De offi. dele.
eo. ꝙ iſte clericꝰ ſct̄e agathe fuit admiſſus ſine mādatonā ad agendū ꝓ alio nemo admittēdꝰ ē etiā ſi caue̓ velitur̄. ⁊ ī. c. j.de rato. vt in. l. nemo alieno noīe. ff. de regqd̓ ibi noͣ. de ꝓcu. So. glo. ī prin. ſoluit duobꝰ modiꝙ iſte fuit admiſſus tanqͣꝫ ꝯiūcta ꝑſona. qꝛ erat bn̄ficiatus in illa eccl̓ia ⁊ canonicus pleb̓ de poſtmo. cui ſubeſtilla capella ſct̄e agathe. vn̄ ſicut admittit̉ ꝯiūcta ꝑſonacū cautione de rato ad agendū ꝓ ꝯiūcto. vt ī. c. nōnulli.in fi. ⁊ quod ibi noͣ. ⁊. c. ex ꝑte decani. de ℟p̄. ⁊ ī. l. ſꝫ ad hͨe ꝓcur. ita admittit̉ clericus volēs agere ꝓ eccl̓a in qͣ ēn̄ficiatus licet nō ſit rector. Et ꝓ hac ſo. glo. pt̄ adduci tex. ī. c. ij. de penis. ⁊ hāc ſolutionē teneb̓ mēti. extēditem̄ iura ſuꝑius allegata. qꝛ loquunt̉ ī ꝯiūctis rōne ſanguinis vt extēdant̉ ad coniūctos ciuili ſeu ſpūali cōiūctione. ⁊ facit hͨ glo. ꝓ noͣbili dicto Cy. in. l. exigēdi. C.de ꝓcur. vbi dixit ꝙ amicus admittit̉ ꝓ amico ad agendū ſine mādato p̄ſtita cautione ꝙ abſens habebitallegat. l. nemo dubitat. §. j. ff. de here. inſti. vbi tex. īnuit ꝙ is qui diligit̉ fraterna dilectione pōt appellari frater. ⁊ facit tex. in. l. veꝝ. in pͥn. ff. ꝓ ſocio. vbi dr̄ ꝙ ſocietas ē q̄dā fr̄nitas. ⁊ illud dictū Cy. retulit Bart. in. l. nōſolū. §. qͥ alieno. ff. de ꝓcu. ⁊ trāſit ſimpl̓r cū eo. Sed hͦdictū mihi nō placet. nec vr̄ placere Io. an. in. c. nōnullide ℟p. nec do. an. ī. d. c. ex ꝑte decani. Nā vt dixi iura q̄dicunt ꝯiunctū admittendū ꝓ coniūcto loquunt̉ ꝓ cōiūctis rōne ſanguīs vel affinitatis. vn̄ nō debēt extendiad aliā coniūctionē. ⁊ vr̄ ꝓ hoc tex. ī. l. tutori. C. de neg.ge. vbi innuit̉ ꝙ amicus nō pt̄ agere ꝓ amico ſine mandato. Itē facit iſta lr̄a vbi ponderat̉ ꝙ iſte clerieꝰ habebat inſtr̄a cauſe. nec oriebat̉ ꝓbabile dubiū an habuiſſet mandatū vt infra dicā. vn̄ ſine iſtis inſtr̄is vel aliap̄ſumptōe nō fuiſſet admiſſus. Ad idē. c. cū. R. jͣ. eo. vbicanonicus p̄ſumit̉ amicus ꝯcanonici. ⁊ tn̄ nō admittitagendū ꝓ cōcanonico. vt voluit glo. in. c. cuꝫ. M. depāle ē in qͥbuſdā caſibꝰ vt poſſit cl̓icus age ꝓmādato. de qͥbus in. c. cū olim. de teſti. et ī. c. ſiroꝝ. de re. ec. nō alie. gͦ regularit̓ nō admittit̉ ſineādato. ⁊ forte glo. de hac ſolutione nō confiſa tranſiuit ad ſcd̓am ſolutionē vt dicamus ꝙ ideo iſte cl̓icꝰ fuadmiſſus. qꝛ dubitabat̉ de mādato. nā regula eſt ꝙ vl̓dubitat̉ an̄ aliqͥs ſit ꝓcurator admittit̉ cū cautōe de ratihabitōe. vt in. l. j. C. de ꝓcu. et hec ſolutio bona. Et ꝓatione ſcias ꝙ aut certū eſt quē nō hr̄e mandatūmittit̉ ad agendū ꝓ alio quantūcunqꝫ velit caeſoale ma ᵈPⁿq qͣ admittit dūmodo cā nōllit in cōiūcidatū. ⁊ ſic limita glo. ꝓ hoc tex. inde mino. ⁊ iō ſi cā eſt ſpūalis nō admittit̉ ꝓ cōiuvidet̉ reqͥrere ſpāle mandatū. qd̓ tenet ſpe. in ti.ꝑſona. ꝑ do. de ro. deci. cxxxvj. tn̄ ſi dubitat̉pāle mandatū admittit̉ cū cautōe. vt ē text.an habeꝙ ſi de ſpāli. ff. de mino ¶ Itē ſcias ꝙ cōiuncteō pt̄ ſolui debitū licet admittat̉. vt fiat cōdemnatio ⁊ vt ſoluat̉ ei qui pōt reciꝑe. vt ē glo. noͣ. ī. l. veroit tex. ī. l. qͥ hoīeꝫ.ꝓcuratori. ff. de ſol̓. ⁊ ibi ꝑdatū ⁊ admittit̉gener. ff. e. Aut certū ē eū le. vt ī. d. c. j. aut dubitat̉ ⁊ hꝫ locū qd̓. sͣ. dixi. ⁊ide bo. glo. in. d. §. qͥ alieno. ⁊ ī. d. c. j. Si ꝟo dubiū ē ⁊ qn̄ dr̄ dubitari de mādato. nā glo. iuris ciuilis īd. l. j. quā multi etiā moderniores legiſte ſecuti ſunt. dicit ꝙ ſi quis aſſerit ſe ꝓcuratorē ⁊ aduerſarius negat ꝑnegationē orit̉ dubiū de mādato. vt in. l. iij. C. qͥbus adlib̓. ꝓcla. nō li. Quidā tenuerūt oppoſitū ⁊ ſentiūt mxime coīter canoniſte h̓. qͥ vidēt̉ velle ꝙ oꝫ ꝙ ſubſit aqua p̄ſūptio de mandato ſicut erat h̓. qꝛ iſte cl̓icꝰ hēbatinſtr̄a faciētia ad cām. nam ex hoc oriebat̉ p̄ſumptio ꝓbabilis de mandato. ad hoc noͣ glo. in. l. fi. C. de pac. cōuen. tā ſuꝑ do. ⁊ noͣ. Cy. ⁊ Bal. in. l. ſi qͣ. C. de ep̄i. et cle⁊ hanc opi. puto veriorē. Tenētes tn̄ ꝯͣriū mouebant̉.qꝛ tranſactio nō pt̄ fieri de re dubia. vt in. l. j. de trāſac.⁊ tn̄ ſufficit ſola negatio aduerſarij vt res dicat̉ dubia
vt in d. l. iij. ⁊ in. l. poſt rē iudicatā. de tranſac. Itē interduo mala minus malū eſt eligendū. xiij. diſt. duo mala.Malū autē eſt ſi eſt ꝓcurator ⁊ nō admittit̉. ⁊ malū eſtſi nō eſt procurator ⁊ admittit̉. ſꝫ minus malū ē hͦ vltīocaſu. qꝛ prouiſū ē reo ꝑ cautionē ſufficientē. Sꝫ hͨ motiua mͥ nō placēt. Nam qn̄ aliqͥd a reo petit̉ nō ē aliqͣſumptio ꝙ reus tenet̉. ideo ꝑ negationē ſuā res efficidubia. ſꝫ cū qͥs ſe dicit procuratorē ē p̄ſumptio ꝯͣ eū. qꝛfacta nō p̄ſumunt̉. vt ī. c. cū in iure. sͣ. e. ⁊ ī. l. vnica. C. demā. pͥn. ⁊ in. l. ꝓhibitū. C. de iure fiſ. li. x. nec dꝫ credi alicui aſſumēti ſibi officiū etiā ſi hēat lr̄as credētie. vt noͣnter dicit Bar. in. l. lutius. ff. de fideiū. negatio ꝟo adu̓ſarij cū veniat ad impugnādū aſſertione iſtius qͥ aſſeritſe ꝓcuratorē nō dꝫ facere p̄ſumptionē vel aliquē gͣꝫprobatōis ꝯͣ negantē qꝛ ordinata ad certū finē n̄ͤ debpare̓ ꝯͣriū effectu. vt ī. c. maiores. d̓ bap. ⁊ ī. l. qd̓ fauore.ādū ē ei qͥ nō cōC. de leg. nec ob. ſcd̓m motiuū qꝛtura alt̓ius. xiiij. q. v.paret ltime nec dꝫ vni ꝯſuli cideniqꝫ. Et vr̄ ꝯͣ hāc opi. tex. ī. c. j. de ꝓcu. ⁊ h̓ ī eo ꝙ pōderat̉ ꝙ iſte hēbat inſtr̄a cāe ⁊ iō ꝯcluderē ꝙ vbi de mndato ex ꝯiecturꝭ orit̉ ꝓbabil̓ p̄ſūptio nō dꝫ admitti qͣntūcunqꝫ velit caue̓. Et vnū noͣ qd̓ ponit bal. ī. d. l. ſi q īfi. dicēs ꝙ ſi qͥs affert mandatū ad ꝑtes remotas ī qͦ dꝫꝙ ſemproniꝰ ꝯſtituit titiū ꝓcuratore. ꝙ ſi neget̉ iſillū titiū p̄ſumēdū ē pro eo exqͦ hꝫ inſtr̄m penes ſehͦ bn̄ facit glo. ī. c. nōnulli. sͣ. de ℟p. ¶ In ea. glo. ibi eſt/mabit̉ īqͣꝫtū leſa ſit eccl̓a. noͣ glo. iucto tex. ſingl̓r ꝙ etiāī caſu ſpūali admittit̉ qͥs ad agēdū cū cautōe ſi dubitatur de mandato licet cautio nō ſit oīno ſufficiēs. qꝛ cāꝫſpūalē nō pt̄ qͥs eſtīare ſꝫ prouidet̉ eo mō qͦ pt̄ .ſ. vt ſatiſfaciat inqͣꝫtū eccl̓a leſa ē ī eo ꝙ abn̄s nō hꝫ ratū iudiciū. Et dicit h̓ hoſt. ꝙ ꝑ noͣ. h̓ ⁊ ī. c. ꝑ tuas. de arb. ẜuat̉ īcuria romana ꝙ admittit̉ qͥs cū cautōe penali ad quaꝫſe aſtrīgit volēs agē cū fideiuſſoribꝰ niſi infra certu tp̄dn̄ s abſēs ꝑ lr̄as patētes factū ratificet. ⁊ ē bona ꝓuiſiovt ſic a pͥncipio taxet̉ qd̓ ſolui dꝫ ſi dn̄s nō ratificabitīfra certū tp̄s. ¶ In ea. glo. ibi et̄ ſi ille diceret ſe velle ꝓbare mandatū. glo. allegādo h̓ dicit vt pꝫ ex noͣtꝭ ī. c. j.de procu. ⁊ ī. d. §. qͥ alieno. nā ſi vult probare mandatūnō cogit̉ cauere. ¶ In glo. ij. ī fi. noͣ bn̄ glo. iūcto tex.quēadmodū ī reuocatōe ꝯmiſſiōis dꝫ fieri mētō d̓ prceſſu inchoato corā pͦ iudice. vt ī. c. int̓. de re iud. ita cūdat̉ adiūctus pͦ iudici al̓s lr̄e ſunt ſurrepticie ¶ In glo.ī ꝟbo admittere noluit ī fi. declara iſtā glo. prout dicetur ī ſe. glo ¶ In glo. ī ꝟbo qd̓ nō intelligit̉ in fi. hͨ gloprocedit aliqͣntulū int̓cate. ſꝫ colligēdo qd boni dicithͨ cōia dicta doc. diſtingue poſt Io. cal. ſic cū q̄rit̉ an̄ etqn̄ delegatus poſſit ſubdelegare ꝙ aūt vnꝰ ē delegatꝰaut plures. Si vnus pt̄ ſubdelegare ſemꝑ quātumcūqꝫ ſit impeditus dūmō nō ſit impedimentū iurꝭ. vt qͥaal̓s eſt inhabilis. vt in. c. ſi pro debilitate ⁊ in. c. paſtoralis. sͣ. e. Si aūt ſunt pl̓es ⁊ tūc aūt aliqͥs ē īpeditꝰ impedimēto iuris ⁊ nō pt̄ ſubdelegare. vtputa ſi ē ſeruꝰ vel furioſus vel quid ſimile. vt ī. l. ſciſcitatꝰ de ℟p. Aut īpedit̉ īpedimēto facti ⁊ tūc aūt a pͥncipio fuerūt dati pl̓esaut vnꝰ a pͥncipio ⁊ alt̓ fuit poſtmodū adiūctꝰ. ſcd̓o caſu aut fuit datus adiūctus ꝑ lr̄as ſurrepticias ⁊ nō pōtſubdelegare. vt hic ẜm vnū ītellectū qꝛ nec ꝑ ſe cognoſcere pt̄. Aut fuit adiūctus ꝑ lr̄as validas. ⁊ tunc idē acſi fuiſſet deputatus a principio. ⁊ tūc dicendū ſicut dicā in ſe. mēbro qn̄ a principio deputati ſūt pl̓es. qͦ caſudic ꝙ aut fuerūt deputati ſimpl̓r ſine aliqͣ cl̓a. ⁊ tūc impeditus pōt ſubdelegare. ⁊ delegatus tenet̉ admittereſubdelegatū. vt ī. c. qͣꝫuis. sͣ. e. al̓s nō valeret proceſſuꝫvnius. vt in. c. cām mr̄imonij. ſupͣ eo. Si ꝟo ſūt deputati cū cl̓a. ⁊ tunc aut cū cl̓a illa vos vel alt̓ ⁊cͣ. ⁊ nō tenetur admittere ſubdelegatū alteriꝰ. vt ī. c. ſi pl̓es. jͣ. eo. li.vj. Aut cū cl̓a ꝙ ſi ambo ⁊cͣ. vel cū cl̓a ꝙ ſi nō omnes. ⁊tūc aut alter ē impeditꝰ impedimēto ꝑpetuo et nō pōt