De reſcriptis
ratio diuerſitatis. qꝛ recipiēdo beneficiū obligat ſe beneficio ⁊ bn̄ficiū ſibi. vt eſt tex. jͣ. de renūcia. in. c. niſi cūpridem. in ꝟ. verū. qd̓ nō ꝯtingit in impetratōne lr̄aꝝ.¶ No. tercio quē poſſe renūciare lr̄is apl̓icis ꝓ alio bevel etiā ꝓ ānua pēſiōe. de hͦ tn̄ vltīoItē no. ꝙ nō ſolū de bn̄ficio hīto tenet̉ impetras face̓ mentione ſꝫ etiā de lr̄is priꝰ impetratis ad bn̄ficiū lꝫ renūciatis. rō eſt qꝛ exqͦ ꝑ lr̄as poteratꝯſeqͥ bn̄ficiū ⁊ ꝓ eo deficit ꝑinde ē ac ſi fuiſſet ꝯſecutqͥ actōem hꝫ ip̄am rē hr̄e vr̄. vt in rl̓a qͥ actiōeꝫ. ff. ⁊u. Itē oē tacitū qͦ exp̄ſſo habuiſſet retardare pͥncipēurreptōeꝫ. vt in. c. poſtulaſti. sͣ. eo.ꝯceſſione inſꝫ ip̄m habuiſſe lr̄as ⁊ eis renūciaſſeſi prīcepsceſſiſſet ſaltē ita de facili ſcd̓as maxīe cū eaꝝ vigoinuā penſionē. Et dicit h̓ Io. an̄. ꝙ etire obtinuide penſiōe eſt fiēda mētio. qd̓ ſatꝭ credo rōne p̄dicta. ⁊lꝫ tex. nō dicat tn̄ credo int̓cluſuꝫ in tex. dū dicit ꝙ delr̄is tal̓r vēditꝭ eſt fiēda mētio ¶ Itē no. ibi in irritū redo. tex. exp̄ſſuꝫ qͥ qͦtidie all̓at̉ ꝙ ſurreptio in bn̄fiviciat gr̄as ⁊ lr̄as ip̄o fcō. qd̓ clariꝰ ꝓbat̉ in cle. j.de p̄bē. quē tex. tene mēti. ⁊ ī. c. j. ⁊. ij. de fi. p̄ſby. li. vj. Etreuocari pōt ⁊ dꝫ qͥcqͥd intētatū eſt vigore illaꝝ lr̄aꝝ lꝫtꝑe ꝓceſſus nō fuerit exceptū de ſurreptōe. vt h̓ ꝓbatglo. fi ¶ In glo. j. in fi. n̄ intelliqd̓ bn̄ noͣ. de hͦ. jͣ. latiꝰ cītas ꝑ iſtā glo. vt ꝓbat̉ in. c. qͣꝫgas oēs pēſiōes reprobqd̓ glo. all̓at loqͥt̉ qn̄ ꝯſtituit̉uis. .sͣ. all̓. nā. c. extirpādei qͥ nō ē capax tituli bn̄ficij. etin fraudē vt qꝛ dehͦ fac̄ iſtētex. vbi papa n̄ exp̄ſſe rede hͦ latiꝰ ibi dixi.ꝓbat hāc pēſionē. vide bo. tex. ī. c. niſi. j. de p̄be. vbi ꝓfuit alteri litigātiū ſtatuta pēſio d̓ redditibꝰbono paa ſua ¶ In gl. ij. ibi licite deducūt̉ in pactū.eccl̓ie int̉ qd̓ ineſt nō inducit̉ ſimol. qꝛ ſi ī ſpūalibꝰ exinificaſti. de elec. ⁊. c. olinjͣ. de reſo poſſꝫ ꝓcede̓ qn̄ renūciaret lr̄ꝓ bn̄ficio eccl̓iaſtico qꝛ tūc exprimeret̉ qd̓ ineſt. ⁊ in hͦutari cū alio bn̄ficionoͣ tex. cū gl. ꝙ ſic̄ bn̄ficiū pōt ꝑita p̄t ex pacto qͥs renūciare lr̄isꝯſeqͣt̉ aliud bn̄ficiū.qͥdā tn̄ dixer̄t ꝙ ꝑmutatio n̄ dꝫ hr̄e originē a ꝑtibꝰ ſꝫ exofficio ſuꝑiorꝭ explicari. qd̓ tn̄ vr̄ eſſe falſū ꝑ. c. j. de re.ꝑmū. li. vj. ⁊ vide qd̓ no. in. c. q̄ſituꝫ. e. ti. ſꝫ reſpcū ānuepenſiōis n̄ vr̄ ſol̓o gl. ꝓcede̓ iō gl. trāſit ad aliā ſol̓oneꝫh̓ int̓ceſſit ſimonia. nec hͦ negat̉ h̓. ¶ Tercio dit qꝛ ꝑ lr̄as nulluꝫ ius ſpūalella ſimonia iniſte habuit. ⁊ noͣ inilē glo. ꝙ ꝑ lr̄as ad bn̄ficiaobtinēda nō dr̄ qͥs ꝯſeqͥ ius ſpūale exqͣ adhuc nō eſt receptꝰ ī canonicū nec collatio bn̄ficij ſibi fcā ē. ⁊ ꝙ hmōinodo tꝑali qd̓ nunqͣꝫ tradasqͥs licite renūciat ꝓ ceppt̓ aucͣtē glo. ſꝫ ꝯͣriū vr̄ verū qꝛ ꝑ has lr̄as lꝫr̄ius in re vel ad rē ꝯſequit̉ tn̄ qḋdā ius p̄ꝑan̄ficiū obtinēdū qd̓ eſt ſpūale vel ſpūali anneimꝰ in pn̄tatōe proni q̄ eſt ānexa ſpūali qꝛ ꝑattinēdā inſtōnem q̄ eſt qͥd ſpūale. ⁊ q̄dicit hoſti. ſic. ꝙ aut ex pactōe ꝑtiū renūciat̉ lr̄is ⁊ aſſterueniētibꝰ amicꝭ ⁊ poſtea ꝯcedit̉ ſibi ānua pēſio noneſt ſimonia. ⁊ iō iſta vt trāſeāt ſine vicio ſunt explicādaꝑ ſuꝑiorē. ⁊ tene mēti p̄dicta. ⁊ forte ob hͦ papa exp̄ſſenō reprobauit iſtā pēſionē. qꝛ ſibi n̄ ꝯſtitit qͣl̓r fuit impoſita. ⁊ qͣl̓r dēat fieri renūciatio bn̄ficij vide bo. glo. j.qj. ordinatōes. vbi tractat̉ an licite qͥs renunciet bn̄ficio vt ꝯferat̉ alteri. vide glo. etiā in. c. ex ꝑte. de of. dele.⁊ glo. j. in. c. dilecto. jͣ. de p̄bē. ⁊ an teneat renūciatio vecollatio ſimoīaca vide ꝑ Inn. in. c. cū vniu̓ſoꝝ. jͣ. de re.In glo. fi. in fi. nō diligēt̓ vltimā ſo. glo. in qͣ h̓intēdit in effectu. ꝙ aut ſurreptio fuit ꝯmiſſa in lr̄is impetratꝭ ad lites aūt ī lr̄is impetratꝭ ad bn̄ficia. pͦ caſu tꝫꝓceſſus nec dꝫ reuocari niſi a prīcipio fuerit oppoſitūde ſurreptōe. ꝓ hͦ. c. int̓ monaſteriū. jͣ. de re iudi. ¶ Nōꝙ etiā in cā appell̓onis nō poterit opponi de ſurreptiōeniſi opponēs priꝰ igͦrauerit. Et noͣ in hͦ bn̄ iſtā glo. ꝙ ex
ceptio dilatoria non pōt opponi in cā appell̓onis ⁊ nontradas obliuioni. qꝛ declarat ⁊ extēdit. l. ita demū. C. decu. vbi ſolū dr̄ ꝙ exceptio ꝯtra militē ꝓcuratorē nōōt opponi in cā appell̓onis ſi fuit omiſſa in cā prīcilatoria qd̓ ibi tꝫa b2oqcra ilud pcedē etiā in qͦan̄ ſit ꝯter bedcli. gix roct. Et ſic nota ꝙnō reſcindit oīa ſꝫ ſolū reſtituit appellātē ad eū ſtatū inqͦ erat pꝰ lit. ꝯt. vn̄ nō extinguit effectū ꝯteſtōnis litꝭ. dint̓ fuit omiſſa pōt opponi incit tn̄ iſta glo. ⁊ bn̄ ꝙ ſi iouit̉. nam quemadmodū ponis ⁊ optime lit opponi ī pͦ iudicio poſt lit. ꝯt. exqͦ fuerat omiſſa ꝑuſtoral̓. de exceqͥcqͥd poterat opponi in ꝓ iudicio pꝰ lit. ꝯt pōt o⁊ in. c. cumt in. l. ꝑ hāc. C. de tēp.limita hocu. no. bar. in. d. l. ita deicta. sͣ. e. ¶ Scd̓o caſu cū ſurreptiofuit cōmiſſa in lr̄is ad bn̄ficia. dicit glo. ꝙ ſurreptio viloquit̉ vt ꝓbat̉ in. d. cle.ciat ipſo facto. ⁊ū hoſti. ml̓tū inſtat ⁊ iniAt circa hūc. pac qꝫ cōpoſt h̓ poīt q̄dā pudcā coīter n̄ appꝟba q̄ qͦtidie allegant̉ ⁊ ſūt maduo mēbra prīcijſcd̓o qn̄ pōt hͨ exceptiofactꝰ ꝑ lr̄as ſurreptōis opponi. ¶ Circa primū diſtinguit int̓ lr̄as impetratas ad lites bn̄ficiales. vt qꝛ ꝯtēdit̉ de bn̄ficijs ⁊ lr̄asīpetratas ad bn̄ficia obtinēda. itē ⁊ int̓ priuilegimo caſu ꝯcludit vt in glo. ⁊ hͦ tene vt dixi latiꝰ pin. c. ceterū. sͣ. e. ſcd̓o caſu cū ſunt lr̄e impetrate ad bcia. aut executor ꝓceſſit cā cognita. vtputa qꝛ inpetrator petijt vt executor ꝯpelleret capl̓m ad eū recipiēdū.⁊ impone̓t ſibi ſilentiū ſuꝑ ꝯͣdictōe ⁊ iudicio rite agitato executor ꝓnūciauit a cuiꝰ ꝓnūciatōe nō fuit appellatū. ⁊ ꝯcludit ꝓceſſuꝫ tene̓ exqͦ nō fuit oppoſita exceptio ſurreptōis. nec fuit appellatū qͣſi tūc iſte lr̄e ſortiātur naturā lr̄aꝝ īpetrataꝝ ad lites. dicit tn̄ ꝙ exqͦ in veritate lr̄e ſunt ſurrepticie iudex ordinariꝰ pōt ex officioſuo irritare illū ꝓceſſū qꝛ nō pōt ille tenere bn̄ficiū ſinepeccato. cū in iſtis ſpūalibꝰ dēat eſſe oīs puritas ⁊ abeſſe oīs pͣuitas .j. q. ij. qͣꝫ pio. ⁊ in. c. fi. jͣ. de pac. Recitat tn̄qͦſdā dicere ꝙ iudex nō poterit ex officio ꝓcedere ex qͦſnīa fuit iudicial̓r lata. Sꝫ iſte qͥ tꝫ bn̄ficiū cū pctō tenetur renūciare ⁊ pōt agi ꝯͣ eū ꝑ viā denūciatio nis euāgelice etiā ꝑ ꝑtē niſi ꝑs ſcient̓ recepiſſꝫ ſciēs lr̄as ſurrepticias. naꝫ tūc valeret receptio tanꝙͣ fcā a capl̓o. ¶ No.ſingularit̓ primū dictū ꝙ lꝫ ſnīa in bn̄ficialibꝰ trāſeatin rē iudicatā ꝯͣ ꝑtē tn̄ pōt ꝑs vel aliꝰ agere ꝯͣ eū qͥ iniuſte obtinuit ꝑ viam denūciatōis euāgelice̓. ⁊ hͦ etiā voluit Inn. in. c. ad aures. sͣ. e. alibi tn̄ voluit Inn. ꝙ ſnīalata in cā bn̄ficiali nō trāſit in rem iudicatā ſicut nec inmr̄imoniali. ⁊ hͦ exp̄ſſe voluit in. c. cū olim. de do. ⁊ ꝯtu.⁊ in. c. cū bertoldꝰ. de re iudi. Sꝫ ꝟitas eſt in oppoſitūnam dꝫ diſtingui mō p̄dicto ꝙ reſpectu illiꝰ ꝯͣ quē fuitlata bn̄ trāſit in rē iudicatā vt ſingularit̓ meliꝰ qͣꝫ alibiꝓbat̉ in. c. cū dilecti in fi. jͣ. de elec. ſꝫ ꝓ eo ꝓ qͦ fuit lata n̄trāſit in rē iudicatā. qꝛ qͦ ad eū ꝯtinet pctm̄ irremiſſibile ꝑ ꝑtē. ſic intellige gl. no. in. c. j. de ꝯceſ. p̄bē. dicit etiācōpoſ. qꝛ ſi canoīci ſciebāt factū puta ſurreptōeꝫ lr̄aꝝ⁊ ignorabāt ius nō pn̄t poſtea ꝯͣdicere qꝛ recipiēdo cōtulerūt ius de nouo ⁊ iuris ignorātia nō excuſat. do. an.in hoc ꝯtra. ⁊ credo veriꝰ qꝛ exqͦ ignorāter receperuntnō habuerūt animū ius de nouo ꝯſtituēdi. ꝓ hͦ alleg. l.non ignorans. C. de dona. Si ꝟo executor ꝓceſſit ſinecauſe cognitōe vt qꝛ aſſumpſit viā meri executoris qd̓pōt iuxͣ no. in. c. paſtoralis. in. §. qꝛ ꝟo. de offi. dele. tuonō tꝫ qd̓ gerit̉ vigore illaꝝ lr̄aꝝ ſurrepticiaꝝ ⁊ poteritqn̄qꝫ retractari ⁊ ſic vr̄ intellige̓ iſtū tex. nam cuꝫ lr̄a ſitloco tituli ⁊ lr̄a tāqͣꝫ ſurrepticiā ſit nulla teneret iſte bn̄ficiū ſine titl̓o. mihi tn̄ū plꝫ prīa ꝑs diſtinctiōis cōpoſt.lꝫ doc. cuꝫ eo coīter tranſeāt. In eo ꝙ dixit ꝙ ſi execu-