Druckschrift 
1 (1485)
Entstehung
Seite
116r
Einzelbild herunterladen
 

De offi. dele. 116

De officio ptāte iudicis delegati ℟ica.Supra viſum ē in p̄cedentibꝰ ℟icis de hisalienas gerūt in diuinis officijs in iuriſditionētaria merito r̄ſtat vide̓ his vices alienas ger̄cijs iuriſditione ꝯtentioſa vt ſunt delegati.ro declaratōe totius tituli qͥs dicat̉ delegatꝰmultipl̓r diffinit̉. Quidā dicūt vt Goff. delegatuē is cui a papa vel alio ordinario ſeu pͥncipis delegate decidēda cognoſcenda cōmittit̉. vel ẜm Hoſt. delegatus ē cui cōmittit̉ decidēda ſeu exequēda vicesalterius repn̄tans ꝓprium in iuriſditōe nihil hn̄s vt..eo. c. ſane ij. in. l. j. ff. de offi. eiꝰ cui. ē iuriſdit. vel ẜmSpe. eo. ti. in prin. delegatus ē ex cōmiſſione alteriꝰalicuius cāe iudicialē cognitōnē ꝯſequit̉. quelibꝫ difinitio tolerari Ultīo querit̉ qꝛ in rubro rimētio de officiotāte iudicis delegati dr̄ia eſt int̓offm̄ ptātem. So. dic ſepe iſta ponūtur eqͥuoce.vide qd̓ no. glo. ſuꝑ ℟ica. ff. de iuriſdit. om. iu. tn̄ addicit Io. an. offm̄ reſpicit id qd̓ delegat̉maͣm nr̄aptās ꝟo ꝯcernit id qḋ pōt delegationē delegatꝰ execere. nam ſepe querimus quid poſſit facere delegatꝰ exdelegatione ſibi ſAbbas.Caſus d̓legOla que ſitiꝰ. tus pape poteſtatē hꝫ ſolū in ꝑtes ſꝫ etiā in aliosſuā iuriſditionē impediūt. Cōis diuiſio.ſcd̓a ibi ſic tibi. No. ibi p̄cipimꝰ iuſticiam exhiberi. generali ꝯcluſione reſcripti et hodiecōiter appomit̉ hec cl̓a in fine libelli ē valde vtilis.pōt comp̄hendere oēm actionē. vn̄ ſꝑ cōcludendū eſtactori vt in fine libelli dicat circa p̄dicta peto mihi iuſticiā exhiberi. de in. c. ij.. de ordi. cog. vbi plene dico No. ſcd̓o ibi minis aut terroribꝰ. dr̄ia ē inter minas terrores. nam mine ꝯſiſtunt in verbis. terrores inatrocitate facti. ſepe tn̄ capiūtur ꝓmiſcue. Et no. ex ex tex. mine terrores potentiū inducūt iuſtum metum. dic tn̄ aduertendū fore ad qualitates ꝑſonaꝝ minantiū vel terrentiū. nam ſi ſolent ſeuire poſt minas inducūt iuſtū mētū al̓s mine excuſarēt. Ad qd̓ le. e maxime bar. ī. l. ad inuidiā.. l. metū. C. qd̓ me. c. vide Inno. in. c. cām mr̄imonij.. eo. qd̓ eſt notādū.Cu q̄rit̉ nūquid mine vel terrores mariti vel p̄latiinducāt iuſtū mētū in vxore vel ſubdito. dꝫ em̄ diſtingui p̄dicto. ſic dꝫ limitari qd̓ le. no. ī. l. j. §.norāde. ff.. re. actio da. No. tercio ꝯſenttes ad delictū regulariter d̓bēt puniri ſicut ip̄i faciētesde dic plenius vt.. dicet̉ glo. Itē no. ibi ſcpͥture teſtimonio. ſacra ſcriptura pōt allegari in deciſionibꝰ cāꝝ in puniēdi. facit. c. certificari.. de ſepul. ſi. qd̓ intellige niſi ſcriptura ꝯͣdicat canonibꝰ. qꝛ ī deciſionibꝰ cāꝝ potius ſtandū ē canonibꝰ qͣꝫ dictis ſctōꝝ.xx. di. ī prin.. c. ſe. ibi glo Ultīo no. iudex deleonē ſuā exercere ſolū ꝯtraictura cāe affici debēt. aduertplentus. In gl. j. ibpl̓r intelligi. vt iſti inducūtp̄t em̄ iſtud dictū gl.iſtos turbātes debeant affici puniri in ꝑditione cāe.iſte intellectus multū placet. qm̄ iura allegata ī gl.loquūtur qn̄ qͥs aduocat pr̄ociniū potentū in alieonis actu. vt qꝛ reus alienat rem in potētiores.cūdo pōt glo. intelligi vt adducat illa iura in ſil̓i. et vtquēadmodū ibi puniūtur illi aduocāt auxiliūtioꝝ ita iſti inducūt potētes vt faciāt ſilere aequiꝑant̉ tn̄ in genere in quātitate pene. iſte intellectus ē melior. In glo. ij. no. bn̄ iſtā gl. vſqꝫ ad fi. qꝛqͦtidie allegat̉ duq̄ritur nūquid conſentiēs dꝫ puniritāqͣꝫ faciens. ponit glo. quatuor mēbra. Primū ēqn̄ qͥs cōſentit negligendo. pone exemplū ẜm doc. ſcio vis delinquere poſſum te ſubtrahere a peccato. ſꝫ

ꝓpter negligentiā omitto. Uel pone aliud exēpluꝫ. qꝛpoſſum obuiare delicto. puta qꝛ vide̓o aliqͥs vult teoffendere poſſum obuiare obuio. ẜm gl. ſi negligenter ago debeo puniri mitiꝰ qͣꝫ ip̄e faciēs. Adu̓te qꝛ in ſūt opi. de iure ciuili videt̉ regularit̓ teneat̉ qͥs obuiare delicto niſi delinquēs ſibi ſit ſubiectꝰvt ſeruus filius vel ſubditus. vel niſi delictum ſit ꝯmittendū in ꝑſonam illius cui ego ſum ſubiectus. ita videtur velle glo. in. l. culpa caret. ff. de re. iur̄. bar. ī. l. vtyff. de paricꝭ. filius tenet̉ ſi reuelat pr̄i aliꝰ velit offendere. vt in. l. ij. ff. eo. idē dic in alijs ſubditꝭ vno. in iuribꝰ p̄all. plene Dy. in regula ē ſine culpa de re. iur̄. li. vj. tex. tn̄ multū ſtringit in ꝯͣriū inſtit.lit̉ cōſcius lꝫ eēt exͣneus.publi. iudi. §. alia. vbiqͣꝫ bar. nitat̉ rn̄dere invtruꝫ. tn̄ ipemet dubitatglo. facit. c. ſic. xinre canonicō cōiter tenet̉ dictūſua rnione. T. gignū. in. §. illi an̄t. de homi. vbi ditur caret ſcrupulo ſocietatis occulte manifeſtofacinori deſinit obuiare.. xxiij. q. iij. qͣſi totū. An aūtincurrat excōicatōnem pōt iuuare clericū ne ꝟberet̉ ꝟberat̉? dic vt no. in. c. quāto. de ſen. ex. Illud tn̄ veꝝ etiā de iure ciuili qͥs pōt iuuare aliū ne offendat̉ capere malefactoreꝫ. l. ſiqͥs in ẜuitute. ff. de furtꝭ. qd̓ ibiio. in. l. nullus. C. de iude. Inno. in. c. vt fame. ī. c. Scd̓m mēbꝝ glo. ē qn̄ qͥs ꝯſentito. tꝫ dꝫ puniri ſꝫ tāqͣꝫ faciēs. Ho.aliter diſtinguit. Aut .n. is cui ꝯſulit̉ erat al̓s facturᵈminus punit̉ ꝯſulēs. aut erat al̓s facturus. tūc qͥaē par delictū faciēte. vn̄ dꝫ tūc puniri ꝯſulēs ſic̄ faciens. ad. c. ſicut dignū. §. ꝟo. de homi. in. l. ẜuoff. de furtꝭ. facit. l. in furti. §. ope. ff. eo.. l. ſoluꝫ. §.mādato. ff. de iniur. vide qd̓ de maͣ no. Dy. in regulanullus ex ꝯſilio. de re. iur̄. li. vj. Terciū mēbꝝ glo. eſt qͥs ꝯſentit cooꝑando in dicit gl. ē par delictū ſil̓is dꝫ pena. Sꝫ tu adu̓te aut qͥs cooꝑat̉ pͥncipaliter. tūc ē dubiū qꝛ eſt prīcipal̓ in delicto. autcooꝑat̉ p̄ſtando opē delinquēti. puta qꝛ cōmodauit ſibi enſem vt faceret certū delictū vel venit ſociādo neab alijs impederet̉ exercere delictū vel qͥd ſil̓e ita ip̄e appoſuit manū in delicto ſꝫ p̄ſtitit opē delinquēti. etiſte ē caſus multū dubitabil̓. nec doc. nr̄i tractāt ſꝫ legiſte ponūt varias opi. de quibꝰ bar. in. l. is opeꝫ.de fur. in. §. ope. p̄al. in. d. §. ſi mādato. vbi plenexqͥſite ſoluit maͣm in auxiliāte qͣꝫ opē ferēte ſeudantē. videt̉ ibi ad ꝓpoſitū ip̄e ponere regulā preſtans opē debet regularit̓ puniri vt faciēs iura ſuꝑiallegata. Et adu̓te ad vnū dictū valde notabilevbi qͥs punit̉ ex eo qꝛ p̄ſtitit opem habebit̉ reſpectiin pena imponēda ad qͣlitatē eſt in oꝑante delictū et ad qͣlitatē eſt in opē ferēte ſeu mandāte. Exēpluꝫtitius ꝑſtitit opē filio int̓ficienti pr̄em dꝫ iſte titiꝰ puniri quēadmodū puniret̉ ſi interfeciſſet pr̄em ſuū. vn̄ tenet̉ pena legis pōpeie de paricꝭ. vn̄ magis punit̉ nunciſte p̄ſtando opē filio qͣꝫ ſi occidiſſꝫ manibꝰ ſuis. quia ſiip̄e occidiſſet teneret̉ tāqͣꝫ exͣneus. ſꝫ p̄ſtando opē filiopunit̉ ea pena debet puniri filiꝰ. qꝛ cōſenſit illi delicto paricidij. ꝓbat̉ aꝑte ī. d. l. vtꝝ. ibi bart. idēno. ī. d. l. is opē. dicēdū ſi ex ſtatuto magꝭnit̉ nobil̓ qͣꝫ popularis ſi ppl̓aris p̄ſtat opē nobilbet puniri pena punit̉ nobil̓ pena qua puniturpopularis. de maͣ plenius dicendū vt no. in dictis iuribꝰ. dic etiā ſiqͥs mutuauit pecuniā ad delictū aliquod cōmittendū debet puniri tāqͣꝫ p̄ſtās opē ad delictū puniet̉ vt ip̄e delinq̄ns ſi ſcient̓ fac̄. tex. ē no. in. l.ſi ſcient̓. ff. de paricidijs. fac̄ ſi ſtatutū punit p̄ſtan alicui opē cōp̄hendat iſtum mutuauit pecuniā Quartū mēbꝝ gl. ē ī ꝯſēſu aucͣtis defenſiōis dic̄gl. iſte plꝰ punit̉ qͣꝫ faciēs. ē. naꝫ is p̄ſtat aucͣtēſeu defendit errorē alterius non ſolū ipſe peccat et errat ſꝫ ꝯfirmat alteriꝰ errorē p̄ſtat alijs mam delīquen-