Druckschrift 
1 (1485)
Entstehung
Seite
142r
Einzelbild herunterladen
 

De offi. dele. 42

cui ꝯdēnatio veniebat applicāda pōt fieri iſta ꝓrogatio. qꝛ al̓s poſſet fieri fraus et circūduci vindicta qꝛcriminoſus ſubijceret ſe amico iudici a obtineret abſolutionē. hāc opi. tenuit guil. in. d. l. j. Bal. in. d. l. ſ. qd̓ bn̄ noͣbis. facit. c. vt fame de ſen. ex. Itē dubitatqͥd de cauſis ſpūalibꝰ nūqͥd in eis poſſit fieri ꝓrogatio:de clerico ē dubiū. c. ſignificaſti. de fo. cōpe. in laico: dixit hoſti. nullā ꝓrogationē pōt face̓ laicus īſpūalibꝰ ſine ꝯſenſu ſui ſuꝑioris. ar. c. oīs de pe. et re. etc. j.. ij. de parochi. de ꝯſecra. di. v. ī. c. oꝫ. el. ij. Ino. in. d. c. de eſis. inſtat tādē vr̄ tenere lꝫ in forpenitētialivt ī. d. c. oīs. ī foro tn̄ ꝯtētiop̄t. Et hāc opi. vident̉ ſeqͥ moderniores ſacꝫ. laicus poterit ī iurepatronatꝰ ꝓrogare iuriſditionē ſui iudicis. ſi tn̄ fieret colluſio poſſet iudex ſuus ꝓcedere vt ſupͣ dixi ī crimīalibꝰ. De ptātecōicādi vacillauit Inno. ſentipōt fierigatio. ꝯͣriū tenuit in. d. c. de cauſis.il. ſequit̉ in.l. ſiqͥ. ſꝫ oēs mouēt̉ qꝛ ptās ꝯpetit a ſolo deo. ſꝫ tumeliꝰ vt ſupͣ dixi. hoc motiuū ꝓcedit vbi aliqͥs ſb̓ijceret ſe habēti al̓s excōicādi ptātē. ſecꝰ .n. ſi al̓s haberet reſpectu ſuoꝝ ſubditoꝝ. qꝛ tūc ex ꝓrogatōedat̉ noua ptās ſꝫ ē extēſio de ꝑſona ad ꝑſonā. vn̄ ē potius relaxatio ptātis ſil̓e qd̓ habet̉ ī. c. aqua. de ꝯſe. ec.vel al. hec ad pͥmā qōneꝫ. Ad ſecūdā qōneꝫ pͥncipalē .ſ. ꝑſone poſſint iuriſditionē ſui iudicis progare. ſciēdū duo ſt̓ chriſtianoꝝ genera. vnū clericoꝝ alid̓ laicoꝝ. xij. q. j. duo ſunt genera. ī clericꝭ ꝯcludit hoſti. ad ꝑſonā vl̓ bn̄ficiū pn̄t exp̄ſſe ꝓrogare iuriſditiōeꝫ ſui iudicꝭ ſine lice̓tia pape vl̓ ꝓpridioceſani. vt ī. c. ſigͣſti de fo. ꝯpe. Tacite ꝟo actutrariū vl̓ inobediētiā fit ꝓrogatio ẜm. vt in caſu.fi. de vi. ho. cle. ī. c. j. de cle. ꝯiuga. illa tn̄ ē vera,rogatio ſꝫ potius ē pͥuilegij admiſſio ꝓpter inobediertiā vel actu ꝯͣriū clericatui ꝯͣhendo tn̄ ſeu delīquēdo īaliena dioceſi clericꝰ tacite ꝓrogat iuriſditione ſuiiudicꝭ. vt ī. c. poſtulaſti. ī. c. dilecti. de fo. cōpe. Quidaūt ī ep̄o nūqͥd poſſit ꝓrogare iuriſditionē alteriꝰ ſineꝯſenſu ſui metropolitani? doc. in. c. ad repͥmendā ofordi. dicūt. de his de ſil̓ibꝰ vide qd̓ dixi ī. d.ſigͣſti. vnū tn̄ ſcias iuriſditionē iudicꝭ laici p̄t clericꝰ ī ſe ꝓrogare etiā ꝯſenſu ſui ep̄i. vt ī. c. ſi diligētide fo. ꝯpe. Quid aūt ī papa nūqͥd poſſit ſe ſb̓mitte̓ iudicio imꝑatoris vel alteriꝰ iudicꝭ? tex. in. c. nos ſi incōpetent̓. ij. q. vij. facit ſic. Sꝫ ꝯͣriū tꝫ Io. an. in. c. eccleſia de ꝯſti. illud veriꝰ. naꝫ inferret̉ ignominia ip̄i deoſi eius vicariꝰ iudicaret̉ laicū inferiorē. Et ad. c.dicit ibi ponit̉ iudiciū diſcretiōe. de laicis ꝟo dgare iuriſditionē ſui iudicas regularit̓ qꝛ a lege vident̉ hāc ptātēcis ſinehr̄e. vt i. l. j.. ij. ff. de iudi. in. l. j. C. de iur. om. iudi. niſ ſit feudal̓. ẜm hoſti. bn̄. c. veꝝ.. c. ex trāſmiſſade fo. ꝯpe. vn̄ ſi ī feudali laicꝰ ꝓrogaret iuriſditiōeꝫalteriꝰ ſine ꝯſenſu dn̄i valeret iudiciū. vt dic̄ gl. no. ꝓhi. feu. ali.iꝑialē. §. p̄terea col̓. x. qd̓ bn̄ noͣbis idē tenēt doc.eteꝝ de iudi. hāc ꝯcluſiōꝫ tꝫ bar. īj. §. pꝰ oꝑis. ff. de ope. no. nūc. ī. l. j. ff. iudi. vbi firat regulā ſiqͥs ē ſubiectꝰ alicui reſpectu nudi exercij iuriſditiōis reqͥrit̉ eiꝰ ꝯſenſus ī ꝓrogatiōe iuriſditiōis alteriꝰ iudicꝭ. ſecus aūt ſi eēt ſubiectꝰ alio reſpectu. puta qꝛ eſt vaſallꝰ illiꝰ. hinc eſt clericꝰ ꝓrogat iuriſditionē alieni iudicis ſine ꝯſenſu dioceſani qtꝰ ſuo ſuꝑiori vltra nudū exercitiū iuriſditiōisvt rōne ordinū rōne bn̄ficij. loco dei ē ſuꝑior clericꝰ in ordinatiōe in totuꝫ ſe trāſtulit dedicauit deo.xij. q. j. c. portio... p̄bē. ẜꝫ apl̓m. Et ex his infert̉ad aliā qōneꝫ nūqͥd ꝓpriꝰ iudex poteſt inhibere netigēt ſub alieno iudice? cōis ꝯcluſio ē ſi ē ſibiiectus ſolū reſpectu nudi exercitij iuriſditionis imꝑator tn̄ poſſꝫ. ad. l. ij. in. §. ſi iudex. ff. de iudi. et te-

nēt qͣſi cōiter legiſte in. d. l. ſiqͥ ex ꝯſēſu. noͣbis. vnūtn̄ ſcias lꝫ clericꝰ ꝓroget iuriſditōꝫ iudicꝭ eccl̓iaſtici. veꝝ p̄terqͣꝫ ī crimīalibꝰ vt ī. l. ep̄ale. ī. l. ſiqͥ exſenſu. C. de ep̄i. audi. a ꝯͣrio Uenio ad t̓ciā qōnē .ſ. exigāt̉ vt poſſit fieri ꝓrogatio: dicēdū. reqͥrit̉ is cui aliqͥ volūt ſe ſubmitte̓ hēat iuriſditōeꝫ. ſihr̄et iuriſditiōꝫ poſſꝫ dici ꝓrogatio. qꝛ ꝓrogare idē qḋ extēdere ſꝫ qd̓ ē. extēdi p̄t. de nouo ꝟo nonpn̄t pͥuati dare iuriſditiōꝫ hn̄ti. vt ī. l. pͥuatoꝝ. C.iur. om. iudi. ī. c. ſignificaſti p̄al̓. ſcd̓o reqͥrit̉ ꝑtesꝯſentiāt ex certa ſcīa errorē .ſ. qꝛ ſciebāt illū eſſeiudicē ꝓpriū voluerūt ſe ſb̓mitte̓ iudicio ſuo. vn̄ſi errarēt nihigerēt. vt ī. l. ſi errorē. ff. iur. om. ii.ris hꝫ impedijgationē. vt notāvn̄ etiā erdicit Inno. in. c. ad petitionē de acſufficiatitas eſt īcōſenſusiidā dixers el̓ꝰtex. detegit̉ iſte cōſenad petitōeꝫ.d. l. j. Et facit ibſciēter litigauerūt corā alieno iudiceſaltē corā eo ꝯteſtādo. idē dicūt ſi aliqͥ fecerūt alioactū quē vident̉ in ꝯſenſiſſe vt in iudicē. ad qd̓no. in. l. quidā ꝯſulebāt. ff. de re in. ī. c. int̓ monaſteriūe. ti. dic̄ vt ibi. dicit tn̄ notāter bal. in. d. l. ſi.dex citauia ſibi ſubditū illedēs ꝯtumaciā ꝓceſſit ad vlterioraſt ꝓrogataiuriſditio qꝛ abn̄s nūqͣꝫ ꝯſenſit ī Itē reqͥrit̉ ī ꝓrogatiōe ꝑſonaꝝ vt iudex ſalteꝫ ꝯͣdicat ſi tn̄ ignoratꝓrogationē factā p̄t vitiare. in ꝓrogatiōe reqͥrit̉ ꝯſenſus iudicꝭ lꝫ glo. alit̓ ſentiat etbn̄. vn̄ ſatis ē iudex ꝯͣdicat. tex. ē no. in. d. l.ij. §. ꝯuenire. ff. de iudi. ſꝫ in ꝓrogatiōe tꝑe adq̄rit ꝯſenſus iudicꝭ ſaltē tacitꝰ. tex. vr̄ noͣbilis ẜmlectū quē ſequit̉ ibi bar. in. d. l. ij. lꝫ do. an. videat̉ extoto recipere hanc diuerſitatē. Sed tene primū dictū ratio diuerſitatis ē hec. nam in ꝓrogatiōe perſonaꝝrantia iudicis obeſt qꝛ errat in fundamētolitiōis. credit ſe iudicē ordīariū. ita ī veritateꝓpt̓ ꝓrogationē lꝫ illā ignoret. vn̄ errat ī qͣlitateūt ī fundamēto. caſu error hꝫ ibi vitiare. vt ē tex.gl̓aris. ſꝫ qn̄ fit ꝓrogatio de tꝑe ad tp̄us ſi iudexraet ꝓcede̓t pꝰ tꝑus erraret ī fūdamēto qꝛ crederet ſe iudicē. valeret iudiciū p̄ſuppoſitohr̄et iuriſditionē. ad tex. in. l. ſi is ad quē. ī. l. ī alieno. ff. de acqͥ. here. ī. c. ex ꝑte aſten̄. de ꝯceſ. p̄be. qd̓ibi no. Et dicit notant̓ bar. ſi iudex ꝯdēnaret aliquē ꝯtumacia ꝯſtaret ſibi ille eēt ꝯtumax dato ī veritate ille eſſet ꝯtumax vale̓t ꝯdēnatio. vt ī. l.ſi finita. §. iulianꝰ. ff. de. infec. ī. l. multa. ff. de cōdi. demō. Itē reqͥrit̉ ꝑtes cōſentiant mētū. vteſt tex. ſingl̓aris ī. d. l. ij. facit ille tex. vt iudicia agitata tyrānos ſint ip̄o iure nulla lꝫ ppl̓i mētū eoꝝ receperūt in ciuitatibꝰ qꝛ iuriſditio tributa mētū ē nulla tex. pleniꝰ bar. ī tractatu tyrano. noͣbisDaior. xx. anMViceſiMūl. nis p̄t a q̓cūqꝫdari delegatus idē in maiori. xviij. dūmō int̓ueniat cōſenſus partiū. minor ꝟo. xviij. p̄t dari niſia pͥncipe. tria ſunt dicta que ſe patēt. No. pͥmo ad capacitatē iuriſditiōis exercēde neceſſario req̄rit̉ virilis etas que ꝓprie accidit poſt. xxv. annū. vt inl. j. ff. de mino. et qd̓ ibi no. ſed ſufficit. xx. an. dūmō ſit pletus. nec habet vitiare ſi ē in patris ptāte. vt in. l.filiuſfa. in. l. p̄tor in fi. ff. iudi. facit. c. generalit̓ ꝓcu. li. vj. ſcd̓o noͣ. ibi niſi ꝑtes ſciēt̓ ꝯſentirēt maiori. xviij. ānis. mīori ꝟo. xx. pōt delegari aliuꝫqͣꝫ principē niſi ꝑtes ſciēter ꝯſentirēt. dic̄ ſciēter qꝛſciebāt minorē nihilominꝰ ꝯſenſerūt. Et ar. plocū a ſpāli data etate legitima reqͥrit̉ ī delegaton ꝯſenſus partiū. poteſt ergo iudex partibꝰ ignorā-