De offi. dele.

quo minus veniat cōtra ꝓmiſſionē ſed certe teneripͥma opi. indiſtincte. nam pͥmia q̄ recipiūt hodie aduti a partibꝰ ſuccedūt loco ſalarij. vt. l. aduocati. ſiueori. C. de aduo. diuer. iudi. vn̄ in fauorē publicū emanauit. l. ſanximus all̓. in gl. ne aduocatus ſubtraheret̉illi foro vbi exercet aduocatiōis officium. ¶ In glo. inver. coertionē. ibi maiorē continet animaduerſionē eteſt ſenſus ꝙ duplex eſt coertio. quedā maior quedamſi ſimpl̓r verbū coertio ꝓferat̉ refert̉ adꝙ maior coertōaduerſionē. ⁊ dixitp̄t dici cū vis infert̉ ꝑſone vt torarcer ⁊ qminor eſt cū vis infert̉ rebꝰ. vt mulctare aliquēſil̓e. Aduerte tn̄ qꝛ iſte tex. non dicit ꝙ iuriſditio ſemhabeat coertione ſꝫ ꝙ modici effectus eſſet ſine aliquacoertiōe. vn̄ pōdera illud verbū aliqua. nā ẜm Hoſt.et bn̄ verificat̉ in qualibet coertōe quātūcunqꝫ exiguahͦ vide bo. glo. in cle. vnica de fo. cōpe. in ver. aliquaq̄ dicit ꝙ noīe ꝑtis intelligit̉ de dimidia. vt in. c. ij.deci. li. vj. Sꝫ ſi adijcit verbū aliqua tūc verificat̉ inqͣlibet ꝑticula. nam q̄libet minima ꝑs pōt dici aliqͣ ꝑstotius qd̓ no. ¶ In glo. in ver. ſuꝑioribꝰ in fi. ⁊ hodiodelegatus pape nō pōt ſubdelegare niſi illis perſoniszat. de quibꝰ in. c. ſtatutū. in pͥn. de r̄iquibꝰ papli. vj. ⁊ hr̄ in. §. in nullo. e. tit. An aūt delegatꝰ indiſtīit ſubdelegare ꝑſonis ſuꝑioribꝰ puta ep̄is ⁊ archi; Hoſti. dicit ꝙ de mēte tex. apparet ꝙ nō. ſꝫ oꝑtꝫſit neceſſitas ꝑ tex. ibi exigente neceſſitate ⁊cͣ. dic̄n̄ ꝙ cōis ⁊ celebris opi. habet cōtrariū ⁊ ita practicat̉Delegatusmcum in corli. pe ſicut pōt.littere totā cām ita pōt citationē ⁊ punire ꝯtēnentemtare. ¶ No. ſignificationē huius dictiōis qn̄qꝫ. ētinuatiua p̄cedentiū vt hic. ¶ Itē no. ꝙ ciuitasdꝫ habere offm̄. Itē ibi cuilibet. ꝙ delegatus pͥncipisnō tenet̉ citare ꝑ nūcios publicos ordinariorū ſꝫ tenet̉nunciū ⁊ ꝯmittere cui vult hanc citationē.ſibi eligpunire ꝯtēptorē ⁊cͣ. ar. op. ẜm Inn. ꝙ deletus pōt mulctare ꝯtēnentē ſibi parē. ⁊ ꝑ hūc tex. infero ꝙ delegatus pōt cōpellere oēs officiales neceſſarios in cā expedienda. fa. c. p̄terea in fi. sͣ. eo. ¶ Sꝫ q̄roquid in delegato inferioris a pͥncipe nunoͥd poſſit committere citatōis actū. doc. cōiter dicūt ꝙ ſic. qd̓ placetqꝛ citatio qͣtenus exercet̓ ꝑ nunciū nō eſt iuriſditōis ſꝫteriū. articulū em̄ nō iuriſditionale pōteſt nudū mꝯmittere. vt. sͣ. c. ꝓxi. in verſi. nos aūt. etquilibet iuibi dixi. ꝓ hͦ facit qꝛ arbiter nō habet iuriſditionē ⁊ tn̄pōt citare ꝑ epl̓am ⁊ ꝑ nunciū. vt. l. diē ꝓferre. ⁊ in. l. ſꝫſi interpellat̉. ff. de arbi. An aūt poſſet punire nolentēacceptare? dicūt doct. ꝙ ſic al̓s nullius momēti eſſet hͦptās. ⁊ fa. c. ex lr̄is. jͣ. e ¶ Ultimo querit̉ q̄ fuit rō dubitandi hic. dicit. Abb. ꝙ an citationē nō erat ꝑpetuta iuriſditio delegata. iō videbat̉ ꝙ nō poſſet cōpellere ad offm̄ citatōis acceptandū ſꝫ rō decidendi in ꝯtrarium fuit qꝛ ꝑpetuatio nō requirit̉ qͦ ad facultatē exercēdi iuriſditionē. al̓s nunqͥd poſſet incipere iuriſditōꝫad idē. c. paſtoralis. §. fi. de reſcrip. vbi aū ꝑpetuationēpōt fieri ſubdelegatio. ¶ In gl. in ver. citatōis. no. gl.y in iure valet arg. de toto in quātitate ſeu de toto ad2. ⁊ qͦtidie allegat̉ ad hͦ iſte text. ꝙ idē iuris qd̓ eſt ino ē in ꝑte ad hͦ. l. q̄ de tota. ff. de rei vē. ⁊ hͦ intelligeſi eadē eſt rō in ꝑte q̄ eſt in toto. al̓s nō valet. arg. ad hͦalle. bo. glo. iuncto tex. in cle. ij. de re. ec. nō alie. ⁊cͣ.Si papa ſciēter cōmittit appellaPreA. tionē interpoſitā a ſuo delegatodato cū clauſula appellatōe remota iuriſditio pͥmi delegati eſt interim ſuſpenſa qͦ ad executionē. h. d. ẜm verum intellectū. ⁊ ſcd̓a ꝑs ibi nos aūt. ¶ No. pͥmoeffectū remotōis appellatōis in reſcripto. nam tollit efectum appellatōis vt nō habeat impedire executiorſnīe nec denoluere cām ad ſuꝑiorē niſi a tꝑe qͦ ſuꝑior

ex certa ſcīa admiſit appellationē. ⁊ tene hͦ mēti qꝛ qͦtidie ſolet ad hͦ allegari. ¶ No. ſcd̓o ꝙ ꝑ ꝯmiſſionē ſcd̓ofactā ex certa ſcīa reuocat̉ iuriſditio pͥoris iudicis. ⁊ facit hͨ lr̄a in ar. ꝙ appellatio extinguit ꝓnunciatū. vt. l. j.ad turpil. Sed in ꝯtrariū facit tex. ibi vt ſupēdat̉ ⁊ ꝙnō extinguit̉ ſꝫ ſuſpēdit̉ nec etiā ſuſpendit̉ qͦ ad oēs eſfectus ꝑ ea q̄ dixi in. c. fi. de ſeq̄ſtra. ¶ In glo. in ver. excerta ſcīa in fi. dictū glo. ꝓcedit cū cā fuit cōmiſſa ſimpliciter. ſꝫ vbi pͥus fuit ꝯmiſſa appellatōe remota nō valet cōmiſſio cae appellatōis niſi fiat mentio de illa clauſula. qꝛ ſi papa ſciuiſſet nō ita de facili admiſiſſet appellationē. vn̄ dr̄ admittere ex certa ſcīa qn̄ papa fuit certificatus de oībus q̄ potuiſſēt eū mouere ad ꝯceſſionēdenegandā. ⁊ ita ꝯiunge in effectu dicta doct. h̓. nā deqͣlibet notabili cauſula appoſita in pͥmis lr̄is q̄ pōt eſſeimpedimētū ſecūdarū dꝫ fieri mētio in ſcd̓is al̓s nō dicōdere ex certa ſcīa ſꝫ ꝑ ignorantiā ⁊ ſurreptōꝫ. vt noin. c. cū dilecta. ⁊. c. ceterū de r̄p. ⁊. c. int̓ de re iudi. ¶ Sꝫꝯͣ hͦ ⁊ ꝯͣ tex. opp. ꝙ ſi papa admiſit appellationē ex certaſcīa ad qͥd eſt opus ꝙ poſtea merita appellationū diſcutiant̉ ꝓut papa mādat in fi. lr̄e. Itē qͣre papa nō ꝓnūciauit exqͦ ex certa ſcīa papa admiſit appellationē cūde qͣ re qͥs cognouit de ea iudicare dꝫ. vt in. c. cuꝫ ſuꝑde cā poſ. ⁊ ꝓprie. So. Inn. multū inſtat ſꝫ ꝯclude breuiter ꝙ illa verba ex certa ſcīa nō referunt̉ ad meritacāe appellatōis ſꝫ ad ignorantiā q̄ poſſet allegari in cōmiſſionis actu. vtputa qꝛ papa fuit pͥus inforꝯmiſſione pͥori. ⁊ ꝙ fuit facta ꝯmiſſio appellatōta. ⁊ ꝙ ſnīa fuit lata ⁊cͣ. ſi aūt illa verba referunt̉ ad iſtamilitaret ꝯͣriū ⁊ de hac cl̓a ex certa ſcīa vide qd̓ ⁊c. ad hͦ de reſcrip. nec credo ꝙ iſta ꝟba ex certanant̉ in commiſſione ſꝫ ſatis ē ꝙ ꝑ exp̄ſſa in lr̄isnis appareat ꝙ papa ex certa ſcīā fecit. ¶ In gl.hanc glo. ad quā qͦtidie fit remiſſio cū q̄rit̉ ad ꝙneat executio ſnīe ſi fuit appellatū vtrū ad pͥmū vel adſcd̓m. ⁊ qͣꝫqͣꝫ gl. multū vacillet poſtremo tn̄ tenet vt exequat̉ ſcd̓s ⁊ nō pͥmus. qꝛ actio in factū dat̉ ex ſnīa cōfirmāte. ⁊ idē tꝫ gl. in. c. corā. jͣ. e. ſꝫ ꝯͣriū ſenſit in. c. cū ineccīa. de app. Sꝫ ꝓ dicto huiꝰ gl. ē ꝙ ſnīa videt̉ ip̄iuiudicis appellatōis exqͦ eā ꝯfirmauit qꝛ oīa nr̄a facim⁊cͣ. vt in. c. ſi apl̓ice de p̄ben. li. vj. ⁊ in. l. ij. C. de vete. iu.enu. De hac materia vide ꝑ Io. an. in addi. ſpe. ī ti. deexecu. ſen. §. ij. in ꝟ. ſꝫ pone̓. ⁊ ibi etiā ꝑ ſpe. in ꝟ. ſe. perBar. poſt alios in. l. tale pactū. §. qͥ ꝓuocauit. ff. d̓ pac.et pleniꝰ in. l. a diuo pio. ff. de re iudi. ⁊ ꝑ Hoſt. ⁊ ꝑ Inno. h̓. ⁊ vt clare hēas maͣm adu̓tēdū ꝙ qͣtuor ſūt caſiquoꝝ tres ſūt clari ⁊ qͣrtus eſt dubitabilis. ¶ Prircaſus qn̄ vtraqꝫ ſnīa fuit abſolutoria. nā tunc fruſtraq̄rit̉ de executiōe qꝛ ſecū affert executionē iuxta no. inc. cū nr̄is de ꝯceſ. p̄ben. ¶ Scd̓s cū pͥma fuit ꝯdemnatoria ⁊ ſcd̓a abſolutoria ⁊ tunc cū ſcd̓a p̄ualeat exqͦ abea nō fuit appellatū fruſtra etiā qͥrit̉ d̓ executōe ¶ Tercius caſus fuit qn̄ pͥma fuit abſolutoria ⁊ ſcd̓a fuit ꝯdēnatoria. tūc īdubie ſcd̓s exeqͥt̉ ⁊ nō pͥmꝰ. cū iſta ſit ſnīaſcd̓i ⁊ nō pͥmi ¶ Quartꝰ caſus dubitabil̓ qn̄ vtraqꝫ fuit ꝯdēnatoria ⁊ tūc aduerte aut iudex ſcd̓s fuit motusex nouis rōnibꝰ ⁊ n̄ ex pͥmis. ⁊ tūc ip̄e hꝫ exeqͥ qꝛ ſnīa p̄ſupponit effectū qꝛ agitat̉ corā eo. vn̄ ſnīa iſta nō eſt p̄mi ſꝫ ſcd̓i iudicis. gͦ ad ẜm ⁊ nō ad pͥmū ꝑtinet executiofa. c. cū Io. de fi. inſtru. Aut nihil noui fuit actū ⁊ tuncaut ꝯfirmat̉ pͥma ſnīa ex negligētia appellantis nō ꝓſeq̄ntis in tꝑe ⁊ executio ꝑtinet. ad pͥmū teuēt doct. in. d.§. qͥ ꝓuocauit. ⁊ in. d. l. a diuopio. ⁊ ꝓ hͦ facit text. jͣ. deapp. ꝑſonas. ⁊. c. cū ſit. Aut pͥma fuit ꝯfirmata ex trāſactōe ꝑtiū qꝛ poſt appellatōꝫ receſſit appellās ꝑ trāſactionē ab appellatōne ita ꝙ ex ꝯſenſu ſuo pͥma ſnīa ꝯfirmat̉. ⁊ tunc ſunt opi. inter legiſtas. Quidā tenueruntꝙ ſcd̓s dꝫ exeqͥ. ⁊ ꝓ hac videt̉ tex. in. d. §. qͥ ꝓuocauitAlij tenuerūt ꝙ pͥmus. ſꝫ Bar. in. d. l. a diuo pio tenetꝙ vterqꝫ poterit exēqͥ. nā pͥmus poterit qꝛ intereſt ſua