De offi. dele.

nō hn̄tē mandatū de re ad rē iuriſditio ꝓrogari nō p̄tvel ſic ẜm lr̄am. Excōicatio lata pꝰ appellatiōꝫ ltīmamulla. Et diuidit̉ in duas ꝑtes prīcipales. ſcd̓a ibi qͥapōt multipl̓r ſubdiuidi vt pꝫ ī tex ¶ No. pͦꝯueniri corā iudice eccl̓iaſtico ſi delinquit ībona eccl̓ie qͥ ſtricte pōt dici malefactor ⁊ largo modoſacrilegus. vt in. c. cū ſit generale. de fo. ꝯpe. ¶ Notaſcd̓o ꝙ appellās ab int̓locutoria iteꝝ citat̉ ſi appellatōſua p̄tendit̉ minus ltīma. hoc tn̄ nō eſt neceſſariū lꝫ adcautelā fieri poſſit. de qͦ dic̄ vt hr̄ ī. c. eū qͥ. de do. ⁊ ꝯtu.li. vj. ¶ No. t̓cō ꝙ iuriſditio delegata n̄ extēdit̉ vltͣ cōprehenſa in reſcpͥto. ⁊ ſi iudex ꝓcedit ſuꝑ alijs rebꝰ cautela ē vt ꝯͣdicat̉ ⁊ appellet̉. hͦ intellige vt notatū fuc. j. sͣ. e. ſi aūt nō appellaret̉ valeret iudiciū ſuꝑ alijbus inchoatū. vt h̓ eſt tex. ſatꝭ nō. Ex qͦ infero ad dydicta multū notāda. pͥmū ꝙ iuriſditio delegata pōt dere ad rem ꝯſenſu ꝑtiū ꝓrogari quēadmodū ꝓrogarip̄t de tꝑe ad tp̄s. vt ī. c. de cauſis. s. e. ſecus ē in ꝓrogatione q̄ fit de ꝑſona ad ꝑſonā. vt pꝫ in. c. p. ⁊. g. j. eo. etdic vt ibi plenius de hac maͣ no. Scd̓m dcm̄ magꝭ n.tabile ē ꝙ ad ꝓrogandū iuriſditōem etiā delegati ſuficit tacitꝰ ꝯſēſus ꝑtiū. ⁊ hͦ iudicō meo meliꝰ ꝓbat hͨ lr̄aqͣꝫ q̄libet alia. nec ad hͦ ſolet induci ſꝫ ꝓfecto hͦ bene ꝓbat. maxime in eo ꝙ pōderat ꝙ iſte comes ꝓtinus ꝯͣdixit qͣſi ſecus ſi tacuiſſet. ⁊ lꝫ aliqͣ tenuerūt alibi ꝯſenſumexp̄ſſum re qͥri. pͥmū tn̄ verius ē ⁊ ſentit Inno. h̓ clariꝰ.⁊ in. c. ad petitōem. jͣ. de accu. ſequit̉ bar. in. l. j. ff. de iude iu. om. iu. ⁊ ꝑ hͦ puto ange. de perudi. ⁊ facit. lnō bn̄ dixiſſe in. l. fi. ff. de iu. om. iu. in eo ꝙ dixit ꝯſenſūexp̄ſſum reqͥri in ꝓrogāda iuriſditōe delegata. ⁊ all̓. ꝓſe tex. in. c. ſtatutū. ī. §. nullo. de reſcpͥ. li. vj. qͥ vr̄ bn̄faceſꝫ loqͥtur in ꝓrogatōe q̄ fit de loco ad locū. dic̄ eī ꝙ deī certa dyoceſi nō pōt cognoſce̓ exͣlegatus depſi ad id accedat exp̄ſſus ꝯſenſus ꝑtiū. vn̄ arguecū a ſpāli ille tex. ꝓbaret oppoſitū ſꝫ forte ip̄e vluit inducere tex. a paritate rōnis ſꝫ certe nō dꝫ inducicū illud videat̉ ius nouū. ⁊ regularit̓ ꝯſenſus exp̄ſſus ⁊tacitꝰ equiꝑant̉. vt no. in. c. dilecti. de fo. ꝯpet. fac̄. c. ſitrector. xliij. di. ⁊ hec bn̄ nō ¶ No. vlteriꝰ ꝙ mādatū ꝓcuratoriū nō extēdit̉ vltra ꝯprehēſa in eo. ⁊ pōdera ꝟoſitū in tex. ⁊ hāc lr̄am induco ad qōembum ſolīlit ꝓcuratorē ad petendū ⁊ exigendū qd̓t̉ a qͣcūqꝫ ꝑſona ⁊ ad fidē ⁊ ad liberatōem fiēdam de receptis iſte ꝓcurator ꝯfeſſus fuit ſe recepiſſant̉ dn̄o a qͦdā debitore ⁊ liberauit ilducētaīne qͣ tenebat̉ dn̄o. dubitatū fuit ī qōnelū ab obfacti nūqͥd ille debitor eēt liberatus? vr̄ ꝙ nō. qꝛ ꝓcurator nō fuit ꝯſtitutus ad ꝯfitendū nec ſimpl̓r ad liberādum ſꝫ ad fidē faciendā de receptis. vn̄ exqͦ nō apꝙ receꝑit nō potuit illū liberare. In ꝯͣriū allegalnā ꝯfeſſio ꝓbat ſolutionē. vt in. l. pecunie. C. de ſol̓. ⁊c. ſi cautio. de fi. inſtru. cū ibi no. ⁊ in. l. cuꝫ de indebitoa. gͦ pōt iſte debitor ſe tueri ꝯͣ creditorē ꝓducēꝯfeſſionē ad ꝓbationē ſolutionis. hāc. q. poīt Fede.ſi. lij. ⁊ vr̄ multū dubitare nec aꝑte firmat pedes. Sꝫzo puto ꝙ ille nō ſit liberatꝰ. ad qd̓ optīe fac̄ iſte tex.ꝙ dicit ꝙ ꝓcurator intelligit̉ ſolūmō ad illa cōſtincōmiſſionis lr̄is inueniūtur exp̄ſſa ſꝫ in ꝓcudicebat̉ vt fidē facerēt de receptis. gͦ exqͦ n̄ˡ apparet exp̄ſſe de receptōe nō poterit facere fidē nec cōfeſſio ꝓbat ꝯͣ dn̄m qꝛ n̄ fuit ꝯſtitutꝰ ad ꝯfitendū. ⁊ ꝓ hͦadduco qd̓ no. bar. in. l. ij. ff. ſi cer. pe. in fi. vbi no. dicitꝙ ſi ꝯſtituo ꝓcuratorē ad mutuū recipiendū nō nocꝫmihi ꝯfeſſio procuratoris de mutuo recepto. exqͦ n̄ apparet ꝙ pecunia fuit ſibi numerata qꝛ procurator fuit ꝯſtitutus ad recipiendū mutuuꝫ naͣle qd̓ ꝯͣhit̉ verainteruētione rei ſꝫ ꝯfeſſio ꝓbat ſolūmō mutuum ciuile.qd̓ ē bn̄ nō. ⁊ pro hͦ facit illa lr̄a inducēdo mō pvide qd̓ et̓ ī ſil̓i no. bar. ī. l. a diuo pio. §. ſꝫ ſi em̄de re iudi. vbi poīt. q. notabilē quam original̓r poſuit

Cy. in. l. ī ciuile. C. de rei ven. nūqͥd procurator ꝯſtitusad vendendū poſſit trāſferre dn̄ium hīta fide de p̄Et ꝯcluſio ē ꝙ ſi ē procurator eccl̓ie vel minorꝭ vl̓nō pōt procurator trāſferre dn̄ium ꝑ. l. ſi procurator fiſci. iūcta gl. ff. de iur. fiſ. ad idē ibi bar. Si ꝟo ē ꝓcurator alteriꝰ aut ē gnaͣlis ⁊ pōt. l. qͥcūqꝫ. ff. de īſti. autē procurator ſpālis. ⁊ tūc aut fuit ꝯſtitutꝰ vt venderetpro certo p̄cio ⁊ tūc nō pōt hr̄e fidē de p̄cio. qꝛ excede̓tformā mādati. aut fuit ꝯſtitutꝰ ſimpl̓r ⁊ aut ob certamcām q̄ nō fuit ſecuta nō pōt hr̄e fidem de p̄cō. vtputaꝯſtitui procuratorē ad vendendā certā re vt ſatiſfacecreditoribꝰ. Si ꝟo n̄ fuit exp̄ſſa certa cāē de p̄cio. Sꝫ dubiū ē qͥd ſi procuratorvendendū ꝯfitet̉ ſe hūiſſe p̄ciū? Bar. ibi vr̄ ſentire ꝙ n̄d cōfiteri. ſꝫ ꝯͣriū ſēſufficit. qꝛ aliud ē reciꝑe p̄ciū ⁊ atit in. d. l. ſi procurator. ⁊ vr̄ tex. no. in. l. ij. C. de qͥdri. p̄ſcrip. vbi dr̄ ꝙ ſi procurator fiſci ꝯfitet̉ ſe recepiſſe p̄cicodems ve dicen ao probat ſolutionē et ꝯͣ fiſcuꝫ.nm etre vendita .. jprocuratore eccl̓ie. ſꝫ ꝯcordādoit ꝯſtitutus vt venderet pro certo p̄poſſet dici ꝙcio vl̓ ob certā cām ⁊ tūc procedat pͥmū dictū. arꝯſtitutꝰ ſimpl̓r ⁊ ꝓcedit ſcd̓m. ¶ Sꝫ q̄ro qͥd dieac adetpla ireſctꝭ. Tdinincte lunſdinoreſcōto delegatōlē nl. ꝯcindepꝰ Inno. ꝙ qnqꝫaliqͣ ſpecifice expͥmūt̉ ī reſcpͥto ⁊ ad illa ꝓculdubio extēdit̉ iuriſditio. Itē ⁊ ad acceſſoria exp̄ſſis. vn̄ ſixerit ī reſcripto ſe eē ſpoliatuꝫ pot̓it age̓ poſſeſtpete̓ eſtimatōꝫ dānoꝝ q̄ ſuſtinuit ī iſta ſpoliaiſta ſt̓ acceſſoria ad int̓dictū. l. j. §. qͥ vi deiectvi ar. ī. c. grauis. d̓ reſti. ſpō. Itē ſi fecit mētōnē d̓ ꝯͣctupōt pete̓ int̓eſſe. l. iij. ⁊. iiij. C. d̓ ac. emp. Itē ſi dixnū ſibi fuiſſe illatū ī rebꝰ pot̓it age̓ ad eſtimatiōꝫ⁊Itē de poſſeſſiōe ⁊ ꝓprietatē. ⁊ idē dicēdū vbi ꝟba ſīgnaͣlia vt extēdant̉ ad ea q̄ pn̄t ſb̓ ill̓ ꝟbis ꝯpre hencdic̄ Inn. ⁊ bn̄ ꝙ ſiqͥs dixit ī reſcripto ꝙ titius iniuriaꝑtali fūdo pot̓it iſte impetͣtor agere de fūdorecaōe ¶ Itē poſſeſſorio. Itē pot̓it pete̓ fructꝰ ꝑceptos an̄ li. ꝯte. agēdo ꝯditōe ſine cā. qꝛ oīa iſta pn̄t cōprehēdi ſb̓ ill̓ ꝟbis gnaͣlibꝰ. pro hͦ adducit Inn. l. ſolēnis. ⁊. l. ſiqͥs intētione ambigua. ff. de iudi. et. c. cū eccl̓iaſutrina. de cā poſ. ⁊ ꝓpri. Et adu̓te diligent̓ qꝛ illa iuraloquūtur ī iudicijs. ⁊ Inno. vr̄ extēdere ad reſcripta q̄impetrāt̉ ad iudicia. ⁊ no. p̄dicta qꝛ cōit̓ hodie a curiarōana lr̄e de iuſticia emanāt ſb̓ p̄dicta for̄a qͣ narrat̉ ꝙtal̓ iniuriat̉ ſibi ſuꝑ tali re vl̓ ſub certa qͣntitate pecuīeHabes eī ꝑ p̄dicta qd̓ ꝯprehēdat̉ ſb̓ ill̓ ꝟbis gnaͣlibꝰ.¶ In gl. in ꝟ. protinꝰ ꝯͣdixit ibi niſi ſtatim ꝯͣdicat. no.ſingularit̓ iſtā gl. ꝙ dn̄s ſciēs procuratorē excede̓ finēmādati ⁊ nō ꝯͣdicēs vr̄ ꝯſentire. hoſt. tꝫ ꝯͣriū qͦ ad caſuꝫꝰ. c. dicēs ꝙ iudiciū erat nullū. iō taciturnitas dn̄i nōhꝫ nocere. all̓. l. lꝫ. ff. de iudi. q̄ iudicio meo nō multū facit. qꝛ nō loqͥtur qn̄ dn̄s ſciebat. Io. an. approbat dcm̄hoſ. qn̄ defic̄ iuriſditio vt deficiebāt h̓ res n̄ exp̄ſſe in reſcripto. ſꝫ ſi procurator excedit fines mādati corā delegato vl̓ ordinario qͥ al̓s ē iudex ī illa cā tūc ꝓcedat gͦẜm eū vt dn̄e ſciēs ⁊ nō ꝯͣdicēs ſibi p̄iudicet. ⁊ no. bn̄vltimū. Sꝫ idē ego puto circa primū ſi iuriſditio ē delegabil̓ ꝑ dn̄m. nā tacēdo vr̄ prorogare iuriſditōem ⁊ꝯſentire vt procurator agat. d̓ qͦ iudicio meo vr̄ tex. h̓nō cauillā do lr̄am al̓s fruſtra h̓ papa pōderaſſꝫ ꝙ iſtecomes ſtatī cū ſciuit ꝯͣdixit. ⁊ pro hͦ facit qd̓ no. Innoh̓ ⁊ in. c. ex ꝑte decani. sͣ. d̓ reſcri. vbi dixit ꝙ ſi ſcio aliquē ſe gerere pro procuratore meo ⁊n̄ ꝯͣdico videorꝯſentire. ⁊ facit tex. inſti. ꝑ qͣs ꝑſo. age. poſ. pꝰ princi. etvide qd̓ pleniꝰ dixi ī. d. c. ex ꝑte decani. ⁊ hͨ gl. pōt optime adduci ad ꝯcordiā illiꝰ dicti Inn. nā ea rōne q̄ ē ītoto qͦ ad totū dꝫ eē ī ꝑte qͦ ad ꝑtē. l. que de tota. ff. d̓rei ven. ⁊ in. c. paſtoralis. §. itē cuꝫ totū. sͣ. eo: vnde ſic̄dn̄s videt̉ ꝯſentire qn̄ procurator excedit fines man-