De offi. de le. 36

tabat de re n̄ dubitabili. potuit em̄ iſte moueri ad dubitandū. qꝛ qͥlibet p̄fumit̉ bonꝰ vt ī. c. vnico. de ſcrut⁊ ī. c. fi. de p̄ſum. Sꝫ hͨ rō paꝝ ꝯcludit. qꝛ ea q̄ accidentalit̓ ꝓueniūt. ⁊ n̄ inſūt hoī a naͣ n̄ p̄ſumunt̉ niſi ꝓbēt̉.vt in. c. ſi forte. de ele. li. vj. Itē cū agit̉ de p̄iudicio alteriꝰ nō ſufficit p̄ſūptio ſꝫ dꝫ fieri plena ꝓbatio. ad hͦc. cū a nob̓. de teſti. ⁊ qd̓ no. in gl. in. c. ſicut. de ſen. ex. etex hͦ ⁊ ex tex. no. ꝙ facta nō p̄ſumunt̉. ad hͦ. l. qͣcūqꝫ. ff.de publi. ⁊ noͣ. in. l. ſciendū. ff. de verb. ob. ⁊ ꝑ Inn. in. c.īnotuit. d̓ eo qͥ fur. or. r̄ce. ¶ No. t̓cio pͣcticā p̄cipiēdicū qͥs vtit̉ alteriꝰ ptāte. nā iniūgit aucͣte qͣ fungit̉. ⁊ ſde legatꝰ pape p̄cipit aucͣte apl̓ica. ⁊ facit ꝓ ſtilo hoderno. nā delegatꝰ ī ſuis lr̄is int̓ cet̓a dicit nr̄is ſeu verius apl̓icis parere mādatis ⁊cͣ. ¶ Et no. ibi iniūgo ꝙ iudex loqͥtur de ſe in ſingulari lꝫ hodie ẜm Io. an.ſtigio. loqͥtur iudex īplurali. de qͦ vide qd̓ le. ⁊ nōū ab vno. de re iudi. li. vj. ¶ Itē no. ꝙ ordinariꝰ n̄ tenet̉ exeqͥ factū delegati nec alit̓ ſibi parere niſi fiat ſibifides de mādato. ¶ Itē no. vltimo ꝙ delegatꝰ pōt p̄ciere ordinario vt exequat̉ factū ſuū. nā gerit vices pape qͦ ad illā cām ⁊ ē maior qͦlibet ordinario. vt in. c. ſtuduiſti. de offi. le. ¶ Sꝫ q̄ro qͥd ſi delegatus nō vult facere fidē ordiuario de mādato ſuo ſꝫ eū parere nolentēexcōicat. dicūt doc̄. ⁊ bn̄ ꝙ excōicatio nō tꝫ qꝛ delegahꝫ iuriſditōem ſuꝑ ordinariū niſi qn̄ eēt ſibi reellis ſꝫ petēdo fidē de mādato facit qd̓ ſibi a iure ꝑmittit̉. gͦ nō pōt dici rebell̓. ⁊ ſic non tꝫ excōicatō exfectu iuriſditōis. facit qd̓ ī ſil̓i dixi in. c. cū ꝯtingat. d̓ reip. ¶ Sꝫ q̄ro qͥd ſi ordinariꝰ nō curat certificari deto. nūqͥd poſſit exeqͥ? doc. ꝙ ſic. exqͦ p̄ſumit d̓ mā. nā h̓ tex. nō dic̄ ꝙ nō pōt exeqͥ ſꝫ nō cogit̉. ⁊ ſi ꝑsllaret ab ordinario nō tenet̉ admitte̓ appellatōeꝫ.qꝛ cū ip̄e ſit nudus executor appellatō dꝫ int̓poni a delegato qͥ iniūxit mādatū vt no. fit. sͣ. e. c. ſuꝑ q̄ſtionū.Quero t̓cio qͥd ſi ordinarius malicioſe dicat ſe dutare de mādato allegādo maxime falſitatē reſcripti.ixͣid qd̓ hr̄ in. c. ſuꝑ eo. de fal. So. dicit Hoſt. ꝙ qͣturemedia hoc caſu ꝯpetūt. pͥmū vt delegatꝰ exeqͥturit. vt in. c. lr̄is. sͣ. e. ſcd̓m vt puniat ip̄m ordītat ꝙ malicioſe opponit. t̓ciū qꝛ punit̉ qͦ ad deūterit ꝯdēnari ī. xxx. libr̄. aunullādo reſcriptuꝫ prirn ꝟ. de mādato. no. bn̄reſpectu theorice quātt iſta gl. in iudicijs. ⁊ vieo qͥ fur. or. rece. in. c. innotuit. ⁊ vt hēasnaͣm ꝓſequere ꝑ tria mēbra. pͥmū ē cūual̓r vere ꝓbet̉ mādatū delegatōis. ſcd̓m qual̓r p̄ſumit̉ iuriſditio delegata vel ordinaria. t̓ciū qͥd in legitimitate aliaꝝ ꝑſonaꝝ ī iudicio intercedentiū vt ꝓcuraꝝ ⁊ ſil̓ium. ¶ Quo ad pͥmū dic̄ ꝙ pͥ. pōt ꝓbari mādatū ꝑ originale. ⁊ hͦ clarius. jͣ. de fi. inſtru. qͣi ꝑ totum. ſcd̓m ꝑ exēplū ſolēnit̓ ſumptū ex originali. ⁊ q̄ ſoleunitas dꝫ adhiberi dic vt le. ⁊ no. in. c. vlti. d̓ fi. īſtru⁊ in. c. ſignificauit. ⁊. c. albericus. de teſti. idē ſi ī ꝑtibusꝯſentientibꝰ vel pn̄tibꝰ ⁊ nō ꝯͣdicētibꝰ originale fuit exemplatū ī actis ẜm hoſt. h̓. nā in p̄iudiciū ipſaꝝ ꝑtiumacta faciēt fidē de tenore original̓. qd̓ ſatis placet. arg.bo. ī. l. j. C. de rela. ⁊ ꝑ illū tex. dicit ibi bar. ꝙ ſi ꝑtes ī iudicio pn̄tes nō ꝯͣdicūt his q̄ pn̄t tēdere in eaꝝ ꝑiudicium vident̉ ꝯſentire. ſecus dic vbi ſolus notariꝰ exemplauit inſtr̄a originalia reducēdo ad acta tenorem. nāvt noͣ. dicit h̓ Inn. cū ꝓducunt̉ hͨ inſtr̄a ſola ꝓductō ēde actis. ⁊ nō tꝫ tenor. qͣſi dicat ſi notariꝰ ſcripſit ī actꝭꝙ ꝑs ꝓduxit tale inſtr̄m credit̉ notario ſuꝑ ꝓductōe.vt ī. c. qm̄ ꝯͣ. de ꝓba. ſꝫ nō credit̉ ſuꝑ tenore inſtr̄orumniſi ꝓbet̉ tenor ꝑ originalia vel alijs modis p̄dictis. nānotariꝰ non ē rogatꝰ de ꝯtētis in inſtr̄is ꝓductis. ⁊ id̓oſuꝑ tenore illoꝝ nō pōt face̓ fidē. qͥnimo nō ſuffice̓t iudicis aucͣtoritas niſi ꝑs adu̓ſa fuiſſet citata vel pn̄s. vt

p̄dixi. ¶ Ad hͦ qd̓ no. Inn. in. d. c. ſignificauit. ⁊. c. albericus. de teſti. ⁊ ibi dixi plene. ⁊ ꝑ Io. an̄. in addi. ſpe. inti. de reſcpͥ. pn̄ta. §. j. poſt pͥn. ⁊ hec no. ¶ Uenio ad ſecūdū in qͣ diſtinguo pꝰ Inn. ꝙ aūt ſnīa fuit lata ꝑ delegatū pn̄tibꝰ ꝑtibꝰ ⁊ non appellantibꝰ. ⁊ p̄ſumit̉ ꝙ iudexhūerit iuriſditōem idē ſi ē ꝑs qn̄qꝫ ꝯparuit an̄ lit. ꝯtēſ.nā pꝰ lit. ꝯteſt. nō p̄t allegare defectu mādati. vt ī. c. inter monaſteriū. de re iudi. nā p̄ſumendū ē ꝙ exqͦ ꝑs cōparuit ⁊ nō oppoſuit de defectu iuriſditōnis ꝙ iudexhūerit iuriſditionē. ſi ꝟo ſnīa fuerit lata ꝯͣ abn̄tem ī caſu in qͦ ferri potuit ⁊ ꝑs abn̄s nūqͣꝫ paruit delegato. etcſꝑ pōt onere defectū iuriſditionis ⁊ on ꝓbanꝯͣrium incpponēti. Quidā tū tenēt ꝯͣriū vt reccum ini¬̉ ꝯdicta diſtīctio ē ſatꝭ eq̄ ⁊ ad eā reducas d̓ſent ꝯira9. Dubiū remanet qͥd ſi ꝑs fuit abn̄s ꝯtumaciter nūqͥd ſi poſtmodū oppoſuit teneat̉ ꝓbare defectū mādati. an aūt onus incubat adu̓ſario? Inn. ī. dc. innotuit. ſentit ꝙ ꝯtumax eqͥparet̉ pn̄ti. aliud ſentih̓ ⁊ plus placet ꝙ exqͦ fuit ſꝑ abn̄s lꝫ ꝯtumacit̉ ꝙ opnēdo trāſferat onꝰ ꝓbādi in adu̓ſariū. rō q̄ me morē qꝛ negādo iuriſditionē negat ꝑ ꝯn̄s ꝯtumaciā. qꝛ ſi n̄erat iudex nō tenebat̉ corā eo cōparere. facit. l.latitare. ff. de iudi. Itē ceſſat p̄ſumptio iuriſditꝑs fuit ſꝑ abn̄s. qꝛ factū nō p̄ſumit̉ nec ſubeſt tacitꝰ cōſenſus ꝑtiū. hͨ ꝓcedūt reſpectu iuriſditōis delegate. ſꝫreſpectu ordinarie dicit glo. ꝙ ꝓ ea p̄ſumit̉. ⁊ iō dicūtdoc̄. ꝙ ſi ſnīa fuit lata a legato ſatis ē ꝓbare ꝙ ille r̄putabat̉ legatꝰ. nāgatus pape hꝫ ordinariā iuriſditiōꝫIntellige qn̄ ꝓbat̉ ꝙ perſonaī tali dignitate. ar. in l. barbarius..in. c. veniēs. d̓ ꝟbo. ſig. li. vj. Iteꝫuit ſnīatum ſpectet ad illā dignitateaūt ſi allegaret̉ ꝯſuetudo vel pͥuilegiū iuriſditionē tribuens. oporteret ꝙ ꝓbaret̉ ſicut. sͣ. dixi īdelegato qꝛ iſta non p̄ſumūtur. vt no. in. c. j. de offi. le.vj. ⁊ iō ſis ꝓceſſit ſuꝑ eo qd̓ liti nō cōpetit exis non p̄ſumeret̉ iuriſditio. qͥa ī ilde iure cōi. ¶ Uenio ad terciū etno. ꝙ ſi negat̉ quē fuiſſe ꝓcuratoitis ꝙ tūc non ſtat̉ ſnīe niſi ꝑs q̄ obratorē habuiſſe mādatū niſi dn̄s fuia fuit laa ꝯͣ procuratorem ⁊ nō ꝯͣdixit.t̉ dn̄m ſciuiſſe illū ſe gere̓ pro procurato. hͦ dcm̄ ⁊ idē tꝫ Inn. ī. c. ex ꝑqd̓ ibi dixi. nec ſuffic̄ ẜm eumille erat ꝓcurator qꝛ nōſent̓ naͣrrat ī inſtr̄o exqͦ n̄ fueliꝰ. ⁊ iō n̄ p̄t face̓ fidē maxīetimā. C. d̓ ꝯtrahen. ⁊ cōmit.a ī aliqͦ inſtr̄o q̄ ſūt d̓ ſb̓a actꝰ q̄m. vūj ſi dr̄ titiꝰ ẜuus qͦ ad validitatēei illa. l. ẜm Inn. ⁊ bn̄n̄tiū ſꝫ reſpectu abn̄tiūpōt dice̓ ꝙ nūqͣꝫ dedit mādatū illi pbn̄ noͣbis. idē ſētit bar.ī. l. lꝫ. C. d̓ procu. v.etiā ſi iudex pronūciaueritillū eē procuratorſnīa p̄iudicat dn̄o abn̄ti. qͥres int̓ alios acta ⁊cͣ. ad idē qd̓ ip̄e no. in. l. j. C. eo. ⁊ qd̓no. ī. c. j. d̓ procu. ⁊ iō cautū ē ꝙ cū dubitat̉ d̓ mandato. vl̓ d̓ reuocatione mādati exigat̉ cautio d̓ ratihabitione ab ip̄o procuratore. vt no. in. d. l. j. ⁊ ꝑ hͦ remanꝫexpedita tota glo. ¶ Et no. bn̄ glo. in fi. ꝙ ſemel excōicatus ſꝑ p̄ſumit̉ excōicatus niſi probet̉ abſolutus. ⁊ iōneceſſariū ē ſeruare lr̄as abſolutōis. idē no. in. c. propoſuit. alle. in glo. ⁊ vide ad p̄dicta tex. cū glo. in. c. ex inſinuatione. d̓ procu. ⁊ dic idē de tutore ⁊ ſi. qd̓ dixi ī ꝓcuratore niſi in caſu d̓ qͦ in. l. j. ff. qd̓ cū falſo tutore. ſcꝫiudex approbauit tutorē.Per proUm olim abbas. curatore