De offi. dele. 1o

⁊ dic vt ibi. ita videt̉ ꝙ poſſū recuſare iudicē qͥ ē inimicus dn̄i mei ne in odiū dn̄i velit vlciſci in familiā. ⁊ placet mihi vt caſus illiꝰ. l. vnice extēdat̉ ad caſus cōſil̓esEt no. glo. in eo ꝙ dicit poſtea ꝙ modica familiaritaſnō nocet. Dicit Hoſti. ꝙ familiaritas poteſtatiua nocet nō aūt exͣnea .i. eoꝝ qͥ n ſūt in ptāte. al̓s qͥlibꝫ poſſꝫdefacili recuſari cū qͥlibet teneat̉ ꝓxīo ad failiaritatē ⁊mutuā affectionē. nā natura int̓ oēs hoīes cognatōeꝫinſtituit. Sūt em̄ oēs hoīes ſibinuiceꝫ cognati. vt. l. vtvim. ff. de iuſti. ⁊ iure. Et in fi. glo. no. glo. ꝙ frat̓ pōteē teſtis ꝓ fratre. de qͦ dic vt no. iij. q. v. in. c. ij. ⁊ in ſumma. ⁊ dico plene in. c. lr̄as de p̓ſūp. Itē no. ꝙ minor cārepellit iudicē ꝙͣ teſtē. ⁊ idē no. glo. in. c. cuꝫ. R. j. eo.¶ In glo. in ꝟbo poſtmodū. no. glo. q̄ qͦtidie allegat̉iucto tex. limitat em̄ iura dicētia ꝙ dilatoriā dꝫ ꝓponian̄ lit. ꝯte. vt in. c. int̓ monaſteriū de re iudit. l. fi. C. deexcept. Illud em̄ ꝓcedit niſi exceporia oriat̉pꝰ lit. ꝯtē. vt h̓ qꝛ n̄ ē qͥd mihi imputet̉ qͣre n̄ ꝓpoſui an̄Et idē ꝓbat̉ in. l. ij. C. de cōſor. eiuſ. lit. ⁊ facit tex. in. c.paſtoral̓ de excep. Idē dic qn̄ nō orit̉ de nouo ſꝫ nō ꝑuenit ad noticiā meā niſi pꝰ lit. ꝯte. vt ē glo. no. iij. q. vj.§. exceptio. ⁊ in. c. ſtatutū. §. cū aūt de r̓p̄. li. vj. in ꝟ. recuſet. ⁊ colligit̉ hͦ ex tex. iſto qꝛ p̄ſupponit ꝙ aduerſarius iſtiꝰ. R. potuiſſet recuſare iſtū ep̄m pꝰ lit. ꝯteſt. ex qͦrecepit illū. R. in familiarē pꝰ lit. ꝯte. Et noͣ. bn̄ ex texin ꝟbo qͦcirca. ꝙ eo caſu qͦ exceptio orit̉ pꝰ lit. ꝯte. ſiqͥſfacit actu qͥ ſolet fieri pꝰ lit. ꝯte. videt̉ excluſus a facultate ꝓponēdi dilatoriā. ⁊ vide gl. no. ⁊ ſingl̓arē in. c. j.elec. li. vj. q̄ dicit ꝙ in caſibꝰ in qͥbꝰ nō fit ꝯtēſtatio litꝑ primū actū ꝗ ſolet pꝰ lit. ꝯte. fieri p̄cludit̉ via oībꝰ dilatorijs ꝓponedis qd̓ no. ⁊ ſatis bn̄ ad hͦ facit iſte text.n gl. ī ꝟbo ꝯſenſit ibi recuſari ꝓpt̓ nouā cāꝫ nolo. ꝙ is qͥ impetrauit iudicē p̄t illū recuſare ex rua ca q̄reddit iudicē ſibi ſuſpectu. vtputa ſi iudex ꝯͣxitpꝰ impetratōeꝫ affinitatē vl̓ magnā amiciciā cū aduſario. nā nouis morbis noua ꝯueīt antidota p̄ꝑari.. ceteꝝ de iura. calū. ſꝫ ex cā p̄cedēti nō poſſuꝫ reprobare que ſcl̓ approbaui. iiij. q. iij. ſiqͥs teſtibꝰ. ⁊ in. c. horrendus. xxxiij. q. v. vide ꝑ Inno. in. c. venerabilis de excep.facit. c. nullus de elec. li. vj.Delegatꝰ pape vſqꝫ ad anereNEl. nū integꝝ p̄t ſuā ſnīaꝫ exeqͥ ⁊ ē caſus ſingl̓arꝭ. diuidit̉. nā ī ꝓpoſita. q.poīt̉ prīa opi. vſqꝫ ibi alij. ſcd̓a vſqꝫ ibi nos tn̄. vbinit ſolutōeꝫ int̓ ſerēdo qͣrtā opi. ibi nō ſoluꝫ. ¶ Noꝙ in diſcuſſiōe alicuiꝰ articl̓i dꝫultꝰ vl̓ peritꝰ r̄citaropi. ſiq̄ ſūt in maͣ ⁊ poſtmodū ponere iudiciū ſuū ꝯfutado alias opi. qͣs nō ſequit̉. nā ex recitatōe opinionuꝫ⁊ motiuoꝝ magis luceſſit veritas. nā ſi hͦ fac̄ papa q̄ptātē ius de nouo cōdēdi vt h̓. ⁊ de reſti. ſpo. c. lr̄asiꝑ lr̄is de reſcpͥ. ⁊ in. c. capellanus de ferijs. fortiꝰ hocſent facere inferiores qͦꝝ opinioni nō ſtat̉ niſi ſit ꝓbabilis. vt no. in. c. j. de poſtu. p̄la. ¶ No. ibi iu⁊ ibi iuriſditōeꝫ. ꝙ delegatꝰ dicit̉ hr̄e iuriſditioē ꝯͣ noͣ. in. l. ait p̄tor. ff. de re iudi. ¶principis pōt ꝑ ſe ſuā ſnīaꝫ mādare executōi. vide qd̓dixi in. c. ſignificaſti. sͣ. eo. Et noͣ. ꝙ hꝫ integrū ānū adexecutōeꝫ faciēdā pꝰ annū ꝟo lꝫ ſnīa nō ſit executōnimādata expirat iuriſditio. An aūt iſte annus ſit vtilisan cōtinuus? dicūt doc ꝙ ē cōtinuus. vn̄ currit oī tꝑꝟica. ff. de diuerſis ⁊ tēpo. p̄ſcript. ⁊in cle. vnica de in inte. reſti. ⁊ ſic currit diebꝰ feriatis etiam dato impedimēto. ⁊ hēbit iſte annꝰ. ccclxv. dies ſic̄hꝫ qͥlibet ānus nec curādū ꝙ tūc cōtingat biſextꝰ. naꝫꝓ regl̓a ꝙ vbi a iure dat̉ ānꝰ intelligit̉ de. ccclxv.Y ꝯtinuis vt eſt bo. tex. in. l. iiij. §. ſtichus. ff. de ſta.¶ In glo. in ꝟbo quadrimeſtre ibi ſtatim mandana executioni. no. glo. in eo ꝙ dici ſtatim ⁊ ſic videt̉ velle ꝙ in criminibꝰ immediate pōt ſnīa mādari executio

ni nō expectato lapſu. x. dieꝝ qͥ dant̉ ad appellādū. ethͦ quidā legiſte tenuerūt ſꝫ alij ꝯtra. qd̓ ſequit̉ Bar. inl. qui vltīo ſupplicio. ff. de pe. ⁊ illa opi. mihi placet licꝫꝯtraria opi. ſeruet̉ de facto. Et in fi. gl. adu̓te glo. facitdriam int̓ cōfeſſionē factā in ciuili ⁊ in criminali. quiin ciuili cōfeſſus hr̄ ꝓ cōdemnato ita ꝙ nō eſt neceſtꝙ ferat̉ ſnīa ⁊ illud ſaltē abſolutū ē. vt ſi cōfeſſio fit an̄porrectōꝫ libelli nō ſeqͥt̉ ſnīa nec p̄t ferri qꝛ n̄ hꝫ fūdamētū lit. ꝯte. jͣ. vt lit. nō ꝯte. ꝑ totū. Sꝫ hͦ caſu nō dat̉cōdēnato in ꝑſonali quadrimeſtre ſꝫ tempus decē dierum. Ad hͦ tex. iuncta glo. in. l. ſi debitori. ff. de iudi. ⁊ ī§. oīs inſti. de ꝟ. ob. ⁊ dixit bal. ꝙ ex cā poſſit dari maius tp̄s ꝙͣ decē dieꝝ qd̓ eſt notandū. ⁊ ſatis mihii. d. l. ſi debitori. vbi dr̄ ꝙ tp̄s eſt arbitrariū.iā bonā gl. in. c. dudū. el. ij. de elec. ⁊. ij. qͥin quēqͣ. ⁊ in. l. j. C. de cōfeſ. Quid aūt ſi cōfeſſioſt porrectionē libelli: dixerūt quidā ꝙ eſt ferenj. de quo ꝑ glo. ⁊ bar. in. l. j. ff. de confeſ. Sꝫ ſatpoſſet teneri cōtrariū. qꝛ iura indiſtincte dicūt ꝙ corfeſſus in iure hr̄ ꝓ cōdemnato. vt in. d. l. j. ff. ⁊. C. de cōfeſ. ſꝫ in cauſa criminali ſꝑ requirit̉ ſentētia. vt ī. l. ſi cōfeſſus. ff. de cuſto. reo. ⁊ habes gl. hic niſi delictuꝫ eſſetnotoriū. qꝛ tūc nō requirit̉ ſnīa ſaltē cūhͦ tex. no. cū glo. in. l. ictus fuſtium. ff. de his qͥ n.pe. ibi ſꝫ pone. no. hāc particulā gl. vſqꝫ adem̄. Io. an. dicit ſatis eque poſſe diſtingui ꝙ aut victus paruit ſnīe ⁊ victor aliquo tꝑe poſſedit pacifice ⁊tūc non pōt vlteriꝰ delegatus ſe impedire. ⁊ ſic ꝓcedatsͣ. eo in lr̄is. aut victus nō paruit executioni vel ſi paruit illico impediuit ⁊ turbauit victorē. ⁊ tūc poſſet iuriſditionē exercere qꝛ nō videt̉ executus exqͦ in cōtinenti executio fuit turbata. ar. de pe. di. j. diuortiū. ⁊ in. c. j.de iudi. ⁊ intellige hāc diſtinctōem Io. an cū limitatione gl .ſ. vt nō aſſumat cognitōem ſuꝑ nouiter attētatꝭqꝛ nō habet iuriſditionē niſi circa executionē. poſſꝫ tn̄dici ꝙ qͣtenus turbatio cōcernit articulū executōis p̄tordinariꝰ ſe impedire etiā aſſumēdo cognitōnem ſicipotuiſſet a principio. quidam tn̄ indiſtincte tenēt opgl. vt vſqꝫ ad annū ſꝑ poſſit delegatus ſe interponerad cōſeruādam executōem ſnīe. qd̓ etiā ſatis poſſet admitti qn̄ t̓batio fit ex antiqͣ cā dūtaxat. ¶ In gl. fi. ī fi.cōclude hāc materia ſic ꝙ aut iudex delegatus nōduꝫꝓtulit ſententiā diffinitiuā ⁊ iuriſditio ſua durat necclaudit̉ anno etiā ſi nunqͣꝫ inchoaſſet ꝓceſſū. qꝛ reſcripta delegꝑpetua. durāt em̄ tāto tꝑe quanua cōcedunt̉ niſi emanaret r̄ſcrito durattū ꝯtrarium. vt in. l. falſo. C. de diuer. r̄p. ⁊ dixi in. c. ſiit de reſcrip. aut tulit ſnīam diffinitiuā ⁊ ſi nō eſt executioni mādata durat iuriſditio ſua ꝑ annū integrūſibi a lege cōceſſum ꝓ executione ſnīe vt hic. aut fuititus ſnīam infra annū. ⁊ ſi moleſtat̉ victor in poſne ſua infra annū habet locū qd̓. sͣ. dixi in p̄cedenti glo. Et ex his infert̉ ꝙ ſi poſt diffinitiuam iudex excōicauit vel etiā antea ⁊ poſtea ꝓtulit ſnīam diffinitiuam nō poteſt ab ea abſoluere poſt annū ſed recurrēdum eſt ad delegantē. Et in eo ꝙ gl. allegat. c. rurſus.et. c. quicūqꝫ. dic ꝙ illa iura nō loquunt̉ in materia noſtra. ⁊ illorū intellectū plene tetigi in. c. j. de iudi. ⁊ dicvt ibi. ¶ Extra glo. q̄ro iſte tex. loquit̉ qn̄ iudex excōicauit poſt ſnīam. Quid ſi nō excōicaſſet nūquid haberet locū deciſio iſtius tex. Bar. de hoc dubitauit. namquidā dixerūt ꝙ nō. lꝫ Io. an. p̄ciſe tenet ꝙ hꝫ locumiſte tex. qꝛ papa in rn̄ſione vtit̉ verbo ſtatuimꝰ. nec reſtringit ſe ad factū ꝓpoſitū. ⁊ in hͦ. c. papa ſimpl̓r dicitꝙ delegatus habet annū ad exequendū ſnīam. dic idēeſſe ſi fuiſſet vſus verbo rn̄demus. exqͦ papa nō reſtrīgit ſe ad factū ꝓpoſituꝫ. Cōclude gͦ ꝙ ſiue poſt ſnīamſquid exercuerit ſiue nō ſemꝑ habet annū a tꝑe ſnīe.Scd̓o querit̉ nūquid habeat locū iſte tex. in delegto ordinarij vel in ſubdelegato delegati. Ad pͥmū di