De offi. dele. l

legitīe interpoſita vt declarat̉. jͣ. in. §. ſe. ſcd̓s intellectꝰvt ꝓcedat illud. c. qn̄ ꝯmittūt̉ ſubdelegato media cauſe .i. articulus nō iuriſditionalis ⁊ tūc ab eo nō p̄t alari vt ibi. ſꝫ ꝯſtitutō Inn. ſupplet niſi modū excedeniſi recuſet̉ vt ſuſpectus ⁊ nolit recuſationē admittere. nam tunc pōt appellari. ⁊ ẜm hūc intellectū clare pꝫꝙ cōſtitutio Inno. in nullo derogat cōſtitutiōi alexādri ſꝫ exponit ⁊ ſupplet ad illā addi. tercius intellectusapā. ⁊ ſic omiſeſt qn̄ fuit appellatū a ſubdelegato atibus iuſticiaꝫſo medio delegatus hic nō obſtāte⁊miniſtrare qꝛ dꝫ cognoſcere de tali appellatiōe. qꝛ licetat ad effectū vt cognoſcat patalis appellatio nōa vꝫ tn̄ vt cognoſcat delegatus ad quē debebat appellari. vt eſt tex. in. l. j. §. ſiquis in appellando. ff. de apiſte eſſet valde ſingularis intellectus. ¶ In glo. inderogat̉ in fi. vult gͦ glo. opponere de. l. j. ff. ad tertull̓.git. cuius ꝯtrivbi tex. innuit ꝙ ille qui interp̄tat̉ cout ꝙ in lata ſiriū innuit hic tex. Glo. nō ſoluit donificatōe interp̄tans dr̄ corrigere vt in ꝯͣrio. ſecusſtricta ſignificatiōe vt hic. ⁊ vide glo. in. l. pe. ff. de qͦiur. ⁊ in cle. ſtatutū de elec. in ver. declaramus. ⁊ dic clarius ꝙ interp̄tatio eſt duplex quedā cōſiſtit in interp̄tatōne linguarū ſicut interp̄tamur euchariſtiā .i. bonāgr̄am ab eū qd̓ eſt bonū ⁊cͣ. quedā cōſiſtit in obſcuritate ſenſus ſeu dubietate verborū vt qn̄ quis interp̄tat̉verba dubia alicuius cōſtitutiōis. ⁊ de iſta dicimus ꝙeſt eius interp̄tari cuius eſt cōdere. vt in. c. inter alia deſen. ex. vn̄ ꝓprie ille qͥ interp̄tat̉ nō corrigit ſꝫ declaratrem obſcura. ⁊ hͦ ſtricto mō ſed largo mō dr̄ corriſeu emēdare qꝛ ſaltē emendat qͦ ad corticē verboponēda verba magis clara ſed qͦ ad ſenſū nō corriet ſic intelligit̉. l. heredes palam. ff. de teſta. Et ſciadr̄ia ē inter interp̄tationē deriuationē ⁊ ethymolodiffinitionem. de quibꝰ vide ꝑ Pau. in ꝓemio clIn gl. in ver. cōmittit ibi lit. ꝯtēſ. Aduerte qꝛ obſcure loquit̉ glo. ſenſus ſuus eſt iſte ꝙ ꝯſtitutio alexandriq̄ ꝓhibebat appellationē a ſubdelegato dꝫ intelligifuit cōmiſſio facta poſt lit. ꝯte .i. qn̄ ꝯmiſit media cāeeſt articulū nō iuriſditionalē. puta nudā examinatiteſtiū. ſecus ſi cōmiſiſſet principiū vel finē. ⁊ ſic glo.tit ſcd̓m intellectū quē .s. dedi ad illd̓. c. cū te. ⁊ declariſtā glo. vt ibi dixi. ¶ In gl. in ver. interpoſita ibi apapa .ſ. aduerte gl. hic ſētit ſcd̓m intellectū ad illud.cū te. vt appellatio nō valet a ſubdelegato interpoſitqn̄ .ſ. fuit interpoſita ad papā. qꝛ debuit appellari ad ipſum ſubdelegantē nō in totū. ⁊ vterqꝫ intellectus ē bonus vt. sͣ. dixi. ¶ In glo. in ver. qͥcunqꝫ. ibi gͦ ſi ordinarius. Aduerte. nam glo. videt̉ velle reſtringeordinariū qͣſi innuat ꝙ delegatus inferiorisnō poſſit alteri ſubdelegare etiā certū articiſti. ⁊ cōiter doc. ſequē. tenēt ꝯͣrium qꝛ tex. hic loquneraliter. dicit em̄ delegatus a nobis vel iudex qͣcun⁊cͣ. ⁊ ſic ꝑ illud verbū q̄cunqꝫ. aꝑte innuit ꝙ qͥlibet iudex etiā ſi ſit delegatus inferioris a pͥncipe pōt ſubgare articulū nō iuriſditionalē. articulū vero iurionalē ſubdelegare nō p̄t. ad hͦ iſte tex. in ver. qd̓ ſi. vbidū loqͥt̉ de articulo iuriſditionali fecit ſolū mentōꝫ dedelegato pape. Bar. tn̄ in. l. ⁊ qꝛ. ff. de iuri. om. iu. aꝑtetenuit ꝙ poſſit ſubdelegare certū articulū cauſe. qꝛ ſicut delegatus ad vniuerſitatē cauſarū pōt ſubdelegare vnā cām. vt no. in. c. cum cām de appel. ita ⁊ delegatus ad certā cām pōt ſubdelegare vnū articulū. ꝓ hͦ. l.j. ff. quis ⁊ a qͦ appel. in. §. j. ⁊ dr̄ exp̄ſſim hͦ in cle. j. de off.dele. ⁊ ꝑ hͦ reprobat Cy. in. l. ſi a iudice. C. de iudi. Sedcerte qͣtenus Bart. ſentit de articulo iuriſditionali exſſe loquit̉ contra. c. cum cām p̄alle. nec ob. cle. j. qꝛ louit̉ in delegato pape. nec ob. aliud arg. qꝛ delegatusad vniuerſitateꝫ cauſarū cenſet̉ qͣſi ordinarius. vt no.glo. in. d. c. cum cām. ſed delegatus ad vnā cām eſt mere delegatus. Itē ſi poſſet cōmittere vnū articulum ſic

poſſet cōmittere aliū ⁊ parū ſibi reſeruare ⁊ ſic circūueniret mandatū ſuꝑioris. ad idem ꝙ nō poſſit niſi ſit articulus nō iuriſditionalis. vide Inno. qui hͦ tenuit aꝑte in. c. cum bertoldus de re iud. Idē ſentit glo. in aucͣ.vt defun. ſeu fune. eoꝝ. §. pe. Et ad. l. j. dic̄ ꝙ habꝫ plures intellectus. vt ibi no. ⁊ quidā illā intelligunt in delegato ad vniuerſitatē cauſarū. qd̓ etiā ſenſit gl. in. c. dilecti. jͣ. de app. vel loquit̉ ẜm Bar. ibi in vicario alicuiptātis. qꝛ ſi ſubdelegat cām non dꝫ appellari ad eū velptātem ſꝫ ad ſuꝑiorem ptātis. iſte intellectus mihi nonplacēt. nec puto dictū in ſe verū qꝛ ſi vicarius alicuiusdelegat cām dꝫ appellari vel ad ipſum deleganteꝫ velſaltē ad ip̄m qui dedit vicariū. qꝛ regulariter dꝫ ſemꝑppellari ad delegantē exqͦ apud eū remanſit fundamēum iuriſditōis. vt in. d. c. dilecti. iuncta glo. ⁊ vide gl.in. c. ſiquis contra clericū de fo. cōpe. p̄dicta limita niſixp̄ſſe inferior delegādo dederit ptāteꝫ ſubdelegandi.t eſt no. glo. in. c. is cui de off. dele. li. vj. ⁊ ſequit̉ Bar.in. d. l. ⁊ qꝛ. Ex p̄dictis decidit̉ nunqͥd delegatus infericeptionē teſtiū? Abb. et docto.oris poſſit cōuunt ꝙ aut vult cōmittere hunccōiter poſtarticulū cum iuriſditōne ⁊ nō pōt ꝑ p̄dicta. aut ſineriſditōne. puta qꝛ ipſe iudex prius approbauit ꝑſonipſorū teſtium examīauit interrogatoria et capitula.tunc pōt cōmittere. qꝛ habet ſolū exequi nudū miniſirium. vn̄ iſta nuda receptio ſi fieret die feriata teneretad qd̓ vide glo. no. in cle. vnica de offi. dele. vn̄ hic nuda receptio ſolet cōmitti notario. de qͦ vide qd̓ no. in.i. jͣ. de proba. ⁊ vide qd̓ dixi in. c. cum cām de teſti.n glo. in ver. qͣꝫ executorē. Nota pͥmo ex iſta glo.quis dicat̉ ꝓprie executor. ⁊ facit ad ſtatuta q̄ intelligꝭtur ẜm ꝓpria ſignificationeꝫ. vn̄ executor ꝓprie dr̄ quhabet exequi factū diſcuſſum ⁊ deciſum ꝑt̉ ſnīam iudicis. Impfacit nūcius cū ext examīare aliqne articulū ſine iudr̄ executor qui hriſditōe. nam iſte nō pure exequit̉ ſꝫ agit ⁊ examinat. ⁊iō tex. in. §. porro. jͣ. eo. dixit ꝙ iſte melius dr̄ auditor ꝙͣ⁊ ponit glo. exēplū de eo cui cōcognitor vel execuuittēdus. ſed exēplū non eſt bomittit̉ vtrū teſtis ſitui. vn̄ pone exēplū in nuda renū qꝛ iſte habet interlovel qn̄ habet calculare rōnē inceptōe teſtiū. vt. sͣ. dixs ¶ Nota ſcd̓o ꝙ iſte auditor habꝫ iuriſditōꝫvidet̉ ꝯͣ tex. naꝫ diceret̉ tūc iudex ⁊ nō executorſeu auditor. ſꝫ ſaluādo glo. dic ꝙ hꝫ iuriſditionē reſpectu exequendi ſibi iniunctū nō aūt in examinatōne negocij. ⁊ no. in hͦ iſtā glo. ſingulariter ⁊ ſatis videt̉ ꝓbal. ex lr̄is hͦ all̓. ¶ Ultimo no. ex fi. glo. ꝙ in ainterponēda hodie nō eſt dr̄ia inter auditē. nam ſi grauāt pōt appellari. al̓s ſecus vt hic. ⁊ indebitus. jͣ. de appel. in hͦ doc. multū inſtant ſꝫ cōclude breuiter veritatē ꝙ qͦ ad iuſtificandā appellationeꝫnō eſt dr̄ia qꝛ ſemꝑ dꝫ iuſtificari rōne grauaminis ſedtiā hodie. nam iudex ꝓceditin mō iuſtificādi eſt dr̄ivn̄ ab eo poſſum appellare p̄ex ſuo offō vel arlmē ꝑ eū mihi inflictū ſꝫ ab auditoretēdēdo pͥmo grauquit̉ ſibi iniunctū lꝫ me granō poſſum auet. qꝛ nō eſt ipſe qui grauat me ſed ille qui cōmiſit. eſtem̄ ipſe tanqͣꝫ pica ⁊ organū cōmittentis. et iō ſi ſentiograuamen debeo appellare a cōmittente ⁊ nō a cōmiſſario. Item eſt dr̄ia qꝛ oblatio ꝓbationis iuſtificat appellationē coram iudice. vt in. c. interpoſita de appel.ſecus corā auditore qꝛ cum auditor ꝓcedat extraiudicialiter nō tenet̉ reciꝑe ꝓbationes grauaminis. vt plene dixi in. d. c. interpoſita. ⁊ ſic etiā hodie poſſet ſeruari dr̄ia q̄ hic ponit̉ inter iudicē ⁊ auditorē. ¶ In gl. inꝟ. dūmō ibi ſupple. h. d. gl. metu ꝯͣrij. qd̓ poſſet formari. nā appellatio fundat̉ ſuꝑ grauamīe. vt in. d. c. vt debitus. ſꝫ lꝫ qͥs ſit mihi ſuſpectus nō ꝓpter hͦ me grauatergo nō poſſū appellare a iudice ſuſpecto cuius ꝯͣriuminnuit iſta lr̄a. So. dicit gl. intellige ꝙ iſte ſuſpectꝰ p̄t