Druckschrift 
1 (1485)
Entstehung
Seite
39r
Einzelbild herunterladen
 

De reſcriptis

ꝓceſſus. nam puto exqͦ executor fuit deputatꝰ vnacum cōceſſione gratie ſubreptio ipſo facto vitiauitgr̄am dationē executoris. ita ſicut gr̄a eſt ipſo iurenulla. ſic executor nullā iuriſditionē ex lr̄is recipit. Et optīe facit iſte tex. hic loquit̉ indiſtincte mandat ſimpl̓r in irritū reuocari quicqͥd geſtū fuerat p̄textu illarū lr̄arum. Ad idē s. e. ꝯſtitutus. facit theorica Inno. ibidē. vbi dicit ſubreptio vitiabat gr̄amlr̄as. Itē executor non deputat̉ pͥncipal̓r ad lites. ſic p̄n̄t dici lr̄e ꝯtentioſe. ſꝫ deputat̉ ad executionē givn̄ gr̄a ſit nulla tanꝙͣ pͥncipale ſequit̉ nullitas accſorie. vt in regula acceſſoriū. de re. iur̄. li. vj. vn̄ ꝓceſſusreperit̉ hic explicatus a habēte iuriſditioneꝫ. lr̄efuerāt nulle. vt.. dixi. ergo ꝓceſſus fuit nullus vt inc. j. j. e. li. vj. Ad idē adducō bonū ſil̓e in. c. ſi ſuꝑ gr̄a. deoffi. dele. li. vj. vbi ꝓbat̉ cum datio executoris venitacceſſorie ad gr̄am imitat̉ naturā ipſius gr̄e naturam iudicis impetrati ad lites. ſicut ibi ſuſtinebat̉ datio executoris virtute gr̄e ꝯtra mortē ꝯcedentis. itacaſu nr̄o datio executoris ē nulla exqͦ deputat̉ ad excutionē gr̄e nulle. ſi aūt deputaret̉ iudex pͥncipal̓r ſuꝑꝯtentōe bn̄ficiali tunc bn̄ ꝓcederet dictū Compo. qꝛꝓceſſus valeret. ſi ſnīa eſſet iniqͣ tunc oꝑteret ꝓcedere cōtra tenentē bn̄ficiū iniuſte remedijs ſupra dictis.qd̓ aūt dixi de lr̄is impetratis ad bn̄ficia eccl̓iaſtica hꝫlocū etiā in alijs priuilegijs bn̄ficijs principū. vn̄ ſubreptio ipſo facto vitiat priuilegiū alia bn̄ficia principis. vt in. l. j. ff. de nata. reſti. in. l. ſi cōſentaneū. C. ſicōtra ſi ius vel vtil̓. pub. qd̓ ibi no. tenēt hic cōit̓ doc.et no. Inn. in. c. dilecta .s. e. nota. vitiat ſubreptio etiā ſi ignorant̓ ſimplicitatē fuit cōmiſſa. ſaem̄ eſt princeps fuiſſet veriſil̓r cōceſſurus ſi ceſſet ſubreptio. vt in. c. cōſtitutus. qd̓ ibi dixi. pleniustetigi in. c. ſuꝑ lr̄is.. e. aūt pōt eſſe diuerſitatisre ſubreptio ipſo facto vitiat bn̄ficia priuilegiaſic lr̄as impetratas ad lites nullo iure hic exprimitdiuerſimode ſolet dici tn̄ ſatis apparens eſt. qꝛ ſubreptio magis vitiat gr̄am ſeu bn̄ficiū qͣꝫ lr̄as de ſimplici iuſticia. qꝛ facilius cōcedunt̉ iſta qͣꝫ illa. vt in. c. fi. decri. fal. Itē videt̉ iſte magis ingratus nitit̉ obtinerebn̄ficiū cum ſubreptōe. Itē in ſpūalibꝰ debꝫ eſſe oīspuritas. d. c. quā pio. Circa ſcd̓m membrū principale qn̄ debeat opponi exceptio ſurreptōis. diſtingue buiter poſt Comp. Inn.. e. ti. cōſtitutus. Quedā eexceptio cōcernens lr̄as tm̄ vt qꝛ ꝓmiſiſti cōtra meimpetrare lr̄as vel obtinuiſti illas ad lites ſurreptionem. et tunc iſta ſit exceptio dilatoria debet opponian̄ litem ꝯte. vt in. c. inter monaſteriū. de re iudi. aut exceptio cōcernit gr̄am lr̄as. vt qꝛ ſunt ad bn̄ficiū imni an̄ litem ꝯte. cōtra lr̄as in vi tunc pōt oprie poſt litꝯte. Item cōtra gr̄am in vimꝑemptorie. nam qͣtenus ſubreptio cōcernit gr̄am. ſicnegociū principale cauſat ꝑemptoriā exceptionē ēopponi qn̄cunqꝫ poſt ſnīam. vt in. c. finem. de dolotu. et in. l. ꝑemptorias. C. ſen. reſcin. poteſt de hacmateria vide qd̓. Io. an̄. in. c. j. de lit. cōteſt. li. vj.Intelligit̉ vario. ſꝫ inN noſtra. herendo verbis lr̄e. h. d. inAlſūma. Receptus lr̄as apl̓icas. lꝫ p̄bendā ſpectet alias lr̄as ſupprimētes ī alia eccl̓ia ei ꝓuideridꝫ. Primo ponit̉ thema exqͦ ſurgit tacita. Scd̓omādatū. ibi. mādamꝰ. Tercio exceptio. ibi. niſi. No. ibi. nōnulli. negatiua p̄poſita vniuerſali negafacit ꝓpoſitōꝫ vniuerſalē trāſire in ꝑticularē affiri. vn̄ idē ē dicere. nōnulli clerici aliqͥ clerici. ad id. c. nōnulli.. ij. q. vij. oīs No. ſcd̓o receptꝰcanonicū ſub expectatōe p̄bende dr̄ aſſecutus bn̄ficium eccl̓iaſticū ſic potius ipſa p̄bēda qͣꝫ ius canonieappellat̉ bn̄ficiū eccl̓iaſticū. ipſa ſpūalia pn̄t diu ſine tꝑalibꝰ. j. q. iij. ſi qͥs obiecerit. qd̓ ē noͣbile vt ap-

pellatiōe bn̄ficiorū veniāt ſtricte hn̄tes canonicatꝰſine p̄bēda. No. tercio tene mēti ſicut in īpetratōe dꝫ fieri mētio de iure qd̓ qͥs hꝫ in re. i. de bn̄ficio otento. ita de iure qd̓ qͥs hꝫ ad rem. receptionē incanonicū ſub expectatōe p̄bende ꝯſequit̉ receptuius in p̄bēda ſꝫ ad p̄bendā. No. qͣrto ibi. impetūtmoleſtāt. dr̄iam inter īpetere moleſtare. vt nulla ſitinculcatio poſſumꝰ exponere ẜm cal. verbū īpetererefert̉ ad iudiciū vn̄ reus ſolet abſolui ab īpetitōe actoris. vt in. c. eccl̓ia. de poſ. ꝓpri. verbū vero moleſtare refert̉ ad moleſtatōeꝫ exͣiudicialē. fa. c. dilectus..de ſimo. Ultīo no. ibi. exp̄ſſam fecerit mētionē. tene mēti bn̄ficio habito in re vl̓ in ſpe ē fiēda mētioexp̄ſſa in impetratōe alterius gr̄e. Non ſufficit generalis mētio lꝫ aliud dixerit Cōpoſ. putauit ſufficereſi dicat̉ ob. hēat aliud bn̄ficiū vel eo in alijseccleſijs ſcripſerimus. vt hic colligit̉ mentio dꝫ eſſeexp̄ſſa ſic ſpālis. qd̓ tenēt Hoſt. Io. an. Cal. cōiterdoc. ſeq̄ntes. facit cle. ij. de offi. or. ob. c. pōt. deben. li. vj. qꝛ ibi ponunt̉ verba r̄pti. ſꝫ ſunt verba iuris referentis in effectu verba r̄pti. ſic pōt intelligi. c. iscui. e. ti. li. debet dici ob. lr̄as nr̄as ſit receptꝰin tali eccl̓ia. vel habeat tale bn̄ficiū curatū. de vide qd̓ dixi.. c. ad aures. ſic habes caſum inrat̉ tantū genus ad oīa ſicut ſpēs ad ſpēm. nam licꝫſub genere ꝯp̄hendant̉ oēs ſpes generis. vt no. in. l. iuriſgentiū. in. §. ſi fraudādi. ff. de pac. tn̄ vbi requirit̉ notabilis exp̄ſſio ſpēi ſufficit facere mentione genuqꝛ exp̄ſſio ſpēm poſſet retardare pͥncipē a ꝯceſſione.et notabis. Oppo. ꝯͣ tex. in eo vr̄ velle īpetrāsſucceſſiue pl̓es lr̄as ad diuerſas eccl̓ias pōt vtiovult. vn̄ ſi recipit̉ vigore aliarū lr̄aꝝ p̄t recepīpugnari. lꝫ reſpectu aliarū ſit excludēdus. em̄ vr̄ iuri ꝯͣrium. exqͦ ſcd̓e lr̄e faciūt mentionē de pͥoribꝰdebēt eſſe ipſo iure nulle. ſic non deberet tenere receptio vigore ſcd̓aꝝ. ad tex. s. c. ꝓxi.. de offi. dele. in. c.ex ꝑte.. c. ceterū So. glo. timore ꝯͣrij videt̉ velle pl̓es lr̄e impetrant̉ ab eodē oēs ſunt in pēdentipōt qͥs vt i pͥmis vel ſcd̓is. ſꝫ eo ipſo vtit̉ alteris reliqͣanihilant̉. qꝛ intentio pape fuit iſte ꝯſeq̄ret̉ vnū bn̄ficiū. nec ē vis fiēda qͣs lr̄as cōſequat̉. ſi tn̄ pͥme lr̄epn̄tate anullarent̉ exceptionē poſſet impetrans ẜmgl̓. vti ſcd̓is. Et ad ꝯria poſſet rn̄deri ꝓcedūt qn̄ lr̄epetrant̉ a diuerſis. Secꝰ ſi ab eodē. vt dic clariuslatius applicādo dicta doc. aut īpetrant̉ pl̓es lr̄e ſubeadē data aūt ſub diuerſa Primo caſu ſi īpetrant̉a diuerſis. dic vt hr̄ in. c. pe. j. e. li. vj. vide qd̓ dixi..c. capl̓m. ſi īpetrarent̉ ab eodē vr̄ glo. innuere oēsvalēt ē in optōe īpetratoris qͥbꝰ vult vti. qd̓ etiā ſentiūt Inno. Abb. Cōtrariū tꝫ Hoſt. dicēs nullā lr̄amvalere. qꝛ vident̉ īpetrate fraudulent̓. ſic q̄libꝫ lr̄a reperit̉ vitioſa. Et hāc opi. vr̄ approbare Io. an̄. Et cal.ſeqͥt̉ etiā do. An. niſi iſte īpetras excuſaret̉ iuſta ignorantia. vt quia iſte impetrauit vnam literam per ſe aliam impetrauit ignoranter eius procurator. tunc eniꝫſibi dꝫ dari optio. ar. c. gr̄am.. e. li. vj. Si autē ꝯſtaret fraudulent̓ fuerīt īpetrate īdubio p̄ſumēdū ē ẜm ꝓcedit opi. Hoſt. qd̓ ſatis plꝫ. ſepe ꝯtingit ī coconatōe pape. vnꝰ idē faciat ſe poni in rotulorimū cardinaliū oēs hn̄t eandē datā ad diuerſas ēcleſias. vl̓ etiā ad eaſdē. ꝓcedūt vbi pl̓es lr̄e īpetrāt̉ad diuerſa bn̄ficia. ſi aūt ad vnū bn̄ficiū hn̄t eandenformā et datā oēs tenēt. qꝛ vna ī effectu vr̄ lr̄a lꝫexēplata. ſicut dicimꝰ ī pl̓ibꝰ teſtamētis hn̄tibꝰ eadatā formā. vt in. l. vnū teſtm̄. ff. de teſta. Nūqͥd aūtad idē bn̄ficiū poſſit ex poſtfacto īpetrari aliꝰ titulꝰ adcautelā. vr̄ ſic. ad tex. bo. ī. c. poſt electōꝫ de ꝯceſ.. ī. c. ex ꝑte. aſtēẜ. e. ti. tn̄ vt ꝯſequat̉ ius ī bn̄ficioex vtroqꝫ titulo. qꝛ eēt ꝯͣ. c. vt qͥs duas. de ele. li. vj. ſꝫ vtpoſſit ſe defendere ex vtroqꝫ qd̓ ē noͣbile. vide qd̓ la-