De offi. de leg.
Si cauſa ſimplicit̓ deleUm Caliſa. gac tribꝰ duo ſine ſubelegatiōe tercij ꝓcede̓ nō pn̄t. qd̓ ſi fecerīt abeis poterit appellari. Idē ſi ſunt dati cū cl̓a ꝙ ſi nō oēs.nō em̄ valet ꝓceſſus duoꝝ tercio incōſulto. h. d. Com̄hendēdo vtrūqꝫ ītellectū. Nā aliqͥ intelligūt ꝙ h̓ fuit ꝯmiſſa cauſa tribꝰ ſimpl̓r. alij ꝟo dicunt ꝙ fuit ꝯmiſſacū illa cl̓a ꝙ ſi nō oēs. ſꝫ idē ī caſu huiꝰ. c. reſultat effectꝰqꝛ exqͦ terciꝰ ſe nō excuſauerat: nec ꝯſtiterat de impedimēto illiꝰ nō poterāt duo ꝓcedere lꝫ cauſa fuiſſꝫ cōmiſſa cū illa cl̓a. vt. sͣ. c. ꝓxi. in pͥn. Diuidit̉ hͨ decre. ī duastes. Nā pͦ recitat factū ſuꝑ qͦ ⁊ ꝓ qͦ fuerat appellatum.Secūdo ꝯmittit appellatōis cām: ibi frat̓nitatē. ¶ No.pͦ ꝙ ī iſta cā ꝯcurrebāt. v. archiep̄i: qͦꝝ duo erāt litigantes. tres ꝟo erāt iudices delegati. ⁊ facit iſte tex. ꝙ nō ſitde ſub̓a vt q̄libet ꝓuīcia habeat ſolū vnū archiep̄m. nāāt int̓ ſe. ⁊ id̓oiſti archiep̄i erāt vicini: nec multū dilꝫ de iure ordinario in qͣlibet ꝓuīcia vnꝰ dūtraxat archiep̄us debeat p̄eſſe. vt ī. c. ſcitote. vj. q. iij. hͦ tn̄ nō ſꝑ obẜuat̉. qꝛ papa ad petitōeꝫ prīcipū hūc iuris ordineꝫ ſepepi: qͦꝝ h̓ duo enutrāſgredit̉. vn̄ ī ſicilia ſunt tres archimerant̉ panormitanꝰ ⁊ mōtis regal̓. ¶ No. ſecūdo ex hͦatio cauſe nō fiat iudicibꝰ⁊ ex tex. honeſtū fore ꝙ dꝫ hic qꝛ cā ꝟtehn̄tibꝰ dignitatē inferiorē iphiep̄is dūtaxat: nō tn̄bat̉ int̓ archiep̄os fuit ꝯmiſhoc eſt neceſſariū. vt pꝫ h̓ ī ſupͣſcriptōe. vbi cā fuit poſtmodū cōmiſſa ep̄o reginen̄. ⁊ cuidā alteri ep̄o. vn̄ ſatꝭ ēꝙ delegatꝰ hēat dignitatē vel ꝑſonatū vel canōicatū eccleſie cathedral̓. vt ī. c. ſtatutū. de reſcpͥ. li. vj. nec debentres ī dignitate. qͥa delegatꝰꝑtes dedignari lꝫ ſint ſuꝑrepn̄tat ꝑſonā delegātis qͦ ad cāꝫ ſibi ꝯmiſſaꝫ. sͣ. e. ſaneat̄ ꝙ etiā ſb̓dito pōt ꝯmitti cā alicuiꝰ prelatiel. ij. vbi.ci ¶ No. iij. ꝙ citatꝰ ꝑ duos ex tribꝰ d̓legatꝭ n̄xit tn̄ Inn. ꝙ ſi in ꝯꝑitiōe ſunt cōati oēs tres tenent̉ rn̄de̓ lꝫ duo citauerint. et no. hͦj. Sꝫ Hoſt. tenet ꝯͣriumcitatio fuit temeraria.vt. sͣ. c. ꝓxi. ī pͥn. Pōt dici ꝯͣdādo ꝙ aut q̄rit̉ nūqͥdvigore pͥme citatōis teneat̉ rn̄dere? ⁊ dicendū ꝙ nō. ꝗait nulla. ⁊ ſic ꝓcedat dictū Hoſt. aut q̄rit̉ nūꝗͣd poſꝯpelli ad rn̄dendū ex noua reqͥſitōe ⁊ admonitōe oīum iudicū: ⁊ dicendū eſt ꝙ ſic ſi aliud nō obſtat. nā reqͥſitio iudicū hꝫ vim citatōis. vt. l. ij. C. quō ⁊ qn̄ iudex. ⁊no. glo. jͣ. e. c. ꝯſuluit. Iteꝫ citatio fit vt ꝑs ſit pn̄s: ſꝫ ex qͦdat̉ pn̄tia nō reqͥrit̉ neceſſario citatio. vt no. dicit Io.an. in. c. fi. d̓ elec. li. vj. ⁊ vide qd̓ dico ī. c. j. d̓ iudi. ¶nota ibi ſiue ꝑ laicalē potentiā ſiue ꝑ eoſdē iudicesedentis eqͥparat̉ fitene mēti ꝙ factū iudicis nō ritecto pͥuati. vn̄ ſicut pōt peti reſtitutio ⁊ agi poſſeſſorioſpoliationem factam per priuatū: ita etiam contra ſpōliatōem factam aucͣte iudicū rite non ꝓcedētiū. vn̄ poſſet iudici hoc caſu de facto reſiſti ſicut ⁊ priuato. de qͦ vide qd̓ dixi. sͣ. e. c. ſi qn̄. ⁊ facit qd̓ legit̉ ⁊ notat̉. in. c. conq̄rēte. de reſti. ſpō. ſecꝰ ſi ī iudice̓ nō deficiebat ptās ⁊ ꝓlicial̓r. nā tūc lꝫ iniuſte aliquē deiecerit a poſſeſgi poſſeſſorio. ſic ītelligo gl. no.nō tn̄ pōtqauera. ⁊ tenebis mēti illā glo. ¶ Ultimo h̓ noreputiū. vd q ydicis iniuſte ꝓcedētis nō excuſat a reuctuū ꝑceptoꝝ. vnde ſi iudex iniuſte tradiditmeā poſſeſſionē alteri poſſuꝫ illā recuꝑare tū fructibusptis. nec excuſat aucͣtas iudicis vt ille faciat fructuss vt hic. ⁊ adde qd̓ no. bar. in. l. qd̓ iuſſit. ff. de re iudi.⁊ meliꝰ in. l. iuſte poſſidet. ff. de acqͥ. poſ. Sꝫ dubiū ē qͥī fructibꝰ ꝑcipiēdis .i. qͥ potuiſſent ꝑcipi vl̓ ab iſto noupoſſeſſore vel ab antiqͦ ſi ſtētiſſet ī poſſeſſiōe. Glo. fi. hi.no. dicit ꝙ etiaꝫ de illis eſt hn̄da ratio exqͦ iudex iniuſtꝓceſſit. In ꝯͣriū tn̄ facit: qꝛ titulꝰ excuſat etiā male fidepoſſeſſorē a fructibꝰ ꝑcipiēdis. vt in. l. ſi fundū. C. de reiven. Sol̓. ſuſtinēdo glo. dic vt ſentiūt hic Hoſt. ⁊ Io.an̄. ꝙ iſte titulus habebat̉ ꝓ nō titulo. qꝛ deficiebat hicaucͣtas iudicialis. qͥa duo ex tribꝰ non habebāt inſolidū
iuriſditōem. vnde vbicūqꝫ titulus eſt ꝯtra iuris diſpoſitōem ille habet̉ ꝓ non titulo. et nō excuſat a fructibusꝑcipiendis. ad hoc vide bonā glo. xij. q. ij. nō liceat pape. ⁊. l. quēadmodū. C. de agri. ⁊ cenſi. li. xj. ⁊ facit regula q̄ ꝯtra ius. de reg. iu. li. vj. In glo. j. ibi ſed ponamusꝙ tres ſunt iudices. nota iſtā particulaꝫ glo. vſqꝫ ad fi.ex qua habes bonā limitatōem ad theoricā quaꝫ obſeruare debent plures officiales cū habēteſtatē ꝓcedēdi dato impedimēto vel volūtate alicuiꝰ eoꝝ. nam nonpoſſunt citare. qꝛ citatio p̄ſupponit iuriſditōem ⁊ ſuꝑoritatē incitantē: ſed debent euꝫ requirere ⁊ rogare.certo termīo interſit ad ꝓcedendū cum eis. ⁊ ſi in terrnō nō venit p̄ſumit̉ ꝙ aut nolit: aut nō poſſit interita ꝙ hec p̄ſumptio eſt ſufficiens ad cōſolidandū ꝑſtateꝫ. ſimile nō. Inno. in. c. cū nobis. de elec. vbi noͣ. dic̄ꝙ canōici non poſſunt citare cōcanonicū: ſed ſolū poſra īterſiteū monericis punicapitulo. ⁊ ſini. qꝛ canonicietiam collegiaus. de offi. ord̓.qd̓ le. ⁊ noe. nūci. ⁊ in⁊ vide adquiori ca.jͣ. de ma.iure habeat ꝯuocare capl̓m: non tanonico. qeniētes ¶ No. ſecundomen pōt pt de pari in pareꝫ deex hac glo.ales. xxiiij. q. iij. de illicibēt eſſe trine ſicut ci.di. q̄ glo. no. diiica requiſitio. etcit ꝙ ad ailla glo. do. An. in. c. eccl̓ia. d̓ cōad hoc qͣſti. volens ſaluare iſtā glo. dicit ꝙ ꝓcedit in actu qͣſi iucͣdiciali. nam iſta requiſitio fit vt poſtmodū iudicial̓r ꝓcedat̉. Sꝫ certe hͦ dcm̄ mihi nō ſatiſfacit. ⁊ vide in ꝯͣriūprie in terminis noſtris tex. in cle. j. de here. iūcta glo.ī ꝟbo requirat. nam ibi par requirit parē vt ꝓcedantiudicial̓r: ⁊ tn̄ ſufficit vnica requiſitio. qꝛ nō poteſt dici actus iudicialis. Itē etiā in iudicio qd̓ plus eſt vbi citatur quis vt cōpareat ſi velit: ita ꝙ nō neceſſitatur adcōparendū ſufficit vnica requiſitio. ad hoc tex. cuꝫ glofi. in. l. ea. C. ſi mācipiū ita alie. fuerit. ⁊ in aut̓ ſi oēs. C.vt ſe ab he̓. abſti. facit. c. fi. jͣ. d̓ clā. deſpō. ⁊ in. c. fi. qͥ. ma.accu. pōſ ¶ Cōclude ergo ꝙ aut requiſitio fit ad ꝯuincendū negligentiā paris vel inferioris extra iudicium: ⁊tūc ſufficit vnica reqͥſitio. vt. d. c. ſi ep̄us. ⁊ cle. j. p̄alleIdē in iudicio qn̄ qͥs citat̉ vt ꝯpareat ſi ſua putauerintereſſe. qꝛ tūc cū nō neceſſitet̉ ad comparendū ſufficitvnica citatio. qd̓ etiā ſentit bal. ī. l. fi. C. d̓ iu. deli. qd̓ no.Aut reqͥſitio fit ad ꝯuincēdā negligētiā ſuꝑioris ī aliqactu: ⁊ tūc reqͥrit̉ trina citatio. ſic pōt ītelligi tex. ī. c. j. d̓ſuꝑ. negli. p̄la. ¶ In glo. iij. ibi ex certa ſcīā. glo. h̓ habuitreſpectu ad id qḋ dixi. sͣ. in pͥma glo .ſ. ꝙ ꝓceſſus iſtoruꝫiudicū nō dꝫ tolerari ex igͦrātia eoꝝ. qꝛ ip̄i bū ſciebāt ꝙtres fuerūt deputati ī cauſa. ⁊ ſic ꝙ duo ꝓcedere nō poterāt. ¶ In glo. ī ꝟbo admiſiſſe in fi. Ad iſtud. c. dicuntyꝓcedit qn̄ cauſa appellatōis eſt notorie vera. naꝫrie h̓ ꝯſtabat ꝙ tres fuerūt deputati iudices. vn̄ rgulariter dr̄ ꝙ excipiēs ⁊ appellans dꝫ ꝓbare exceptioneꝫ eē verā uiſi obtulerit ſe incōtinēti ꝓbatuꝝ. ⁊ nō fuerat admiſſus vt ī. c. int̓poſita. d̓ ap. ⁊ dic vt ibi plene no.Si duo ſt̓ delegati cuꝫUM NPe. cla ꝙ ſiābo ⁊cͣ vno r̄cuſato alt̓ ſolꝰ ꝓcede̓ pōt. nec tꝫ ꝓceſſus ſi cū recuſato ꝓcedat. Prīa ꝑs deciſe narrat factū. ſcd̓a diffinit:ibi qͣꝫuis. ¶ In gl. j. ibi ꝑs. R. qͥ ꝑ capl̓m dicebat̉ ītruſuAdute qꝛ diſto. R. nō fit aliqͥ mētio ī tex. ⁊ hͦ qꝛ cā fupͥncipal̓r mota ꝯͣ ꝯuentū ꝑ abbatē qͥ fuerat expulſus. ſꝫiſte fuit ſubſtitutꝰ ꝑ monachos loco expulſi. vnde gerebat ſe ꝓ abbate illius monaſterij. et dū cauſa tractaret̉ꝯͣ ꝯuentū iſte. R. ꝯparuit ꝓ int̓ eſſe ſuo ⁊ recuſauit ep̄malterū ex ꝯiudicibꝰ delegatis ex tribus cauſis de quibus