De offi. dele.
dex. ꝑ Bar. ī. l. apud iul̓. ff. ex qui. ca. dixi plene ī. d. c.cām. ¶ Quarto noͣ ibi qͣi diffinitiue. ꝙ ī poſſeſſiōe recuꝑande ſnīa dr̄ qͣi diffinitiua. ⁊ tene mēti iſtā glo. alildixit ꝙ ē diffinitiua. vt ī. c. cū ad ſedē. de reſ. ſpō. Alilīnuit tex. ꝙ ſit int̓locutoria ī. c. cū veniſſēt. de inſti. ſꝫ dicvt plene dixi ī. c. fi. de iudi. vbi etiā de hͦ ꝑ glo ¶ Quītonō ⁊ tene mēti ꝙ ī cā poſſeſſionis dꝫ ſeruari iurꝭordo ſicut ī cā ꝓprietatis. ⁊ de hͦ dic vt latiꝰ dicā ī glo. fi. ¶ Ultimo nō ꝙ ſi abn̄s ex iuſta cā cōꝑaret poſt annū dꝫ reſtitor ſit effectus verꝰtui ī integꝝ nō obſtāte q̄dilecto. ¶ Itē adu̓ſor ꝑ lapſū anni. ad hoc.ꝙ glo. dicit aliud eē bona alicuiꝰ poſſideri ⁊ aliud ī poleſſionē mitti. ⁊ aliud reſtituere poſſeſſionē. ſunt em̄ iſtvbi miſſio fit ex primo decreto maxitria in ſē dilitmjqus in poſſeſſionē nō efficit poſſeſor ſꝫme in ꝑſonacuſtos. vn̄ dr̄ eſſe ī poſſeſſione ſed nō poſſidere. vt ī. l. iscui. ff. vt lega. nomine caueat̉. cuꝫ ꝟo fit miſſio ex ſcd̓odecreto tūc miſſus efficit̉ verus poſſeſſor. ⁊ ita intelliglo. ī ſcd̓o decreto. ⁊ ꝑ ſcd̓m decretū qn̄qꝫ iudex decenit vt bona poſſideant̉ ꝑ actorē qn̄qꝫ etiā vt illa bonavēdant̉ qn̄qꝫ dat inſolutū creditori ꝓut ſibi vr̄. de qͦ ꝑInno. ī. d. c. dilecto. ⁊ pleniſſime de maͣ huiꝰ glo. ꝑ bar.in. l. ſi finita. §. iul̓. ff. de dam. infec. dixi ī. c. qm̄. §. ī alijs.⁊. §. fi. vt li. nō ꝯt̓. Quis aūt dicat̉ latitare: dicit Inno.ī. d. c. dilecto ꝙ latitare dr̄ qͥ vocatōi iudicis nō obeditintellige in fraudē aduerſarij. vt in. l. fulcinius. §. qͥd ſilatitare. ff. ex qui. ca. ī poſ. eat̉. Reſtitutio ꝟo poſſeſonis fit cū ꝑ̄tendēs ſe violēter ſpoliatū petit reſtitutionē. vn̄ vult poſſeſſionē tanꝙͣ verus poſſeſſor. ad traditionē ꝟo iſtius debet ꝓcedi lite cōteſtata ⁊ ſeruato ordine iuris. Et ſi diceres qͣre ex ſcd̓o decreto pōt dari vepoſſeſſio ⁊ bona vēdi lite nō ꝯteſtata. vt ī. d. l. cū ꝓnas. ⁊ ī. d. c. qm̄. ī fi. ⁊ reſtitutio poſſeſſionis nō pōteri lite nō cōteſtata cū hic cōcurrat fauor ſpoliati. Sī hoc vltimo caſu requirit̉ diffinitiua ſnīa. qꝛ principaliter querit̉ de ſpoliatōe. Et regula iuris ē ꝙ lite nō cōteſtata nō debet ꝓcedi ad ſnīaꝫ diffinitiuā. vt ī ti. vt li.nō ꝯt̓. ꝑ totū. ſꝫ in p̄cedēti caſu cū interponit̉ ſcd̓m decretū nō fert̉ ſnīa diffinitiua. vn̄ nō ꝓnunciat̉ pͥncipaliter ſuꝑ debito ſꝫ in odiū ꝯtumacis iudex ꝑ interlocutoriā ſua dat poſſeſſionē vel inſolutū bona ꝯtumacis. ⁊interlocutoria notāter voluit Inno. in. d. c. dilect.Io. an. hic. ⁊ ideo iſti dixerūt ꝙ ſi iudex videt ſe deceptū. qꝛ cā ꝓpter quā fuit ſcd̓ꝫ decretū interpoſitū nō fuit vera īpemet iudex pōt reuocare decretū qd̓ nō pōt ſiſſet diffinitiua. vt dixi in. c. p̄cedēti. Et an̄ ſit veꝝincte ꝙ in cā reſtitutōis debeat ſeruari iuris ordodicā latiꝰ ſuꝑ glo. fi. ⁊ ꝑ hͦ hēs hāc glo. declaratā. ¶ Inglo. fi. ꝓ intellectu glo. op. tex. iſte ī fi. innuit ꝙ ſi iſte qͥdicebat̉ ſpoliaſſe fuiſſet ꝯtumax potuiſſēt teſtes recipiī ferri. Cōtra qd̓ opp. de. c. ij. ⁊ quaſi ꝑ totū. jͣ. vt lihabet̉ ꝙ lite nō ꝯteſtata nō debēt teſtes recontumacē ſed dꝫ ꝓcedi ad miſſionē ex pͥcipi etiā ꝯtrmo decreto vel ad excōicatōeꝫ. ꝓut habet̉ in. c. qm̄. ī. §in alijs. eo. ti. So. glo. metu ꝯtrarij ponit tres intellectad fi. c ¶ Primꝰ vt intelligat̉ qn̄ reꝰ fuit abn̄s poſt lit̓.ꝯt̓. ⁊ ſic mutat caſū. ⁊ licet iſta ſit q̄daꝫ impropriatio adtextū. qꝛ dictio niſi. cū ſit exceptiua dꝫ intelligi vt loqͣt̉ī p̄cedēti caſu. qꝛ exceptō debet eē de regula. vt noͣ. ſuꝑ℟ica de reg. iur̄. li. vj. tn̄ vt iura iuribꝰ ꝯcordent̉ hͨ imppriatio admittēda ē vt ſic exceptō fiat nō ſpālit̓ ad p̄edētia ſꝫ in genere. vt ſit ſenſus ꝙ ꝯͣ abn̄tē nō dꝫ ꝓcediīam niſi ꝑ cōtumaciā ſe abſentauerit .ſ. poſt li. cōScd̓s intellectꝰ vt finis intelligat̉ de miſſiōe ī poſſeſſionē ex pͦ decreto. ⁊ multi hͦ tenuerūt ſꝫ mihi n̄ placetqꝛ etiā ī pͦ caſu iſta miſſio ē fiēda. vt noͣ. sͣ. ī glo. ij. ¶ Terciꝰ intellectꝰ vt ꝓcedat tex. ẜm opi. hug. ⁊ quorūdā antiquoꝝ qͥ olim tenuerūt poſſe ꝓcēdi ꝯͣ cōtumacē li. nō cōteſ. ſꝫ hodie ꝟitas ē ī ꝯtrariū. vt habet̉ clare. jͣ. vt li. ꝯteꝑ totū. iō exͣ glo. alij dederūt quartū intellectu vt cū agi
tur poſſeſſorio pn̄t teſtes recipi li. nō cōt̓. ꝯͣ contumacēad qd̓ optime facit iſta lr̄a. Et ꝓ hͦ qꝛ talis qō dr̄ momētanea. C. ſi de momē. poſ. l. vna. ⁊ vr̄ agi de modico p̄iudicio. ⁊ hāc opi. tenet Guil. vt refert h̓ pe. ⁊ plene no. inl. j. ff. de reſti. ī inte. ⁊ qͣꝫqͣꝫ doc. nr̄i aꝑte nō reprobēt hūcintellectū. tn̄ tex. ē ī cōtrariū ī. c. ij. pͥal. ẜm cōem intellectū. itē vr̄ tex. iūcta glo. ī. l. fi. C. ſi ꝑ vim vel alio. ⁊ pleneexaminat Bar. in. l. naͣliter. §. nihil cōe. ff. de acqͥ. poſſvbi noͣbiliter concludit ꝙ ī oī poſſeſſorio dꝫ ſeruari ordo iuris. ⁊ ſic fieri lit̓. cont̓. ſiue ſit poſſeſſoriū retinendoinſti. de int̓di. §. hodie. ſiue ſit poſſeſſoriū adipiſcēde. vī. l. fi. iūcta glo. ff. quoꝝ lega. ſiue ſit recuꝑande. vt ī. ⁊l. fi. idē ẜm eū in alijs int̓dictis exhibitorijs. vt ī. l. locum§. ſi tabule. iūcta glo. ff. de tabu. exhi. ⁊ vide latiꝰ ꝑ bar.in loco p̄al. nec ē veꝝ ꝙ qō poſſeſſoria ſit modici piudicij. qꝛ magnū eſt cōmodū poſſeſſionis. qꝛ actore nō proluit̉ vt in. c. fi. de iureiur̄. Itē difficile eſtionū quis ſepe ꝑditꝓpter defectūꝓius ſuū. ⁊ ideo magnū ē cōmodū poſſeſſionis. qꝛ releuatpe. jͣ. de reſti. ſpo.ab onere ꝓbandi dn̄ium.ne menti p̄dictā cōcluſionē. Alij vt Hoſti. ponit qͥntālec. vt iſte tex. ponat caſum ſpālē qn̄ cōcurrut cōtumacia. delictū. violētia ⁊ fauor ſpoliati. ⁊ dicit Io. an̄. ꝙ ſivoluerimꝰ tenere hāc lec. debemus addere qͣrtū .ſ. qn̄ iuriſditio fuit ꝯceſſa ad certū terminū vt h̓. quaſi velit dcere ꝙ ſi volumus recedere ꝑ iſtū tex. a regula iuris debemus dicere ꝙ oīa que hic ponunt̉ nccͣio debēt ꝯcurrere. hec lec. mihi nō placet. qꝛ ẜm eā papa h̓ induxiſſꝫius nouū. qd̓ nō eſt dicendū cū rn̄deat ad conſultatiōꝫvt patet in prin. ⁊ ſic cōtra noͣ. in. c. cōſultationi. d̓ tēp.or. ⁊ in. c. ex tua. de fi. p̄ſby. Alij aliter legunt ſꝫ nō expedit inſtare. vn̄ tene primū intellectū glo. ⁊ cōcluſiōꝫ ſupra ſcriptā quā poſt Bar. poſui.Delegatꝰ pape ī cā ſibi cōmiſAAne̓ qꝛ. ſa iuriſditionē hꝫ ſuꝑ ordīariū⁊ quēcūqꝫ maiorē. hͦ dicit. In prima ponit̉ deciſa conſultatio. ī ſcd̓a rn̄ſio ibi tue. que tria facit vt patet ī lr̄a. ¶ No pͦ ꝙ delegatus gerit vices delegātis. etdebet honorari tanqͣꝫ repn̄tās ꝑſonā delegātis. ꝓ hocde officio eius cui man. Ex qͦ infert̉c. fi. xciij. di. ⁊. l. fi.uriſditōem iure ꝓprio ſꝫ iure deꝙ delegatus nō habeuidā ꝙ delegatus nō habet iulegantis. ideo dixerūtriſditōem ſed iuriſditionis exercitiū. quod tn̄ reprobattex. ꝓ cōi ſtilo delegatoꝝ qͥ cū ſcribūt ꝑtibꝰ dicūt ⁊ mādatis nr̄is. īmo verius apl̓icis firmiter parere ⁊cͣ. qͣſi mādatū delegati ſit ipſius delegantis. qꝛ illius vices gerit.⁊ facit iſte tex. ꝙ vicerector ſcholariū ſit honorādus vt⁊gerit vices rectoris. de quo in. l. filius. ⁊ in. l. vide legatōibus. ¶ Nō ibi ſuꝑior ⁊ maior. ꝙ rōne iuriſditōnis etiā delegate quis dicit̉ ſuꝑior ⁊ maiorillis in qͦs iuriſditōem habet. ¶ Itē noͣ ꝙ diu̓ſo reſpeior ⁊ inferior ⁊ minor ⁊ maior. naꝫ ſctu qͥs pōt eſſe ſicauſa delegat̉ ꝑ papā p̄poſito ſenēſi cōtra ep̄m ſenēſeꝫp̄poſitus ē maior ep̄o qͦ ad illā cām. eſt aūt mīor in ceteris cū ſit ſubditus ep̄o. Et ſic noͣ caſum in quo inferiorpōt hr̄e iuriſditōem ī ſuū ſuꝑiorē. et in eū aīaduerte .ſ.ſui ſuꝑioris. ¶ Nō ibi rebellis ⁊ ꝯtumaxcū gerit viorebellē et cōtumacē. Et noͣ ꝓ ſigͣto huiꝰꝟbi rebellis. nō em̄ ſolū dicit̉ qͥs rebellis cū dn̄o ſuo naͣli reſiſtit ſꝫ etiā cū iudici nō vult parere vel ſuā iuriſditionē impedit. cōtumax ꝟo cū nō vult cōparere ad citatōꝫ iudicis. Et noͣ hoc ꝓ ſtatutis faciētibus mentioneꝫde rebellibus ⁊ cōtumacibꝰ. ¶ Itē noͣ ibi ẜm qͣlitatē facti. ꝙ pena cōtumacie ē menſurāda ꝓ qͣlitate negocijꝑſonaꝝ. dixit tn̄ alibi glo. ſingularꝭ ꝙ oīs cōtumaciaexcōicatōe digna et tāto maior ē quāto ex mīori reſurgit. qꝛ videt̉ magis cōtemne̓ ſuꝑiorē. vt noͣ. ī. c. duo ſūt⁊. c. ſi īꝑator. xvj. di. qd̓ tene mēti. ¶ Itē noͣ ꝙ int̓dictū