De offi. dele. 42
cui ꝯdēnatio veniebat applicāda nō pōt fieri iſta ꝓrogatio. qꝛ al̓s poſſet fieri fraus et circūduci vindicta qꝛcriminoſus ſubijceret ſe amico iudici a qͦ obtineret abſolutionē. hāc opi. tenuit guil. in. d. l. j. ⁊ Bal. in. d. l. ſqͥ. qd̓ bn̄ noͣbis. facit. c. vt fame de ſen. ex. Itē dubitatqͥd de cauſis ſpūalibꝰ nūqͥd in eis poſſit fieri ꝓrogatio:de clerico nō ē dubiū ꝑ. c. ſignificaſti. de fo. cōpe. in laico: dixit h̓ hoſti. ꝙ nullā ꝓrogationē pōt face̓ laicus īſpūalibꝰ ſine ꝯſenſu ſui ſuꝑioris. ar. c. oīs de pe. et re. etc. j. ⁊. ij. de parochi. ⁊ de ꝯſecra. di. v. ī. c. nō oꝫ. el. ij. Ino. in. d. c. de eſis. inſtat ⁊ tādē vr̄ tenere ꝙ lꝫ in forpenitētiali nōvt ī. d. c. oīs. ī foro tn̄ ꝯtētiop̄t. Et hāc opi. vident̉ h̓ ſeqͥ moderniores ⁊ ſacꝫ. laicus gͦ poterit ī iurepatronatꝰ ꝓrogare iuriſditionē nō ſui iudicis. ſi tn̄ fieret colluſio poſſet iudex ſuus ꝓcedere vt ſupͣ dixi ī crimīalibꝰ. De ptātecōicādi vacillauit Inno. nā h̓ ſentipōt fieri ꝓgatio. ꝯͣriū tenuit in. d. c. de cauſis. ⁊il. ſequit̉ in. ⁊l. ſiqͥ. ſꝫ oēs mouēt̉ qꝛ hͨ ptās ꝯpetit a ſolo deo. ſꝫ tu d̓meliꝰ vt ſupͣ dixi. nā hoc motiuū ꝓcedit vbi aliqͥs ſb̓ijceret ſe nō habēti al̓s excōicādi ptātē. ſecꝰ .n. ſi al̓s haberet reſpectu ſuoꝝ ſubditoꝝ. qꝛ tūc ex ꝓrogatōe nōdat̉ noua ptās ſꝫ ē extēſio de ꝑſona ad ꝑſonā. vn̄ ē potius relaxatio ptātis ſil̓e qd̓ habet̉ ī. c. aqua. de ꝯſe. ec.vel al. ⁊ hec qͦ ad pͥmā qōneꝫ. ¶ Ad ſecūdā qōneꝫ pͥncipalē q̄ .ſ. ꝑſone poſſint iuriſditionē nō ſui iudicis progare. ⁊ ſciēdū ꝙ duo ſt̓ chriſtianoꝝ genera. vnū clericoꝝ alid̓ laicoꝝ. xij. q. j. duo ſunt genera. ī clericꝭ ꝯcludit hoſti. ꝙ qͦ ad ꝑſonā vl̓ bn̄ficiū nō pn̄t exp̄ſſe ꝓrogare iuriſditiōeꝫ nō ſui iudicꝭ ſine lice̓tia pape vl̓ ꝓpridioceſani. vt ī. c. ſigͣſti de fo. ꝯpe. Tacite ꝟo ꝑ actu cōtrariū vl̓ inobediētiā fit ꝓrogatio ẜm eū. vt in caſu.fi. de vi. ⁊ ho. cle. ⁊ ī. c. j. de cle. ꝯiuga. illa tn̄ nō ē vera,rogatio ſꝫ potius ē pͥuilegij admiſſio ꝓpter inobediertiā vel actu ꝯͣriū clericatui ꝯͣhendo tn̄ ſeu delīquēdo īaliena dioceſi clericꝰ tacite ꝓrogat iuriſditione nō ſuiiudicꝭ. vt ī. c. poſtulaſti. ⁊ ī. c. dilecti. de fo. cōpe. Quidaūt ī ep̄o nūqͥd poſſit ꝓrogare iuriſditionē alteriꝰ ſineꝯſenſu ſui metropolitani? doc. in. c. ad repͥmendā d̓ ofordi. dicūt ꝙ nō. ⁊ de his ⁊ de ſil̓ibꝰ vide qd̓ dixi ī. d.ſigͣſti. vnū tn̄ ſcias ꝙ iuriſditionē iudicꝭ laici nō p̄t clericꝰ ī ſe ꝓrogare etiā cū ꝯſenſu ſui ep̄i. vt ī. c. ſi diligētide fo. ꝯpe. Quid aūt ī papa nūqͥd poſſit ſe ſb̓mitte̓ iudicio imꝑatoris vel alteriꝰ iudicꝭ? tex. in. c. nos ſi incōpetent̓. ij. q. vij. facit ꝙ ſic. Sꝫ ꝯͣriū tꝫ Io. an. in. c. eccleſia de ꝯſti. ⁊ illud veriꝰ. naꝫ inferret̉ ignominia ip̄i deoſi eius vicariꝰ iudicaret̉ ꝑ laicū inferiorē. Et ad. c. n̄dicit ꝙ ibi ponit̉ iudiciū ꝓ diſcretiōe. de laicis ꝟo dgare iuriſditionē nō ſui iudicas ꝙ regularit̓ꝝ qꝛ a lege vident̉ hāc ptātēcis ſinehr̄e. vt i. l. j. ⁊. ij. ff. de iudi. ⁊ in. l. j. C. de iur. om. iudi. niſcā ſit feudal̓. ẜm hoſti. h̓ ⁊ bn̄ ꝑ. c. veꝝ. ⁊. c. ex trāſmiſſade fo. ꝯpe. vn̄ ſi ī cā feudali laicꝰ ꝓrogaret iuriſditiōeꝫalteriꝰ ſine ꝯſenſu dn̄i nō valeret iudiciū. vt dic̄ gl. no.d̓ ꝓhi. feu. ali. ꝑiꝑialē. §. p̄terea col̓. x. qd̓ bn̄ noͣbis⁊ idē tenēt doc.eteꝝ de iudi. hāc ꝯcluſiōꝫ tꝫ bar. īj. §. ⁊ pꝰ oꝑis. ff. de ope. no. nūc. ⁊ ī. l. j. ff. d̓ iudi. vbi firat regulā ꝙ ſiqͥs ē ſubiectꝰ alicui reſpectu nudi exercij iuriſditiōis nō reqͥrit̉ eiꝰ ꝯſenſus ī ꝓrogatiōe iuriſditiōis alteriꝰ iudicꝭ. ſecus aūt ſi eēt ſubiectꝰ alio reſpectu. puta qꝛ eſt vaſallꝰ illiꝰ. hinc eſt ꝙ clericꝰ nō ꝓrogat iuriſditionē alieni iudicis ſine ꝯſenſu dioceſani qtꝰ ſuo ſuꝑiori vltra nudū exercitiū iuriſditiōisvt rōne ordinū ⁊ rōne bn̄ficij. nā loco dei ē ſuꝑior ⁊ clericꝰ in ordinatiōe in totuꝫ ſe trāſtulit ⁊ dedicauit deo.xij. q. j. c. portio. ⁊. jͣ. d̓ p̄bē. cū ẜꝫ apl̓m. Et ex his infert̉ad aliā qōneꝫ nūqͥd ꝓpriꝰ iudex poteſt inhibere netigēt ſub alieno iudice? ⁊ cōis ꝯcluſio ē ꝙ nō ſi ē ſibiiectus ſolū reſpectu nudi exercitij iuriſditionis imꝑator tn̄ poſſꝫ. ad hͦ. l. ij. in. §. ⁊ ſi iudex. ff. de iudi. et hͦ te-
nēt qͣſi cōiter legiſte in. d. l. ſiqͥ ex ꝯſēſu. ⁊ hͦ noͣbis. vnūtn̄ ſcias ꝙ lꝫ clericꝰ nō ꝓroget iuriſditōꝫ iudicꝭ eccl̓iaſtici. hͦ veꝝ p̄terqͣꝫ ī crimīalibꝰ vt ī. l. ep̄ale. ⁊ ī. l. ſiqͥ ex cōſenſu. C. de ep̄i. audi. ⁊ h̓ a ꝯͣrio ¶ Uenio ad t̓ciā qōnēq̄ .ſ. exigāt̉ vt poſſit fieri ꝓrogatio: dicēdū ꝙ pͦ. reqͥrit̉ꝙ is cui aliqͥ volūt ſe ſubmitte̓ hēat iuriſditōeꝫ. nā ſihr̄et iuriſditiōꝫ n̄ poſſꝫ dici ꝓrogatio. qꝛ ꝓrogare idē qḋ extēdere ſꝫ qd̓ nō ē. extēdi nō p̄t. de nouo ꝟo nonpn̄t pͥuati dare iuriſditiōꝫ nō hn̄ti. vt ī. l. pͥuatoꝝ. C. d̓iur. om. iudi. ⁊ ī. c. ſignificaſti p̄al̓. ſcd̓o reqͥrit̉ ꝙ ꝑtesꝯſentiāt ex certa ſcīa ⁊ nō ꝑ errorē .ſ. qꝛ ſciebāt illū eſſeiudicē nō ꝓpriū ⁊ voluerūt ſe ſb̓mitte̓ iudicio ſuo. vn̄ſi errarēt nihigerēt. vt ī. l. ſi ꝑ errorē. ff. d̓ iur. om. ii.ris hꝫ impedijgationē. vt notāvn̄ etiā erdicit Inno. in. c. ad petitionē de acſufficiatitas eſt īcōſenſusiidā dixers el̓ꝰtex. ꝓ detegit̉ iſte cōſenad petitōeꝫ.d. l. j. Et ꝓ hͦ facit ibſciēter litigauerūt corā alieno iudiceſaltē corā eo ꝯteſtādo. idē dicūt ſi aliqͥ fecerūt alioactū ꝑ quē vident̉ in eū ꝯſenſiſſe vt in iudicē. ad hͦ qd̓no. in. l. quidā ꝯſulebāt. ff. de re in. ⁊ ī. c. int̓ monaſteriūe. ti. ⁊ dic̄ vt ibi. dicit tn̄ notāter bal. in. d. l. ſi qͥ.dex citauia ſibi nō ſubditū ille nō ꝯdēs ꝯtumaciā ꝓceſſit ad vlterioraſt ꝓrogataiuriſditio qꝛ abn̄s nūqͣꝫ ꝯſenſit ī eū ¶ Itē reqͥrit̉ ī ꝓrogatiōe ꝑſonaꝝ vt iudex ſalteꝫ nō ꝯͣdicat ſi tn̄ ignoratꝓrogationē factā hͦ nō p̄t vitiare. ⁊ iō in ꝓrogatiōe ꝑꝝ nō reqͥrit̉ ꝯſenſus iudicꝭ lꝫ glo. h̓ alit̓ ſentiat etbn̄. vn̄ ſatis ē ꝙ iudex nō ꝯͣdicat. tex. ē no. in. d. l.ij. §. ꝯuenire. ff. de iudi. ſꝫ in ꝓrogatiōe d̓ tꝑe adq̄rit ꝯſenſus iudicꝭ ſaltē tacitꝰ. tex. vr̄ noͣbilis ẜmlectū quē ſequit̉ ibi bar. in. d. l. ij. lꝫ do. an. nō videat̉ extoto recipere hanc diuerſitatē. Sed tene primū dictū⁊ ratio diuerſitatis ē hec. nam in ꝓrogatiōe perſonaꝝrantia iudicis nō obeſt qꝛ nō errat in fundamētolitiōis. nā credit ſe iudicē ordīariū. ⁊ ita ī veritateꝓpt̓ ꝓrogationē lꝫ illā ignoret. vn̄ errat ī qͣlitate nōūt ī fundamēto. qͦ caſu error n̄ hꝫ ibi vitiare. vt ē tex.gl̓aris. ſꝫ qn̄ fit ꝓrogatio de tꝑe ad tp̄us ſi iudexraet ⁊ ꝓcede̓t pꝰ tꝑus erraret ī fūdamēto qꝛ crederet ſe nō iudicē. iō nō valeret iudiciū p̄ſuppoſito ꝙhr̄et iuriſditionē. ad hͦ tex. in. l. ſi is ad quē. ⁊ ī. l. qͥ ī alieno. ff. de acqͥ. here. ⁊ ī. c. ex ꝑte aſten̄. de ꝯceſ. p̄be. ⁊ qd̓ibi no. Et iō dicit notant̓ bar. ꝙ ſi iudex ꝯdēnaret aliquē d̓ ꝯtumacia ⁊ nō ꝯſtaret ſibi ꝙ ille eēt ꝯtumax dato ī veritate ille eſſet ꝯtumax nō vale̓t ꝯdēnatio. vt ī. l.ſi finita. §. iulianꝰ. ff. de dā. infec. ⁊ ī. l. multa. ff. de cōdi.⁊ demō. ¶ Itē reqͥrit̉ ꝙ ꝑtes nō cōſentiant ꝑ mētū. vteſt tex. ſingl̓aris ī. d. l. ij. ⁊ facit ille tex. vt iudicia agitata ꝑ tyrānos ſint ip̄o iure nulla lꝫ ppl̓i ꝑ mētū eoꝝ receperūt in ciuitatibꝰ qꝛ iuriſditio tributa ꝑ mētū ē nullalū tex. ⁊ pleniꝰ ꝑ bar. ī tractatu d̓ tyrano. ⁊ hͦ noͣbisDaior. xx. anMViceſiMūl. nis p̄t a q̓cūqꝫdari delegatus idē in maiori. xviij. dūmō int̓ueniat cōſenſus partiū. minor ꝟo. xviij. nō p̄t dari niſia pͥncipe. ⁊ tria ſunt dicta que ꝑ ſe patēt. ¶ No. pͥmoꝙ ad capacitatē iuriſditiōis exercēde neceſſario nō req̄rit̉ virilis etas que ꝓprie accidit poſt. xxv. annū. vt inl. j. ff. de mino. et qd̓ ibi no. ſed ſufficit. xx. an. dūmō ſitcō pletus. nec habet vitiare ſi ē in patris ptāte. vt in. l.filiuſfa. ⁊ in. l. cū p̄tor in fi. ff. d̓ iudi. facit. c. qͥ generalit̓d̓ ꝓcu. li. vj. ſcd̓o noͣ. ibi niſi ꝑtes ſciēt̓ ꝯſentirēt ꝙ maiori. xviij. ānis. mīori ꝟo. xx. nō pōt cā delegari ꝑ aliuꝫqͣꝫ ꝑ principē niſi ꝑtes ſciēter ꝯſentirēt. ⁊ dic̄ ſciēter qꝛſciebāt eū minorē ⁊ nihilominꝰ ꝯſenſerūt. Et ꝓ hͦ ar. plocū a ſpāli ꝙ data etate legitima nō reqͥrit̉ ī delegaton ꝯſenſus partiū. poteſt ergo iudex partibꝰ ignorā-