De offi. dele.

recuſari. nō aūt ab eo pōt appellari. hic tn̄ impropriat literā: iō dic ꝙ priꝰ dꝫ ꝓponi recuſatio. ⁊ ſi nō vult eā admittere pn̄t tūc ab eo appellari. qꝛ tūc gͣuauit ī nō admittēdo. vt ꝓbat̉. jͣ. ī. §. fi. in fi. tex. ¶ In gl. in ꝟ. litꝭ. exordiūibi ꝓprie ꝟo. no. bn̄ iſtā glo. ꝙ ī lit̓. ꝯtē. dūtaxat dr̄ ꝓpͥelis exordiri ſeu īchoari: qd̓ nota ꝓpt̓ ſtatuta ⁊ alias diſpoſitōes faciētes mētōeꝫ de exordio lit̓. ⁊ ꝓhͦ fac̄. c. extte. el. ij. d̓ ꝟ. ſig. vbi lis d̓r̄ mota ꝑ lit̓. ꝯte. nā ea q̄ p̄cedūtſunt potiꝰ ordinamēta ad litē īchoandā. ¶ In gl. 1ꝟ. cāefinē. qͣſi dicat ſecꝰ ſi ꝯmitte̓t nudā ꝓbatōeꝫ ſnīe. qꝛ tuncꝓferes nō eſt iudex: ſed nudꝰ mīſter iudicis. exēplū cumep̄us ſnīam ꝑ ſe ꝯpoſitā recitat ꝑ notariuꝫ. vt. c. fi. de reiudi. li. vj ¶ In gl. īꝟ. diuiſim. Idē tꝫ Inno. vt .ſ. poſſitꝯmittere diuerſis ꝑſonis diuiſim: dinerſis tn̄ tꝑibꝰ. nonem̄ dꝫ eodeꝫ tꝑe vni ꝯmittere prīcipiū ⁊ alteri mediū vl̓finē. qꝛ poſſet ſurgere intricatio. ⁊ eſſet ꝯͣ mentē huiꝰ lr̄ein ꝟbo liberiꝰ. ⁊ ꝯ mentē. c. fi. de reſcrip. ⁊. c. diſpēdia. e.ti. li. vj. pōt gͦ ꝯmitteexpedito poterit eidē vel alteri cōnqͦ expedito poterit cōmittere finē.c. Sꝫ ego nōvideo qͣre nō poſſitrīcipio: itavt ꝓcedat nō ſimul:mitto exordiū litis alteri menīam ferendaꝫ. naꝫhoc caſu ſi ꝓcedūt dgnāt iura ſuꝑius allegata ¶ In gl. ī.elegare. vult gͦ gl. iſta ꝙnullꝰ citra prīcipē pōt delegare cām crimīalē. tu dic̄ plenius vt dicā ī. c. qd̓ ſedes. jͣ. de of. or ¶ Secūdo pōit glo.dr̄iam int̓ ius canonicū ⁊ ciuile: vt de iure ciuili nō poſſit iudex appellatōis delegare cām ſecus de iure canōicohͦ nō ꝓbat̉ lꝫ cōſuetudo ſitpoſitū. ſed hͦ dictū Hoſti. vt dicit Io. an̄. ⁊ bn̄ eſt ꝯͣ. c.gantes. de of. or. li.vj. ⁊. jͣ. e. c. paſtoral̓. vbiſubdelegat cām appellatōis. ⁊ iō tene dictū glo ¶ In glo. ī ꝟbo ī prīciin fi. vult gͦ glo. hic ponere vnā dr̄iam int̓ leges ⁊ carnes. vt ẜm leges iudex nō poſſit cōmittere prīcipiū caſe ⁊ mediū ⁊ reẜuare ſibi ſnīaꝫ. ſecꝰ ẜm canōes vt h̓ ¶ Eaduerte qꝛ dictū glo. ꝓcedit ẜm vnū ītellectū qͥ colligitur ex cortice aut̓. vt h̓. C. de iudi. ⁊ videt̉ ſentire ibi gl.ſed vltramon. vt recitat ibi Cy. ⁊ ſequitur bar. dāt alium intellectū ⁊ meliorē: vt ītelligat̉ qn̄ iudex vult ꝯmittere ſuo cōſiliario ſeu aſſeſſori. hͦ em̄ nō pōt facere. ⁊ eſtratio. qꝛ ꝯſiliariꝰ ſeu aſſeſſor non hꝫ iuriſditōeꝫ: ſed tm̄hꝫ ꝯſulere iudici. vt in. l. j. ⁊ qd̓ ibi no. ff. de aſſeſſo. ⁊ id̓onō pōt aſſeſſor ferre ſnīam: nec exercere aliquē articulūiuriſditionalē. ideo dicimus ꝙ laicus poſſet eſſe aſſeſſoriudicis ecc̄īaſtici. vt no. Inn. ī. c. ij. de iudi. vbi plene hūculum examinaui. nō ergo ꝓhibet illa aut̓. quominꝰſarius poſſit cōmittere alicui principiuꝫ cauſe tanqͣꝫ iudici delegato. ⁊ ſic intelligēdo nulla erat dr̄ia ī hocer canones ⁊ leges. ⁊ hoc tene menti.ſerum Continuat̉ iſte. §. ad p̄cedētia. Nāv. ſupͣ dixit papa ꝙ ꝑ ſuam cōſtitutioneꝫ non intēdebat derogare conſtitutiōi alexādri. quiaprincipalis intentio ſua fuit ꝓut habetur in ꝟ. intentionis. Sed quia poſſet dubitari an̄ ⁊ quādo poſſet appellari a ſubdegato ſubijcit iſtuꝫ. §. ⁊ hoc dicit in ſumma.vſqꝫ ad. §. porro. A ſubdelegato cum iuriſditōe aplari poteſt. ſecus ſi ſine iuriſditione niſi modumdat. tunc enim non poteſt recuſari niſi datus ſit de partium conſenſuota primo ꝙ a iudice poteſt appellari: non autemauditore niſi modum excedat. et dicitur auditor is cui cōmittūtur media cauſe ſine iuriſditione. iudex ꝟo dicicur is cui cōmittitur articulus iuriſditionalis: puta vel tota cauſa vel principium vel finis.⁊ declara hunc tex. vt plene ſupra dixi in glo. ſuper ver.ͣꝫ executorem. ¶ Nota ſecundo ex hoc et ex tex. ꝙ media cauſe expediri poſſunt ſine iuriſditione: non tamenintelligo ſemper. quia in prefixione termini et citationeac interlocutionibus requiritur iuriſditio. vt in. l. a ꝓcedentē. C. de dilati. ⁊ quod ibi no. facit quod no. glo.

in. c. cū cauſa. sͣ. e. ⁊. c. prudentiam. vbi patet ꝙ citatioē iuriſditōis. vn̄ intellige tex. de articulis cāe ⁊ de nudareceptōe teſtiū vel de calculo rōis ⁊ ſil̓ibꝰ. ¶ Itē noͣ h̓uꝫ tex. ꝙ deputatꝰ ad nudū miniſteriū pōt vt ſuꝰrecuſari. qd̓ declara vt plene dixi. sͣ. eo. c. ſupertex. ¶ Item no. ꝙ deputatus de ꝑtiū ꝯſenſu nō pōt recuſari. qd̓ intellige niſi ex noua cauſa. vt. sͣ. e. c. inſinuāte. ¶ Op. cōtra tex. nā videt̉ ꝙ ab auditore non ſit neceſſaria appellatio qꝛ ſi modum exceſſit ꝓceſſus eſt nucederet ſecus ſi vltra. nam tūc debet appellari ne parsvideat̉ tacite ꝓrogare poteſtatē illiꝰ. vt. jͣ. e. c. cū olim.¶ No. hoc dictū qꝛ neſcio alibi ꝙ poteſtas nō habentis iuriſditionē poteſt ꝓrogari de re ad rem etiā ꝑ tacitū cōſenſum ſꝫ dubito an̄ dictū ſit verū. tene tamē ſꝑmenti. qꝛ doc. nō reprobāt aperte. nō tn̄ placet mihi illa differentia an corvel vltra ſit proceſſumqꝛ vbi dat̉ ceriꝓcedere cōtra formā vel preter ſeprudentiā. sͣ. e. ⁊⁊ ideo ſolū eſſetīa vtꝝ forma ꝯcelitatē publicā vimꝑtiū. nam pͥmo caſu nō poteſt remitti ꝑ ꝯſenſum ꝑtiū. Scd̓o ſic. vt in. c. fi.no. dixit Inno. in dicto. c. prudentiā. ⁊ ideo tūſaria ē appellatione partes tacendo videāturrre forme date ꝑ iudiceꝫ in eaꝝ fauorem ⁊ īſemper. ⁊ habet locū etiaꝫ in nudo miniſterio vvnū intellectū. Item dic̄ ꝙ appellatio pōt eē vtſi actus eſſet nullus vt ſaltēuitetur grauamē⁊ a ſnīa nulla poteſt appellari. vt in. c. dilecto ⁊⁊ no. in. l. ſi expreſſum. ff. de appel ¶ In. glo. in verboſtatuimus ibi ſed cōſulendo dixit. hoc ideo dic̄ glo. qde neceſſitate nō tenet̉ iuder in cōmiſſione habere conſenſum partiū lꝫ partibꝰ ſit ius ſaluū recuſandi ſubdlegatum ſeu auditorem. vt probatur. jͣ. eo §. quem ꝟo.¶ Et ex hac glo. et ex tex. nota ꝙ verbum ſtatuo ēdoqꝫ importat cōſilium ⁊ non preceptuꝫ. ⁊ hoc quādomateria non eſt neceſſaria vt hic. ¶ In glo. in vcipiatur: ibi de cōſenſu partiuꝫ eſt eligendus. ſentit hecglo. ꝙ acceſſor debet eligi de cōſenſu partium ſi parcōuenire volunt. ſed hoc nō probatur hic licꝫ glo. allegat argumentū niſi cōſultiue. vnde potius probat̉ cōtrarium. nam ſi delegatus poteſt deputare auditoreꝫ ſine cōſenſu partium vt. sͣ. dixi. et probat̉. jͣ. e. §. quē ꝟo.fortius poteſt ſibi eligere aſſeſſorē cum officium aſſeſſoris principaliter verſetur in cōſulendo iudici in his queſunt iuris. vt. l. j. ⁊ quod ibi no. ff. d̓ aſſeſſo. Et hāc partem tenet hic Inno. dicens iudicem poſſe eligere queꝫvult: maxime cum ex facto eius teneatur. ⁊ no. hoc verbum. pro hoc. l. j. ⁊. l. nullus iudicū. ⁊ quod no. in eis. C.de offi. aſſeſſo. et ad predicta vide tex. in. c. ſtatutum. §.aſſeſſorem. de reſcript̓. lib. vj. vbi etiam dicitur de ſalario conſtituēdo pro aſſeſſore. ⁊ vide quod no. ſpe. in ti.de ſalarijs. §. fi.PORO. ſum eſt an ⁊ quādo a ſubdelegato poſCōtinuatur ad precedētia. Supra viſit appellari: nunc ſubijcit ad quem ſit appellandum. ethoc dicit in ſumma. A ſubdelegato non in totum appellatur ad ſubdeleganteꝫ. non autem ad primuꝫ delegantem. ſecus ſi in totū. h. d. vſqꝫ ad. §. queꝫ ꝟo. Qta primo ꝙ delegatus pape poteſt in totum iuriſditionem ſibi cōmiſſam alteri ſubdelegare. poteſt etiā ꝓ parte. ſed primo caſu non remanet iudex. ſecūdo ſic ¶ Nota ſecundo ꝙ is cui cōmittitur articulus medius .i. articulus non iuriſditionalis proprie nō poteſt dici cognitor nec executor ſed auditor. quia habet potius audirepartes qͣꝫ in eas iuriſditiōem exercere vel cauſe cognitionem inter eas aſſumere. ¶ In glo. in ver. trāſfert ibiquia illam non habet ex commiſſione: ſed a lege ⁊cͣ. hecratio referenda eſt ad primum dictum glo. et non ad