De reſcriptis
ꝓceſſus. nam puto ꝙ exqͦ executor fuit deputatꝰ vnacum cōceſſione gratie ꝙ ſubreptio ipſo facto vitiauitgr̄am ⁊ dationē executoris. ita ꝙ ſicut gr̄a eſt ipſo iurenulla. ſic executor nullā iuriſditionē ex lr̄is recipit. Etꝓ hͦ optīe facit iſte tex. hic qͥ loquit̉ indiſtincte ⁊ mandat ſimpl̓r in irritū reuocari quicqͥd geſtū fuerat p̄textu illarū lr̄arum. ¶ Ad idē s. e. ꝯſtitutus. facit theorica Inno. ibidē. vbi dicit ꝙ ſubreptio vitiabat gr̄am ⁊lr̄as. Itē executor non deputat̉ pͥncipal̓r ad lites. ⁊ ſicnō p̄n̄t dici lr̄e ꝯtentioſe. ſꝫ deputat̉ ad executionē givn̄ cū gr̄a ſit nulla tanꝙͣ pͥncipale ſequit̉ nullitas accſorie. vt in regula acceſſoriū. de re. iur̄. li. vj. vn̄ ꝓceſſusreperit̉ hic explicatus a nō habēte iuriſditioneꝫ. cū lr̄efuerāt nulle. vt. sͣ. dixi. ergo ⁊ ꝓceſſus fuit nullus vt inc. j. j. e. li. vj. Ad idē adducō bonū ſil̓e in. c. ſi ſuꝑ gr̄a. deoffi. dele. li. vj. vbi ꝓbat̉ ꝙ cum datio executoris venitacceſſorie ad gr̄am imitat̉ naturā ipſius gr̄e ⁊ nō naturam iudicis impetrati ad lites. gͦ ſicut ibi ſuſtinebat̉ datio executoris virtute gr̄e ꝯtra mortē ꝯcedentis. itacaſu nr̄o datio executoris ē nulla exqͦ deputat̉ ad excutionē gr̄e nulle. ſi aūt deputaret̉ iudex pͥncipal̓r ſuꝑꝯtentōe bn̄ficiali tunc bn̄ ꝓcederet dictū Compo. qꝛꝓceſſus valeret. ⁊ ſi ſnīa eſſet iniqͣ tunc oꝑteret ꝓcedere cōtra tenentē bn̄ficiū iniuſte remedijs ſupra dictis.qd̓ aūt dixi de lr̄is impetratis ad bn̄ficia eccl̓iaſtica hꝫlocū etiā in alijs priuilegijs ⁊ bn̄ficijs principū. vn̄ ſubreptio ipſo facto vitiat priuilegiū ⁊ alia bn̄ficia principis. vt in. l. j. ff. de nata. reſti. ⁊ in. l. ⁊ ſi cōſentaneū. C. ſicōtra ſi ius vel vtil̓. pub. ⁊ qd̓ ibi no. tenēt hic cōit̓ doc.et no. Inn. in. c. cū dilecta .s. e. ⁊ hͦ nota. ⁊ vitiat ſubreptio etiā ſi ignorant̓ ⁊ ꝑ ſimplicitatē fuit cōmiſſa. ſaem̄ eſt ꝙ princeps nō fuiſſet veriſil̓r cōceſſurus ſi ceſſet ſubreptio. vt in. c. cōſtitutus. ⁊ qd̓ ibi dixi. ⁊ pleniustetigi in. c. ſuꝑ lr̄is. sͣ. e. q̄ aūt pōt eſſe diuerſitatis rō qͣre ſubreptio ipſo facto vitiat bn̄ficia ⁊ priuilegiaſic lr̄as impetratas ad lites nullo iure hic exprimitdiuerſimode ſolet dici tn̄ rō ſatis apparens eſt. qꝛ ſubreptio magis vitiat gr̄am ſeu bn̄ficiū qͣꝫ lr̄as de ſimplici iuſticia. qꝛ facilius cōcedunt̉ iſta qͣꝫ illa. vt in. c. fi. decri. fal. Itē videt̉ iſte magis ingratus qͥ nitit̉ obtinerebn̄ficiū cum ſubreptōe. ¶ Itē in ſpūalibꝰ debꝫ eſſe oīspuritas. d. c. quā pio. ¶ Circa ſcd̓m membrū principale qn̄ debeat opponi exceptio ſurreptōis. diſtingue buiter poſt Comp. ⁊ Inn. sͣ. e. ti. cōſtitutus. Quedā eexceptio cōcernens lr̄as tm̄ vt qꝛ ꝓmiſiſti cōtra me nōimpetrare lr̄as vel obtinuiſti illas ad lites ꝑ ſurreptionem. et tunc cū iſta ſit exceptio dilatoria debet opponian̄ litem ꝯte. vt in. c. inter monaſteriū. de re iudi. aut exceptio cōcernit gr̄am ⁊ lr̄as. vt qꝛ ſunt ad bn̄ficiū imni an̄ litem ꝯte. cōtra lr̄as in vi⁊ tunc pōt oprie ⁊ poſt litꝯte. ¶ Item cōtra gr̄am in vimꝑemptorie. nam qͣtenus ſubreptio cōcernit gr̄am. ⁊ ſicnegociū principale cauſat ꝑemptoriā exceptionē ēopponi qn̄cunqꝫ poſt ſnīam. vt in. c. finem. de dolotu. et in. l. ꝑemptorias. C. q̄ ſen. reſcin. nō poteſt de hacmateria vide qd̓ nō. Io. an̄. in. c. j. de lit. cōteſt. li. vj.Intelligit̉ vario mō. ſꝫ inN noſtra. herendo verbis lr̄e. h. d. inAlſūma. Receptus ꝑ lr̄as apl̓icas. lꝫ p̄bendā ſpectet ꝑ alias lr̄as hͦ ſupprimētes ī alia eccl̓ia ei ꝓuideri n̄dꝫ. Primo ponit̉ thema exqͦ ſurgit tacita qō. Scd̓omādatū. ibi. mādamꝰ. Tercio exceptio. ibi. niſi. ¶ No.pͦ ibi. nōnulli. ꝙ negatiua p̄poſita vniuerſali negafacit ꝓpoſitōꝫ vniuerſalē trāſire in ꝑticularē affiriuā. vn̄ idē ē dicere. nōnulli clerici ꝙ aliqͥ clerici. ad idsͣ. c. nōnulli. ⁊. ij. q. vij. nō oīs ¶ No. ſcd̓o ꝙ receptꝰcanonicū ſub expectatōe p̄bende nō dr̄ aſſecutus bn̄ficium eccl̓iaſticū ⁊ ſic potius ipſa p̄bēda qͣꝫ ius canonieappellat̉ bn̄ficiū eccl̓iaſticū. nā ipſa ſpūalia nō pn̄t diueē ſine tꝑalibꝰ. j. q. iij. ſi qͥs obiecerit. qd̓ ē noͣbile vt ap-
pellatiōe bn̄ficiorū nō veniāt ſtricte hn̄tes canonicatꝰſine p̄bēda. ¶ No. tercio ⁊ tene mēti ꝙ ſicut in īpetratōe dꝫ fieri mētio de iure qd̓ qͥs hꝫ in re. i. de bn̄ficio otento. ita ⁊ de iure qd̓ qͥs hꝫ ad rem. nā ꝑ receptionē incanonicū ſub expectatōe p̄bende nō ꝯſequit̉ receptuius in p̄bēda ſꝫ ad p̄bendā. ¶ No. qͣrto ibi. impetūt ⁊moleſtāt. dr̄iam inter īpetere ⁊ moleſtare. ⁊ vt nulla ſitinculcatio poſſumꝰ exponere ẜm cal. ꝙ verbū īpetererefert̉ ad iudiciū vn̄ reus ſolet abſolui ab īpetitōe actoris. vt in. c. cū eccl̓ia. de cā poſ. ⁊ ꝓpri. verbū vero moleſtare refert̉ ad moleſtatōeꝫ exͣiudicialē. fa. c. dilectus. jͣ.de ſimo. ¶ Ultīo no. ibi. exp̄ſſam fecerit mētionē. ⁊ tene mēti ꝙ d̓ bn̄ficio habito in re vl̓ in ſpe ē fiēda mētioexp̄ſſa in impetratōe alterius gr̄e. Non gͦ ſufficit generalis mētio lꝫ aliud dixerit Cōpoſ. qͥ putauit ſufficereſi dicat̉ nō ob. ꝙ hēat aliud bn̄ficiū vel ꝙ ꝓ eo in alijseccleſijs ſcripſerimus. nā vt hic colligit̉ mentio dꝫ eſſeexp̄ſſa ⁊ ſic ſpālis. qd̓ tenēt Hoſt. Io. an. ⁊ Cal. ⁊ cōiterdoc. ſeq̄ntes. facit cle. ij. de offi. or. nō ob. c. nō pōt. de p̄ben. li. vj. qꝛ ibi nō ponunt̉ verba r̄pti. ſꝫ ſunt verba iuris referentis in effectu verba r̄pti. ſic pōt intelligi. c. iscui. e. ti. ⁊ li. debet gͦ dici nō ob. ꝙ ꝑ lr̄as nr̄as ſit receptꝰin tali eccl̓ia. vel ꝙ habeat tale bn̄ficiū curatū. ⁊ de hͦ vide qd̓ dixi. sͣ. c. ad aures. ⁊ ſic habes caſum in qͦrat̉ tantū genus qͦ ad oīa ſicut ſpēs qͦ ad ſpēm. nam licꝫſub genere ꝯp̄hendant̉ oēs ſpes generis. vt no. in. l. iuriſgentiū. in. §. ſi fraudādi. ff. de pac. tn̄ vbi requirit̉ notabilis exp̄ſſio ſpēi nō ſufficit facere mentione ꝑ genuqꝛ exp̄ſſio ꝑ ſpēm poſſet retardare pͥncipē a ꝯceſſione.et hͦ notabis. ¶ Oppo. ꝯͣ tex. in eo ꝙ vr̄ velle ꝙ īpetrāsſucceſſiue pl̓es lr̄as ad diuerſas eccl̓ias pōt vtiovult. vn̄ ſi recipit̉ vigore aliarū lr̄aꝝ nō p̄t recepīpugnari. lꝫ reſpectu aliarū ſit excludēdus. hͦ em̄ vr̄ iuri ꝯͣrium. nā exqͦ ſcd̓e lr̄e nō faciūt mentionē de pͥoribꝰdebēt eſſe ipſo iure nulle. ⁊ ſic non deberet tenere receptio vigore ſcd̓aꝝ. ad hͦ tex. s. c. ꝓxi. jͣ. de offi. dele. in. c.ex ꝑte. ⁊ sͣ. c. ceterū ¶ So. glo. timore ꝯͣrij videt̉ velleꝙ cū pl̓es lr̄e impetrant̉ ab eodē oēs ſunt in pēdenti ⁊pōt qͥs vt i pͥmis vel ſcd̓is. ſꝫ eo ipſo ꝙ vtit̉ alteris reliqͣanihilant̉. qꝛ intentio pape fuit ꝙ iſte ꝯſeq̄ret̉ vnū bn̄ficiū. nec ē vis fiēda ꝑ qͣs lr̄as hͦ cōſequat̉. ſi tn̄ pͥme lr̄epn̄tate anullarent̉ ꝑ exceptionē poſſet impetrans ẜmgl̓. vti ſcd̓is. Et ad ꝯria poſſet rn̄deri ꝙ ꝓcedūt qn̄ lr̄epetrant̉ a diuerſis. Secꝰ ſi ab eodē. vt h̓ dic clarius ⁊latius applicādo dicta doc. ꝙ aut īpetrant̉ pl̓es lr̄e ſubeadē data aūt ſub diuerſa ¶ Primo caſu ſi īpetrant̉a diuerſis. dic vt hr̄ in. c. pe. j. e. li. vj. ⁊ vide qd̓ dixi. sͣ.c. capl̓m. ſi īpetrarent̉ ab eodē vr̄ glo. h̓ innuere ꝙ oēsvalēt ⁊ ē in optōe īpetratoris qͥbꝰ vult vti. qd̓ etiā ſentiūt Inno. ⁊ Abb. Cōtrariū tꝫ Hoſt. dicēs nullā lr̄amvalere. qꝛ vident̉ īpetrate fraudulent̓. ⁊ ſic q̄libꝫ lr̄a reperit̉ vitioſa. Et hāc opi. vr̄ approbare Io. an̄. Et cal.ſeqͥt̉ etiā do. An. niſi iſte īpetras excuſaret̉ iuſta ignorantia. vt quia iſte impetrauit vnam literam per ſe aliam impetrauit ignoranter eius procurator. tunc eniꝫſibi dꝫ dari optio. ar. c. gr̄am. jͣ. e. li. vj. Si autē ꝯſtaretꝙ fraudulent̓ fuerīt īpetrate īdubio p̄ſumēdū ē ẜm eūꝙ ꝓcedit opi. Hoſt. qd̓ ſatis plꝫ. ⁊ hͦ ſepe ꝯtingit ī coconatōe pape. cū vnꝰ ⁊ idē faciat ſe poni in rotulo ꝑrimū cardinaliū ꝙ oēs hn̄t eandē datā ad diuerſas ēcleſias. vl̓ etiā ad eaſdē. hͨ ꝓcedūt vbi pl̓es lr̄e īpetrāt̉ad diuerſa bn̄ficia. ſi aūt ad vnū bn̄ficiū ⁊ hn̄t eandenformā et datā oēs tenēt. qꝛ vna ī effectu vr̄ lr̄a lꝫexēplata. ſicut dicimꝰ ī pl̓ibꝰ teſtamētis hn̄tibꝰ eadatā ⁊ formā. vt in. l. vnū teſtm̄. ff. de teſta. Nūqͥd aūtad idē bn̄ficiū poſſit ex poſtfacto īpetrari aliꝰ titulꝰ adcautelā. vr̄ ꝙ ſic. ad hͦ tex. bo. ī. c. poſt electōꝫ de ꝯceſ. p̄bē. ⁊ ī. c. ex ꝑte. aſtēẜ. e. ti. nō tn̄ vt ꝯſequat̉ ius ī bn̄ficioex vtroqꝫ titulo. qꝛ eēt ꝯͣ. c. vt qͥs duas. de ele. li. vj. ſꝫ vtpoſſit ſe defendere ex vtroqꝫ qd̓ ē noͣbile. ⁊ vide qd̓ la-