De offi. dele. 33

primū ibi qꝛ in totū cōmiſit. aduerte qꝛ gl. nō videt̉ recordata de eo qd̓ dixerat in glo. magna. nam ibi voluet melius ꝙ ꝓpter illā mixturā iuriſditōnis delegateſubdelegate dꝫ appellari ad pͥmū delegantē lꝫ ſubdelegauerit ꝓ ꝑte. ⁊ iō tene qd̓ ibi dixi. ⁊ ꝓ intellectu facittex. in ver. lꝫ aliquibꝰ. Et ad tex. hic in fi. dum dicit ꝓpter rōnem ſuꝑius allegataꝫ. dic ẜm Io. an̄. ꝙ habuitreſpectū ad rōnem aſſignatā in iſto. §. ꝑ caſum cōuerſum. nā quēadmodū cenſet̉ ſubdelegata tota qͦ ad impediendā ſubdelegationeꝫ ita cenſet̉ tota delegata qͦad appellationē interponendā ad ſuꝑiorē ꝑ rōnenperius allegatā. ⁊ hͦ tene lꝫ aliud ſenſit glo. ſequensIſte. §. ſeu ver. decidit qōnē pͥn¶ LS VerO. cipaliter ꝓpoſitā ⁊ hͦ intedit. Sidelegatus pape ſubdelegat nō in totū ꝑs a ſubdelegato nō poterit appellare ex eo ꝙ datus ſit ſine ſuſu pōt tn̄ recuſari in on̄dēdo cām iuſtā corā deet tunc delegatus diffiniet a qͦ etiā ſi noluit recuſatiōꝫadmittere appellat̉ ad papā. h. d. vſqꝫ ad fi. ⁊ ſic decidit tres caſuſcd̓s ibi qui etiā. terciꝰ ibi ꝙ ſi. ¶ No. pͥmo ꝙ delegatus pape pōt cām ſubdelegare etiā ꝓpartiū ꝯſenſu minime reqͥſito. ad idē. s. e. §. quē¶ No. ſcd̓o ꝙ etiā ſubdelegatus delegati non pōt recuſari niſi ꝓbet̉ iuſta recuſatōnis cā de qua dixi in. §.quē vero. ¶ No. tercio ꝙ recuſato ſubdelegato iuriditio redit ad ip̄m delegatū ſubdelegātē. qd̓ in dubiꝓcedit qn̄ ſubdelegauit nō in totū ꝓut hic continQuid ſi ſubdelegaſſet in totū? puto diſtinguendiſi re integra recuſet̉ iuriſditio redit a ſubdelegato adſubdelegātē ſecus ſi recuſet̉ ex cā ſuꝑueniēti poſtqͣꝫ incepit vti iuriſditiōe. ad hͦ adduco bo. tex. in. c. qͣꝫuis. jͣ.eo. li. vj ¶ Itē no. practicā appellādi a iudice ſuſpecto.pponi recuſatōis cā ⁊ ſi nō admittunam ꝑmo dꝰi. uatio qꝛ nūc iudex grauat in nō ainterponi atendo legitimā recuſationē. ¶ Ultimo no. ⁊ tene menippellationē ab interlocutoria eſt ipti ꝙ attētatūſo iure irritūle. ⁊ hͦ ſi appellatio fuit legitima. rō ēpellationē legitimā ſuſpēdit̉ iuriſditio iudicis.ſi a iudice de appella. li. vj. et ẜm iſta intellige. cnō ſolū eo. ti. li. vj. vbi dr̄ ꝙ attētata poſt appellationēab interlocutoria pēdent ex futuro euētu. nam dicunt̉pēdere qͦ ad nos qui ignoramus an appellatio fuerit legitima ſꝫ qͦ ad ius ſtatīm aūt ſūt nulla aut valent. qꝛ qd̓eſt certū nature ē certū legi. l. ſi pr̄. ff. de ſo. vn̄ declarata rōnabilitate appellatōis attētata declarant̉ nulla etreuocāt̉ ꝑ viā attētati vt ibi no ¶ Ultimo ſcias ꝙ gl.in iſto. §. dicit ꝙ hic papa rn̄det ſcd̓o articulo qōnumnam vt hic dicit Io. an̄. ⁊ bn̄ duo fuerūt pͥncipaleticuli. pͥmus de ſolutōe ꝯͣrietatis illarū duarū ꝯſtionū ſcꝫ alexādri ⁊ Inn. et iſte articulus. sͣ. fuit deciſusin ver. intentōis. ſcd̓s articulus fuit ſuꝑ ſolutōe qōnisex facto emergētis. ⁊ iſte fuit trimēbris vt apparet hicin lr̄a. ⁊ iſte text. ſatis declarat̉ ex p̄cedētibꝰ. iō dicit hecgl. ꝙ h̓ papa rn̄det a toto in quātitate qꝛ ſupra deciſitvl̓r materia an̄ ⁊ qn̄ poſſit appellari a ſubdelegato ⁊ adquē eſſet appellandū. hic vero decidit caſum ꝑticularēita ꝙ ex ſolutōe totius infert ad caſum ꝑticularem.Delegatus pape niſi mapAſtoraliS. licioſe ſe exoneret ſubdelegatū ꝯpellit ad ſuſcipiendā ſubdelegationēin coactōne tn̄ deferet ſue dignitati ⁊ ꝑſone. h. d. vſqꝫad. §. itē cū totū ¶ No. pͥmo ꝙ delegato a pͥncipe dat̉pͥuilegiū a lege vt poſſit vices ſuas alteri ſubdelegareſecus autē in delegato inferioris a pͥncipe. vt in. c. cumcām. jͣ. de appel. ⁊. l. a iudice. C. de iudi. Et intellige hicpͥncipē quēlibet non recognoſcentē ſuꝑiorem ſaltē intꝑalibꝰ vt eſt papa ⁊ imꝑator ⁊ alij reges qui nō recōnō licet. ⁊ in. l. hoſtes. ff. de capti. ⁊. l. infamē. ff. de publ.

iudi. ¶ Nota ſcd̓o ibi iuriſditio ꝙ delegare eſt iuriſotione vti. exercet em̄ iuriſditionē ille qui cām ſubdelegat. cōcor. l. iij. ff. de iuriſ. om. iu. facit. l. vnica. C. qui ꝓſua iurꝭ. no. gl. in. c. ſi a ſubdelegato. jͣ. e. li. vj. ¶ Itē noibi a lege ꝙ hͨ iuriſditio ſubdelegandi nō eſt delegataſꝫ ordinaria. nā iuriſditio q̄ dat̉ a lege eſt ordinaria. vtin. l. ⁊ qꝛ. ff. de iur̄. om. iu. no. Inn. in. c. cū ab eccl̓iarū deof. or. ⁊ Hoſti. sͣ. e. qm̄ abbas. Et ꝑ hͦ infero ꝙ ꝑ actiſubdelegatōnis nō eſt ꝑpetuata iuriſditio delegatatra mortē delegātis. ⁊ ꝑ hunc actū nō exercuit iuriſditionē ſibi ſubdelegatā nec negociū deſit eſſe integrumad hͦ eſt tex. in. d. c. ſi a ſubdelegato. lꝫ glo. ibi aliud ſenſerit. ⁊ vide qd̓ dixi in. c. gratū. sͣ. eo¶ Itē no. ꝙ iuriſregulariter habet in ſe aliquā coertionē. parū eīihil valet habitus iuriſditōis ſine exercitio. videtn̄ qd̓ le. ⁊ no. in. c. cum ꝯͣgat de for. cōpe. ¶ Itē no.ibi ꝑſonis ſuꝑioribꝰ. ꝙ deleape pōt cuilibet qͣlitercūqꝫ dignitate p̄dito vices ſuas cōmitterenuentē ad acceptandū compellere. eſt em̄ maiobus in cā ſibi cōmiſſa. ad hͦ. s. e. ſane. ¶ Itē no. ꝙ in coactionibꝰ indis ꝑſone debet mitius agi cum exiſtēate. vide bo. text. cum glo. xxiiij. q. j. quitibus inhinc eſt ꝙ nobiles et honeſtiores ciuescontraſtant̉ in vltimo ſupplicio inferendo qͣꝛſolent iſti fures ſuſpēdi alij vemodū ⁊ pleboBar. ⁊ alios in. l. capitaliū. ff.capitari de qno. in. l. j. ff. e. ¶ In glo. j. in fi. hepenis. ⁊ facitqt intentionē ⁊ videt̉ requirere vtelegatus poſſit ſubdelegare. Sꝫlius ꝙ aut vult committereibet dubium. vt in. c. ſi ꝓ depeſt cā iuſta ⁊ tunc aut nō fanō vult ſe implicare litigcit in frauoac etiā compellere ad ſubdelegaet pōt ſionem acceptandā. habet em̄ ſimpliciter a lege vt ſubi. l. vnica. C. qui ꝓ ſua iuriſ. ⁊. jͣ. eo.delegarerin. aut malicioſe vult ſubc. fi. Itēlelegatio ſed nō poteſt comſolum voluit tex. hic. vn̄ illud adtioſe nō qualificat factū cōmiſſionis ſedactum cōpulſionis. ⁊ ſenſus eſt ꝙ ſi malicio ſe vult ſubdelegare non pōt cōpellere renitentē ad acceptādum.ubdelegare lꝫ nō poſſit cōpellere. dicunt tn̄cōicatio lata cōtra renitentē lꝫ renitens prepellauerit qꝛ ſnīa eſt iniuſtaeſt exp̄ſſus. An aūt ſit p̄ſuatōis actu? cōis ꝯcluſio eſtlo. oꝑtet ergo ꝙ malicia ꝓꝙ nō ꝑ id qd̓ habet̉ inbetur ex cōiecturis ad hͦ. c. ij. de renun. li. vj. ⁊. l. dolumC. de dolo. ¶ Ulterius querit̉ qn̄ dicat̉ facere maliciit qn̄ vult cōmittere ſine caoſe? Pe. et. Abb.re minus perito. hec nō apprſa alij qn̄ vuli cōſentanea. nam nō poteſtbant̉ a doc. rtrinſeca quis vult ſubdeledici maat in fraudē. puta vt placezare ⁊ ideorius qꝛ forte vult amico ſuoat vni parti cū leſiorpena. c. cum eterni de re iudi.ſubdelegare. caueat tili. vj. Idē ſi faceret vt ipſe nō incurreret odiū ꝑtis ⁊ vponat ſubdelegatū in illo periculo vl̓ quid ſil̓e. ¶ Iīpellere in fi. dic formalius ꝙ delegatusōt compellere oēs quos potuiſſet compellere ipſe deam gerit vices delegantis ⁊ reſpectu delegatilegans.pape nullus clericus poteſt dici alterius fori quia oēsſubſunt pape. vt in. c. cuncta. ꝑ mundū. ix. q. iij. ſed ordinarius delegando nō poteſt compellere niſi hominēſue iuriſditionis. vt in. l. vnica. C. qui ꝓ ſua iuriſ. Excipit glo. caſum ab vtroqꝫ dicto in aduocato qui nō cogitur alibi qͣꝫ in ſuo foro ſuſcipere iudicium. Hoſt. dicit hoc ꝓcedere ſi habet ſalariū a publico vel ſi eſt obligatus tot ꝑſonis ꝙ non poteſt ſuſcipere delegationē