De offi. dele. Ko
pōt reſtrīgi ad certū actū. vn̄ pt̄ clerico int̓dici ſacerdotale officiū vel xercitiū alteriꝰ ordīs. ¶ Ultīo noͣ ꝙpter delictū ⁊ ꝯtumaciā ep̄i pt̄ int̓dici tota t̓ra ꝑtinenad iuriſditōꝫ ſuā qd̓ tene mēti. Sꝫ ē dubiū noͣbile nunqͥd īdiſtīcte ciuitas cui p̄eſt ep̄s ſeu diocꝭ. ſua poſſit ſubijci int̓dicto ꝓpt̓ factū ep̄i. Tācre. ꝑ iſtā lr̄aꝫ tꝫ ꝙ ſic. nānegari nō pt̄ qͥn ciuitas ꝑtineat ad iuriſditōꝫ ep̄i ī ſpūalibus. Idē vult. Archi. ī. c. ſi ſnīa. de ſen. ex. li. vj. adducēs illū tex. ⁊ dicit ꝙ Hoſti. h̓ accedit ad opi. tācre. ſedUin. intellexit iſtū tex.ꝑtinēte ad mēſā ep̄i dicēsꝙ niſi ſic ꝑtineat nō dꝫto ep̄i ſubijci int̓dicto. ⁊ ꝓhac opi. q̄ mihi placet poſſet induci iſte tex. ibi t̓ra illiusnā ciuitas nō eſt ep̄i. licet ibi hēat iuriſditōꝫ ſpūalē ſeddr̄ dn̄i tꝑalis. ad hoc bo. tex. in. c. j. de poſtu. prela. iūctaglo. facit etiā verbū ſpāliter poſitū ī fi. tex. qd̓ īnuit vttex. intelligat̉ de terra ſpāliter ꝑtinēte ad iuriſditioneꝫep̄i .i. ī qua ep̄s hꝫ iuriſditōem tꝑalē. nā ꝓpter delictuꝫdn̄i terre pōt terra ſubijci int̓dicto. vt. jͣ. de ſpō. c. nō e.⁊ vide qd̓ noͣ. jͣ. q. iiij. ī ſūma. ⁊. xxiiij. q. iij. ī ſūma. vbi bona glo. et hͨ nobis ¶ In glo. ij. ī fi. nō ſingl̓r iſtā glo. exqͣ habes caſū ī qͦ papa pt̄ ligari a ſimplice ſacerdote. cūſcꝫ illi ſe ſubijcit ī cōfeſſionis actu. ⁊ idē noͣ. glo. in. c. nemo. ix. q. ij. ⁊ colligit illud ar. glo. ex tex. hoc mō. nā quēadmodū delegatus eſt maior ep̄o. qꝛ repn̄tat ꝑſonā pape delegātis. ⁊ rōne huius delegatōnis pōt ep̄m ligare.vt in tex. ita ⁊ ſacerdos cui papa confitet̉ cū gerat vicesdei. ⁊ papa ꝓtunc ſit ꝑſona priuata ſacerdos dr̄ maior⁊ vice dei poteſt illū ligare. ꝓ hoc. e. ſi ſacerdos. de offi.ordi. ⁊ tex. in. l. ē receptū. ff. de iu. om. iu. vbi tex. dicit ꝙſi maior iudex ſubijcit ſe minori poteſt ab illo iudicari.Et noͣ ex iſtis glo. ar. ꝙ papa tenet̉ cōfiteri peccataſua vni ſacerdoti quē ipſe elegerit. vn̄ electio ꝑtinet adeum. qꝛ nō reꝑit̉ eo maior. Et idē tenet Hoſt. ī ſūma. īpe. ⁊ remiſ. ī. §. cui ꝯfitendū. ꝟ. cui papa. ⁊ ꝙ teneꝯfiteri tenet etiā Io. an. ī. c. ſignificaſti. de fo. ꝯpe⁊ ibi plenius dico. ¶ In glo. ī ꝟbo tꝑate ī fi. So. vt ibinoͣ. in glo. ſil̓r ⁊ ꝓ pleniori dicto huius glo. ⁊ limitatiōead iſtu tex. vide. c. ij. jͣ. e. ti. li. vj.Si primꝰ impetͣuit primā di¶C Part E. gnitatē ī eccl̓a vacaturā ſcd̓simpetrauit certā dignitatē ip̄ius eccl̓e cū vacaret. ⁊ illa poſtea vacat pͥmo nō ſcd̓o debet̉. ⁊ ē noͣbil̓ deciſio. pͦ ponit̉ ꝑtis cōqueſtio. ſcd̓o ꝓuiſio ibi qm̄ ¶ Noͣpͦ ꝙ pt̄ dari gr̄a ad archidiaconatū pͥ vacatuꝝ. ¶ Secūdo nō ꝙ in eadē eccl̓ia pūt eſſe plures archidiaconatus vt h̓ erant. ⁊ idē noͣ. ī. c. qm̄ abbas. ī glo. jͣ. e. ti ¶ Tercio noͣ ꝙ ī collateralibꝰ admittitur ſucceſſio in bn̄ficijs.nā vt vides h̓ nepos pōt hr̄e bn̄ficiū ſui auūculi nō rōeſucceſſionis ſꝫ rōe renūciationis. idē habet̉ ī. c. accedēs.jͣ. de accu. ⁊ in. c. ij. de arbi. Quid autē in aſcēdentibus ⁊deſcēdentibꝰ dic vt hr̄ in. c. ad extirpādas. de fil̓. preſby.¶ Noͣ qͣrto practicā bonā impetrādi bn̄ficiū vacaturum ꝑ renunciatōem etiā certe ꝑſone. poſſum gͦ impei̓re gr̄aꝫ ꝙ ſi titiꝰ vult renūciare bn̄ficio ſuo qd̓ mihi ſirenunciatū cōferat̉. ⁊ noͣ ꝙ hͦ admittat̉ etiā ī ꝯſāguinos. ¶ Iteꝫ noͣ ꝙ in lr̄is ad bn̄ficia ſtamus date. vn̄ ſcꝫp̄ſumunt̉ ſurrepticie nō faciētes mentionē de prioribꝰ.Et noͣ ibi ſi memores fuiſſemꝰ. ꝙ papā qn̄qꝫ fallit obliuio. xxiij. di. p̄terea. ¶ Itē in glo. j. iunge h̓ glo. ij. et noex vtraqꝫ glo. iuncto tex. ꝙ volēs licite renuciare beneficio ſuo nō debet deducere ī pactū vt ꝯferat̉ certe ꝑſone ſꝫ dꝫ pure ⁊ ſpōte renūciare ī manibus ſuꝑioris. ſi aīapponeret̉ pactu nō valeret renūciatio nec collatio alt̓ifacta. de quo vide qd̓ noͣ. glo. j. q. j. ordinatiōes. ⁊ ī. c. cūvniuerſoꝝ. de re. ꝑmu. Si aūt nō apponit̉ pactū tn̄ renūciās in aīo gerit vt conferat̉ certe ꝑſone et al̓s nō renūciaſſet nunqͥd ꝯmittat̉ ſymonia. Glo. h̓ inſtat ⁊ vr̄ finaliter cōclude̓ ꝙ nō. ⁊ clariꝰ h̓ tꝫ glo. ī. d. c. ordinatiōesdicit tn̄ ꝙ peccat iſte qͥ ex defectu carnalitatis inducit̉ad renunciandū. Itē dic ꝙ vbi ꝯmittit̉ mētal̓ ſymonia
nō tenet̉ qͥs renunciare ſic adep̄ta ſeu habita ſed tenet̉deo ſatiſfacere ꝑ ſolā pnīam. tex. ē ſingularis in. c. vltīojͣ. de ſymo. ⁊ eade qō eſt de canonico qͥ vadit ad officiuꝫprincipaliter ꝓpter diſtributōes qͦtidianas. nā cōmittitſymoniā mentalē. vt noͣ. glo. in. c. vnico. d̓ cle. nō reſi. li.j. ¶ Et noͣ glo. ī eo ꝙ diſtinguit inter ꝓhibita. qͥa ſyoniaca ⁊ int̓ ſymoniaca qꝛ ꝓhibita. ⁊ ſil̓em glo. hēs inc. cū pridē de pac. ⁊. j. q. iij. ſaluator. Et noͣ glo. ſingl̓r ineo ꝙ ſentit ꝙ in bn̄ficijs cadit ſymonia nō de iure d̓inoſꝫ ex ꝓhibitōe eccl̓e. In ꝯͣriū tn̄ facit multū .j. q. iij. ex ml̓tis. ⁊ plene maͣm examinaui in repetitōe. §. qͥa ꝟo. in. c.extirpande. de p̄ben. ⁊ vide. c. di. c. nouit. vbi tex. loquit̉de papa. ¶ In glo. fi. ibi ſed veritate inſpecta ſpecialesſigna glo. ⁊ tene eā mēti. ex qͣ habes etiā nore ꝙ diitō nō dr̄ gnaͣlis ſꝫ ſpālis licet ꝯp̄hēdat plura locaſeu plura ſubiecta dūmō veniat purificāda ī vna re tm̄lꝫ em̄ h̓ mādaret̉ ꝓuiſio de pͦ archidiacōatu vacaturotn̄ gr̄a veniebat purificāda ī vno archidiacōatū ⁊ nō īpl̓ibꝰ. ⁊ ideo ꝟitate inſpecta hͨ gr̄a ē potius ſpāl̓ qͣꝫ gnālis. tūc em̄ diſpoſitō dr̄ gnaͣlis cū verificat̉ ī toto gene̓ ⁊ꝯp̄hendit ī ſe quālibet ſpeciē contētā ſub gene̓. vtputſi lego vni om̄s ſeruos meos ⁊ alteri lego certū ẜuū tūſpēs derogat generi. l. vxore. ff. de lega. iij. ⁊ plene noͣ. ī. q̄ſitū ī fi. ff. d̓ fu. īſtru. ſed vbi vtraqꝫ diſpoſitō ſolū venit verificanda ī certa ſpecie licet altera ſit maqͦ ad ꝟba nō habet locū illa regula ſpēs derogari. ad hoc tex. in. l.duo. ff. de le. j. ⁊. l. ſi heres. ff. d̓ op. lega. vbi dr̄ ꝙ vifuit legatus certus ſeruus quē elegeritpoterit ille elige̓ illū ſeruū qͥ fuit alteri ſpāliter legatꝰ. ⁊ꝑ cōcurſū faciunt ſibi ꝑtes. nā ſcd̓m legatū veīebat purificandū ſolū ī vno ſeruo. ideo nō pōt dici legatū generis. qd̓ clariꝰ attingit Bar. ⁊ pleniꝰ ī. d. l. q̄ſitu. ⁊ alibi .ſ.ī. d. l. ſi duo. ꝑ hanc rōeꝫ noͣnter dixit ꝙ ſi papa ſcribatꝓ vno bn̄ficiādo ī tota dioceſi ⁊ ꝓ ſecūdo ī certa eccl̓ip̄ius dioceſis ſi vacat bn̄ficiū ī illa eccl̓ia p̄fert̉ primꝰnō ſcd̓us. qꝛ vtraqꝫ gr̄a ē ſpālis ꝑ p̄dicta. ⁊ ē tex. aꝑtiſſimus h̓ cuius intellectū clare habes vltra alios ꝑ p̄dicta⁊ hunc intellectū glo. tenuerūt Inno. ⁊ Hoſt. h̓. ſꝫ Ia. d̓ablōgia vt refert Io. an. hic ponebat aliā lec. intelligendo ꝙ vtraqꝫ gr̄a erat h̓ pͥuilegiū. vn̄ n̄ ſumꝰ h̓ ī maͣ reſcriptoꝝ ſꝫ ī maͣ priuilegioꝝ. qͣi velit dice̓ ꝙ ſcd̓m pͥuilegiūſpāle nō derogat pͥmo gnaͣli lꝫ ſecꝰ ſit ī ℟ptis. vt ī. c. j.de ℟ptis. ¶ Nō duo ex hac lec. pͦ ip̄m prīcipale dictūꝙ in priuilegijs ſpēs nō derogat generi p̄cedēti. d̓ quopleniꝰ dixi ī. c. cū ordinē. ⁊. c. j. de reſcriptis. ⁊ dic vt ibi.Scd̓o noͣ ex hac gr̄a ad bn̄ficia conſequēda pt̄ dicipriuilegiū ⁊ ſortit̉ potius naͣm priuilegij qͣꝫ ſimplicꝭ reſcripti. qd̓ intellige capiēdo priuilegia ꝓ bn̄ficio prīcipis iuxͣ noͣ. in. c. olim. de ꝟ. ſig. ꝑ Io. an. ⁊ ꝑ Bar. i. l. fi.ff. de cōſti. pͥnci. prima tn̄ lec. nobilior ē. Et ī fi. glo. dicꝙ immo ſtat̉ date in lr̄is impetratis ad bn̄ficia. vt in. c.eum cui. de p̄ben. li. vj. ⁊ in. c. tibi. de ℟ptis. e. li.Ubi ꝯͣria volūtas pape n̄ appartparet delegatꝰ iurꝭ formā ſeruare debet ⁊ rōnabiles exceptōes admittē̓. velalit̓ ⁊ ſic. Si ſimpl̓r ſcribit̉ delegato certa forma exp̄ſſa dꝫ nihilominꝰ exceptōes rōnabiles admittere qͣꝫqꝫ d̓eis nihil dicat̉ ī reſcripto. Diuidit̉. nā pͦ ponit̉ deciſaqō. ſcd̓o ſolutio ibi qōni. tercio exceptio ibi niſi. qͣrtodā ꝓteſtatio ibi ꝙ nec. ¶ Noͣ pͥmo ꝙ exp̄ſſio certe forme ī reſcripto nō artat p̄ciſe delegatū vt nihil audeatp̄ter contēta ī forma immo ſi rōnabilit̓ excipit̉ contraactorē tenet̉ exceptiōem admittē. Ex qͦ infert̉ ꝙ papadelegādo cām ſimpl̓r nō intēdit tolle exceptōes rōnabiles ꝑti competētes. debet gͦ delegatus ꝓcedere ad inſtar ordinarij. ¶ Nō ſcd̓o ex hoc ⁊ ex tex. ꝙ exceptiōesminus rōnabiles nō debet iudex etiā delegatus admittere. vn̄ iudici data eſt facultas diſcernēdi int̓ exceptionē ⁊ cōprimēdi vel repellēdi minus rationabiles. ad hͦvide quod etiā no. Inuo. ī. c. poſt electōꝫ. ī fi. de cōceſ.