De offi. dele.
merꝰ executor dr̄ qn̄ iudex plene cognouit d̓ cā ⁊ d̓ exe⁊ factū ip̄iꝰ executōis alteri cōmiſit.cutione fiēda ⁊ p⁊ de iſto loqͥtur tex. in. l. executor. ⁊. l. ſi vt ꝓponis. C. diexecu. rei iudi. ⁊ ibi bo. glo. ⁊ ad hec mēbra debes redicere iſtā glo. Adu̓te tn̄ ī eo ꝙ glo. vult face̓ dr̄iamexecutorē ſnīaꝝ deputatū ſpālit̓ ab hoīe ⁊ executodeputatū forte ab aliqͦ ſtatuto vel ꝓuiſiōe ſin qͥbuſdā locis deputat̉ certꝰ official̓ ſuꝑ exſnīaꝝ. d̓ qͦ dic vt. sͣ. dixi ¶ De ſcd̓o vr̄ ꝙ poſſit ꝓnūciare ſuꝑ oībꝰ exceptōibꝰ etiā ꝯcernētibꝰ nullitatē ⁊ ſuccedit loco primi iudicis. nec ē in illo inferior. ⁊ vr̄ idē vbiexecutio peteret̉ corā pari iudice ſeu coraꝫ ſurrogato.vide ꝑ ſpe. ī ti. de exe. ſen. §. ij. ꝟ. qͥd ſi mādet̉. ⁊jͣ. eo. cū in iura. ⁊ ſic diſtinguit bar. ī. d. l. a diuohͦ hēs primā ꝑtē gl. declaratā ⁊ ſuppletā. ¶ Et ī fi. glo.no. ex hac gl. duo. pͦ ꝙ ſi ſnīa vel iudicis p̄ceptū eſt ip̄oiure nullū nō tenet̉ qͥs ſnō mādato parere. nā nō pōtillo actu dici iudex. ar. in. c. forus. jͣ. de ver. ſig. īmo iudici volēti exeqͥ pōt reſiſti vt dicit gl. no. in. c. ꝓxi. ⁊ dixiin. c. ſiqn̄. sͣ. e ¶ No. ſcd̓o ꝙ omiſſio appell̓onis n̄ purgat vitiū ſnīe qͦ minꝰ ꝑs poſſit hr̄e regreſſum ꝯͣ iudicē.idē ẜm gl. ſi ꝑs fecit qͣntū potuit. puta qꝛ bis appellauit⁊ ſꝑ reportauit ꝯͣriam ſnīam. ⁊ ideꝫ no. Inn. in. c. ſepe.jͣ. de ap. ⁊ in. c. ſacro. de ſen. ex. qd̓ ē bn̄ no. Ex qͦ inferturꝙ nō appellās vere ſnīe nō ꝯſentit. nā ſi vere ꝯſentiretnō poſſet hr̄e regreſſum ꝯͣ iudicē. Itē tolleret̉ obliganīam nō tollit̉. vt no. in. l. iulianꝰ. ff. detio naͣlis q̄ tn̄ ꝑo dr̄ ī. c. qd̓ ad ꝯſultatōꝫ. jͣ. de re iudic.ꝯdi. inde. qd̓ exnō appellās vr̄ ꝯſentire dic ꝙ ꝓcedit ī ꝯſenſu int̓ preto ⁊ nō vero. ⁊ p̄ſumit̉ ille ꝯſenſus ad effectū vt illat ī rē iudi. nec ob. ꝑti agēti ꝯͣ iudicē exceptioſnīa trāſiiabꝰ ſe. ff. d̓ excep. rei in. ⁊rei iudicSꝫ q̄ro nūqͥd p̄dicta ꝓceno. ī. c. adu̓ſariiadicauit: dic ꝙ ſic. qꝛ arbitria ſi.j. ff. de ar. ⁊ hͦ firmat bar. īnt̓ q̄rit qͥd ī laudo arbde va. exͣor. cog. vbi notoꝝ nūqͥd poſſit hr̄i regreſſus ꝯtra arbitͣtores ſeu amicabiles ꝯpoſitores ſi vltͣ debitu aggrauauit ꝑtes. ⁊ cōcludit ꝙ arbitrator equiꝑat̉ ꝓxenete qꝛ ē qͥdā mediaet̉ niſi de dolo ⁊ lata culpa ſicuttorint̉ ꝑtes ⁊ nol. .j.l.j. ff. de ꝓtenetꝭ. nā arbitratōip̄e ꝓxeneta. vt le. ⁊ īnō ꝓprie ē arbit̓ nec qͣſi iudex vt. l. ſi de meis. §. r̄cepiſſeff. de ar. vbi h tex. multū ſingularꝭ ⁊ notabil̓. ⁊ hͦ dictūno. ſingl̓arit̓ ꝙ ſi arbit̉tor fuit ī dolo vel ī lata culpa p̄tꝯueniri ꝑ ꝑtē leſā ad int̓eſſe. ⁊ dr̄ eē ī lata culpa qn̄ deuiauit ab eo qd̓ cōit̓ oēs feciſſent vt ī. l. late culpe. ff. deſi g. Quid āt ī ꝯſiliarijs ſea iuriſꝑitis ꝗͥ ꝑ imprudēmalū ꝯſiliū ī piudiciū alteriꝰ ꝑtisvel ꝑ errorēad int̓eſſe: vide ī ſpe. ī ti. de requiqͥd ꝯuenire po¶ In gl. ī ꝟ. tenet̉ ī fi. no. hāc gl.ꝯſi. §. j. ꝟ. ſi.ari qͦtidie. ⁊ vr̄ gl. ſentire colligēdo ar. cōiq̄ ſolet alex dꝫ iudicare ẜm allegata lꝫ hēat ꝯſcīam īhug. ꝙ inꝯͣriū. ⁊ colligit̉ hͦ ar. ex tex. ī eo ꝙ papa hoc madat ordinario vt exequat̉ ſnīam delegati et̓ ſi ſciat eā iniuſtā. ſigͦ papa ꝯſulit ſatis infert̉ ꝙ ceſſat peccatū. ⁊ hanc opi.ꝓſequit̉ ꝑ plura ꝟba ī. c. j. de offi. or. in ꝟ. cano. illā gl. qꝛ ē plenior qͣlibet alia ī hac mat̓ia.Hoſt. h̓ dicit ꝙ ſi iudex hꝫ ꝯſcīam firmā ⁊ indubitatā.de ꝯͣrio eius qd̓ ꝓbatū ē ꝙ nō dꝫ tūcone̓ ꝯſcīam nec ꝯ̓ͣ eā ꝓnūciare ſꝫ dꝫ inſtare vt exoneret̉ ab offō iudicādi. qd̓ ſi effice̓ nō pōt dꝫ appellaread ſuꝑiorē iuxͣ no. ī. c. ſiqn̄. sͣ. e. ſꝫ ſi ꝯſcīa iudicꝭ nō ē indubitata tūc dꝫ eā deponere ſi pōt ſꝫ ſi nō p̄t dꝫ ꝯͣ eā indicare et̓ ſi ꝯſcīa ſit erronea. ꝑ. c. ꝑ tuas. el. ij. jͣ. de ſi. ⁊. c.literas. de re. ſpō. ſꝫ Io. an. ī hͦ qͣſi nihil dicit remittēd.ad no. ꝑ eū ī addi. ſpe. ī ti. de alle. ⁊ diſ. §. vlti. an̄ fi. ſuꝑꝟ lꝫ āt. ⁊ ibi r̄citatis varijs opi. ⁊ mgr̄oꝝ et̓ theologoꝝquos dicit diſputando vidiſſe tene̓ ꝯͣrium ꝙ p̄t qͥs hr̄triplicē ſcīam vnā vt deus. exēplū ī ſacerdote qͥ aliqͥdhūit ī ꝯfeſſiōe. vt ī. c. ſi ſacerdos. de of. or. ſcd̓am vt iu-
dex. vt qꝛ ꝯſtat ſibi ex actis publicis. t̓ciā vt pͥuatꝰ. Sigͦ iudex hꝫ ꝯſcīam ꝯͣ acta publica n̄ dꝫ ꝓcedere ẜm illāin̄ hꝫ illā ꝯſcīam vt iudex ſꝫ vt priuatꝰ. ⁊ ip̄e hꝫ iudiire vt iudex. ſꝫ ī iſta ꝑplexitate dic̄ iudiceꝫ debborare ad inqͥrendū veritatē quā ſi hr̄e nō pōtſtare vt alleuiet̉ ab onere iudicād ſi nō p̄t dꝫ informare ꝯſcīam ſuā ꝑ diſtinctōꝫ de qͣ. sͣ .i. ꝙ lꝫ vt pͥnatꝰ ſciatꝯͣriū tn̄ qꝛ ibi ē tāqͣꝫ iudex n̄ dꝫ curae̓d̓ illa ꝯſcīa quā hꝫvt priuatꝰ. ſꝫ ſi n̄ p̄t aliqͦ mō ꝯſcīam ſuā ſic informare.vtputa qꝛ iudex vehement̓ credit incurrere peccatumſi ꝓnūciat ꝯͣ ꝯſcīam tūc nō dꝫ ꝓnūciare ſꝫ ſuꝑſedere ⁊patient̓ pati penā ſi ſuꝑior eū puniret. qꝛ iudicari nonvult. ad hͦ. dictū. c. lr̄as. ⁊. c. inqͥſitōi. de ſen. ex. dic̄ tn̄ qnō dꝫ ꝓpt̓ ꝯſcīam ꝓnūciare ꝯͣ acta publica. nec et̓ abſtinere ab offō iudiciali. qꝛ tenēdo ꝯriū cōfunde̓t̉ totꝭius poſitiuū. ꝓ hac opi. vid̓ quod no. btūs Tho. ſcd̓aſcd̓e. q. lxxvij. articl̓o. ij. vbi int̓ cet̓a tꝫ ꝙ iudicare ad iudicē ꝑtinet tāqͣꝫ ad hn̄tē ptātē de publico. ⁊ iō nōdicare niſi ſit informatꝰ ꝑ ꝓbatōes publicas ⁊teſtes ⁊ ſil̓ia. Io. cal. h̓ alit̓ diſtīguit dicēs ꝙ aūt iudexhꝫ ꝯſcīam ꝑ argumēta leuia ⁊ tūc dꝫ illā depone̓ et iudicare ẜm acta. ad hͦ. c. inqͥſitioni. jͣ. de ſen. ex. ſꝫ ſi nō p̄tillā depone̓ nullo mō dꝫ iudicare ꝯͣ cōſcīam. vt. d. c̄tuas. cū ſi. aut hꝫ cōſcīam indubitatā. ⁊ tunc ẜm eū dꝫdeponere ꝯſcīam. ſꝫ in hͦ diſtinguit ꝙ aūt hꝫ cōſcīaꝫ ꝯͣreū aūt ꝓ reo. pͥmo caſu nō dꝫ aliqͦ mō reuꝫ cōdēnareẜm cōſcīam ſꝫ eū abſolue̓ ẜm acta. qꝛ nō hꝫ iudicare ẜꝫcōſcīam quā hūit vt priuatus ⁊ abſoluēdo eū ab accuſatōe nō facit ꝯͣ cōſcīam qꝛ nō ꝓnūciat eū innocētē. exemplū. accuſat̉ titiꝰ de homicidio teſtes nō ꝓbāt ſꝫ iudex vt priuatꝰ ſcit ꝙ homicidiū cōmiſit. nō em̄ vtdꝫ eū ꝯdēnare nec eū ꝓnūciare innocētē ꝯͣ cōſcīaꝫabſolue̓ mō p̄dicto. ⁊ ꝓ hͦ mēbro optīe fac. c. ſi ſacerdosp̄al. ſcd̓o caſu qn̄ hꝫ cōſcīam ꝓ reo. vt qꝛ ꝓbat̉ ꝯmiſiſe homicidiū ⁊ iudex ſcit ꝙ n̄ cōmiſit. dic̄ ꝙ iudex n̄ p̄teū ꝯdēnare nec cām delegare nec remitte̓ ad ſuꝑiore ſivehement̓ ſuſpicat̉ ꝙ ex hac remiſſiōe iſte dānaret̉ ſeddꝫ ſuꝑſedere niſi credat ꝙ ſuꝑior eū damnabit qͦ caſidebet eū abſolue̓. nec ob. ſi dicat̉ ꝙ n̄ dꝫ eū abſolue̓ ẜmcōſcīamſuā. qꝛ ꝓprie eū abſoluit qꝛ n̄ pōt informari vtiudex. nā ſcīa iudicial̓ ineſt hoī tāqͣꝫ in ſb̓iecto. vn̄ ex qͦhꝫ certā ſcīam vt hō nō pōt reciꝑe ꝯͣriā ſcīam vt iudexqͣſi dicat ꝙ ī eodē ſb̓iecto nō p̄n̄t ꝯcurrere ꝯͣrie ſcīe. etp̄t applicari ad aīm iudicis. ⁊ ſic potiꝰſic ſcīa iudiciaabſoluit ex defectu ꝓbatōis. ⁊ dicit ꝙ alit̓ dicētes nōcta. Do. meꝰ do. car. in ſūma tenuit ꝙcōſiderauer̄t pͥlꝫ iudex hēat ſcīam cōtrariā vt priuatꝰ nihilominꝰ dꝫſꝑ iudicare ẜm acta. ⁊ ſi nō iudicat peccat in eo ꝙ nonobedit ſuꝑiori. neceſſitat̉ .n. ex offō pu. n̄ ob. iura q̄ dicūt ꝙ agēs contra conſcīam peccat. ꝓcedūt .n. ī priuato. qꝛ non dꝫ priuatꝰ agere ꝯtra conſcīam. ſecꝰ ī hn̄teoffm̄ pu. qͥ ẜm ac ta pu. iudicare dꝫ ⁊ n̄ curare d̓ cōſcīaquā hꝫ vt priuatꝰ. hāc opi. tenuit gl. in. d. c. j. d̓ of. or. ⁊gl. ⁊ bar. ī. l. illicitas. §. veritas. ff. d̓ offi. p̄ſi. ⁊ ml̓tū facitibi tex. m plꝰ placet opi. cal. p̄ter vltimū mēbꝝ. nā credo ꝙ nūqꝫ iudex dꝫ iudicare ꝯtra conſcīam. ꝓ hͦ tex. īc. cū et̓ni. d̓ re iudi. lib. vj. ⁊ ī cle. j. §. veꝝ. d̓ here. vbi inactu iudicādi tex. ponderat conſciam prinatā iudicisnec ob. ꝙ dr̄ iudicē peccare n̄ iudicādo. qꝛ illd̓ veꝝ qn̄negligit. ſecꝰ ſi ex iuſta cān̄ differt. nec placet rn̄ſio. do.car. nā non minꝰ obligat̉ priuatꝰ obedire legibꝰ pu. etſuperi. ſꝫ priuatꝰ non tenet̉ obedire ſuꝑiori cōtſcientiā ſuā. vt. d. c. lr̄as. gͦ nec iudex iudicādo.mū mēbrū cal. non placet vt p̄dixi vt poſſit iudex abſoluere reū contra acta. qꝛ hͦ eſſet confundere totū iuspoſitiuū ⁊ dare iudici maͣm calūniādi. nā non dꝫ crediiudici ſi dicat ſe hr̄e conſcīam alicuius facti in piudicium alteriꝰ. vt. l. illicitas. §. veritas. vbi dr̄ ꝙ veritas rerum erroribus geſtoꝝ non vitiatur. et ideo iudex nondebet iudicare ẜm ꝙ probatum ē. qꝛ vt dicit cal. ⁊ bn̄