qꝛ ſi cōſtaret demēte iudicis ſnīa ꝯtineret errorē intolerabilē. ⁊ ſic eſſꝫnulla vt p̄dixi. Aut ꝯſtat d̓ mēte iudicis ꝙ noluit ligare in caſu impotētie ⁊ nō erit ligatꝰ. ⁊ hͦ placꝫ ar. eoꝝ q̄no. in. c. j. de iudi. Aut dubitat̉ de mēte iudicꝭ. ⁊ tūc excōicatio ligat ſaltē qͦ ad nos lꝫ fuerit īpotens vt dicūdoc. Sꝫ ꝯſtito de īpotētia iudex dꝫ illico relaxare ſertentiā. ar. in. d. c. ſacro. ſꝫ qͦ ad alios effectꝰ. puta vt ilpuniat̉ ſnīa nō ligabit qꝛ ī dubio debemꝰ p̄ſumere iudicē voluiſſe exn̄tiā culpe. hīc dicit ſpe. in ti. de cita. in.§. iā decitatiōe. ꝙ nō ꝯdēnabit̉ iſte ad expēſas exquonō fuit ī culpa. facit. l. ſi ſeruꝰ ī fi. ff. de ſolū. ⁊ vid̓ ad p̄dicta noͣbilē limitatōꝫ Fe. ꝯſilio. cxiij. vbi dic̄ ꝙ ſi ſnīexcōicatiōis fuit lata gnaͣl̓r. puta ꝯͣ nō ſoluētes cēſumvl̓ ꝓcurationē vl̓ qͥd ſil̓e illa ſnīa nō ligabit niſi ſoluevalētes nō aūt īpotētes. qd̓ ſatꝭ placet qꝛ ꝟba gnaͣliadebēt intelligi ciuili modo. ar. in. l. ſi cui. ff. de ẜuitu. et īl. qd̓ dicimꝰ. ⁊ ī. l. ratū. ff. de ſolū. ⁊ hͦ bn̄ noͣbis tāqͣꝫ qͦt¶ In glo. fi. diuide iſtā glo. ī tres ꝑtes. Inuit̉ tres ſpēs ī qͥbꝰ pōt fieri iuriſditſecūda q̄rit qͣlis ē iuriſditio ꝓrogata an ſit eadē cū pima an̄ diu̓ſa. tercia q̄rit nūqͥd clerici poſſint iuriſditeꝓrogare. ſcd̓a ꝑs ibi ſꝫ pone. t̓cia ibi itē illud ſcias. ⁊phendēdo totā materiā ⁊ dicta doc. ī ſūma p̄ſertī legiſtaꝝ. vt hr̄ ꝑ eos ī. l. ſiqͥ ex ꝯſēſu. C. de ep̄i. audi. vbi plene ꝑ Ci. ⁊ Bal. ⁊ ꝑ Bar. aliqͥd ī. l. j. ⁊. ij. d̓ iudi. ⁊ aliqͥdin. l. int̓ ꝯueniētes. ff. ad muni. vid̓ et plene ꝑ ſpe. ī ti. deadi. §. j. ⁊ ꝑ Io. an. ī addi. ⁊ ꝑ Inn. s. e. d̓ cao h̓ tres qōnes. pͥma ī qͥbꝰ p̄t fieri ꝓiuriſditiōis. ſcd̓a ꝑ qͣs ꝑſonas p̄t fieri ꝓrogat¶ Quo ad pͥmā adu̓ī reqͥrūt̉ ad hͦ vt fiat ꝓtēdū ꝙ ꝑ ſex caſus ſeu ſpēs pōt diſcurre̓ ꝓrogatō .ſ. dead tꝑs de re ad rē de ꝑſona ad ꝑſonā de loco ad lode caſu ad caſuꝫ de cā ad cām. ¶ Ueniotꝑe ad tp̄s īdubie p̄t fieri ꝓrogatio iuriſdigate. vt ē tex. in. c. de cauẜ. s. e. ⁊ dic vt ibi. Sed adu̓teqꝛ dꝫ fieri ſb̓ eadē forma ⁊ naͣ. vn̄ ſi n̄ ē eiuſdē formenaͣe ſic̄ pͥma nō ē illa ꝓrogatio ⁊ iō fieri nō pot̓it. adgl. no. in. c. hi qͥ de p̄ben. li. vj. no. bal. in. d. l. ſiqͥ.dīaria iuriſditiōe vtꝝ cadat hͨ ꝓrogatio d̓ tꝑeꝙ ſi iudex ē ꝑpetuꝰ tūc ꝑ ſb̓ditos fruſtra q̄rogare ad certūtatiōe iſta ſꝫ exͣnei pn̄litte̓ ſe iuriſditiōi illiꝰ vſqꝫ ad duos mēſesar. h̓ ⁊ tꝫ h̓ hoſti. aut iudex ordinariꝰ ē tꝑalis vt ptā:⁊ tūc ſi volūt aliqͥ iuriſditionē ſuā ꝓrogare īteſt futurꝰ ptās ⁊ non pn̄t qꝛ fieret pindiciū ſuItē ꝑtes poſſent ſic ſibi ꝯſtituere ꝑpetuū iudicē. Itēceſſat h̓ extremū a qͦ qd̓ reqͥrit̉ ī fictōe. vt dixi ī. c. is q d̓ſpō. ⁊ ꝑ bar. ī. l. ſi is qͥ ꝓemptore. ff. d̓ vſuca. ⁊ hāc opi.ſequit bal. ī. d. l. ſi is q ¶ Uenio ad ſecūdā ſpēm .ſ. d̓ read rē. ⁊ hͨ ꝓrogatio fieri pōt tā corā delegato qͣꝫ ordīario. vt ī. c. cū olim. el. ij. sͣ. e. ⁊ ī. l. de qͣ re. §. j. iūcta gl. ff. d̓iudi. p̄t tn̄ iſte caſus ꝯſiderari dupl̓r. ꝑ qn̄ fit ꝓrogtio de re ad rē eiuſdē quātitatꝭ ⁊ h̓ nō hꝫ dubiū. ſcꝫde re ad rē maiorꝭ quātitatꝭ. vt qꝛ iudex erat deputatꝰvt poſſit cogͦſcere vſqꝫ ad centū. nūqͥd vigore ꝓrogatiōis pot̓it cogͦſcere de maiori quātitateꝰ ⁊ dicendū ꝙſic. tex. ē no. in. l. int̓ ꝯueniētes pal. nā diu̓ſitas ī quātitate nō īducit diu̓ſā ſpēm iuriſditiōis. ſic hō paruꝰ differt a magno nō ī ſpē ſꝫ ī quātitate idē eꝯͣ. nā de maioriad minorē p̄t fieri ꝓrogatio eadē rōne. ⁊ ꝓ hͦ tex. in. d.c. cū olī. nā nō erat ꝟiſil̓e ꝙ ibi fieret ꝓrogatio ꝓrſusī eadē quātitate. ¶ In t̓cia ſpē .ſ. de ꝑſona ad ꝑſonam.Aut eſt iuriſditio delegata ⁊ fieri nō p̄t vt. h̓ poſſet tn̄dari limitatio quā. sͣ. dixi ⁊ dic vt ibi. Itē aliā notabilē limitatiōꝫ poſuit bal. ī. d. l. ſiqͥ dicēs ꝙ ſi ꝑſone nll̓o

mō ꝯtīgant̉ in illa cā nō p̄t ꝑ eos fieri ꝓrogatio ſic loqͥt̉ iſte tex. Aut cā ꝯtīgit illas ꝑſōas lꝫ n̄ ſint exp̄ſſe ī reſcripto. vt qꝛ agit̉ de iure p̄latiōis ī aliqͣ ⁊ aliqͥ⁊ dicūt ſe potiores. ⁊ tūc poterūt iſti ꝓrogare īegati. ar. ī. l. ſi ſuſpecta. ff. d̓ īof. teſta. ⁊ ī. l. a ſnīaff. de app. hͨ tn̄ limitatio lꝫ pulchra nō oīno iure ꝓputo tn̄ eā verā vt ꝯtingētia cāe aliqͥd oꝑet̉. ar. ecdixi ī. c. ij. de or. co. ⁊ ī. c. ꝑ inqͥſitioneꝫ de elec. ⁊ qḋ le. etno. in. l. ij. §. publicatꝭ. ff. d̓ adul. ordīaria ꝟo iuriſditōad ꝑſonas exͣneas. vt ī. l. j. ⁊. ij. ff. d̓ iudi. ⁊ īꝓrogabiln. iudi. ⁊ ī. c. ſignificaſti de fope. ⁊ hͦ a ꝯin aūt oīs ordīaria iuriſditio ſit ꝓdico ꝙ ſic ſiue p̄ſit iuriſditiōi vl̓ admīſtratiōi vt p̄tſiue heat iuriſditionē ſine admīſtratiōe. vt ſt̓ iſti iudices chartularij ꝓut hodie ſunt notarij qͥ ab imꝑatoreꝯſequūt̉ iuriſditōeꝫ ſine admīſtratōne quā nō pn̄t exercere niſi int̓ ꝯſentiētes. de hͦ ē tex. ẜm vnū intellecid. l. j. Itē ꝓcedit ſiue iudex hēat certū tribunal marſuoꝝ ſiue nullū vt ſunt doc. circa ſcholares ſuos.aucͣ. hīta. C. ne fi. ꝓ pa. vl̓ ſunt illi qͥ p̄ſint collegiē tex. in. d. l. j. ẜm aliā lec. ⁊ vtrāqꝫ ſeꝗͣt̉ ibi bar. ¶nio ad quartā ſpēm .ſ. de loco ad locū. ⁊ ī delegato fieri pōt dūmō ꝑtes exp̄ſſe ꝯſentiāt. vn̄ delegatꝰ deputatus ī certa dioceſi p̄t cogͦſcere exͣ illā int̓ueniēte exiſo ꝯſenſu. tex. ē ſingl̓aris ī. c. ſtatutū ī. §. ī nullo d̓ r̄p̄vj. In ordīario ꝯclude ꝙ infra ſuā iuriſditionē p̄t fieri ꝓrogatio d̓ loco ad locuꝫ. vt ſi erat ſolitꝰ hr̄e tribunal ī platea pōt fieri ꝓrogatio vt hēat exͣ plateā. facitponis. C. quō ⁊ qn̄ in. Aut volūt ꝑtes ꝓire d̓ loco ſuo ad locū alteri ſubiectū. ⁊ ml̓ti tenue. l. ſiqͥ qd̓ pōt fieri. Sꝫ bal. ibi ꝯͣ niſi ꝯſentiat iudex illiꝰ t̓ritorij. al̓s ꝓceſſus eēt nullꝰ. Et hͦ puto veriqꝛ iuriſditio iſtiꝰ inheret t̓ritorio. vn̄ exͣ t̓ritoriū cēſet̉puatꝰ. l. iij. ff. d̓ of. p̄ſi. le. ⁊ no. ī. c. nouit de of. le. ⁊ ī. c. j.de poſtu. p̄la. vr̄ tex. ꝑ locū a ſpāli ī cle. vnica d̓ fo. ꝯpeallego gl. ſingl̓arē ī. c. vt litigātes. de offi. ordi. li. vj.dic̄ ꝙ ad hͦ vt iudex poſſit cogͦſcere ī alieno territorioportꝫ ꝙ ꝯſentiant ꝑtes ⁊ iudex illiꝰ t̓ritorij ne vt̓ritoriū alienū. ix. q. ij. c. j. ⁊. ij. ⁊. c. poſtulaſti de fo.cū ſi. ¶ In qͥnta ſpē .ſ. d̓ caſu ad caſuꝫ vr̄ ꝙ poſſit fierigatio. vt ī. c. cordi de app. li. vj. vbi ꝑtes pn̄t ꝯuevt omiſſo articulo appellatiōis iudex ad quē cogͦſcat de p̓ncipali. Sꝫ Inno. in. c. d̓ cauſis. sͣ. e. ⁊ doc. hicdicūt ꝙ illa nō eſt vera ꝓrogatio ſꝫ potius exceptiōisomiſſio. nā loqͥt̉ ī papa in qͦ nō cadit illa ꝓrogatō. hīcē ꝙ corā arhiep̄o nō pōt fieri illa ꝓrogatio. vt ī. c. ij. d̓fo. ꝯpe. li. vj. dicit tn̄ ꝙ ſi iudex appellatiōis ē talis qͥ ꝑadiri ꝑ viā q̄rele tūc pot̓it fieri. vt no. in. d. c. j. ¶ Uenio ad ſextā ⁊ vltimā ſpēm .ſ. de cā ad cām in qͣ dic̄ ponēdo ꝯcluſiōeꝫ cōem ⁊ notabilē ꝙ de vna ſpē iuriſditiōis ad aliā ſpēm ꝓrogatio fieri nō pōt vn̄ ſi iudex ēdeputatꝰ ſuꝑ mercātijs nō p̄t ꝓrogari iuriſditio ſuꝑalijs cauẜſeparatꝭ. vl̓ ſilē deputatꝰ ſuꝑ maleficijs n̄ p̄tꝓrogari ī ciuilibꝰ qꝛ oꝫ vt illā iuriſditionē hēat ī ſb̓dtos ſuos ad hoc vt poſſit ꝓrogari ad exͣneos. ad hͦ fatex. in. l. teſtamēta. C. d̓ teſta. ⁊ ibi Ci. pꝰ Ia. d̓. are. idēno. in. d. l. ſiqͥ. Aliqͥ tn̄ tenuerūt ꝯͣriū qꝛ vnica ē iuriſditio lꝫ reſtricta ad certā ſpēꝫ cāꝝ iō p̄t ꝓrogari ad aliāſpēm. ſꝫ pͥma opi. plus mihi placꝫ qꝛ ꝓrogare idē ē qd̓extēdere. ſꝫ ſi nō hꝫ illā iuriſditiōeꝫ niſi qͦ ad certā ſpeciō cāꝝ. gͦ nō pōt ꝓrogari ad aliā ſpēm qꝛ qḋ nō ē extēdi nō pōt. facit qd̓. sͣ. dixi ad hͦ qd̓ dicā. nā ꝓrogatiodꝫ eē eiuſdē forme ⁊ eiuſdē nature cū pͥma. vt ī. d. c. hi⁊ doc. h̓ ponūt varias opi. Itē legiſte ī locis p̄al̓. ſꝫ cōisopi. eſt ꝙ p̄t fieri dūmō iudex hēat ꝯſil̓em iuriſditōeꝫdat̉ tn̄ ſiugl̓aris limitatio vt ſolū poſſit fieri in p̄tudiciū ꝓrogātis. ſic loquit̉ ẜm vnū intellectū. l. j. C. vbi decri. agi oꝫ. Sꝫ in piudicium ꝓprij iudicꝭ vl̓ reipublice