Druckschrift 
1 (1485)
Entstehung
Seite
128r
Einzelbild herunterladen
 

De offi. dele. 28

in gl. Et ex hoc ex gl. no. tene mēti qꝛ neſcio alibi terciꝰ cōparēs ſuo int̓eſſe p̄t recuſare iudicē ſi hꝫcām legitimā recuſandi. naꝫ exqͦ admittit̉ int̓eſſeſuo. vt in. c. veniēs. ij. de teſti.. c. ſuꝑ de re iudi. debēt audiri oēs defēſiones ſue. ar. in. c. int̓ de except. tradas obliuioni. etiā ſeqͥtur do. an. do.car. Tercio no. tres cauſas legitīas recuſādi iudicē. Prīa ſi ꝑs recuſās hꝫ cām iudice tāqͣꝫ pͥnato. no. bn̄ dictū. ex maͣ litigij ſolent cauſari inimicicie. ad qd̓ le. no. in. c. in lr̄is. c. itē quis de reſtituſpō. no. hoc ꝓcedit etiā ſi ſit inter iudicē vt pͥutu dignitatē recuſantꝭ. vn̄ recuſans p̄t in ꝓpria dicere iudicē ſuſpectū qꝛ hꝫ cām dignitate ſua ſic̄ contingebat. iſte. R. ꝓprio iure ſuo cōparebat tn̄ recuſabat ep̄m qꝛ hēbat cām monaſterio ſuo qd̓ beneno. Scd̓a recuſatōis iudex noluit exercereꝑte actū hūanitatis pacis ſolet exerceri alijs quiſunt in pari gͣdū ꝑte recūſante. iſte ep̄s fuit recuſatus qꝛ noluit admittere ad oſculū pacis iſtū. R. p̄tēſū abbatē. Ex no. ep̄s etiā p̄latos inferiores dꝫadmittere ad oſculū pacis ẜm cōſuetudinē loci. Et ex no. vnū modū p̄ſumēdi inimicitiā. ſi ī eccl̓ia qn̄ dat̉pax vult vnus admittere aliū ad oſculuꝫ pacis ẜmcōſuetudinē ille p̄ſumit̉ inimicus. Tercia cum iudex mīatus fuit parti ſibi noceret ſi poſſꝫ. Et ſic no. mine iudicꝭ ꝓbāt iuſtā cām recuſandi. Adde qͣrtu caſū no. exͣ gl. ſiqͥs .ſ. vult aliū ſalutare. vide adgl. in. c. hadrianꝰ. lxiij. di. de pl̓imis alijs cauſis recuſādi iudicē vide in locis ad qͦs remiſi in. c. cām. el. ij.. eo. Nūc venio ad notabilia. Et noͣ. ꝟtit̉ int̓p̄latū capl̓m ē neceſſe vt det̉ cuppl̓o ſꝫ ipſūcapl̓m ſe vel aliū pōt eſſe in iudicio. tene mēti iſtū tex. qꝛ nemo ad allegauit. facit ad eain. c. edoceri de reſcpͥt. Scd̓o no. cl̓a ſi ambpoterint int̓eſſe ⁊cͣ. verificat̉ etiā dato impedimēto recuſatōis. vn̄ ſi alter legitime recuſat̉ veꝝ ē dice̓ anbo nequeūt int̓eſſe ſil̓. No. tercio ibi ꝯn̄iam ꝯfeſſ⁊cͣ. qͣs d̓r cōfiteri tacite oīa reqͥrunt̉ ad actū quemqͥs exercet oīa cōſecutiuaſoria ad actū. vn̄eſſio fit ſolū ore ſꝫ etiā ipſo facto. ad hoc. c. nulx p̄ſcrip. in. c. eſtimāt. xj. q. iij. facit iſte tex. dictoInn. in. c. olim de cēſi.. c. venerabilis de excep.ꝓducēs inſtr̄m videt̉ tacite cōfiteri oīa ꝯtēta in inſtr̄o Itē no. habilis aſſociādo ſibi inhabilē ad actū adque habilitare pōt nihil agit hoc ſaltē ꝓcedit īiudicialibꝰ vt hic. Itē no. ad validitatē actus volūtas ptās debent ſil̓ cōcurrere. vbi aūt ſibi adu̓ſant̉nihil pōt validū explicari. ad hoc qͦtidie allegat̉ iſte Itē no. in diuiduis inutile viciat vtile.noͣ. illā regulā qͦtidie allegat̉ ſi facio actfacere poſſū valet etiā eo poſſum qꝛlui potui qd̓ potui nolui. ē iſta regl̓a ꝯtra aliamregulā hꝫ ſi valet qḋ ago vt ago valeat vt valerepōt. vt in. c. vnico de deſpon. impu. li. vj. in. l. ſi taꝫ anguſti. ff. de ſeruit In glo. ij. in fi. ex intellectu gl.no. ſi iudex ꝓpoſita exceptōe ꝓcedit ad vlteriora vr̄int̓loqui ꝯtra exceptōem ꝓpoſitā ita ex ſolo p̄t oappellare qꝛ ꝑinde eſt ac ſi expreſſe iudex fuiſſet int̓locutus ꝯtra exceptōeꝫ. dicit ab. hic eſſe expreſſū. idēle. no. in. c. ex ꝑte. M. el. ij. de appel. ſeqͥtur Bal. in. l. aꝓcedēte. C. de dila. Hoſt. tn̄ dicit ē curādumqꝛ in integra reperiebat̉ iſti fuerūt int̓locuti. ſatꝭem̄ ē hic inueītur ſꝫ vtrūqꝫ dictū ſaluari pōt. Cglo. fi. declarāda materia huiꝰ gl. totiꝰ tex. capiotrariū formatū in fi. glo. tanꝙͣ magis vrgens ī materiaEt opponit̉ ꝯtra tex.. l. j. §. j. ff. qd̓ fal. tu. vbi dicit̉ ſi verꝰ tutor p̄ſtitit aucͣtem pupillo vnacū falſo tutore valet actus ex ꝑſona veri tutoris nec inficit̉ actꝰpter admixtionē inhabilis falſitutoris cuiꝰ cōtrariūdicit̉ in tex. abbas ep̄s erāt deputati cum cl̓a ſi

ambo ⁊cͣ. epiſcopo legitime recuſato extitit cōditioclauſule ſic iuriſditio in totū fuit cōſolidata in ꝑſo abbatis. ex ꝑſona ſua debuit tenere ſnīa obſtāte ꝓceſſerat ep̄o recuſato. So. ex glo iſta colligūir due ſolutōes qͣs declarādo ampliado ſubijciaꝫ.Prima ſol̓. in ꝯtrario qͥlibet tutor hꝫ ſolidā ptāteꝫita qͥlibet ſe potuiſſet interponere aucͣteꝫ verustutor ꝓcedēdo falſo ꝓceſſit tanꝙͣ hn̄s ptāteꝫꝑte lꝫ tanqͣꝫ hn̄s ſolidā ptāte merito ꝓcedit regl̓a vtile inutile viciat̉. vt in regl̓a vtile li. vj. Sed in caſu noſtro de natura delegatōis ē vt delegati habeant ptātē īſolidū ſꝫ ꝑte vt plene fuit dcm̄.. c. prudetiam. abbas ꝓcedēdo ep̄o tanqͣꝫ collega videt̉voluiſſe ꝓcedere tanꝙͣ hn̄s ptātē ꝑte inot valereſnīa em̄ ſit res indiuiſibilisſo. ita declarata eſt ſatis optīa. Sꝫ vt deſint dictaſcribētiū tranſeo ad ſolutōeꝫ ſcd̓am glo. dicit ītrarijs verus tutor ſciebat ſe ſolū eſſe tutorē. ſic habuit volūtatē int̓ponēdi aucͣtē in totū. Abbas ꝟo credebat ep̄m ptātē hr̄e ſo. lꝫ vera ſit in ſe diuinat tamēad illā. l. j. Sed ex hac ſolutōe pōt ſingul̓r limitari iſttex. ſi verus iudex delegatus ſcit ſe hr̄e in totū ptātſꝫ ad maiorē cautelā vult ꝓcedere alio tūc tꝫ ſententia ex ꝑſona ipſiꝰ lꝫ poſtea reperiat̉ aliū fuiſſe incōpetētem. Et no. dictū qꝛ nemo aperit. Ex pōt ſumi no. ſingularis theorica dubitat̉ an alter ex delegatis hēat ptātē vt indubitatus deliꝓteſtet̉intēdit ꝓcede̓ ſolꝰ inqͣꝫtū hēat ſolꝰ ptāte al̓s aūt colega. ex ceſſat cōtrarietatis int̓ volūtatē ptē de in lr̄a. ceſſante rōne ceſſat diſpoſitio. l. pate§. dulciſſimis de lega. ij.. c. ceſſante de appel. l. adig§. ꝙͣuis. ff. de iure pa. Itē ex p̄cedēti ſolu. glo. infero aaliā noͣbilē limitatōeꝫ ad iſtū tex. vt ꝓcedat ī pl̓ibꝰordinarijs ſi verꝰ ordinarius ꝓcedit falſo qꝛ ordinarij hn̄t ptātē inſolidū. vt. l. vnica. ff. de offi. cōſū. dixi. c. prudētiā. ſic qͥlibet videt̉ ꝓcedere tāqͣꝫ hn̄s ſoli ptātē. Tercia ſolutio exͣ gl. ponit̉ Hoſti. dicēs fuit error iuris. ſꝫ in. l. j. fuit error facti igͦrātia excuſat ibi ſꝫ. vt in regl̓a ignorātia facti de re. iur̄. ī. vj. in. l. regula. ff. de iur. facti igno. qͣꝫqͣꝫ ſo. impugnet̉nihi tn̄ placet. qꝛ aꝑte iſte text. ex rōneſui innuī. em̄ ponderat̉ ignorātia ꝓbabilis ſꝫ volū.bbatis ꝯtradicebat ptāti ip̄iꝰ. det̉exqͦ iſte hēbat volūtatē niſi ꝓcedelocū lr̄e. allego. l. in aliēa.d quē. ff. de acqͥ. here. vbi error in facto ꝯtradicens volūtati inficit actum gerit̉ ita vt valeat eo valereōt. vn̄ ſiqͥs putat ſe filiūfamilias cum ſitſui iuris adijt hereditatē iuſſu pr̄is acqͥrit̉ pr̄i cuꝫ ſit in ſui ptāte nec ſibi qꝛ noluit. pleniꝰ de ī dcīs.ll. Quartā ſo. poſuer̄t qͥdā vt refert Io. an̄. ſuꝑ tex.dicētes ordinariꝰ bn̄ p̄t ſibi aſſociare iudicē ſꝫ delegatus vt. Quintā ſolutōem ponit Ia. doc. antiquus dicens ſnīa abbatis corruit qꝛ ſociauit ſibi inhabilē ſꝫ qꝛ detulit appellatōni legitime int̓poſite a ſuo collega. Et pōderat tex. ibi anteqͣꝫ appellaretur ab eo⁊cͣ. ſo. lꝫ ſit vera in ſe tn̄ cōgruit rōni queſubijcit̉ in tex. fundat̉ ſuꝑ cōtrarietate volūtatis ēptātis. nec placꝫ hoſti. ordinariꝰ vl̓ delegatꝰ poſſitbi aſſociare incōpetētē ſꝫ aſſeſſorē ſeu cōſultore ſic vt īc. ſtatutū. §. aſſeſſorē de reſcpͥ. li. vj. dicit tn̄ ſi aſſociatſibi iudice incōpetētē ex ignorātia facti tenet qd̓ agitar. in. c. ad ꝓbandū de re iudi. in. l. barbarius. ff. de oſfi. pre. in. d. l. j. ſecus ſi iuris ignorātia vt. no. dicta. ſunt em̄ multū notāda in practica ꝓpter aucͣtē hoſti. ſꝫ ego tenerē id qd̓.. dixi pꝰ glo. vt ſit dr̄ia interignorātiā facti iuris. In tn̄ pōt ſic diſtingui autloquim in factis vniuerſitatis. tūc tenet actꝰ rōne habiliū lꝫ inhabiles fuerīt admiſſi igͦrāter vl̓ ſciēter.ſi canonici cōſtituti in ſacrꝭ admittūt̉ ad capl̓m ꝯtra