De conſuetudineL8

p̄ſcripſiſſet in iuriſditionalibꝰ ꝯͣ capl̓m qd̓ pōt. vt in. c.iij. de ꝯſue. li. vj. ꝙ tūc ſolus poterit ꝓmulgare int̓dictum ¶ No. ſcd̓o ꝙ ſnīa cēſure appellat̉ neruus eccl̓aſtice diſcipline. nā quemadmodum vires hoīs cōſiſtūtin neruis ita in ſnīa cēſure cōſiſtūt vires eccl̓ie. vn̄ alibidicit tex. ꝙ in eccl̓ia dei nō reperit̉ pena maior. xxiiij. q̄iij. corripiant̉. Itē pōt dici veriꝰ qꝛ ſicut neruus flectuſꝫ nō rumpit̉ ita ⁊ ſnīa cenſure. ¶ No. tercio ꝙ ꝯͣ viresſnīe cenſure non pōt induci cōſuetudo nec ꝯͣ eccl̓iaſticam diſciplinā. vn̄ nulla ē cōſuetudo ꝯͣ honeſtatē. vt īc. cū decorē. de vi. ⁊ ho. cle. ¶ Ultimo no. ꝙ exēpti teneant̉ ſeruare ſnīaꝫ generalis interdicti ab ep̄o ꝓmugatā. Et hodie religioſi etiā exempti nō ſeruātes int̓dictum cū eccl̓ia matrix ſeruat illud ſunt excōicati. deqͦ dicendū vt in cle. ex frequētibꝰ. de ſen. ex. Sꝫ contrahoc opp. ep̄s nullā ſnīam pōt ferre ꝯͣ exēptos. xvjqꝛ frater. ergo nō tenēt̉ ſeruare exempti interdicimulgatū ab ep̄o. So. dicit Io. an̄. ſe crede̓ ꝙ vinculuꝫinterdicti extēdit̉ ad exemptos nō ex ſnīa hoīs ſꝫ ex diſpoſitione iuris. ⁊ hoc fuit inductū ne vileſceret cēſuraeccl̓iaſtica. ⁊ hec ſo. bona. Nam debes ſcire ꝙ ep̄s nonpōt ſpecialiter interdicere eccl̓iam exemptā ſꝫ ferendogenerale interdictū in loco tenent̉ exempti ꝑ quandāꝯſequētiam illud ſeruare. vel aliter ẜm eū attētari pōtꝙ ſnīa hoīs extēdat̉ ad exēptos. qꝛ ex pulſatione cāpanaꝝ ⁊ ꝓmulgatōe vocū ledūturnō exepti. ⁊ ſic ratōnedelicti ep̄s hꝫ in eos iuriſditionē. vt in. c. j. de priuile. li.vj. hec ſecūda ſolutio non placet ⁊ eēt periculoſa cumhodie religioſi exēpti hn̄t priuilegiū ꝙ etiā rōne delicti nō pn̄t puniri ab ep̄o. ⁊ ſic ſequeret̉ ex rōne ceſſāteꝙ hodie tales religioſi nō tenerent̉ ſeruare ſnīam general̓ int̓dicti qd̓ oīno falſum ē. vt in. d. cle. ex freq̄ntbus. Itē rōne delicti exēptus nō efficit̉ ſubditꝰ nec locſubijcit̉ ep̄o. vt no. in cle. vnica. de fo. ꝯpe. lꝫ poſſint delinquētes exͣ locū exemptū puniri ꝑ ep̄m. vn̄ tene pͥmāſo. no. tn̄ ex rōne ſua ꝙ ex illicita pulſatōe campanaꝝſeu vocū ꝓlationē ꝑ quā ledunt̉ audiētes exiſtētlocū exemptū poſſint exēpti ab ordinario loci ꝯi⁊ puniri rōne delicti cōmiſſi exͣ locū exemptū. Nam lip̄i pulſent in loco exempto tn̄ exquo ſonus ꝓtēdit̉locū exemptū delictū cauſat̉ in vtroqꝫ loco. exemplꝰin eo qͥ ex loco exempto mittit lanceā ſeu lapidēlexiſtente in loco nō exēpto. vt no. in regula in obſeli. vj. in mercu. dixi in. c. j. de p̄ſum. ¶ Opp. ꝯͣ tex. in eꝙ papa ꝓnūciauit hͦ ſpecifice ſuꝑ conſuetudine cū tn̄hͦ nō fuiſſet a parte petitū. ⁊ ſic ē contra. c. lꝫ heli. de ſymo. ſnīa eniꝫ dꝫ eē conformis petitioni vt ibi. Et alibidicit tex. ꝙ fatuus ē iudex qͥ ſententiat ſuꝑ nō petitis.vt in. l. fi. C. de fideicom. lib. So. dicit Inno. ꝙ papa exofficio ſuo hāc ꝯſuetudinē irritauit potius vitia extirpando qͣꝫ ſnīando ⁊ ſolet quotidie allegari iſtud dcm̄Alij aliter dicūt ſꝫ iudicio meo hͨ diſceptatio nō caditin iſto tex. quia iſti canonici deduxerūt ꝯſuetudineꝫ ꝑviā exceptōis ꝑemptorie. ſꝫ certū eſt ꝙ lꝫ iudex non teneat̉ ꝓnūciare ſuꝑ exceptōne ꝑemptoria. qꝛ ſatis ſuꝑea ꝓnūciat ꝓnūciādo ſuꝑ principali. vt in. c. j. de ordi.co. tn̄ ſi vult ſpecifice ꝓnūciare non ex hoc pōt redargui. vt in. c. cū ioannes. de fide iuſtru. ⁊ plene dixi in. c.jͣ. p̄alle. Et ſi diceres ꝙ ꝑs aduerſa nō allegat pͣuitatēꝯſuetudinis. dico ꝙ exquo iudici ꝯſtat exceptōem nōꝯcludere maxime cū defectus ꝯſiſtat in iure pōt ex officio ſuo ſupplere. vt in. c. raynaldꝰ. de teſta. ⁊ qd̓ ibi dixi. ⁊. jͣ. eo. cū dilectus. ⁊. C. vt que deſūt aduo. l. j. ſic̄ cōtingit in petitione actoris. nā ſi notorie nō ꝯcludit dꝫiudex libellū lacerare ex officio ſuo. xj. q. j. xp̄ianus. noInno. in. c. j. de offi. vica. ita dicendū in exceptōe. ⁊ nohoc dictū Inno. ſic intellectū. fateor tn̄ ꝙ vbi ꝯſuetudo nō faceret ad cām ⁊ ꝯſtaret iudici de irrōnabilitaterūc ſpāle ē in papa vt poſſit illā tollere ſꝫ aliꝰ iudex dꝫinchoare nouā iuſtantiā ⁊ nō ſuꝑ illa ꝓnūciare ſicut in

ſil̓i no. Io. an. in. c. mādatū. sͣ. de reſcrip.In attribuendis officijsIMOlIM. noue dignitati ẜuat cōſuetudo vicinaꝝ ciuitatum q̄ ſi diuerſa fueritſeruabitꝭ magis rōnabilis ⁊ alij non ꝑiudicās hoc dic̄.cōis diuiſio. ſcd̓a ibi quo circa. ¶ No. pͥmo archie p̄mnō poſſe inſtituere dignitatem in eccl̓ia ſua ſine licētiapape lꝫ illa dignitas nō ſit noua ſꝫ iamdudū creata. nāp̄centoria hec erat in alijs eccleſijs ⁊ ſic n̄ erat noua dignitas. Sꝫ tu dic vt pleniꝰ dixi in. c. cū acceſſiſſent ſupͣde ꝯſti. vbi ꝯcluſi oppoſitū. ⁊ ad iſtū text. rn̄de ꝙ fortecapl̓m nō cōueniebat cū ep̄o. ⁊ hoc voluit pete̓ a papavt euitaret opi. ꝯͣrias que in hoc articulo vigēt. vt no.h̓ in glo. ⁊ in. d. c. cū acceſſiſſent. ¶ No. ſcd̓o ep̄m nondebere nouā dignit.el bn̄ficiū ꝯſtituere cū graui alp̄iudicio īmoet̉ ꝙ reſpectu reddituū nuciū pōt afferre alijs bn̄ficiatis. qd̓ no. et de hocum glo. ¶ No. tercio ꝙ vbi in honoribꝰ deferēdis n̄apparet in iure nec ex cōſuetudine ſpāli qͥd iuris recurredū ē ad ꝯſuetudīes vicinoꝝ. ¶ Itē no. ⁊ teneb̓ ſꝑ mēti ꝙ vbi aliquid mandat̉ fieri ad inſtar alterius ꝙ ſi illud inſtar reꝑit̉ diuerſum non debet ſimpl̓r capi medium nec minimū ſeu maximū ſꝫ magꝭ rōnabile alteri minus p̄iudicās. ¶ Cōtra iſtū tex. opponit̉ d̓. c. catholicaxj. di. vbi dr̄ ꝙ q̄libet eccl̓ia regit̉ ſuis ſpālibꝰ ꝯſuetudnibꝰ ⁊ ꝯſtitutionibꝰ. ergo videt̉ ꝙ ep̄us ⁊ capl̓m poterant iſti p̄centori dignitatē certa p̄ferre tam in ſeſſionibus qͣꝫ in alijs. So. dicūt h̓ cōiter doc̄. ꝙ ep̄s ⁊ capitulum h̓ forte non cōueniebāt al̓s aūt ꝓcederet ꝯtrariuꝫqd̓ ſatis mihi placet. Quidā tn̄ tenuerūt oppoſituꝫ. qꝛnon dꝫ iſta eccl̓ia deuiare a ꝯſuetudine aliaꝝ eccl̓iaꝝ ⁊violare conſuetudines vicinoꝝ qd̓ mihi non placꝫ. qꝛin eccl̓ia dei nil officit diuerſa cōſuetudo. vt in. c. d̓ trina. de ꝯſe. di. iiij. qͥnīmo papa non p̄cipit vt ſequamurconſuetudines romane eccl̓ie niſi in concernētibꝰ fidē.vt in. c. j. de ſum. tri. li. vj. in ꝟ. decuit. Nec violat̉ aliarū ꝯſuetudo cū illa remaneat valida in loco vbi viget.nā videꝫy reſpectu eiuſdē dignitatis varie poſſireē ꝯſuetudines eccleſiaꝝ ī eadē ꝓuīcia. ¶ In gl. in ꝟbo p̄iudiciū ī fine te nebis mēti ſꝑ fi. gl. ex qͣ hēs notabile dictū ꝙ ep̄s n̄ pōt ꝓ libito ꝯſtituere nouā dignitatē ſeu nouū bn̄ficiū ſeu nouā eccl̓iam ī preiudiciū aliarū eccl̓iaerueniēte. ⁊ ꝓ hͦ vltīo dictoglo. adde bo.udientiā. jͣ. de eccle. edi. ⁊ fac̄oſſit epūs oī cā ceſſante conſtruere ea alteriꝰ. vel cōſtitue̓ dignitatē in ecciltū inſtat ⁊ final̓r vr̄ cōcludereꝙ pōt exqͦ nōult auferre alteri p̄iudiciū. nā h̓ tenditin augmentū cultus diuini. Ego hͦ dictū admitterē reſpectu dignitatis erigēde in eccl̓ia cathedrali qꝛ illd̓ tēdit ī augmētū cultꝰ diuini ⁊ nemī nocet. Sꝫ ꝙ poſſetccl̓iam ī parochia alteriꝰ ceſſante cā n̄ admitqꝛ ex cōſtructōe noue eccl̓ie generat̉ p̄ꝫ de facto vt reſpectu oblationū.ꝙ hoc ſit veꝝ adduco. c. j.ope. nū. vbi eccl̓ia parochialis ꝑ denūciatōꝫ noui operis obtinuit vt deueret̉ capella ibidē edificata qd̓ ꝓfecto nōiudiciū p̄tēdere potuiſſet. etvide ibiis vr̄ ſentire. nec videt̉ augeia n̄ ē nccͣria potiꝰ vileſcit exl̓. ī fi. ⁊. xciij. di. legimꝰ. facitoral̓. d̓ his q̄ fi. a pla. ¶ Iglo. in ꝟbo illā ibi ꝙ minorē. dic̄ ꝙ h̓ n̄ dr̄ ꝯͣriū ſꝫ eligilla conſuetudo q̄ minus ē alteri piudicatiua ⁊ magisrōnabilis ⁊ iura all̓ata ī ꝯͣriū loquūt̉ ī alijs caſibꝰ. ⁊ dic̄Uinc. jͣ. eo. ī. c. fi. ꝙ pͦ dꝫ attēdi ius cōe. Si ꝟo ius cōenihil diſponit ⁊ tunc attendenda ē conſuetudo gnaͣlisvl̓ ſpālis illiꝰ loci. vt in. d. c. catholica. ea deficiente recurrēdū ē ad ꝯſuetudinē vicinaꝝ eccl̓iaꝝ vt h̓. Si ꝟoꝯſuetudo ē difformis attēdat̉ cōſuetudo minꝰ nociua