De offi. dele.

ſpāli de ap. Et no. h̓ glo. quā tene mēti. ⁊ rō diuerſitatis pōt eē qꝛ arbitri iuris aſſumunt̉ ex neceſſitate⁊ habēt iuriſditionē. vn̄ ſicut munꝰ iudicādi ē neceſſitatisvt ī. l. muneꝝ. in. §. iudicandi neceſſitas. ff. de mune.hono. ⁊ ī. c. paſtoralis in pͥn. sͣ. e. ⁊ ita ⁊ munꝰ arbitrādiſeu iudicādi ī iſto caſu ſꝫ arbitri cōpromiſſarij eligunt̉ex nuda voluntate partiū nec hn̄t iuriſditionē. ¶ Inea. glo. ibi iuriſditio iſtoꝝ qͣſi ordinaria. nā dictio qͣſiminuit. Alij dicūt ꝙ hn̄t ordinariā merā qꝛ a lege haiuriſditione ꝯſequutur. vt ī. d. c. cū ſpāli. ⁊ h̓. lex auteꝫdat ordinariā. vt ī. l. ⁊ qꝛ. ff. de iur̄. om. iudi. et hāc opi.ſentit Inn. in. c. cū ab eccl̓iaꝝ de of. or. ſꝫ nō placꝫ ſpein ti. de recu. §. fi. ꝟ. ſꝫ nūqͥd. qͥ tꝫ ꝙ hꝫ delegatā. ⁊ idehoſti. h̓ dicēs ꝙ iſti ſt̓ delegati illiꝰ qͥ dedit delegatū q̄recuſat̉. ⁊ dic̄ ꝙ ꝓbata ſuſpitiōe debēt iſti arbitri diffinire totā cām. ar. in. c. vt debitꝰ de ap. hͦ dictū nō approbat Io. an. nā ſi eēt delegati oportꝫ dice̓ ꝙ deberēt eē in dignitate vl̓ hr̄e ꝑſonatū vl̓ canonicatū ī eccleſia cathedrali. vt ī. c. ſtatutū ī pͥn. d̓ r̄p. li. vj. Itē nulrbitri debeāt cogͦſcere de cā pͥncipalilibi ꝓbat̉ ꝙ iſtilꝫ ꝓbet̉ ſuſpitiōis cā. Et ī alio caſu loquit̉ tex. in. l. cūſpāli. ⁊. l. aꝑtiſſimi. C. de iudi. Io. an. in addi. ſpe. ī ti. derecuſa. §. fi. ī ꝟ. ſꝫ nūqͥd arbitri. dicit ꝙ nō ſunt meri oj nec meri delegati. qͣſi ſentiat ꝙ ſit q̄dā ſpēs permixta. nā nō vr̄ dicendū ꝙ ſint ordinarij cum nōhēant iuriſditōnē niſi ī certo articulo. nec meri delegati qꝛ pͥnceps eos nō elegit ſꝫ fuerūt aſſūpti ꝯſenſu partiū. ⁊ iō dixit ip̄e ī ti. de arbi. in. §. differt. ꝟ. ſꝫ nūqͣd ẜꝫuas ſic̄ areū. ꝙ iſti arbi. nō p̄n̄t alijs cōmittere vicebitri cōpromiſſarij qḋ poſſent ſi eēt ordinarij vl̓ delegati. puto tn̄ ꝙ iſtoꝝ ptās ⁊ iuriſditio magis accedatad delegatā qͣꝫ ad ordinariā. ar. huiꝰ tex. et. c. ab arbitrꝭp̄al̓. nā h̓ duo. c. q̄ tractāt de iſtis arbitris iuris ſunt ſituata ī ti. de of. dele. ⁊ nō in ti. de of. or. Et ꝓ hac argumētatōe vide bo. glo. in. c. tibi qͥ d̓ r̄ptꝭ. li. vj. ⁊ ī. c. ſi ſuper gr̄a. de of. dele. eo. li. ⁊ ī. c. bone. de ꝯfir. vti. Et ī fi.glo. dic meliꝰ ẜm doc̄. ꝙ ī nullo corrigit̉ iſta decre. ꝑ.legitima. qꝛ ibi tractat̉ de termīo p̄figēdo arbitris acām ſuſpitiōis finiēdā. ⁊ ille t̓minꝰ p̄figēdꝰ ē ꝑ iudiceꝫrecuſatū qꝛ arbitri non pūt ſibip̄is p̄figere terminūpe. ff. d̓ arbi. Iſte ꝟo tex. loqͥt̉ de termīo p̄figēdo ꝑibus ad ꝓbandā recuſationē. ⁊ iſte ē p̄figēdus partibꝰ.illoꝝ vt dicit ꝙ rō eſt. qꝛ appella¶ In gl. fi. ibi ī pentio int̓ponit̉ ad maiorē iudicē. vt ī. c. ij. et qd̓ ibi no. deꝯſue. li. vj. ⁊ iō nō pōt iudexa quo cū ſit minor p̄figeret̓minū iudici ad quē. ſꝫ iſti arbitri nō ſunt maiores iudice īmo iudex ē ſuꝑior qͥ pōt facere oīa ſine quibꝰ cāexpediri nō pōt vt ī tex. merito pōt ꝯpellere arbitrosvt ꝯcordēt vl̓ terciū aduocēt. al̓s nō poſſet cām finire.Et qͦ ad ſecūdā qōnē q̄ ſequit̉ ī glo. dic̄ vt hodie hr̄ ind. c. legitima de appel. li. vj. vbi dr̄ ꝙ ſi arbitri nō decidūt articulū ſuſpitiōis infra terminū p̄figēdū a iudicepōt iudex reaſſumere iuriſditionē. ¶ Ex glo. q̄ro qͥd ſiarbitri diſcordāt in ſnīa iam lata. vt qꝛ vnꝰ ꝓnūciauitcām ſuſpitiōis eē legitimā reliquꝰ ꝟo oppoſitū. So. dicit h̓ Uin. ꝙ tūc nō ē locꝰ huic. c. vt cōpellant̉ eligereterciū ſꝫ recurrēdum ē ad ſuꝑiorē qͥ approbabit vnā exduabꝰ ſentētijs ſicut obſeruat̉ ī duobꝰ delegatis ferētibus diuerſas ſnīas. vt ī. c. fi. de re iudi. ⁊ in. l. duo iudices. ff. eo. ⁊ vr̄ ſentire hoſti. dicēs ꝙ diſcordia int̓ iſtospoterat eē. qꝛ forte vnꝰ dicebat cam p̄poſitā nō eē legitimā vel nō eē ꝓbatā alter ꝟo oppoſituꝫ. ſꝫ ſpe. in ti.de recu. §. fi. ꝟ. ſꝫ qͥd ſi arbiter diuerſas. tꝫ id qd̓ dr̄ indiſtincte ſiue arbitri diſcordāt ī ſnīa fereda ſiue ī iamlata vt ꝯpellant̉ elige̓ terciū. ⁊ aliud ē ẜm eū ī puris delegatis qꝛ illi ꝑ ſnīaꝫ finierūt cām merito recurrat̉ addelegantē ſꝫ hͨ cā pͥncipalis remaneret īpunita. Et id̓oꝓpter faciliorē expeditionē dꝫ terciꝰ aſſumi. mihi vr̄ ꝙlꝫ hͦ dictū ſpe. ſit equū ī ſe tn̄ nll̓o mō cōgruit lr̄e huicnā terciꝰ h̓ aſſumit̉ vt cū eo ambo vel alter ferāt ſnīaꝫ

ſed ſi iā ꝓtuliſſent diu̓ſas ſnīas functi eēt officio ſuonec poſſent ampliꝰ ꝓnūciare. vt ī. c. in lr̄is. sͣ. e. ⁊ ī. l. paulus. ff. de re iudi. ⁊ ī. l. qͥd tn̄. ff. de arbi. Itē in arbitrꝭ cōmiſſarijs abſolutū ē ꝙ nulla ſnīa valet ſi duo ꝓfediuerſas ſnīas. vt ī. c. fi. de re iudi. vn̄ ī eis clarū ē ꝙnō ꝯpellerent̉ pꝰ ꝓnūciationē eligere terciū. Sꝫ temēti dictū ſpe. qꝛ eius nō ē parua aucͣtas. maxīe cū ⁊ctū ſuū fundet̉ ſuꝑ magna eqͥtate. ⁊ ꝑ illd̓ dictū poſſetdici ꝙ ſi ex forma ſtatuti debēt eligi arbitri qͥ diſcordarūt ī ſnīa ꝙ tūc pn̄t ꝯpelli ad eligēdū t̓ciū. ⁊ fuit al̓shͦ de facto hͦ qō. ⁊ dicebat̉ ꝙ terciꝰ ſic electꝰ pot̓it alterā ex illis duabꝰ ſentētijs ꝯfirmare etiā illis duobꝰ arbitris abſentibꝰ. qꝛ cū iā ꝓnūciauerūt an̄ electionē t̓cij n̄hꝫ obſtare eoꝝ abn̄tia qꝛ ceſſat rō. l. itē ſi vnꝰ. §. ſi pͥncipalit̓. ff. d̓ arbi. nā pn̄tia oīm reqͥrit̉ qꝛ ſi abn̄tes fuiſſētpn̄tes potuiſſēt alios adduce̓ ad eoꝝ ſnīaꝫ q̄ rō ceſſatſi iā ſnīas ꝓnūciauerūt. ⁊ terciꝰ hꝫ vtrāqꝫ ſnīaꝫ coraꝫſe. ⁊ ſi hͦ diverū idē eēt dicēduꝫ in caſu huiꝰ. c. ſꝫvt. sͣ. dixi hoc nō cōgruit lr̄e.Delegata iuriſditio ad ꝑſonas nōTl. S. exp̄ſſas ī r̄pto ꝓrogaripōt. cōisdiuiſio. ſcd̓a ibi qͦs. ⁊ ē hͦ. c. multū famoſū ꝯtīnes maꝫ ſatꝭ difficilē ⁊ ꝓlixā ꝓrogatiōis. ¶ No. pͦ debitorē poſſe ꝯueniri nō ſolū vt ſoluat debitū ſꝫ etiā vtſatiſfaciat de intereſſe ī eo ꝙ nō ſoluit ī ꝓmiſſo loco ettermīo. ⁊ habet̉ ī hͦ rō nō ſolū ad dānū emergēs ſꝫ etiāad lucrū ceſſans vt ſi veriſil̓r fuiſſet lucratꝰ ex illa pecunia ſi fuiſſet ſibi ſoluta ī ꝓmiſſo loco ⁊ t̓mīo. ad hͦ tex.multū no. in. l. iij. ff. de eo qͥ cer. lo. ꝑ bar. in. l. vnica. C.de ſen. q̄ ꝓ eo qd̓ intereſt. facit qd̓ dixi in. c. cōqueſtusde vſur. ⁊. c. dilecti de fo. cōpet. ¶ Scd̓o noͣ. ꝙ pōt qͥsſe obligare apud iudicē cui ineſt iuriſditio ad penā excōicationis ⁊ interdicti. nā h̓ ānullant̉ iſte ſnīe ſolū exdefectu ꝓrogationis qꝛ delegata iuriſditio nō pōt ꝓrogari. ſecꝰ gͦ ſi fuiſſet iuriſditio ordīaria. vn̄ facit iſtetex. ml̓tū ī ar. ꝙ ordīariꝰ pōt vigore ꝓrogatiōis ferreexcōicatōeꝫ ⁊ alias ſnīas cēſure ī alteriꝰ ſubditū. ⁊ tenebis ſꝑ mēti iſtū tex. ſic ītellectū qꝛ cōis opi. vr̄ ī oppoſitū. vt. jͣ. dicet̉. Itē nō. ar. ꝙ excōicatō fert̉ ī ꝑſonā interdictū ꝟo ī locū. ſꝫ vid̓ tu tex. iūcta glo. ī. c. pn̄ti d̓ ſē.ex. li. vj. ⁊ ī. c. is cui eo. ti. ⁊ li. ⁊ in. c. ſacro. jͣ. e. ti. ꝑ q̄ iutvr̄ ꝙ etiā ꝑſona pōt int̓dici ſaltē vt nō ītret eccl̓iā. Sexcōicatio nō pōt ferri in rē inaīatā qꝛ pͥncipalit̓ ligataīaꝫ. vt ī. c. romana. §. ī vniuerſitatē de ſen. excō. li. vj.¶ No. ꝙ ſnīe cēſure late a iudice nō ſuo licꝫ al̓s hēatiuriſditionē ſunt nll̓e. regl̓ant̉ gͦ iſte ſnīe qͦ ad hͦ vt limites aliaꝝ ſnīaꝝ. vt ī. c. at ſi clerici d̓ iudi. ⁊. C. ſi a nō cōpetēti iudice ꝑ totū. ⁊ vide gl. ī. d. c. pn̄ti. ¶ No. ibi iuriſditiōi p̄eſſe. iūcta gl. ꝙ abbas hꝫ iuriſditōeꝫ ꝓrogabilē etiā ꝑ laicos. hꝫ .n. ordinariā cū eā hēat a lege gͦ ꝓrogabilē. ad idē facit tex. in. c. ſignificaſti. jͣ. de fo. cōpe.iūcta ſupͣſcriptiōe. ¶ Itē no. ꝙ delegata iuriſditio nōp̄t ꝓrogari nō ſolū qn̄ ꝓrogātes ambo ī r̄pto exp̄ſſi n̄ſūt ſꝫ ēt alt̓ ex litigātibꝰ ē exp̄ſſus vn̄ nō p̄t extēdi ī reijqui exp̄ſſus ī r̄ptis nō ē. ¶ Ultīo no. regulā ꝙ iuriſditio delegata nō p̄t ꝓrogari ad ꝑſonas n̄ exp̄ſſas ī r̄ptoin qͦ ml̓tū vacillauerūt glo. iurꝭ ciuilis. vt no. in. l. j. fiudi. Et poſuit ibi glo. vnā ſolēnē limitatōeꝫ ſi eētdicēs poſt ml̓ta ꝙ delegata iuriſditio ad vniu̓ſitateꝫcāꝝ pōt ꝓrogari de ꝑſona ad ꝑſonā. ſecus in iuriſditiōe delegata ad certa cām quā tn̄ glo. non pōderauitibi bar. ſꝫ ſimpl̓r trāſit cōcludendo ꝙ iuriſditio delegata nō pōt ꝓrogari. Et ꝯͣ illā glo. facit iſte tex. cū ī fi. dicat īdiſtincte ꝙ delegata iuriſditio ad alias ꝑſonas ꝓrogari nō pōt. Sꝫ ſi qͥs vellet illā glo. ſuſtinere poſſetrn̄dere ad iſtū tex. ꝙ h̓ loquit̉ cuꝫ delegatio fuit factaad certā cām. vn̄ tex. in fi. dic̄ cū huiuſmōi d̓legata ⁊cͣ.vn̄ pōdera ꝟbū huiuſmōi qͣſi reſtringat ſe ad caſumiſtū vbi iuriſditio erat data ad certā cām. nā iuriſditōdelegata ad vniu̓ſitatē cāꝝ ē qͣſi ordinaria. vt noͣ. glo.