De offi. dele. 37

neo lꝫ do. an. videat̉ hͦ velle ꝯͣ glo. allegādo dicta bar. īl. qͦ em̄. ff. rē ra. ha. ſꝫ meliꝰ poſſꝫ allegari qd̓ noͣ. idē bar.ī. l. ſepe. ff. d̓ re iudi. ſꝫ vide qd̓ dixi ī. d. c. ex ꝑte ¶ In eaglo. ibi eis p̄iudicat. no glo. ꝙ a forma ℟pti pōt recediet̄ ꝑ tacitū ꝯſenſū ꝑtiū. qd̓ intelligit̉ ſi forma ꝯcernebatfauorē ꝑtiū. vt nō. Inn. ī. c. prudētiā. sͣ. e. fac̄. c. fi. jͣ. e. ſecus dic̄ ſi cōcernebat fauore publicū. ſic ītellige. c. cū dilecta. sͣ. de ℟p̄. ⁊. c. venerabili. jͣ. e ¶ In ea. glo. ibi d̓ tꝑed tp̄s. noͣ glo. ī eo ꝙ tꝫ ꝓcuratorē gnaͣlē poſſe ꝓrogareiuriſditionē de tꝑe ad tꝑ̄s qꝛ pt̄ ꝓrogare mādatū ad eaūt vicina mādato. Et nō et̄ hͦ vltimū qd̓ intellige vtioͣ. ī. c. ī cāis. sͣ. d̓ elec. ⁊ hāc gl. qͦ ad pͥncipale dictū tenētvin. ⁊ pe. ſꝫ gof. ꝯͣ niſi ꝓcurator hēat gnaͣle mādatūa qd̓ vr̄ place̓ Inn. s. e. c. de cauẜ. ⁊ ſatꝭ mͥ placꝫ aruiꝰ tex. dixit tn̄ hoſt. ꝙ ſi dn̄s ſcit ⁊ nō ꝯͣdicit ſibi p̄iudicat. Et noͣ h̓ qꝛ facit ꝓ his q̄ dixi ſupͣ ī pͥn. glo. ⁊ inglo. rōꝫ diu̓ſitatꝭ int̓ īpetͣtorē ⁊ reū glo. n̄ ponit ſꝫ rōeē. qꝛ ī pt̄ate īpetͣtorꝭ fuit expͥme̓ pl̓es res ī ℟pto. iō ſibiīputādū ſi nō exp̄ſſit ſꝫ reo nō ē qͥd īputet̉ cū ip̄e n̄ īpetrauit ℟ptū iō pt̄ recōuenire actorē ſuꝑ rebꝰ n̄ exp̄ſſis.qꝛ duꝝ eēt ꝙ poſſet moleſtari ⁊ ꝯͣ moleſtatorē n̄ poſſetīſurge̓ ¶ In glo. fi. ibi qꝛ nō hēbat iuriſditōꝫ ſuꝑ dānisnoͣ glo. in eo ꝙ ſētit ꝙ excōicatio lata a delegato occaſiōe rei nō ꝯp̄hēſe in ſpto nō tꝫ. de qͦ tn̄ dic vt pleniusno. in. c. fi. de p̄bē. nā hͦ dictū nō ꝓbat̉. vt dicit Inno. etbn̄ qꝛ appellatio fuit facta cā nullitatꝭ iſtiꝰ ſnīe ſed forteglo. voluit pone̓ cām mediatā ⁊ n̄ īmediatā nullitatis.Et nō ex hoc ⁊ ex tex. ꝙ geſta pꝰ appellationē ab int̓locutoria ſūt ip̄o iure nulla qꝛ ſi appellatio fuit lt̄ima ſuſpēdit iuriſditionē iudicis. vt ī. c. ſi a iudice d̓ app. li. vj.⁊ vide bo. tex. huic cōcordē in. c. ſuꝑ qōnū. ſupͣ eo. in fi.Qui acta cāe relatōis iudicūOM Oll. delegatoꝝ violando aperuitō audit̉ poſtmodū ꝯtra illa. pͥma ꝑs deciſe ponit factū pͥncipale. ſcd̓a ibi veꝝ. narrat culpā iſtiꝰ. b. tercia ibi qͥ poſtmodū. ponit ip̄iꝰ cōfeſſionē ⁊ excuſatōꝫ. qͣrta ibi ſane. excuſatōis reprobatōeꝫ. qͥnta ibi ſed vt. culpe punitōꝫ ¶ Noͣ pͦ ibi īmo verius delegāti ꝙ inferensiniuriā delegato vr̄ inferre delegāti cuiꝰ vices gerit. dꝫem̄ delegatꝰ honorari ob reuerētiā delegātꝭ. et facit iſtetex. ꝙ nō exhibēs reuerentiā vicerectori vr̄ iniuriā īpēdere rectori cuiꝰ vices gerit. ⁊ noͣ hāc lr̄am ꝓ ſtilo hodierno qͦ cōiter vtunt̉ delegati in eoꝝ mādatis. ¶ Scd̓onoͣ ꝙ iudices d̓legati referētes ꝓceſſū ad ſuꝑiorē poſſitpitō falſitatꝭ ¶ Nōr̄ferre ſub ſigill̓ eoꝝ vt ſic euitotercio ꝙ cōtra aꝑiētes lr̄as alijs deſtinatas. peccāt em̄ ⁊poſſēt puniri ꝑ ſuꝑiorē ſed nō ſūt ꝑ hoc excōicati vt qͥiant̉. nā h̓ vt vides iſte qͥ violadā vulgares falſeuit lr̄as iudicis nōdit ī excōicationē ſed al̓r fuit punitꝰ. Et noͣ ꝙ etiā ſi qͥs p̄ſumat aliqͥd ī lr̄is ꝯtineri ꝯtraꝑ hoc dꝫ illas lr̄as aꝑire ſed aut nō reciꝑe aut reces fidel̓r pn̄tare. In at̄ aꝑiēs teme̓ poſſit puniri pelſi dicā. jͣ. ſuꝑ glo ¶ Nō ibi meliꝰ noͣuiſſet ⁊cͣ. ꝙ qͥst diligēt noͣre ea q̄ expediūt. ⁊ ſumit̉ hoc ꝟbū nore ꝓ notabili qͦ qͦtidie vtim. ⁊ notare ē diligēt̓ cōſiderare. et ad hoc. ij. q. j. §. notandū. ¶ Itē no. ꝙ nō defacilicredit̉ illi qͥ dep̄hēdit̉ in aliqͦ culpabil̓. nā p̄ſūptio bonitatis q̄ inheret a naͣ tollit̉ ⁊ obfuſcat̉ ꝓpter accidēs naͣeꝯͣriū. ad hoc regula ſel̓ malus. ⁊ qd̓ ibi noͣ. li. vj ¶ Notaibi ī qͦ peccauerit ꝙ iudex inqͣꝫtū pt̄ debet delinquentēpunire in eo in qͦ deliqͥt. ⁊ facit hͨ lr̄a ꝙ ſi ꝑs ꝑlegit claꝫatteſtatōes inſcio iudice nō debeat ampliꝰ audiri cōtraillas. Idē ſi aliqd̓ inſtr̄m vel libꝝ rōnū niſus eſt vitiarevn̄ nō dꝫ recipi ꝓbatio ſi vult poſtmodū illā ſcripturāreprobare. vt ſic puniat̉ in eo in qͦ deliqͥt. qd̓ tene mēti.et facit. c. cōſtitutus. jͣ. de teſti. ¶ In glo. in ꝟ. ſigilla ibitāqͣꝫ falſariꝰ ¶ No. glo. ī eo ꝙ ſentit ꝙ aꝑiēs lr̄as alt̓iꝰpt̄ puniri tāqͣꝫ falſariꝰ. ſed Inn. al̓r vr̄ ſentire. dicit em̄Inn. ꝙ iſte minꝰ peccau̓it qͣꝫ ſi falſaſſet ſigillū vl̓ ſi raſurā aliquā feciſſet ī inſtr̄o. ⁊ ſic loqͥt̉. c. olī all̓. ī glo. qͣi ſen

tiat ꝙ ille qͥ violat ſeu corrūpit ſigillū vt legat lr̄as peccat ſicut il̓ ē qͥ falſat ſigillū .i. apponit ſigillū adulterinū.⁊ ob hoc notanter dixit hic Pe. ꝙ iſte nō debet puniripena falſi ſed arbitraria. ar. c. de cauſis. ſupͣ. e. Tene mēti hoc dictū. ⁊ cū eo tranſeūt cōiter doc. ſed reꝑio bart.ſpecifice attigiſſe de eo qͥ aꝑit lr̄as pn̄tatas alterius nūꝗd incidit in penā falſi. ⁊ diſtinguit ꝙ aūt aꝑit lr̄as on̄dēdo eas aduerſario mittētis. ⁊ pōt puniri vt falſariusarg. bo. in. l. ij. §. is qͥ depoſita. ff. de fal. vbi dr̄ ꝙ is qͥ depoſita inſtr̄a on̄dit aduerſario incidit in crime falſi. Etoc contra ꝓcuratores ⁊ aduocatos qͥ plerūqꝫ iuroſtendūt adu̓ſario. naꝫ p̄nt puniri pena falſi vt ibAut aꝑit qͥs lr̄as nō tn̄ oſtēdit aduerſario ⁊ tunc nōit̉ pena falſi. de qͦ videt̉ tex. h̓. nā papa dixit ꝙ voquit. nec puniuit eū penluit ip̄m punire in eo in⁊ tene menti ad hoc iſtcidit in crinfalſi. gͦ n̄ectū. ad idē.teſtm̄. ff. de fal. nā ſpeciale ētex. ſic inin eo qͥ aperuit teſtm̄ clauſū vt puniat̉ pena falſi vt ibi.gͦ aliud dicendū in eo qͥ aperuit alias lr̄as maxime pͥuatas. vnde debet iſte puniri pena extraordinaria. vt hic.⁊. ff. de cri. ſtel. ꝑ totū. ¶ In glo. in ꝟ. ꝓprio motu ī fi. cōclude ꝙ delegatus principis quātumoprio motudatus. pōt ex legitima cā recuſari. qnō videt̉ velle cam cōmittere ſuſpejͣ. de excep. ⁊ ꝓ hoc. c. poſtremo. jͣ. de ap. ⁊. l. atde iudi. nō ob. c. nouit de ap. qͥa loquit̉ in nitore. ⁊ dic vt ibi. nec ob. l. alle. in glo. qꝛ loquit̉ in p̄fectop̄torio a cuius ſnīa nō appellat̉ ex priuilegio ſibi cōceſſo. ꝑ imꝑatorē tn̄ poteſt ſupplicari. vt in aut̓. q̄ ſupplicatio. C. de p̄ci. impe. offe. ⁊cͣ.Habꝫ duos ītellectꝰ pͥncipales.M2A. pͥmū hͦ intēdit. Delegatus ſubdgatū college impediti nō tenet̉ admittere ſi in ℟pto eſtcl̓a ꝙ ſi ambo ⁊cͣ. vel aliter ẜm aliū intellectū. De legatus nō tenet̉ admittere collegā ſibi adiunctū ꝑ lr̄as ſurrepticias nec ipſius ſubdelegatū. Et ſūt qͥnqꝫ ꝑtes. Inprima petitio ⁊ allegatio appellati. In ſcd̓a ibi nūcius.petitio ⁊ rn̄ſio appellātꝭ. In t̓cia ibi ſed ecōtra. replicatio appellati. In qͣrta ibi idē igit̉. ꝓnūciatio auditorisIn qͥnta ibi nos igit̉. ꝓnūciatōis ꝯfirmatō ¶ Noͣ pͦ ꝙcōparēs noīe alteriꝰ ſi nō ꝓbat plene de mādato tenet̉ cauere de rato cū fideiuſſoribꝰ. ſecus ē cū cl̓icꝰ comuo. nā tūc eſt priuilegiatus ⁊ ſufficit p̄ſtareitione bonoꝝ ſuoꝝ. vt in aut̓. de ſā.ꝓ pecuniaria. ⁊ in aut̓. generaliter. C. deep̄i. ⁊ cle. iſta tn̄ cautio nō ē de ratihabitiōe ſed de ꝓſequēdo negociū vſqꝫ ad fi. ꝓut habet̉ in. d. aut̓ gnaͣlit̓.¶ Scd̓o no. ꝙ lr̄e ꝓcuratorie qn̄qꝫ appellant̉ lr̄e de ratihabitione. ⁊ hoc qa ī eis ſolet apponi cl̓a ꝙ dn̄s ꝓmittit hr̄e ratū ⁊cͣ. de quo vide glo. in. c. cōtingit. de trāſac.¶ Tercio nō ꝙ capella nō debꝫ edificari īfra parochiam alteriꝰ eccl̓ie. ⁊ ſi de facto edificat̉ debet demoliri. d̓qͦ dic vt ī. c. j. de no. oꝑ. nū. ⁊ vide quod dixi ī. c. ad audientiā de ec. edifi. ¶ Noͣ qͣrto ꝙ cā delegat̉ qn̄qꝫ duobus cū cl̓a p̄electiua. vtputa ſi ambo nō poteritis int̓eſſe tu fr̄ ep̄e ꝓcedas. vn̄ ep̄s ī hoc eſt p̄electus. qꝛ datoimpedimēto pōt ꝓcedere ſine alio ſed nō ſic ecōtra. etſolet apponi hͨ clauſula qn̄ alter ex delegatis ē ep̄s. qn̄qꝫ tn̄ hoc fallit. vt in. c. cum ſuꝑ. sͣ. e ¶ Itē nota. ⁊ tenemēti ꝙ cl̓a ſi ambo nō poteritis ⁊cͣ. dꝫ intelligi de īpotētia ꝑſonali. vn̄ purificat̉ cl̓a ſi impeditꝰ eſt delegatꝰ ꝑſe licet nō ſit impeditꝰ ꝑ aliū. ¶ Nota ibi raro vel nūqͣꝫꝙ diſpoſitō debet intelligi vt defacili poſſit cōtinge̓. n̄aūt vt raro vel nunꝙͣ. ⁊ hoc facit ad multa vt ſic indubio ꝟba intelligant̉ ī caſu cōtingibili. nā leges debentadaptari ad ea que ſepe accidunt. l. nā ad ea. ff. de legi.¶ Ultimo no. ꝙ ſnīa appellationis ſimpliciter ꝯfirmatur. ⁊ ſic habes practicā ꝓnūciādi qn̄ nihil actū eſt d̓ nouo ⁊ ſnīa reꝑit̉ legitime lata. ꝓ hoc. ij. q. vj. in fi. ⁊. l. eosC. de appel. ¶ Pro declaratione glo. j. opp. ꝯͣ pͥn. c. in