Druckschrift 
1 (1485)
Entstehung
Seite
127v
Einzelbild herunterladen
 

De offi. de leg.

Si cauſa ſimplicit̓ deleUm Caliſa. gac tribꝰ duo ſine ſubelegatiōe tercij ꝓcede̓ pn̄t. qd̓ ſi fecerīt abeis poterit appellari. Idē ſi ſunt dati cl̓a ſi oēs. em̄ valet ꝓceſſus duoꝝ tercio incōſulto. h. d. Com̄hendēdo vtrūqꝫ ītellectū. aliqͥ intelligūt fuit ꝯmiſſa cauſa tribꝰ ſimpl̓r. alij ꝟo dicunt fuit ꝯmiſſa illa cl̓a ſi oēs. ſꝫ idē ī caſu huiꝰ. c. reſultat effectꝰqꝛ exqͦ terciꝰ ſe excuſauerat: nec ꝯſtiterat de impedimēto illiꝰ poterāt duo ꝓcedere lꝫ cauſa fuiſſꝫ cōmiſſa illa cl̓a. vt.. c. ꝓxi. in pͥn. Diuidit̉ decre. ī duastes. recitat factū ſuꝑ fuerat appellatum.Secūdo ꝯmittit appellatōis cām: ibi frat̓nitatē. No. ī iſta ꝯcurrebāt. v. archiep̄i: qͦꝝ duo erāt litigantes. tres ꝟo erāt iudices delegati. facit iſte tex. ſitde ſub̓a vt q̄libet ꝓuīcia habeat ſolū vnū archiep̄m.āt int̓ ſe. id̓oiſti archiep̄i erāt vicini: nec multū dilꝫ de iure ordinario in qͣlibet ꝓuīcia vnꝰ dūtraxat archiep̄us debeat p̄eſſe. vt ī. c. ſcitote. vj. q. iij. tn̄ ſꝑ obẜuat̉. qꝛ papa ad petitōeꝫ prīcipū hūc iuris ordineꝫ ſepepi: qͦꝝ duo enutrāſgredit̉. vn̄ ī ſicilia ſunt tres archimerant̉ panormitanꝰ mōtis regal̓. No. ſecūdo exatio cauſe fiat iudicibꝰ ex tex. honeſtū fore d hic qꝛ ꝟtehn̄tibꝰ dignitatē inferiorē iphiep̄is dūtaxat: tn̄bat̉ int̓ archiep̄os fuit ꝯmiſhoc eſt neceſſariū. vt pꝫ ī ſupͣſcriptōe. vbi fuit poſtmodū cōmiſſa ep̄o reginen̄. cuidā alteri ep̄o. vn̄ ſatꝭ ē delegatꝰ hēat dignitatē vel ꝑſonatū vel canōicatū eccleſie cathedral̓. vt ī. c. ſtatutū. de reſcpͥ. li. vj. nec debentres ī dignitate. qͥa delegatꝰꝑtes dedignari lꝫ ſint ſuꝑrepn̄tat ꝑſonā delegātis ad cāꝫ ſibi ꝯmiſſaꝫ.. e. ſaneat̄ etiā ſb̓dito pōt ꝯmitti alicuiꝰ prelatiel. ij. vbi.ci No. iij. citatꝰ duos ex tribꝰ d̓legatꝭxit tn̄ Inn. ſi in ꝯꝑitiōe ſuntati oēs tres tenent̉ rn̄de̓ lꝫ duo citauerint. et no.j. Sꝫ Hoſt. tenet ꝯͣriumcitatio fuit temeraria.vt.. c. ꝓxi. ī pͥn. Pōt dici ꝯͣdādo aut q̄rit̉ nūqͥdvigore pͥme citatōis teneat̉ rn̄dere? dicendū. ꝗait nulla. ſic ꝓcedat dictū Hoſt. aut q̄rit̉ nūꝗͣd poſꝯpelli ad rn̄dendū ex noua reqͥſitōe admonitōeum iudicū: dicendū eſt ſic ſi aliud obſtat. reqͥſitio iudicū hꝫ vim citatōis. vt. l. ij. C. quō qn̄ iudex.no. glo.. e. c. ꝯſuluit. Iteꝫ citatio fit vt ꝑs ſit pn̄s: ſꝫ exdat̉ pn̄tia reqͥrit̉ neceſſario citatio. vt no. dicit Io.an. in. c. fi. elec. li. vj. vide qd̓ dico ī. c. j. iudi.nota ibi ſiue laicalē potentiā ſiue eoſdē iudicesedentis eqͥparat̉ fitene mēti factū iudicis ritecto pͥuati. vn̄ ſicut pōt peti reſtitutio agi poſſeſſorioſpoliationem factam per priuatū: ita etiam contra ſpōliatōem factam aucͣte iudicū rite non ꝓcedētiū. vn̄ poſſet iudici hoc caſu de facto reſiſti ſicut priuato. de vide qd̓ dixi.. e. c. ſi qn̄. facit qd̓ legit̉ notat̉. in. c. conq̄rēte. de reſti. ſpō. ſecꝰ ſi ī iudice̓ deficiebat ptāslicial̓r. tūc lꝫ iniuſte aliquē deiecerit a poſſeſgi poſſeſſorio. ſic ītelligo gl. no. tn̄ pōtqauera. tenebis mēti illā glo. Ultimo noreputiū. vd q ydicis iniuſte ꝓcedētis excuſat a reuctuū ꝑceptoꝝ. vnde ſi iudex iniuſte tradiditmeā poſſeſſionē alteri poſſuꝫ illā recuꝑare fructibusptis. nec excuſat aucͣtas iudicis vt ille faciat fructuss vt hic. adde qd̓ no. bar. in. l. qd̓ iuſſit. ff. de re iudi. meliꝰ in. l. iuſte poſſidet. ff. de acqͥ. poſ. Sꝫ dubiū ēī fructibꝰ ꝑcipiēdis .i. potuiſſent ꝑcipi vl̓ ab iſto noupoſſeſſore vel ab antiqͦ ſi ſtētiſſet ī poſſeſſiōe. Glo. fi. hi.no. dicit etiaꝫ de illis eſt hn̄da ratio exqͦ iudex iniuſtꝓceſſit. In ꝯͣriū tn̄ facit: qꝛ titulꝰ excuſat etiā male fidepoſſeſſorē a fructibꝰ ꝑcipiēdis. vt in. l. ſi fundū. C. de reiven. Sol̓. ſuſtinēdo glo. dic vt ſentiūt hic Hoſt. Io.an̄. iſte titulus habebat̉ titulo. qꝛ deficiebat hicaucͣtas iudicialis. qͥa duo ex tribꝰ non habebāt inſolidū

iuriſditōem. vnde vbicūqꝫ titulus eſt ꝯtra iuris diſpoſitōem ille habet̉ non titulo. et excuſat a fructibusꝑcipiendis. ad hoc vide bonā glo. xij. q. ij. liceat pape.. l. quēadmodū. C. de agri. cenſi. li. xj. facit regula ꝯtra ius. de reg. iu. li. vj. In glo. j. ibi ſed ponamus tres ſunt iudices. nota iſtā particulaꝫ glo. vſqꝫ ad fi.ex qua habes bonā limitatōem ad theoricā quaꝫ obſeruare debent plures officiales habēteſtatē ꝓcedēdi dato impedimēto vel volūtate alicuiꝰ eoꝝ. nam nonpoſſunt citare. qꝛ citatio p̄ſupponit iuriſditōem ſuꝑoritatē incitantē: ſed debent euꝫ requirere rogare.certo termīo interſit ad ꝓcedendū cum eis. ſi in terr venit p̄ſumit̉ aut nolit: aut poſſit interita hec p̄ſumptio eſt ſufficiens ad cōſolidandūſtateꝫ. ſimile. Inno. in. c. nobis. de elec. vbi noͣ. dic̄ canōici non poſſunt citare cōcanonicū: ſed ſolū poſra īterſit monericis punicapitulo. ſini. qꝛ canonicietiam collegiaus. de offi. ord̓.qd̓ le. noe. nūci. in vide adquiori ca.. de ma.iure habeat ꝯuocare capl̓m: non tanonico. qeniētes No. ſecundomen pōt pt de pari in pareꝫ deex hac glo.ales. xxiiij. q. iij. de illicibēt eſſe trine ſicut ci.di. glo. no. diiica requiſitio. etcit ad ailla glo. do. An. in. c. eccl̓ia.ad hocſti. volens ſaluare iſtā glo. dicit ꝓcedit in actu qͣſi iucͣdiciali. nam iſta requiſitio fit vt poſtmodū iudicial̓rcedat̉. Sꝫ certe dcm̄ mihi ſatiſfacit. vide in ꝯͣriūprie in terminis noſtris tex. in cle. j. de here. iūcta glo.ī ꝟbo requirat. nam ibi par requirit parē vt ꝓcedantiudicial̓r: tn̄ ſufficit vnica requiſitio. qꝛ poteſt dici actus iudicialis. Itē etiā in iudicio qd̓ plus eſt vbi citatur quis vt cōpareat ſi velit: ita neceſſitatur adcōparendū ſufficit vnica requiſitio. ad hoc tex. cuꝫ glofi. in. l. ea. C. ſi mācipiū ita alie. fuerit. in aut̓ ſi oēs. C.vt ſe ab he̓. abſti. facit. c. fi.. clā. deſpō. in. c. fi.. ma.accu. pōſ Cōclude ergo aut requiſitio fit ad ꝯuincendū negligentiā paris vel inferioris extra iudicium:tūc ſufficit vnica reqͥſitio. vt. d. c. ſi ep̄us. cle. j. p̄alleIdē in iudicio qn̄ qͥs citat̉ vt ꝯpareat ſi ſua putauerintereſſe. qꝛ tūc neceſſitet̉ ad comparendū ſufficitvnica citatio. qd̓ etiā ſentit bal. ī. l. fi. C. iu. deli. qd̓ no.Aut reqͥſitio fit ad ꝯuincēdā negligētiā ſuꝑioris ī aliqactu: tūc reqͥrit̉ trina citatio. ſic pōt ītelligi tex. ī. c. j.ſuꝑ. negli. p̄la. In glo. iij. ibi ex certa ſcīā. glo. habuitreſpectu ad id qḋ dixi.. in pͥma glo .ſ. ꝓceſſus iſtoruꝫiudicū dꝫ tolerari ex igͦrātia eoꝝ. qꝛ ip̄i ſciebāttres fuerūt deputati ī cauſa. ſic duo ꝓcedere poterāt. In glo. ī ꝟbo admiſiſſe in fi. Ad iſtud. c. dicuntyꝓcedit qn̄ cauſa appellatōis eſt notorie vera. naꝫrie ꝯſtabat tres fuerūt deputati iudices. vn̄ rgulariter dr̄ excipiēs appellans dꝫ ꝓbare exceptioneꝫ verā uiſi obtulerit ſe incōtinēti ꝓbatuꝝ. fuerat admiſſus vt ī. c. int̓poſita. ap. dic vt ibi plene no.Si duo ſt̓ delegati cuꝫUM NPe. cla ſiābo ⁊cͣ vno r̄cuſato alt̓ ſolꝰ ꝓcede̓ pōt. nec tꝫ ꝓceſſus ſi recuſato ꝓcedat. Prīa ꝑs deciſe narrat factū. ſcd̓a diffinit:ibi qͣꝫuis. In gl. j. ibi ꝑs. R. capl̓m dicebat̉ ītruſuAdute qꝛ diſto. R. fit aliqͥ mētio ī tex. qꝛ fupͥncipal̓r mota ꝯͣ ꝯuentū abbatē fuerat expulſus. ſꝫiſte fuit ſubſtitutꝰ monachos loco expulſi. vnde gerebat ſe abbate illius monaſterij. et cauſa tractaret̉ꝯͣ ꝯuentū iſte. R. ꝯparuit int̓ eſſe ſuo recuſauit ep̄malterū ex ꝯiudicibꝰ delegatis ex tribus cauſis de quibus