De offi. dele. 19

lr̄a in ar. ꝙ delegatus pt̄ mādare executiōi trāſactiōemcorā eo factaꝫ. qd̓ fatebat̉ Uin. ſꝫ Abb. Inno. ⁊ coīterdoc. tenēt ꝯͣriū ⁊ verius. qͥa iudex delegatus ē deputatꝰad iuſticiā faciendā. gͦ ſua iuriſditio nō extēdit̉ ad trāſactōem q̄ fit de pacto ⁊ ꝑtiū ꝯſenſu quod noͣ. Nec ob.iſte tex. qꝛ delegatus h̓ nō dicebat ſe velle exeqͥ tranſactionē ſꝫ ꝓcedere aucͣte deleSbn̄ potuiſſet ſibi reſiſti qꝛ ꝓceſſiſſet in ſibi nonPoſt diffinitiuā executiōi¶ N literis. nādatā expirat iuriſditio īprima deciſa ꝯſultatō. in ſcd̓a rn̄ſio ibi cōſultationi ¶ Nō pͥ ꝙ delegatꝰ ad certā cām dr̄ iudexforus. jͣ. de ꝟ. ſig. vbi ponit̉ etymologia huiusdex ¶ Nō ſcd̓o ibi ꝑ ſe vel ꝑ aliū. tex. exp̄ſſū ꝙ delegtus pͥncipis pt̄ pͥncipalit̓ ꝑ ſe ſuā ſnīam mādare executōi. vn̄ nō tenet̉ priꝰ reqͥrere ordinariū. vt dixi. sͣ. e. c. ſignificaſti. Itē p̄t̄ aliū deputare ad actū executiōis licetnō ſit ordinarius. vt h̓. ⁊. jͣ. e. ex lr̄is. ¶ No. ibi aucͣtas etiuriſditio. ꝙ iſta ꝟba qn̄qꝫ capiūt̉ vt ſynonyma. Et nota ꝙ delegatꝰ dr̄ hr̄e aucͣte ⁊ iuriſditōꝫ. ꝓ hͦ. l. ij. ff. d̓ iur̄.om. iudi. ¶ Ultīo nota ꝙ ꝑ ſnīam nō dr̄ iudex oīno fūctus officio ſuo ſꝫ demū poſt executionē factā. dr̄ tn̄ certo reſpectu functꝰ vt nō poſſit ſe ampliꝰ impedire d̓ cōgnitōe cauſe. vt ī. l. iudex poſtea qͣꝫ. ⁊ in. l. cū q̄rebat̉. f.de iudi. ¶ In glo. j. ibi cū effectu .ſ. vult gͦ glo. dicere.delegatꝰ mādādo alt̓i executionē nō ē functꝰ officio ſiniſi ſit paritū ſuo mādato. ⁊ hͦ dixit ꝑ. c. ſignificaſti. sͣ.vbi delegatꝰ reaſſumpſit iuriſditionē ordinario nole.te vel nequnte exeqͥ. ſꝫ certe hͦ ē ꝯͣ iſtū tex. vbi ponūturduo caſus diuerſi ī qͥbus delegatus dr̄ fūctus officio.Primus ſi ſnīam mādauit executōi ꝑ ſe vl̓ ꝑ aliū. ſcd̓sſi mādari executōi p̄cepit. vt gͦ ſecūdꝰ caſus differat adꝫ intelligi qn̄ adhuc ſnīa nō erat executa. Et qͣꝫqͣꝫ cica hͦ multa ſcribant̉ tu tn̄ dic vt clare dixi ī. d. c. ſicaſti. nā pt̄ iſte tex. intelligi qn̄ māeuit alt̓i execude legādo ſibi vices ſuas ī totū cū iuriſditō ſit trāſan aūt ſit fūin ſubdelegatū. jͣ. e. ſuꝑ qōnū. §. porofficio ſuo irreuocabilit̓ diſtīgit res ē integra ⁊ecꝰ ſi nō ē integͣ vt qͥapt̄ reuocare cōnti iuriſditōe. vt in. c. qͣꝫuis. jͣ. e. li.ſubdelegatus invj. ¶ In glo. ij. ī fi. finit̉ iuriſditō delegati ⁊ alijs modis de qͥbꝰ ꝑ Spe. e. ti. §. reſtat videre ꝑ totū. et dic vtibi ¶ Exͣ glo. q̄ro h̓ tex. loquit̉ de delegato. ſed q̄ro qͥdī ordīario an̄ dicat̉ fūctꝰ officio ꝑ ſnīam? ⁊ etiā q̄ ad delegatū q̄ri pōt nūqͥd dicat̉ fūctus officio ſuo et̄ ſi ſnīanō tenuit? Inno. qͦ ad vtrūqꝫ dubiū format hāc ſnīamaut em̄ ſnīa tenuit aut fuit nulla. pͦ caſu nec ordinariusnec delegatꝰ pt̄ mutare ſuā ſnīam. ſed qͥlibet dr̄ functꝰofficio ſuo qͦ ad cognitōꝫ cāe. vt in. d. l. iudex. ⁊ ī. l. cuꝫq̄rebat̉. ff. de re iudi. ⁊. C. ſen. reſcī. nō poſſe. ꝑ totū. nāſi nō fuit appellatū ſnīa trāſiuit in rē iudicatā ⁊ fecit iusinter ꝑtes. vt in. c. cū inter. de re iudicata. ⁊ in. l. res iudicata. ff. de re iudi. aut fuit appellatū ⁊ poteſtas cognoſcendi ⁊ retractandi ſpectat ad ſuꝑiorem. vt in. c. dilectus. ij. de reſcrip. ⁊ ī. c. vt debitus de appel. Etiā intātum hoc ē veꝝ ꝙ iudex nō poſſit ſuā ſnīam retactare ſitenuit. quod noͣnter dixit Bar. in. d. l. iudex. iudicē nōpoſſe ferre ſnīaꝫ ſub ꝯditōe reſolutiua qd̓ ſingl̓r noͣbiIura gͦ que dicunt valere ſnīam latā ſub cōditione debent intelligi de cōditione ſuſpēſiua vel de cōditiōe rlata ad tp̄s pn̄s vel p̄teritū q̄ nō habet ſuſpēdere vl̓ reſolue̓. vt in. l. cū ad pn̄s. ff. ſi cer. pe. ij. q. vj. biduū. ⁊ ī. l. j.§. biduū. ff. qn̄ appel. ſit. ſi ꝟo ſnīa ē nulla. ⁊ tūc dicit Inno. ꝙ delegatus nō pt̄ ſe aliter intromittere. qꝛ ſiue bn̄ſiue male fūctus ē officio ſuo. ad hͦ bo. text. cū glo. in. l. ſivt ꝓpōnis. C. quō ⁊ qn̄ iudex. ⁊ idē tenēt ibi cōiter legiſte ⁊ Di. ī regula quod ſemel placuit. li. vj. Ego putarē hͦ ꝓcede̓ niſi ſnīa ſit nulla ex defectu forme mandatinō em̄ dr̄ iudex ꝓnūciaſſe ſi nō ſeruauit formā mādati.

nūciat ſi nō ſeruauit formā cōpromiſſi. In ordīario dicit Inno. ꝙ pt̄ iteꝝ ꝓnūciare. ꝑ. l. ſi p̄ſes. C. quō ⁊ qn̄ iudex. Do. an. dicit ꝙ ī hͦ vltimo mēbro lete alit̓ dicūtꝙ aūt ſnīa ē nulla ex turpitudine iudicāt⁊ tūc nō ip̄eſed ſuꝑior debet ſnīam reformare ꝑ. l. abſentē. C. de accu. aut ſnīa aliter ē nulla. ⁊ tunc pōt ip̄e iudexitnūciare. vt in. d. l. ſi p̄ſes. ¶ Sed tu adu̓te qꝛlegiſte h̓ cōiter dicūt. ſꝫ hͨ fuit opi. Cy. poſt quēdā aliudoc. antiquū. vt no. ip̄e ī. d. l. ſi vt ꝓponis. Alij ꝟo alit̓dixerūt. nam Ia. de are. voluit indiſtīcte vt ſuꝑ cā nullitatꝭ deberetuꝑior. itē Bar. ī. d. l. ſi vt ꝓponis. teior ⁊ etiā iudex qͥ tulit ſnīamē accu. ſꝫ ip̄e Bar. meliꝰ ⁊ pleniꝰ exaīauit hūclū ī. l. ſi exp̄ſſim in pe. colū. ff. de appel. vbi facit hāc diſtīꝙ aut qͥs petit ab eodē iudice̓ iteꝝ ꝓnūciari ī cā.t nullitatē incidēter. ⁊ hͦ pōt indrn̄ter īmo nōpōt iſto mō adiri ſuꝑior. qſuꝑiorē nō deuoluit̉ cāniſi ꝑ appellationē vel aliumediū equiualēs. putaviā nullitatis. ſꝫ in caſu nr̄o nō deduis pͥncipliter ſꝫ incidēter. ⁊ ꝓ hͦ facit tex. in. c.ibꝰ pꝰ pͥn.de ſen. ex. li. vj. ⁊ ꝓ hͦ. d. l. iiij. aut deducit̉ nullitas pͥncipaliter. vtputa qꝛ peto ſnīam ꝓnūciari nullā ⁊ reformari. ⁊ tūc ē in optōe mea quē iudicē velim adire. nā poſſūadire eū qͥ ſnīam tulit. vt inbꝰ p̄al. ⁊ in. l.f. q̄ ſen. ſivt in. d. l. alne appel. reſcin. ⁊ iudicē ſuꝑiterit ſuꝑior nedū ꝓnūciare ſnīaꝫ nullā ſꝫ etiā reformarſicut cōtingit ī remedio appellatiōis. qd̓ ē ſingl̓r noͣndvt quēadmodū appellatio deuoluit cam ad ſuꝑiorē vtpoſſit etiā ſnīam reformare. vt in. c. rainaldus. ⁊ ī. c. rainutius. de teſta. ita cā nullitatis. facit qd̓ noͣ. Inno. in. c.cum contingat. jͣ. e. ⁊ nō tradas hoc dictū obliuioni. nāſingl̓r limitat. c. paſtoralis. jͣ. de offi. or. ⁊ dictū. c. venerabilibꝰ. in qͥbus dr̄ ꝙ citra appellatōem nō poteſt archiepūs ſe impedire de cauſis ſubditoꝝ ſui ſuffraganei. nādebet ſuppleri vel ꝑ aliud remediū eqͥpollēs. puta ſi adiret̉ ꝑ viam nullitatis. ⁊ tenebis hͦ menti. qꝛ nō memī tæꝑ canoniſtas.Reo abſēUOnſultatiōibus .. nō ꝑ contumaciā delegatus datus etiā ad diē nō reſtituet actorē licet ꝓbare velit poſſeſſionē ⁊ deiectionē. hd. cōis diuiſio. ſecūda ibi ſuꝑ quo. ¶ Nota pͥmo ꝙ licet iudici nō poſſit liquere de cauſa infrā tp̄s ſibi p̄fixuꝫꝑ delegantē nō tn̄ ꝓpter hoc debet omittere ſolēnitatesſub̓ales iuris. ¶ Nō ſcd̓o ꝙ ad obtinendā reſtitutōeꝫdebet qͥs duo ꝓbare .ſ. poſſeſſionē ⁊ deiectionē. ⁊ ad hͦ q̄tidie allegat̉ iſte tex. ¶ Tercio noͣ ꝙ ꝯͣ abn̄tē nō dꝫ ꝓcedi et̄ ꝯu agit̉ poſſeſſorio. hͦ tn̄ declara vt latius dicā. jͣ.cū glo. fi. ¶ In glo. j. intētus glo. ē ꝙ etiā ſi poſt noticiam lr̄aꝝ vel poſt citatōem iſte reus abſentaſſet ſe nō pt̄ꝓcedi ad ſnīam reſtitutōis lite nō ꝯte. ꝑ ea q̄ dicunt̉. jͣ.in glo. ſequēti. ⁊ in glo. fi. Et ad iſtu tex. ī eo ꝙ īnuit ꝯͣrium ſupplet maxīe. de hͦ dic latius vt dicet̉ in glo. ſe. ⁊ fi.¶ In glo. ij. noͣ plura ex iſta glo. pͥmo ꝙ ꝯͣ abn̄tē etiaꝫex iuſta cā fit miſſio ī poſſeſſionē ex pͦ decreto ſi nō defēdat̉. eſt em̄ qd̓ ſibi imputet̉ qͣre non dimiſit ꝓcuratorē.Itē iſta miſſio ē modici p̄iudicij. vn̄ fit etiā ꝯͣ abſenteꝫcā reipublice tex. ē noͣbilis ī. l. ignorare all̓. ī glo ¶cūdo noͣ ex glo. ibi boni viri arbitratu. ꝙ ſcd̓m dein ꝑſonali actōe interponit̉ arbitrio boni viri .i. iudicꝭ⁊ ſic nō eſt neceſſe vt expectet̉ annus a temꝑe primi ꝓut tenuit Inno. in. c. dilecto. jͣ. de verb. ſig. ⁊ idē qd̓ iſtaglo. tenet glo. iuris ciuilis in. l. cū ꝓponas. C. d̓ bo. aut̓.iudi. poſ. ⁊ optime facit tex. in. l. ſi finita. §. nō aūt ſtatī.ff. de dam. infec ¶ Tercio noͣ ꝙ amici abſentes ſūt reqͥrēdi an̄qͣꝫ fiat miſſio in poſſeſſionē. ⁊ idē noͣ. glo. ī. c. cauſam. jͣ. de do. ⁊ contu. multi tamē legiſte dixerūt hoc nōeſſe neceſſariū nec alicubi ꝓbari. ſed iura de hac reqͥſition amicoꝝ facienda loquunt̉ de cauſis particularibꝰvt in eis pꝫ. d̓ qͦ ꝑ Cy. in. l. ſi vt ꝓponis. C. quō ⁊ qn̄ iu-