De offi. dele.
di. Hoſt. dicit dictū glo. ꝓcedere in hereſi ⁊ in maioribus criminibꝰ al̓s in ciuilibus vel minoribus criminibꝰ ēar pena. vt in text. hic. nam iſti erant fautores princiales ⁊ tn̄ dicit tex. ꝙ pari pena cū agētibꝰ puniēdi ſūt.hoc dictū cōiter tenet̉. ⁊ hoc no. ¶ In glo. fi. ibi qͥaimpedit ip̄am iuriſditōem. vult ergo glo. vt qualiter.cūqꝫ impediat̉ iuriſditio delegata poſſit ip̄e delegatuiuriſditionē ſuā exercere ꝯͣ turbatores. Innocē. hic ⁊c. dilectus. jͣ. de penis. latius attingit hāc maͣm multuꝫtn̄ variat in dictis ſuis et in effectu. prīo tāgit cū terciꝰdelinquit in ꝑſonā delegati. ſcd̓o caſu cū delinqͥt ī ꝑſonā ꝑtis. tercio cū delinqͥt in ꝑſonā eoꝝ qͥ neceſſario debent interuenire in iudicio. vt ſūt aduocati teſtes ⁊ ꝓcuratores. qͣrto cū qͥs delinqͥt ī offō ſuo corā delegato.vt ſi aduocatꝰ deliqͥt in aduocatōe ⁊ notariꝰ ī offō ſuocorā delegato ⁊ ſide ſil̓ibꝰ nunqͥd poſſit delegatꝰ aīaduertere ꝯͣ iſtos ⁊ quā penaꝫ pōt imponere ⁊ qͥd ſi delictum nō eſt manifeſtū ſꝫ occultū. ⁊ lōgū eēt plene diſcuuēlibet articulū. Sꝫ ꝑ iſtā diuiſionē habes quaſiratas glo. Inn. ꝯcluſiue tn̄ ſic pōt dici ꝙ ſi terciꝰdelinqͥt in ꝑſona iudicis delegati nō pōt iudex delegatus illu punire niſi ex hͦ ꝯtingat ſuā iuriſditionē impediri. ſic cōcordat Inn. h̓. ⁊ in. d. c. dilectꝰ. nā h̓ tꝫ ꝙ ꝑſuā iniuriā vlciſci. ꝑ. c. ſiqͥs erga. ij. q. vij. ſꝫ ī. c. dilectꝰꝰpoſitū. ſꝫ ꝯcorda vt. sͣ. ⁊. c. ſiqͥs erga. loquit̉ ī ordinade qͦ plene dixi ī. c. cū veniſſent. de iudi. ⁊ ꝑ Inn. ī. c.ex ꝑte. jͣ. de ver. ſig. ſꝫ eo caſu qͦ pōt delegatus punire nōintelligas ꝙ poſſit imponere penā ordinariā ſꝫ exͣordinariā. qꝛ iꝑ̄e nō ē deputatꝰ ſuꝑ illa iniuria. Si delinquitur ꝯͣ ꝑtes vel alias ꝑſonas neceſſarias ī iudicio ꝯcludeꝙ ſi impedit̉ ſua iuriſditio p̄t ſe impedire al̓s ſecꝰ. ⁊ adlimites impedim̄ti pōt ſe impedire et nō alit̓. ꝯͣ officiales delinquētes corā ſe tꝫ Inn. in. d. c. dilectꝰ. ꝙ nō pōtip̄e ꝓcedere niſi impediret̉ ſua iuriſditio ſꝫ dꝫ eos facere puniri ꝑ ordinariū. Quā ptātē pōt exercere delezatus ꝯtra iſtos impedientes? dic ꝙ pōt exercere cēſuccl̓iaſticā etiā ſi hͦ nō ſit exp̄ſſum ī reſcpͥto vt hico. dicit ꝙ pōt eos mulctare. qꝛ oīa vident̉ eē commiſſa ſine quibꝰ iuriſditio exerceri nō p̄t. qd̓ no. ⁊ idemno. jͣ. e. de cauẜ. Ad vltimū ꝯclude ꝙ aūt delictū turbatoris ē notoriū ⁊ indubie p̄t ꝓcede̓ vt h̓. aut nō ē nōtriū ſꝫ ſūt aliq̄ ꝯiecture ꝯͣ ptātē ⁊ p̄t ꝓcede̓ ⁊ cōpelleturad p̄ſtandū cautionē de nō impediēdo. ar. in. c. lr̄as. ī fi.de re. ſpō. Aut ē occultū ⁊ ſūt opi. Inn. tꝫ ꝙ pōt ꝓcediſūmarie inqͥrendo. ꝯͣriū tꝫ Spe. in ti. de le. §. ſeqͥt̉. ꝟſi.itē ad cuiꝰ offm̄. dictū Inn. ſatis placet. nec ob. ꝟ. manifeſte. poſitū ī tex. qꝛ pōt referri ad verbū cognouerꝭvt ſit ſenſus ꝙ nō dꝫ iudex exercere diſtrictōem eccl̓iaſticā niſi manifeſte cognouerit illos impedire iuriſditionē ſuā n̄ tn̄ negat qͥn poſſit ſūmarie inqͥrere vtꝝ īpediant. ad qd̓ vide bo. glo. in ſil̓i in. c. j. jͣ. eo. li. vj.Uarie legit̉ ſedAne ſi a nobis. cōīe nc ſumatur.Cū diu̓ſe lr̄e ſub eadē data ⁊ forma ꝯͣria impe⁊ pn̄tāt̉ a diu̓ſis ad eoſdē iudices ſuꝑſedet̉ vtriſnec papa ꝯſulat̉. h. d. ⁊ nō diuidit̉. ¶ No. pͦ vnāregulā ex tex. ꝙ vbicūqꝫ nō p̄t ꝯſtare iudicibꝰ de p̄ualiditate lr̄aꝝ impetrataꝝ oppoſitaꝝ debēt iſti ſuꝑſedere⁊ ꝯſulere papa. ⁊ facit iſte tex. ad illā qōem cū idē bn̄ficiū ꝯfert̉ duobꝰ ſub eadē data nec apparet cuiꝰ ſupplicatio prius fuerit ſignata dꝫ in hoc ꝯſuli papa qͥ vtriqꝫ fecit gr̄am ⁊ ẜm eiꝰ rn̄ſum ē ꝓcedendū. ad hͦ qd̓ no.Io. an. in. c. ſi a ſede. d̓ pͦ. li. vj. ¶ No. ibi executōi ſuꝑſedeant. ꝙ iudices delegati largo mō pn̄t dici executores. nā exequūtur ꝓcedēdo ius ꝑtiū. facit. c. ſiqͥs ꝯͣ cl̓icūde fo. ꝯpe. ¶ In gl. j. ī fi. Ex hac glo. colligunt̉ due lec.ad iſtu tex. Prīa vt intelligat̉ qn̄ diu̓ſe lr̄e in eadeꝫ cāīpetrant̉ ad eoſdē iudices. ⁊ tūc ꝓpt̓ idētitatē iudicūutre p̄ualeāt ſꝫ delegās ē ꝯſulēdus. hͨ lec. nō ꝓcedit ſipōt ꝯſtare de pͥoritate qꝛ ſcd̓e ſūt ſurreptitie nō faciē-
tes mētionē de prioribꝰ. vt in. c. cęteꝝ. de reſeri. necpōtexcuſari ſurreptio ꝓpt̓ idētitatē iudicū. ¶ Scd̓a lect.vt intelligat̉ ꝙ delegatꝰ dꝫ ſuꝑſedere executōi ſcd̓aꝝlr̄aꝝ. q̄ lec. ꝯͣdicit tex. vt pꝫ ī ꝟbo vtrūqꝫ. ¶ Tercia lec.ē vera ⁊ magꝭ cōis vt ītelligat̉ qn̄ lr̄e diuſe īpetrāt̉ adeoſdē iudices ⁊ hn̄t eādē datā ita ꝙ n̄ ꝯſtat d̓ pͥoritate. nā tūc iſte caſus n̄ ē decidibil̓ ꝑ d̓legatos. ⁊ ſic ceſſatc. paſtoral̓. de reſcpͥ. ſꝫ dꝫ ꝯſuli ip̄e delegās. ⁊ hāc lec. ſētit gl. ī. c. ex tenore. sͣ. de reſcpͥ. vbi melius gloſauit iſtūtex. qͣꝫ hic. ⁊ ſequūtur h̓ doc. cōit̓. ⁊ ꝓfecto hͦ lec. ē verain ſe ſꝫ iudicio meo nō multū ꝯſonat huic lr̄e ꝑ illa verba tex. nō facta mentiōe prioꝝ lr̄aꝝ ⁊cͣ. q̄ verba clare innuūt ꝙ hͦ ꝯſtabat data de pͥoritate lr̄aꝝ. ⁊ ſic non erateadeꝫ data in vtriſqꝫ niſi diceres ꝙ iſta fuit allegatioꝑtis ſeu iudicis ꝯſulētis. Sꝫ nō multuꝫ hec rn̄ſio mihſatiſfacit. ⁊ eodē mō pōt rn̄deri ad duas alias lec. qͣsponit Hoſ. nā dicit tex. poſſe intelligi qn̄ ad diuerſosiudices lr̄e diu̓ſe impetrant̉ ſꝫ hn̄t eandē datā ⁊ formāꝯͣriam vel etiā eandē formā. nā ꝓpt̓ diu̓ſitatē iudicuꝫiudices mutuo ſe impediūt vt dixi. iſte lec. ſūt vere ī ſe.p̄dicta. Dat̉ etiā alia lec. ꝑ doct.ſꝫ nō ꝯgruūt tevt intelligat̉ qͥmnpetrant̉ ſuꝑ diu̓ſis cauſis ad diuerſos iudices. ē tn̄ ꝯnexitas inter illas cās. vt qꝛ acteimpetͣuit ſuꝑ hereditate ꝯͣ reū reus impetͣuit ad alieiudices ſuꝑ legitimitate. vel vnus impetͣuit ī petitorioalius ī poſſeſſorio. vn̄ ne ꝯtinētia cāe diuidat̉ corā diuerſis iudicibꝰ debēt iudices ſuꝑſedēte ⁊ ꝯſulere papā⁊ no. hāc lec. ⁊ gnaͣliter pōt dici ꝙ vbicūqꝫ ſurgit ꝓbabile dubiū ſuꝑ p̄ualiditatē lr̄aꝝ nō decidibile ꝑ delegatos vel arbitros hꝫ locū iſte tex. nā ꝓmptū ē iura iuribꝰꝯcordare. vt in. c. cū expediat. de elec. li. vj.DelegatusIpro debilitate. pape impeitꝰ ſb̓delegare p̄t cām q̄ ſine ip̄o ꝯmode t̓minani p̄t. pͦ ponit dictu. ſcd̓o ip̄iꝰ det̓minatōꝫ. ibi. itaqꝫ.t̓cio gnaͣlem exceptōꝫ. ibi niſi. ¶ Nō pͦ ꝙ delegatꝰ pͥncipis pōt cām ſibi cōmiſſam alteri ſubdelegare neceſſitate vel alia incōmoditatē inſtāte. idē tn̄ dic̄ ceſſante qͣlibet ncc̄itate. qꝛ d̓legatꝰ pͥncipis hͦ hꝫ ex pͥuilegio vt alteri ſubdelegare poſſit ſꝫ inſpicit̉ ncc̄itas qͦ ad hͦ vt ſb̓delegatū poſſit ꝯpellere ad acceptandū. hͨ leguntur ⁊notant̉ in. c. paſtoral̓. jͣ. e. ⁊ ita limita iſtū tex. ¶ No. ſecūdo ꝙ n̄ ē ī optione delegati ꝯmittere cām qͥbuſcūqꝫſꝫ ad hͦ dꝫ eligere ꝑſonas diſcretas ⁊ idoneas qͥ dicant̉ī hͦ ꝑſone idonee dic vt hr̄ in. c. ſtatutū. de reſcpͥ. li. vj.⁊ ī. §. tria. iij. q. vij. ⁊ qd̓ le. ⁊ no. ī. c. ſciſcitatus. d̓ reſcpͥ.¶ Tercio no. ⁊ tene mēti iudicē poſſe cām ſb̓delegarereſeruato ſibi ꝯſilio .i. hoc exp̄ſſo vt cōmiſſarius in ꝓcedendo ſeu decidēdo petat ꝯſilium ab ip̄o delegante.¶ Ultimo no. ꝙ graues cae nō pn̄t ſubdelegari ꝑ degatū apl̓icū. ⁊ dicunt̉ graues cū ē electa induſtria ꝑne. vt j. c. fi. jͣ. e. ⁊ dic vt ibi. ⁊ ī. c. is cui. eo. tit. li. vj. velẜm doc. cū cā ē mr̄imonialis. nā curia nō ꝯſueuit defacili alijs qͣꝫ ep̄is cās mr̄imoniales ꝯmittere. Et nota hͦdictū ꝙ ep̄s delegatꝰ ad cām mr̄imonialē nō pōt nonep̄o cām ſb̓delegare. ⁊ vide qd̓ no. jͣ. e. cām mat̓monij.¶ In gl. j. ibi etiā ꝑtibꝰ inuitis. ⁊ ꝓ hͦ facit iſte tex. dudic̄ libeꝝ eē cām ſb̓delegare. nā d̓ ſignato hꝰ ꝟbi libeē vt n̄ teneat̉ reqͥrere alt̓ius ꝯſenſuꝫ. vt le. ⁊ no. ī. c. demulta. d̓ p̄bē. ⁊ ī. c. lꝫ ep̄s. e. ti. li. vj. ⁊ tene ī hͦ gl. iunctotex. ⁊ vide qd̓ dicā. jͣ. e. ſuꝑ qōnuꝫ. ⁊ ī fi. gl. ītellige hͦ vtdixi. sͣ. ī pͥmo noͣbili. ¶ In gl. ij. ī fi. no. bn̄ iſtā gl. ⁊ tene eā mēti. nā aꝑte ſentit ꝙ ſi delegatꝰ alicuius cōmittit vices ſuas reſeruato ſibi ꝯſilio ꝙ iſte deſinit eſſe iudex ⁊ ꝯſiliū ſuū ē reqͥrendū vt ꝯſiliū boni viri. et ꝓboſdictū rōne. nā dare ꝯſiliū nō ē iuriſditōis. qꝛ nullā ptātē exercet dādo ꝯſiliū. gͦ ꝑ reſeruatōꝫ ꝯſilij n̄ reẜuat ſibi aliqͥd iuriſditōis. et ꝑ ꝯn̄s deſinit eē iudex. vt in. c. ſidelegatꝰ. jͣ. e. li. vj. et hāc gl. n̄ pōderauit do. an̄. qͥ ſupertex. aſſūpſit diſputatione nūquid ī dubio reẜuādo cō