De offi. dele.A
ſiliū videat̉ ſibi reſeruaſſe vt iudex. ꝯcludit tn̄ ꝙ non.Sꝫ exͣ glo. q̄ro d̓ qōne notabili ⁊ quotidiana nūqͥiudex poſſit ꝯmittere cām ⁊ r̄ſeruare ꝯſiliū ſuū vel tecij. vtputa vt ſubdelegatꝰ teneat̉ in ſnīa ferēda exqͥrēꝯſiliū ſuū vel cōſiliū tercij. Inno. ꝯcludit ꝙ ſic. ⁊ certevr̄ tex. h̓. dic̄ tn̄ Inn. ꝙ ſi iudex iſte cōmiſſarius ꝓceditꝯſilio n̄ reqͥſito nō tꝫ ſnīa. qꝛ non ẜuauit formā mandti. vt in. c. cū dilecta. de reſcrip. ⁊ in. c. venerabili. jͣ. eo.hāc ſnīam vbi ex forma ſtatuti ē reqͥrendū cōſiliū no.tenuit bar. ī. l. j. §. ſꝫ ſi plures. ff. d̓ exercito. vbi dic̄ ꝙ ſiſtatuto cauet̉ ꝙ iudex debeat ferre ſnīam ad cōſiliū ſacū iudex recipiat iuriſditōꝫ ex ſtatutoto comopientis nō tꝫ ſuia ſi iudex ꝓceſſit vc itatianontenere ſnīa ſi nō ẜuat formā ſibi impoſitā ꝑ ſtatutū. etqd̓ in ſil̓i no. in cle. j. d̓ iuhͦ no. qꝛ facit ad multa. ⁊neat̉ ſequi cōſiliuꝫ? diciNūqͥd aūt cōmiſſaro. ꝙ nō. nā ſatis ē reqͥrere ⁊ debito tēꝑe expectarrn̄ſū. vt in. c. cū olim. d̓ arbi. ⁊ in. c. cū in veteri. de elec. ⁊hͦ idē voluit bar. in. d. §. ſi plures. Nūqͥd aūt tꝑe qͦ recrit̉ conſiliū poſſit delegatꝰ ſubdelegās iſtū cōmiſſariūreuocare ſeu ſibi inhibere ne ferat ſnīaꝫ? dic̄ Inno. q̄ſic. Io. an. dicit hͦ ꝓcedere ſi ſibi reẜuauit ꝯſiliū tanqͣꝫiudex. Sꝫ hͦ caſu qn̄ r̄ſeruauit tāqͣꝫ iudex. dicit do. anꝙ tenet̉ ſeqͥ conſiliū iſtius iudicis qꝛ tunc eſt ꝑticepsiofficio. nam regula ē ꝙ vbi cōſiliū ē requirēdū ab eo qͥē ꝑticeps in officio tūc tenet̉ ſequi cōſiliū vt no. ponitbar. in. d. §. ſi plures. ⁊ fac̄ qd̓ le. ⁊ noͣ. ī. l. ticiū ⁊ meuiuꝫff. de admi. tu. ¶ Sꝫ inſtat alia qō magꝭ dubia nūquidpoſſit fieri cōmiſſio vt teneat̉ cōmiſſariꝰ ferre ſnīaꝫ ꝓut tal̓ ſapiēs dictauerit. Inn. ꝯcludit ꝙ nō. qꝛ iſto caſuhr̄et iſte ſequi arbitriū alteriꝰ ī ſentētiādo qd̓ ē ꝯͣ. l. iteꝫſi vnꝰ. §. idē pōponiꝰ. ff. de arbi. vbi text. no. dic̄ ꝙ n̄ p̄tcōpromitti in arbitrū vt ferat ſnīam ẜm ꝙ alteri viſūfuerit. Hoſtiē. tꝫ oppoſitū. ⁊ dicit ꝙ aliud in arbitro.aliud ī iudice̓. qꝛ arbiter hꝫ ptātē magis latā. pōt eniꝫꝓnūciare eq̄ ⁊ iniq̄. ⁊ ſtat̉ ſnīe ſue metu pene. vt ī. l. diēd̓ p̄ſtat̉ ab hisItē ſb̓delegās pōt formare ſnīam ⁊ eā cōri ꝓnūciandā. vt. sͣ. de reſcrip. c. cū dilecta. cū inſil̓ibꝰ. gͦ eodē mō pōt ip̄aꝫ formādā alteri reſerumodo ille nō ſit laicꝰ ⁊ ca nō ſit ſpūalis. Et no. bn̄ illd̓ꝟbū ar. c. decernimꝰ. de iudi. nec ob. ſi dicat̉ ꝙ ꝯͣ ꝯſcīaꝫꝓpriam iudex nō dꝫ ꝓnūciare. qꝛ ẜm eū dꝫ iſte conformare ꝯſcīaꝫ ſuā ẜꝫ cōſiliū periti. ⁊ ſi non pōt dꝫ inſtarevt exoneret̉ a cōmiſſiōe ⁊ ſi nō p̄t dꝫ ferre ſnīam ẜm ꝙſibi vr̄. ⁊ no. hͦ dictū. ml̓ti moderni tenuer̄t cū Inno. q̄iudex dꝫ iudicare ẜm iura ⁊ ꝯͣ cōſcīam ſuā. vt ī. c. cūet̓ni. de re iudi. li. vj. ⁊ Reineriꝰ tenuit iſtā ꝑtē. ſꝫ Gtꝫ aliā ſnīam in. d. §. ſi plures. ⁊ ſatis p̄t teneri opi. hoſ.vt ip̄emet dicit ꝙ ꝯͣ cōſcīam nō tenet̉ iudicare. Et no.ꝙ vbi tenet̉ qͥs ꝓnūciare ẜm cōſiliū alteriꝰ nō teneturꝓnūciare ẜm illud niſi conſiliū ſit iuſtū. qꝛ hͦ importatꝟbū conſiliū. vt ī. d. l. ticiū. no. bar. ī. d. §. ſi plures. et ſidr̄ vt debeat ꝓnūciare ẜm ꝙ aliꝰ dictauerit non tenſeqͥ ſi ꝯſcīa ſua ſibi r̄pugͣt. ¶ Sꝫ dubitat̉ nūqͥd poſſitferre ſnīam cōtrariā. Hoſt. ſentit ꝙ ſic in cōtrariū fac̄qꝛ nō hꝫ in hͦ ptātem maxīe qn̄ ſtatutū de hoc diſpoīt⁊ facit qd̓ no. bar. in. d. §. ſi plures. de equitate. pōt teneri dictū Hoſt. ſꝫ de rigore videt̉ contrariū.Si cā cōmittit̉ decidēda inE Cauſis. fra certā dieꝫ niſi ꝑtes progent ꝑ lapſū diei expirat iuriſditio. h. d. pͦ vbicerta pena ꝑ ius ſtatuta nō ē delegatꝰ imponit arbitrariam ⁊ ſcd̓a ibi illiꝰ et̓ ¶ No. ex ꝑ dicto ꝙ cā p̄t ꝯmitti decidēda infra certu t̓minū. ¶ Scd̓o no. ꝙ vbi t̓minus ſtatuit̉ iudici ⁊ iuriſditōi lapſo t̓mino expirat iuriſditio. de qͦ pleniꝰ ꝑ bar. ī. l. ꝓperādū. C. de iudi ¶ Nōt̓cio ⁊ tene mēti ſꝑ ꝙ corā delegato pōt fieri ꝓrogatiode tꝑe in tp̄s. vn̄ lꝫ cā ſit ſibi cōmiſſa decidēda īfra cer-
tum t̓minū ꝑtes pn̄t cōi ꝯſenſu illū terminuꝫ ꝓrogareqͣſi ad vtilitatē ꝑtiū papa p̄fixit t̓minū. ¶ No. ex ſcd̓aꝑte. c. ꝙ delegatus ex ſimplici cōmiſſione recipit iuriſditionē ⁊ hꝫ ptātē ꝑtes ꝯtumaces puniēdi. Et ex hoc ⁊extex. hēs hͦ qͣſi exp̄ſſum ꝙ iudex delegatꝰ p̄t īpone̓ ml̓ctam. de qͦ. jͣ. latiꝰ. Itē no. ꝙ vbi certa pena a iure ſtatuta ē nō dꝫ iudex ab ea recedere. vbi ꝟo nō ē ſtatuta tūcē imponēda ad arbitriū iudicātis. ⁊ quotidie ad hͦ allegat̉ iſte tex. ꝙ ī nō det̓ minatis in iure recurrendū ē adarbitriū iudicis. ⁊ nō ſolū hͦ ꝓcedit in impoſitōe pene.ſꝫ et̓ ī alijs a iure non det̓minatis. vt ī. l. j. ff. de iu. deli. ⁊ī. c. fi. jͣ. d̓ trāſac. ¶ In gl. j. ibi poſtqͣꝫ lr̄e iudicibꝰ pn̄tāt̉vult gͦ gl. ꝙ t̓minus p̄fixus iudici currat a die pn̄tatōnis lr̄aꝝ. hͦ intellige ẜm ꝙ no. in. c. ſuꝑ eo. d̓ appel. ꝓcedit em̄ qn̄ t̓minus ē ſtatutꝰ ꝑ numeꝝ dieꝝ ſeu mēſiumvel annoꝝ. ſecꝰ ſi ad certū dieꝫ vel t̓minū. vtputa vſocſꝑ t̓minus currit. qꝛ pꝰ illū t̓mad feſtū paſche. nāvt h̓. Et ī fi. gl. no. bn̄ glo. ꝙ vbinū expirat iuriſditicā cōmittit̉ decidēda infra breuē t̓minū p̄t iudex et dꝫabbreuiare dilationes iuris ⁊ ita ꝑagere vt infra t̓minū p̄fixū cām poſſit decidere. ⁊ ſic hēs vnā cāꝫ ltīmā abbreuiādi dilatōes iuris. Tu in hͦ diſtīgue vt no. Inn.d. c. ſuꝑ eo. vbi et̓ dixi. nec ob. motiuū gl. ī eo qd̓ all̓atl. petēde. nā ẜm Inn. qn̄qꝫ t̓minus ſtatuit̉ ꝑti. ⁊ tuncdeficit ꝑ aliā ꝑte nō dꝫ ſibi obeſſe. qn̄qꝫ t̓miniiudici. ⁊ tūc hꝫ locū qḋ̓ h̓ dr̄. naꝫ ⁊ ſi cā nō pōt expedirinō irrogaī nihilominꝰ expirat iuriſditio. q̄cit h̓ Inn.tibꝰ ſꝫ cā redit ad ſuꝑiorē. ⁊ d̓ꝙ etiā ſi dolo alteriꝰ ꝑtis cā non poſſit decidi infra t̓mimīꝰ expirat iuriſditio niſi t̓minus ꝓroget̉ cōitium vt h̓. Et aduerte qꝛ iſta ꝓrogatio debetfieri durante t̓mino. nā poſt finitū terminū non p̄t dici ꝓrogatio cū iuriſditio ſit finita. qꝛ qd̓ nō ē ꝓrogarinō pōt. ar. c. ad diſſoluendū. de de ſpon. impu. ⁊ ꝓ hocbo. tex. ī. l. ſꝫ ſi manēte. ff. d̓ p̄cario. facit. l. bonoꝝ. ff. remꝑtium. in fi. no. tria q̄ ſūt d̓ ſb̓aIn glo. inꝟordīs iudiciarij. vt libelli oblatio litꝭ ꝯtē. ⁊ ꝙ ſnīa ferat̉ī ſcriptis. ⁊ idē no. glo. ī. c. j. d̓ libel. obla. hāc maͣm plediui ī. d. c. j. ⁊ dic vt ibi. ⁊ vide bo. gl. ī. c. fi.d̓ re iudi. li. vj. q̄ dicit ꝙ ꝑtes pn̄t ex toto remitte̓ ordinē iudicioꝝ ſꝫ non pn̄t facere vt iudex in ꝑte ſeruet ordinem ⁊ in ꝑte non. vult dicere ꝙ ꝑtes p̄n̄t ꝯuenire vtrdine iudiciario. ſꝫ tūc dictū ſuūiudex ꝓcedat ſineīe ſꝫ cuiuſdā pacti. nam ſic ex poſtfanon hēbit vimin nullā ⁊ hēbit vim pacti.ziudi. ⁊ no. in. c. ſignifin̄t cōuenire vt iudexiciario. ſꝫ ſi vellēt ꝑtes vt dictūꝓcedat ſitūc nō pn̄t remittere ordinemvt in. c. vnico. d̓ lit. conteſt. ⁊ ī. l.ē inducib̓alem a ircle. ſepe. ⁊ qd̓ ibi no. in fi. d̓ ꝟ.rcoget̉. in fi. Sꝫ q̄ro qͥd ſi non fioto expiret iuriſditio pꝰ lapſūe tex. qn̄ t̓minusſic. ſꝫ tu intoam tūc per lapſum teret ptās deuoluit̉ ad ſuperiorē.xpirat iuriſſecus dic vbi terminus p̄figeret̉ iudici tm̄. nam tūc perlapſum termini non expirat iuriſditio ſed iudex venitndus. vt in. l. j. C. vt oēs cau. taꝫ ciui. qͣꝫ crimi. nōrandū. qd̓ tn̄ limita vt dicit glo. notaBar. in. d. l. ꝓbilis in cle. j. d̓ iurepa. dubiū eſt qͥd ſi terminus p̄figit̉poſt lapſum terminū valet ſnīa et reinſtantie nundſpectu inſtantie iuris cōis non ē dubiū. vt no. in. l. ꝓperandū p̄al. rō eſt qꝛ ꝑempta inſtātia ꝑemūt̉ oīa acta litis. vt no. in. c. cū cām. d̓ teſti. et in. l. cū lite mortua. ff. iudi. ſol. vn̄ ſnīa reꝑiret̉ lata ſine lite ꝯteſt. et ſine petiton et ſil̓ia. ſꝫ dubiū notabile ē cū ſtatutum municipaapponit certū terminū infra quē debeat t̓minari cā nūqͥd pꝰ lapſū terminū valeat ſnīa lata ſuꝑ eadē inſtātiaet d̓ hac qōe plene no. ꝑ Io. an. ī addi. ſpe. ī ti. de lega-