De offi. dele. l39
ſcd̓s et̓ p̄t qꝛ exqͦ fuit ad eū appellatū ⁊ ꝓpt̓ factū ꝑtiū liquet ſibi de meritis cāe pōt ea mādare executōni ⁊ ſatꝭpoſſet hͦ admitti. Qn̄qꝫ ſnīa ꝯfirmat̉ ꝑ exp̄ſſam ſnīamip̄ius iudicis ad quē. et gl. h̓ tenet ꝙ ſcd̓s exeqͥtur. Idēvident̉ velle legiſte in iuribꝰ p̄alle. ⁊ ꝓ hͦ bn̄ facit aucͣt.ſiqͥs litigantiū. C. de ep̄i. ⁊ cle. ⁊ Io. an. in addi. p̄alleg.dicit equū eē vt primꝰ exequat̉ ⁊ nō ſcd̓s. qꝛ exqͦ appellatio fuit illa q̄ ſuſpēdit iuriſditōeꝫ primi iudicis ⁊ tūcipparet eā iuſtā dꝫ cā redire ad priorē iudicē. ⁊ maxīehoc tenendū ẜm eū in cā criminali in qͣ hꝫ locū remiſſioiuxͣ no. in cle. paſtoralis. de re iudi. ⁊ in aucͣt. vt nulli iudicū. in. §. ſiqͥs ꝟo comp̄henſoꝝ. nō ē em̄ equū vt puniatur qͥs vbi non deliquit. finge em̄ ꝙ iudex ad quem ēremotus a loco delicti. nā ſi iudex ad quē exeq̄ret̉ poſſꝫviolare iura que volūt remiſſionē fiendā ad locū delicti vt in. c. j. de rap. ⁊ in iuribꝰ pal. ⁊ hͨ ē bona ꝯſideratōHoſt. h̓. ⁊ tacite videt̉ de mēte Inn. qͥ diſtinxit. ⁊ hecdiſtinctio mihi ſatꝭ placet. qꝛ aūt iudex ad quē aliquidaddidit vel detraxit a priori ſnīa ⁊ ip̄e hꝫ exeqͥ. qꝛ ſnīaſic reformata ē ſua ⁊ non pͥmi iudicis. aut nihil ē additum nec detractū. ⁊ tūc primꝰ exeqͥtur ⁊ nō ſcd̓s. Prohoc mēbro qḋ ē maꝫdubitabile ego adducō bo. tex.cū glo. in. d. c. cū in eccl̓iadicio meo hͦri. ad idē. ij. q. j.pendet malepellatū ⁊ bn̄ iuratio ad eeo ipſo ꝙ ꝓappellatū functus ē offō ſiibi. gͦ cā dꝫ recore iudicē. ⁊ ꝓ hoc fapellatio ſuā ſnīam nō aūt exiveniētes. de iureiu. gͦappellatio ꝓnūprima ſnīa reaſſumū⁊ ꝓ hoc faſpendat̉ ⁊p̄cedit in appellaione a diffinitiua. Quid aūt in appell̓one abtoriā. iudappell̓onis ꝓnūciademnauit appellantē in exdebitus. ⁊primꝰ an ſSpe. in ꝟd. c vt de2iſta cornatio exptio veniatdebitus.dr̄ ꝙ dꝫ rdici ꝙ dꝫ ecutioni. dappell̓onetdiffinitieffectu. ⁊ ſplene hūci0. qꝛ qͦtidiEt ad aucmēbro vt ſiuā dic ꝙqn̄ primꝰ iudex ē iep̄s ex ꝓrogatōe ꝓnūclicos. ⁊ dic vt collitur ex. l. p̄cedēti ſuꝑ qͣ ſi¶ AbbQuia vero.ſciat eā iniuſtā. ⁊ ſcd̓a ibi attēdegatus pape pōt mādare ordinario loexeqͣtur ad idē. c. sͣ. e. ſiqn̄. ⁊. c. ſiccognitio ſꝫ executio. ꝙ is cui mnō pōt aſſumere cognitōem ſuItē no. ꝙ qͥs dꝫ parereiniuſtū. hͦ tn̄ ne abſolute vres nō dꝫ qͥs parere ſuꝑiori ſꝫ potiꝰſitū. vt. xj. q. iij. qͥ reſiſtit. ⁊. c. iulianꝰ. ⁊ c. ſi dn̄s. de qͦ perInn. ī. c. ad aures. de tē. or. ⁊ iſtuꝫ tex. intellige qn̄ ſnīaerat iniuſta tn̄ al̓s tenebat qꝛ erat ꝯͣ ius litigatoris. velqꝛ trāſiuerat ī rē iudicatā. qꝛ nō fuerat ab eo appellatūvn̄ hͨ ſnīa ē ſolū iniuſta ex ꝑte ꝓnūciantis ſꝫ ex iuris diſpoſitione tꝫ ⁊ ē executioni mādāda vt ſit litiū finis. et
beat locū in cā criminali vbi ſnīa ē corꝑis afflictiua. vtſi mādatarius ſciat ſnīam iniuſtā teneat̉ illā exeqͥ. Inn.dic̄ ꝙ nō ꝯſule̓t ꝙ talē ſnīam qͥs mādaret executōni. ⁊no. hͦ dictū ꝓ qͦ facit ꝙ tacitꝰ ꝯſenſus ꝑtis nō hūit purgare vitiū ſnīe qꝛ nemo ē dn̄s mēbroꝝ ſuoꝝ. l. liber hō.ff. ad. l. aqͥl̓. ⁊ in. c. ꝯtingit. ij. jͣ. de ſen. ex. hinc ē ꝙ ꝯdēnato inuito pōt t̓cius appellare. vt in. l. nō tm̄. ff. de ap. etij. q. vj. in ſūma. ⁊ ē optima limitatio ad iſtū tex. ⁊ facitqd̓. jͣ. dicā cū gl. ſe ¶ In gl. etiā ſi ſciat. diui de hāc glo. ītres ꝑtes. nā in prima tacite opponit ⁊ ī ſolutōe examinat qͥs dicat̉ merꝰ executor ⁊ qͥspn̄t ⁊ debet adinittere iſti erecuto ⁊qs erceptiōesres. In ſecūda parteprīcipal̓r q̄rit an ab executore poſſit aari. In t̓ciaopponit ꝯͣt⁊ iniuſto p̄cepto nō ē qliēdū. ⁊ ſcd̓aiota. t̓cia ꝑs incipit itē nota. De primaꝑs incipit ibꝑte gl. vide qd̓ no. bar. ī. l. a diuo pio. de re iudi. ⁊ ſat⁊ alios doc. h̓. ¶ No. bn̄ hāc gl. ī hͦ ꝙ ddatꝰ ad ꝓuidendū de bn̄ficio dr̄ mixtꝰ nomerus. dr̄ aūt mixtꝰ qꝛ hꝫ mixturā iuriſditōis. pōt eniꝫaſſumere ꝑtes iudicis ſi vult. de qͦ vide ꝑ gl. ī cle. vnica.ē. ti. dixi plene pꝰ Inno. ī. c. fi. de p̄ſum. ⁊ iōto executore ad bn̄ficia dic̄ vt ibi. ⁊ ſic diſtingue maͣm hdoc. p̄mittēdo ꝙ iudex pōt dici executor inqͣꝫtuꝫ ꝓcedit exequēdo iuſticiā ⁊ ius ꝑtis. vt in. c. ſiqͥs ꝯͣ de fo. cōſꝫ ꝓprie ⁊ ſtricte diſtinguit̉ ab executore. qꝛ iudex dat̉prīcipal̓r vt cognoſcat int̓ ꝑtes. ſꝫ ſcd̓ario hꝫ exeqͥ. executor ꝟo dat̉ prīcipal̓r ſuꝑ executione lꝫ qn̄qꝫ ſcd̓ario poſſit cognitionē aſſumere ⁊ ꝑtes iudicis. His preic pꝰ hoſt. maxīe ꝙ aliꝰ ē iudex ⁊ aliꝰ executor.s. alius ꝯſeruatoriꝰ: alius reciator ſeu executor purꝰ ⁊ mirꝰ alicuius ſnīe. et ſub iſtis t̓niꝝ ⁊ alioꝝ doc. De pͦ .ſ. iudicet̉ admittere exceptōes ꝓbabil. ij. dic̄ tn̄ notant̓ Inn. in. c. peē. ꝙ ſi iudex vehenraudē cāDe ſcd̓o .ſ. dimixtus qn̄ iudex tulitit eā alicui.atōnis. vel q̄ndꝫ vltͣ qͣꝫ facereniles vl̓ qͥd ſil̓e. ⁊ ꝓ hͦ bo. tex. etſuccedit .n. iſte qͦ ad executōeꝫadmitte̓ oēs exceptōes.d. l. a diuo pio. §. ſi ſies ꝟo ꝯcernētesꝫ admitte̓. qꝛ ⁊ prꝰ admiſiſſꝫe. nec irritet ſnīam ſuꝑiorꝭ. ſꝫiꝑſedēdi ⁊ remittēdi cām adus. c. decete ro. jͣ. de re iudi. ⁊ īiudi ⁊. d. l. pe. ff. de ꝯfeſ. In pͦxceptō nullitatꝭ īpediat execucū ī iure. jͣ. e. pleniꝰ ꝑ Io. d̓ lig.t̓cio .ſ. executore ꝯſeruatorio.j. ⁊ ī fi. j. e. li. vj. vbi tractaturē hn̄t iſti ꝯſeruatores. ¶ De qͣrto .ſ. de executore referēdario dic ꝙ dꝫ admitte̓ exceptōes n̄ tn̄ aſſumēdo cognitōꝫ ſꝫ vt referat ſuꝑiori. ⁊ iſte potiꝰ dr̄ auditor ⁊ p̄t recuſari vt ſuſpectꝰ ẜm hoſt. ⁊ d̓ iſto dixi. sͣ.ē. ſuꝑ qōnū. ⁊ dic vt ibi. ¶ De qͥnto .ſ. denūciatore ſeuexecutore pͥnro ⁊ nudo. puta ī dato ad aliquē pigͦrandū vl̓ ſuſpēdendū vl̓ excōicandū. dic̄ hoſ. ꝙ nullā exceptionē dꝫ admittē̓. ⁊ idē dic de. vj. ⁊ vltīo. nā purus ⁊