Druckschrift 
1 (1485)
Entstehung
Seite
137v
Einzelbild herunterladen
 

De offi. dele.

eo. iſte clericꝰ ſct̄e agathe fuit admiſſus ſine mādato ad agendū alio nemo admittēdꝰ ē etiā ſi caue̓ velitur̄. ī. c. j.de rato. vt in. l. nemo alieno noīe. ff. de regqd̓ ibi noͣ. de ꝓcu. So. glo. ī prin. ſoluit duobꝰ modi iſte fuit admiſſus tanqͣꝫ ꝯiūcta ꝑſona. qꝛ erat bn̄ficiatus in illa eccl̓ia canonicus pleb̓ de poſtmo. cui ſubeſtilla capella ſct̄e agathe. vn̄ ſicut admittit̉ ꝯiūcta ꝑſona cautione de rato ad agendū ꝯiūcto. vt ī. c. nōnulli.in fi. quod ibi noͣ.. c. ex ꝑte decani. de ℟p̄. ī. l. ſꝫ ade ꝓcur. ita admittit̉ clericus volēs agere eccl̓a in ēn̄ficiatus licet ſit rector. Et hac ſo. glo. pt̄ adduci tex. ī. c. ij. de penis. hāc ſolutionē teneb̓ mēti. extēditem̄ iura ſuꝑius allegata. qꝛ loquunt̉ ī ꝯiūctis rōne ſanguinis vt extēdant̉ ad coniūctos ciuili ſeu ſpūali cōiūctione. facit glo. noͣbili dicto Cy. in. l. exigēdi. C.de ꝓcur. vbi dixit amicus admittit̉ amico ad agen ſine mādato p̄ſtita cautione abſens habebitallegat. l. nemo dubitat. §. j. ff. de here. inſti. vbi tex. īnuit is qui diligit̉ fraterna dilectione pōt appellari frater. facit tex. in. l. veꝝ. in pͥn. ff. ſocio. vbi dr̄ ſocietas ē q̄dā fr̄nitas. illud dictū Cy. retulit Bart. in. l.ſolū. §. alieno. ff. de ꝓcu. trāſit ſimpl̓r eo. Seddictū mihi placet. nec vr̄ placere Io. an. in. c. nōnullide ℟p. nec do. an. ī. d. c. ex ꝑte decani. vt dixi iuradicunt ꝯiunctū admittendū coniūcto loquunt̉iūctis rōne ſanguīs vel affinitatis. vn̄ debēt extendiad aliā coniūctionē. vr̄ hoc tex. ī. l. tutori. C. de neg.ge. vbi innuit̉ amicus pt̄ agere amico ſine mandato. Itē facit iſta lr̄a vbi ponderat̉ iſte clerieꝰ habebat inſtr̄a cauſe. nec oriebat̉ ꝓbabile dubiū an habuiſſet mandatū vt infra dicā. vn̄ ſine iſtis inſtr̄is vel aliap̄ſumptōe fuiſſet admiſſus. Ad idē. c.. R.. eo. vbicanonicus p̄ſumit̉ amicus ꝯcanonici. tn̄ admittitagendū cōcanonico. vt voluit glo. in. c. cuꝫ. M. depāle ē in qͥbuſdā caſibꝰ vt poſſit cl̓icus agemādato. de qͥbus in. c. olim. de teſti. et ī. c. ſiroꝝ. de re. ec. alie. regularit̓ admittit̉ ſineādato. forte glo. de hac ſolutione confiſa tranſiuit ad ſcd̓am ſolutionē vt dicamus ideo iſte cl̓icꝰ fuadmiſſus. qꝛ dubitabat̉ de mādato. regula eſt vl̓dubitat̉ an̄ aliqͥs ſit ꝓcurator admittit̉ cautōe de ratihabitōe. vt in. l. j. C. de ꝓcu. et hec ſolutio bona. Etatione ſcias aut certū eſt quē hr̄e mandatūmittit̉ ad agendū alio quantūcunqꝫ velit caeſoale ma ᵈPⁿq admittit dūmodollit in cōiūcidatū. ſic limita glo. hoc tex. inde mino. ſi eſt ſpūalis admittit̉ cōiuvidet̉ reqͥrere ſpāle mandatū. qd̓ tenet ſpe. in ti.ꝑſona. do. de ro. deci. cxxxvj. tn̄ ſi dubitat̉pāle mandatū admittit̉ cautōe. vt ē text.an habe ſi de ſpāli. ff. de mino Itē ſcias cōiuncteō pt̄ ſolui debitū licet admittat̉. vt fiat cōdemnatio vt ſoluat̉ ei qui pōt reciꝑe. vt ē glo. noͣ. ī. l. veroit tex. ī. l. hoīeꝫ.ꝓcuratori. ff. de ſol̓. ibidatū admittit̉gener. ff. e. Aut certū ē le. vt ī. d. c. j. aut dubitat̉ hꝫ locū qd̓.. dixi.ide bo. glo. in. d. §. alieno. ī. d. c. j. Si ꝟo dubiū ē qn̄ dr̄ dubitari de mādato. glo. iuris ciuilis īd. l. j. quā multi etiā moderniores legiſte ſecuti ſunt. dicit ſi quis aſſerit ſe ꝓcuratorē aduerſarius negatnegationē orit̉ dubiū de mādato. vt in. l. iij. C. qͥbus adlib̓. ꝓcla. li. Quidā tenuerūt oppoſitū ſentiūt mxime coīter canoniſte. vidēt̉ velle oꝫ ſubſit aqua p̄ſūptio de mandato ſicut erat. qꝛ iſte cl̓icꝰ hēbatinſtr̄a faciētia ad cām. nam ex hoc oriebat̉ p̄ſumptiobabilis de mandato. ad hoc noͣ glo. in. l. fi. C. de pac.uen. ſuꝑ do. noͣ. Cy. Bal. in. l. ſi. C. de ep̄i. et cle hanc opi. puto veriorē. Tenētes tn̄ ꝯͣriū mouebant̉.qꝛ tranſactio pt̄ fieri de re dubia. vt in. l. j. de trāſac. tn̄ ſufficit ſola negatio aduerſarij vt res dicat̉ dubia

vt in d. l. iij. in. l. poſt iudicatā. de tranſac. Itē interduo mala minus malū eſt eligendū. xiij. diſt. duo mala.Malū autē eſt ſi eſt ꝓcurator admittit̉. malū eſtſi eſt procurator admittit̉. ſꝫ minus malū ē vltīocaſu. qꝛ prouiſū ē reo cautionē ſufficientē. Sꝫ motiua placēt. Nam qn̄ aliqͥd a reo petit̉ ē aliqͣſumptio reus tenet̉. ideo negationē ſuā res efficidubia. ſꝫ qͥs ſe dicit procuratorē ē p̄ſumptio ꝯͣ. qꝛfacta p̄ſumunt̉. vt ī. c. in iure.. e. ī. l. vnica. C. de. pͥn. in. l. ꝓhibitū. C. de iure fiſ. li. x. nec dꝫ credi alicui aſſumēti ſibi officiū etiā ſi hēat lr̄as credētie. vt noͣnter dicit Bar. in. l. lutius. ff. de fideiū. negatio ꝟo adu̓ſarij veniat ad impugnādū aſſertione iſtius aſſeritſe ꝓcuratorē dꝫ facere p̄ſumptionē vel aliquē gͣꝫprobatōis ꝯͣ negantē qꝛ ordinata ad certū finē n̄ͤ debpare̓ ꝯͣriū effectu. vt ī. c. maiores. bap. ī. l. qd̓ fauore.ādū ē eiC. de leg. nec ob. ſcd̓m motiuū qꝛtura alt̓ius. xiiij. q. v.paret ltime nec dꝫ vni ꝯſuli cideniqꝫ. Et vr̄ ꝯͣ hāc opi. tex. ī. c. j. de ꝓcu. ī eoderat̉ iſte hēbat inſtr̄a cāe ꝯcluderē vbi de mndato ex ꝯiecturꝭ orit̉ ꝓbabil̓ p̄ſūptio dꝫ admitti qͣntūcunqꝫ velit caue̓. Et vnū noͣ qd̓ ponit bal. ī. d. l. ſi q īfi. dicēs ſi qͥs affert mandatū ad ꝑtes remotas ī dꝫ ſemproniꝰ ꝯſtituit titiū ꝓcuratore. ſi neget̉ iſillū titiū p̄ſumēdū ē pro eo exqͦ hꝫ inſtr̄m penes ſe bn̄ facit glo. ī. c. nōnulli.. de ℟p. In ea. glo. ibi eſt/mabit̉ īqͣꝫtū leſa ſit eccl̓a. noͣ glo. iucto tex. ſingl̓r etiāī caſu ſpūali admittit̉ qͥs ad agēdū cautōe ſi dubitatur de mandato licet cautio ſit oīno ſufficiēs. qꝛ cāꝫſpūalē pt̄ qͥs eſtīare ſꝫ prouidet̉ eo pt̄ .ſ. vt ſatiſfaciat inqͣꝫtū eccl̓a leſa ē ī eo abn̄s hꝫ ratū iudiciū. Et dicit hoſt. noͣ. ī. c. tuas. de arb. ẜuat̉ īcuria romana admittit̉ qͥs cautōe penali ad quaꝫſe aſtrīgit volēs agē fideiuſſoribꝰ niſi infra certu tp̄dn̄ s abſēs lr̄as patētes factū ratificet. ē bona ꝓuiſiovt ſic a pͥncipio taxet̉ qd̓ ſolui dꝫ ſi dn̄s ratificabitīfra certū tp̄s. In ea. glo. ibi et̄ ſi ille diceret ſe vellebare mandatū. glo. allegādo dicit vt pꝫ ex noͣtꝭ ī. c. j.de procu. ī. d. §. alieno. ſi vult probare mandatū cogit̉ cauere. In glo. ij. ī fi. noͣ bn̄ glo. iūcto tex.quēadmodū ī reuocatōe ꝯmiſſiōis dꝫ fieri mētō prceſſu inchoato corā iudice. vt ī. c. int̓. de re iud. itadat̉ adiūctus iudici al̓s lr̄e ſunt ſurrepticie In glo.ī ꝟbo admittere noluit ī fi. declara iſtā glo. prout dicetur ī ſe. glo In glo. ī ꝟbo qd̓ intelligit̉ in fi. gloprocedit aliqͣntulū int̓cate. ſꝫ colligēdo qd boni dicit cōia dicta doc. diſtingue poſt Io. cal. ſic q̄rit̉ an̄ etqn̄ delegatus poſſit ſubdelegare aūt vnꝰ ē delegatꝰaut plures. Si vnus pt̄ ſubdelegare ſemꝑ quātumcūqꝫ ſit impeditus dūmō ſit impedimentū iurꝭ. vt qͥaal̓s eſt inhabilis. vt in. c. ſi pro debilitate in. c. paſtoralis.. e. Si aūt ſunt pl̓es tūc aūt aliqͥs ē īpeditꝰ impedimēto iuris pt̄ ſubdelegare. vtputa ſi ē ſeruꝰ vel furioſus vel quid ſimile. vt ī. l. ſciſcitatꝰ de ℟p. Aut īpedit̉ īpedimēto facti tūc aūt a pͥncipio fuerūt dati pl̓esaut vnꝰ a pͥncipio alt̓ fuit poſtmodū adiūctꝰ. ſcd̓o caſu aut fuit datus adiūctus lr̄as ſurrepticias pōtſubdelegare. vt hic ẜm vnū ītellectū qꝛ nec ſe cognoſcere pt̄. Aut fuit adiūctus lr̄as validas. tunc idē acſi fuiſſet deputatus a principio. tūc dicendū ſicut di in ſe. mēbro qn̄ a principio deputati ſūt pl̓es. caſudic aut fuerūt deputati ſimpl̓r ſine aliqͣ cl̓a. tūc impeditus pōt ſubdelegare. delegatus tenet̉ admittereſubdelegatū. vt ī. c. qͣꝫuis.. e. al̓s valeret proceſſuꝫvnius. vt in. c. cām mr̄imonij. ſupͣ eo. Si ꝟo ſūt deputati cl̓a. tunc aut cl̓a illa vos vel alt̓ ⁊cͣ. tenetur admittere ſubdelegatū alteriꝰ. vt ī. c. ſi pl̓es.. eo. li.vj. Aut cl̓a ſi ambo ⁊cͣ. vel cl̓a ſi omnes.tūc aut alter ē impeditꝰ impedimēto ꝑpetuo et pōt