De offi. dele.

cūt doc. ꝙ nō habet locū in delegato ordinarij inferioris a papa ſꝫ ꝓ executōe ſnīe recurrendū eſt ad ipſiꝰ ordinariū. vt no. in. l. a diuo pio. ff. de re iudi. hoc dictudoc. puto ꝓcedere tenēdo ꝙ delegatꝰ inferioris a pͥncipe nō poſſit ſnīam ſuā exeqͣ ꝓut ml̓ti tenuerūt ⁊ ſecutus fuit bar. ī. d. l. a diuo pio. hūc articulū plene exani in. c. ſiqͥs ꝯtra cl̓icū de fo. cōpe. ⁊ dic vt ibi. Et teo opi. ꝙ poſſit exeqͥ credo ꝙ hēat annū ar. huiꝰ lr̄eQuo ad ſcd̓m dicūt doc. ꝙ aut delegatus pape ſb̓delegauit reſeruato ſibi aliqͦ articulo. ⁊ tūc recurrendumeſt ad ip̄m ſb̓delegantē. aut cōmiſit in totū. ⁊ dicūt qͥmus opi. illam ꝙ delegatus inferioris a principe nonpoſſit exequi tūc queſtio nō habet dubiū. ſꝫ ſi tenemypoſſit exeqͥ tunc ſatis puto ꝙ habeat annum ar. hic¶ æo poſſit exequi dixiin. d. c. ſiqͥs ꝯt̓ra. ocIper queſt ionū. tus papp̄t pͥncipin mediū ⁊ finē cāe ꝯiūctim ⁊ diuiſinſubdelegare. h. d. vſqꝫ ad. §. veꝝ. ⁊ legā ꝑ ꝑtes ad faciliorē intellectū. Diuidit̉ iſta ꝑs. nā prīo pōīt tenorē cōvidebant̉ ibi vſqꝫ ad. §. intentōis ⁊ ibintētōeꝫ ſuā vſqꝫ ad. §. veꝝ. ¶ No. ibi exponit̉ ⁊ ibi p̄termiſſa ſupplent̉. ꝙ ille qͥ exponit ſeu declarat nō dr̄ ſupplere vl̓ corrigere ſeu derogare exponēsſeu declarās nihil de nouo. facit ad hͦ. l. heredes palaꝫff. de teſta ¶ Itē no. ex eiſdē ꝟbis ⁊ tene mēti ꝙ dr̄ia ēint̓ exponere ⁊ ſupplere vl̓ derogare ſeu corrigere nāexponēs nil dꝫ ſupplere ẜ ſolū declarare. ſupplens ꝟo n̄dꝫ corrigere ſeu derogare ſꝫ ſolū addere circa nō ꝓuiſum. corrigere ꝟo ē emēdare priꝰ facta. vide bo. glo. incle. ſtatutū de elec. ⁊ faciūt hͨ ad ml̓ta. nā ꝑmittiſionē exponere. nō em̄ d̓tenti vt poſſit ſucorrige̓ ſeu ſupplere. vt ī. c. cū dilecti. jͣ. de accu. ¶ Itēno. ex eiſdē ꝟbis ꝙ vnū ius dꝫ ſuppleri ⁊ exponi ꝑ aliud ius. nā oīa nō pn̄t eodē. c. ꝯtineri. Et ꝑ hͦ arguit hoſti. ꝯͣ eos qͥ ſunt ꝓmpti ad iuriū correctōeꝫ. nā euitanda ē qͣꝫtū fieri pōt iuriū correctio. ⁊ vbi iura vident̉ cōtraria dꝫ ſtudioſus reducere ad cōcordiā exponendoſpplēdo ꝑ ea q̄ dicūt̉ in alijs iuribꝰ. ad hͦ facit qd̓nit bar. in extrauagāti ad reprimendā in ꝟ. nonobſtātibꝰ. ⁊ facit. l. nā ⁊ poſteriores cū ſe. ⁊ qd̓ ibi no. ꝑbar. ff. de legi. ¶ No. ibi ſine ꝓuocatōnis obſtaculo. qdelegatus etiā prīcipis nō pōt ſubdelegare cāꝫ appellatōe remota. Ex qͦ infert̉ ꝙ iſta cl̓a reſpicit ſolā ꝑſonam cui annectit̉. ⁊ dic ꝙ nemo citra principē pōt cōmittere cāꝫ appellatōe remota. ad hͦ facit. l. j. ff. a qͥ. anō lꝫ. facit. c. veniētes. jͣ. de iureiu. ⁊ rō ē quia nullustra papā pōt tollere iuris diſpoſitionē maxime fundatā ſuꝑ iure naturali. appellatio em̄ eſt quedaꝫ defenſioj. jͣ. de appel. ⁊ ē hͦ remedium a iure induvt in. c. ſug.aduerſus iniqͥtatē ſnīe. ideo inferior actū ꝓ deferprīcipe nō habet hāc facultatē. vn̄ dic ꝙ etiā legatusde latere nō poſſet remouere appellatōneꝫ. ꝓ hͦ qd̓ no.āmodo tollere ius alterius qd̓ ſolus princeps pōt iuxͣno. in. c. cōſtitutus de reli. do. ⁊ vide ad hāc materiamqd̓ plene dixi in. c. paſtoralis de appel. ¶ No. ibi delegatus a nobis vel iudex quicūqꝫ. argu. optimū ⁊ qͣi exp̄ſſum ꝙ delegatus inferior a principe pōt cōmitterealiquē articulū ſaltē n̄ iuriſditionalē cauſe ſibi cōmiſſeqͦ. jͣ. latius dicā. ¶ No. ibi dūmodo de partiū ⁊cͣ. iūo ꝟ. veꝝ infra eo. ꝙ deputatus ad nudū miniſteriuꝫpōt recuſari vt ſuſpectus ⁊ ſic videt̉ hic tex. de quo facit magnū feſtū do. an ꝙ merus executor poteſt recuſari vt ſuſpectus. In cōtrariū tn̄ videt̉ tex. in. c. nouit deappella. ⁊ ibi plene dixi. Iſte tn̄ tex. nō loquit̉ in meroet ꝓprio executore ſed in deputato ad articulū meruꝫ

ſine iuriſditōne qui poteſt occulte grauare partē merito poteſt recuſari vt ſuſpectus. vtputa ſi cōmitituralicui nuda examinatio teſtiū. nam in ſcribendo ⁊ caute ſeu callide interrogando pōt ledere partē vel ſi deputatur ad arbitrandū expenſas que potuerunt fiericirca refectionē alicuiꝰ domus vel quid ſimile. nā licetiſti nō habeant iuriſditionē poſſunt tn̄ occulte lederepartē. ⁊ ſic intellige iſtum tex. quē no. ſed ſi deputaret̉prius executor ad exequēdum iam diſcuſſa ⁊ſuꝑiorē tūc p̄textu ſuſpitōnis nō poſſet iſtiledere partem qͥn noclt. c. nouit. qꝛ iſte nonrecuſari. ⁊ ſic ⁊pͥtl̓. coſtet. vtputaſi depad denūciandū aliquē eſſe excōicatu vel ad citandumvel qͥd ſil̓e. vt dixi pleniſſīe in. d. c. nouit. ⁊ vide qd̓ no.Io. an. in. d. c. paſtoralis. ¶ Itē no. in ꝟ. ꝙ ſi. ꝙ lit. cōpprie nō fit niſi corā iudice nec ꝓprie ſententia ferſic iſta requirūt iuriſditōnemy corā arbitrio ꝓprie nō fitalem. Cnec ꝓprie ab arbitro fert̉ ſententeſt. quia nō eſt iudetia. ad hoc quod no. in. l. j. C. de arbi. ¶ No. in ꝟ. intētionis ibi liquido ⁊cͣ. ⁊ tene menti ꝙ intentio ſcribentium pōt liquide dep̄hendi ex tenore ſcripture. facit. l. licet. ff. de legi. vbi dr̄ ꝙ p̄t dici euidens qd̓ ex cōiecturꝭelicit̓. ⁊ hoc multū facit ad interp̄tatōeꝫ ſtatutoꝝ vt n̄dicat̉ extenſio id qd̓ deprehēdit̉ ex tacita ⁊ cōiecturata mēte ſtatuētis. de quo per bar. in. l. oēs ppl̓i. ff. de iuſti. ⁊ in. ⁊ ꝑ Io. an. in regl̓a ꝓ poſſeſſore in mercū. ¶zare principiū ⁊ mediū cauſe ⁊ ſolino. pōt qͣs de⁊ ſic pōt qͥs ex actis plene inſtruiſibi reſerlicet cauſa nō fuerit agitata coram eoritis cauieſtigare. qd̓rius vniuerſa que acta ſunt īſperito qui aſſumit̉ ad conſulendū que ſintcis in certa cauſa. nam debet vniuerſa actadiligenter inueſtigare. ¶ In glo. j. ibi que. jͣ. ſequiturdic melius ꝙ hic nō ponit̉ illa conſtitutio ſed tm̄ eiustenor vt dicit Inno. ⁊ bene. nā ſi conſtitutio Inn. nōp̄ceſſiſſet iſtā decre. non potuiſſet oriri dubiū de quo h̓Et vt clare intelligas tex. dicas ꝙ primo p̄ceſſit cōſtitutio alexandri. de qua in. c. cum te. s. eo. vbi in effectudicebat̉ ꝙ ſi delegatus pape ſubdelegat cognitōnemipſius cauſe ſentētia ſibi reſeruata ſi cōtingat appellaili ſubdelegato nō ꝑ hoc talis delegatus cauſamlere debebat. quaſi innueret ꝙ a ſb̓indiffinitam repe nō pōt appellari ẜm vnū intelnanauit quedā conſtitutio Inn.bamus ſed hodie nō habemus. ⁊ hocin effectu fuit hic poſitus qui incipit aqꝛ tenortuimus. vſqꝫ ad ꝟ. intētionis. ⁊ illd̓ verreteriti temporis ⁊ refert illud qd̓utōne. ⁊ ꝑ illā cōſtitutōnem vionſtitutio alexandri eſſet corne Inno. innuebatur ꝙ ſi delerticulū iuriſditionalē ab eo tanlouocari. ſi ꝟo ſubdelegaſſet nuinc non poterat appellari niſi modum mirodo fuiſſet deputatus de partiumebatur ꝙ certis caſibus poterat acōſenſu. ⁊pellari a ſubdelegato etiā deputato ad nudum minſterium. Et ſuper hac cōtrarietate fuit hic aditus Inno. papa qui in effectu rn̄det vt habet̉ in prin. litere. ⁊in ꝟ. intētōnis. ꝙ ꝑ ſuam cōſtitutōnem nō derogaturcōſtitutōni alexandri ſed exponit̉ vel ſuppletur ꝑ ſuaꝫconſtitutionē. ⁊ dic ꝙ. c. cū te. poteſt habere plures intellectus. Primus ꝙ loquitur quando appellatur adpapam omiſſo ſubdelegante qui reſeruauerat ſibi iuriſditionem. nam talis appellatio eſt friuola quia fuitomiſſum medium. vnde illa decre. non prohibet appellari a ſubdelegato ſed ſolum diſponit ꝙ non valet appellatio ſi appellatur ad primum delegantem. Sedconſtitutio Innocen̄. debet intelligi de appellatione