De conſuetudine.

eſt quid ſi ꝓhibitio fieret ep̄o ꝑ romanū pontificē nūqͥd cōferret ſacr̄m poſt ꝓhibitionē. Inn. refert h̓ tenere qͦſdam ꝙ nō. qꝛ lꝫ papa non poſſet tollere ſacr̄m baptiſmi vel alia neceſſaria pōt tn̄ circa illa diſponere vl̓dando formā vel diſponēdo de ꝑſonis a quibꝰ ⁊ quibus ſint cōferenda. vt no. in. c. j. de baptiſmo. nam pape ẜm iſtos eſt obediendū in om̄ībꝰ ſpūalibꝰ ⁊ in cōceꝑiculum aīe niſi illa reꝑiant exp̄ſſe interdictaꝯtra fidē. ⁊ no. hanc regulam qͣet̉ ſequiien̄. in. c. quāto de trāſla. p̄la. Sed tu adde notaſitioni de ſent. ex. ⁊ vide in hocle dictū Inn.eſcriptꝭ. Ipſe tn̄ Inno. hic conqd̓ dixi in. c. ſiqn̄. sͣ.cludēdo dicit ꝙ aut papa facit legē ꝑ quā tollit hanclageret ep̄s poſtea cōfereptātem ep̄i.ꝫ ne facerent ⁊ tunc ꝓhibitſimpl̓r ꝓhibet ēis dicit tn̄ Inn. no. ꝟbuꝫpediret imp̄ſſiorobliuioni nunqͣꝫ tradendū ꝙ ſine cā rōnabili ⁊ alijs nota nō eſt papa ſuſtinēdus attentādo iſta vel ſil̓ia ꝯtraſie. ⁊ pōdera ex his ꝟbis duo. Privniuſalē ſtatimit̉ in papa cā rōnabilis ſi vult venire cōmo &t elē ſtatum eccleſie ſꝫ oportet ꝙ cā ſit alijstra vniuerno. facit qd̓ notant doct. in. c. nulli de ſen. ex. ¶ Sopondera ꝙ nō dicit papā nō poſſe ſꝫ eum nō ſuſtindum. qͣi dicat ꝙ eccleſia vl̓is dꝫ pape reſiſtere tn̄ eccleſia nō reſiſtente videt̉ actus valere. ⁊ tene menti hͦ dictum ſic intellectū ⁊ ſic habes caſum in qͦ eccl̓ia vl̓is p̄tre pape lꝫ non veniat ꝯtra fidē. vn̄ aūt papa haptātem dicit hic Inno. ꝙ ex illa ptāte tradp̄m quodcūqꝫ ligaueris ſuꝑ terrā. ⁊ expota petro ꝑvt ipſe refert quodcūqꝫ ligaueris ſuꝑ tenunt qͣconſtitutōnes ⁊ p̄cepta. Et nota hoc dictū ēinferri ꝙ p̄ceptum principis tantū valet quꝯtrariū tn̄ facit illa diſtīctiotum cōſtino. dum diſtinguit inter legem ⁊ ſimplicē ꝓhibitiortinctio nō placet do. An. hic dicenti ſe nō viderelegē ⁊ p̄ceptum vel ꝓhibitionē in ipſo pͥcipe. ſꝫ tu vide ſil̓em dr̄iam quā facit Bart. in. l. fi. C.ꝯtra ius vel vti. pub. Et credo ꝙ vbi cōcurpto ea q̄ cōcurrut in lege tantū ligat p̄ceptiqͣꝫtū lex. qꝛ qd̓ pͥncipi placet legis hꝫ vigorē. inſti. de ujna. gen. ⁊ ciui. in. §. ſꝫ qd̓ principi. puto tn̄ ꝙ Inno. ha.buit optimā ſnīam in hac ſua diſtinctōe. nam faciēdogē ⁊ auferēdo ꝑ legem ptātem ep̄is nihil ptātis quod̓ actū ꝓhibitū remanet ipſis ep̄is. ſed qn̄ ſimpl̓r ꝓhbet nō tollit ptāteꝫ ſed interdicit exercitiū. merito hoccaſu imprimit̉ character nō obſtante ꝓhibitōnqꝛ ſimplex ꝓhibitio nō impedit impoſitionē chris in habentē ptātem etiā ſi in ꝓhibitōe apponat̉ clauſula decreti irritans ⁊cͣ. Ad hoc vide bo. text. cū glo. incle. in pleriſqꝫ de elect. Et hec opi. Inno. ſic intellectalus placet qͣꝫ opi. do. An. qui nō faciēdo dr̄iam intꝓhibitioneꝫ dicit ꝙ in ſacr̄is in quibꝰ imprimicter nec lex nec ſimplex ꝓbibitio impedit imp̄ſiem characteris cū iſti ep̄i al̓s habent ptāteꝫ ad hocegat. d. cle. in pleriſqꝫ. ⁊ glo. in. c. ꝓuide de elec. li. vj.ed ego intelligerē modo p̄dicto. loquunt̉ em̄ illa iura qn̄ ꝑ legem nō eſt ſublata ptās. ꝙ hoc ſit verum ꝓbat̉ ꝑ iſtū tex. iūctis ſuꝑius dictis. nā ſimplices ſacerdotes habebāt olim ptātem ſacr̄a illa ꝯferendi. ſed ex rit⁊ diſpōne apl̓oꝝ ſublata ptāte nihil iuris conferunthic. ergo idem dicendū in ep̄is ſi ꝑ ſummū pontificemquo ad certum ſacr̄m eis auferret̉ illa ptās. ⁊ ꝑ hoc habes expeditā qōnem ſcd̓am. ¶ Sꝫ q̄ro nūquid laico lceat tꝑe neceſſitatis ꝯferre vel ſacr̄a admīſtrare. ⁊ videprimo ꝙ nō. nā ſicut nō licet ſacerdoti ꝯferre eaep̄is reſeruata ita pari rōne nō dꝫ laicis licere attētare reſeruata ip̄is ſacerdotibꝰ. Sꝫ ꝯcludēdo pͥmo pone regulam ꝙ de ſpectantibꝰ ad clericos illud ſolū licꝫlaico quod reꝑitur ſibi exp̄ſſe conceſſum. ⁊ hanc regulam ponit hic Inno. ⁊ originaliter poſuit glo. xxiiij. q.

j. in. c. fi. ⁊ tene eā mēti. Que aūt ſunt ꝯceſſa laicis tꝑeneceſſitatis? dic ꝙ ſacr̄m pnīe. nam tꝑe neceſſitatꝭ pōtquis ⁊ dꝫ cōfiteri laico non tn̄ ꝑ iſtū pōt abſolui ſed excōtritione ⁊ obediētia ex tali ꝯfeſſione ē dignus veniavt ē tex. notabilis auguſtini de pe. di. j. queꝫ penitet. eta. de offi. ordi.vide bo. glo. in. c. paſtoralis. in. §rre ſacr̄m baptiſ⁊ tetigit Inno. hic. Itē licet laicoꝯſe. diſ. iii.tꝑe neceſſitatis etiā ſi ſit mulier.lier. ⁊ .jͣ. q. j. qd̓ quidā. eſt tn̄ hic dr̄ia inter clerlaicum in collatione huius ſacr̄i. nam clericus licite baptizat lꝫ neceſſitas non vrgeat. laicus ꝟo licite nō attēinſtāte neceſſitate ſꝫ tamē ſi p̄ter neceſſitateꝫ baz baptiſmus ⁊ ip̄e laicus puniendus eſt qꝛ vſurputatū. vt in. d. c. quod quidauit officiū clerioDubitat̉ de ſacīchariſtie nūquid laicus ī neſitate poſſit illud miniſtrare. vtputa decedit quis ⁊ nreꝑit̉ p̄ſbyter nūquid laicus poſſit caꝑe euchariſtiamde eccleſia et exhibere infirmo? Quidam vt refert hicInno. dicūt ꝙ ſic vt ſicut in p̄cedentibꝰ ſacramētteſt laicus ſe ingerere neceſſitatis tēꝑe. ita ⁊ in iſtoi. xxiiij. q. j. qꝛ loquit̉ de heretico a quo non ē licicipere euchariſtiam etiā neceſſitad hoc illū tex. quinīmo dixerūt pleriqꝫ ꝙ tꝑtatis pōt quis ꝑ ſe illud ſacr̄m reciꝑe. Sed Inno. nonfirmat hanc opi. ſꝫ videt̉ recedere dicēdo ꝙ. §. verum.xxxij. di. qͥ ſolet allegari ad p̄dicta nō loquit̉ de laico ſꝫde clerico al̓s p̄ciſo ab eccl̓ia vel quia ē ſymoniacꝰ velnotorius fornicator. Collectarius ꝟo poſt Innoc. videtur firmare ꝙ nedū laico ſꝫ nec etiam dyacono licetiſtud ſacr̄m attētare quod no. ⁊ cōtra laicū facit regsͣ. poſui. Et ꝑ hoc ſoluit̉ qō. Quid de extrerne. ⁊ lꝫ quidā voluerunt ꝙ laicus poſſit illā cōferre neceſſitatis tꝑe. cōiter tn̄ hoc non tenet̉ ꝑ regulāſuꝑius dictam reliqua ꝟo impende̓ non pōt licꝫ poſſimatrimoniū cōtrahere. ¶ Ultimo pōt dubitari quiode clericis p̄ciſis ab eccl̓ia. vt ſunt heretici excōicati ſuſpenſi ab hoīe vel a iure. de his dic vt habes tex. cū glo.in. d. §. veꝝ. Et reſpectu ſacr̄i baptiſmi habes hic glo.fi. que dicit neceſſitatis tꝑe etiā ab heretico recipi pōt.⁊ tene mēti glo. ⁊ etiā tex. cū glo. in. d. §. veꝝ. ſꝫ collecta.refert ſe audiuiſſe clementē. vij. duꝫ piſis legeret quartum ſnīaꝝ in minoribꝰ conſtitutus tenere cōtrariū mouebat̉. qꝛ excōicatis ⁊ hereticis non poſſumus cōmunicare ſine peccato. vt in. c. nuꝑ. de ſen. ex. non gͦ dꝫ committi malū ꝓpter ſequēs bonū maxīe exquo iſta neceſſitas n̄ nocet adulto omiſſo illo ſacr̄o. qꝛ ſuccedit baptiſmus flaminis. jͣ. de baptiſmo in. c. debitū. ad. c. ſiquem.xxiiij. q. j. qd̓ facit in ꝯͣrium rn̄det ꝙ loquit̉ qn̄ ignorabat̉ ꝙ ille eēt hereticus. Et ad tex. Gratiani. §. verumdū dicit ꝙ melius ē reciꝑe ab heretico qͣꝫ ineternū porire rn̄det ꝙ ille nō perit exquo nō reꝑit idoneū a querecipiat ſacr̄m. ⁊ qͣꝫqͣꝫ he rōnes videant̉ vigere tn̄ ī primam ſnīam q̄ canoniſtis ē cōis me vehemēter impellid. c. ſiquē. vbi tex. aug. clare p̄ſupponit illū fuiſſe hereItē ſi proticū ⁊ de hoc ꝯſtare volēti reciꝑe ſacr̄m. (corꝑali neceſſitate licitū ē cōicare excōicatvt ī. c. qm̄.xj. q. iij. ⁊ in. c. ſi vere. jͣ. de ſen. ex. ergo fortiꝰ hͦ debet lice̓ꝓ neceſſitate ſpūali. Ad idē facit. c. j. ꝓpe finē. sͣ. de ſū.tri. vbi dr̄ ꝙ a quocūqꝫ ꝯferat̉ hoc ſacr̄m ꝓficit ad ſalutē dūmō rite ⁊ ẜm formā eccl̓ie. ⁊ idē vr̄ velle Inno. īd̓ baptiſmo.Nō valet cōſuetudo ꝑUM INter. quā int̓dicti ſuīa violat̉¶ In prima ponit̉ querela. In ſcd̓a exceptio. ibiꝓcuratol. In tercia ſnīa. ibi nos. ¶ No. pͥmo ꝙ ēſolꝰ et et̓ capl̓m ꝑ ſe p̄t pone̓ gnaͣle int̓dictū ī citattn̄ intellige d̓ ꝯſuetudine vel p̄uilegio. nā de iure cōi capitulū n̄ hꝫ ptātē int̓dictū ꝓmulghis q̄ fi. a ma. ꝑte ca. nec ep̄s ſineˡ ꝯvt in. c. j. jͣ. de exceſ. p̄lat. ⁊ dic vt ibi. credo tn̄ ꝙ ſi ep̄ūs