De reſcriptis.
ideo non debet extendi ad beneficia cū nō ſint ita amare interp̄tanda. ar. in. c. olim de ꝟ. ſig. ⁊ in. l. fi. ff. de ꝯſti.prin. ¶ Et nota hͦ ꝟbū exqͦ hēs ſꝑ notare ꝙ reſcriptaad lites ſunt ſtrictiꝰ interp̄tanda qͣꝫ reſcripta ad beneficia eccl̓iaſtica. ⁊ hͦ eſt valde notādū ꝑ id qd̓ hētur in. c.qͣꝫuis de p̄ben. li. vj. vbi dr̄ ꝙ reſcripta ad beneficia ſtricte interptanda ſunt. Alij dixerūt vt hoſti. ꝙ ſi primuseſt negligēs ꝑ annū ⁊ pꝰ annū bn̄ficiū vacās ꝯfert̉ alteri nō pōt primꝰ facere reuocari illaꝫ collatōem. ſecus ſipoſt lapſuꝫ anni re integra primꝰ petit p̄bendaꝫ ſibi cōferri. vnde tūc p̄fert̉ ſcd̓o ⁊ cuilibet alij negl̓ia annali n̄obſtāte. Io. an. dicit hͦ eſſe arbitrariū qn̄ primus dicat̉negligēs. ⁊ idem tenuit in glo. ſua. in. c. ſi clericꝰ. de p̄bē.li. vj. ⁊ in cle. vnica. de ꝯceſ. p̄ben. in glo. penl̓t. Laprab. recitat in. c. tibi qͥ de reſcpͥtis. li. vj. ꝯſuluiſſe in hͦ I.an̄. ⁊ ſibi rn̄diſſe ꝙ ſi primꝰ impetrās hūit canonicatū apapa vel fuit receptꝰ in canonicū aucͣte pape tūc nō cōuincit̉ negl̓ia ſua in aſſecutōe p̄bēde ꝑ actu citra collationē. qͣſi dicat ꝙ donec p̄bēda ꝯferat̉ alteri poterit ſꝑillā pete̓ negl̓ia pͥori nō obſtāte. ſecꝰ ſi data negl̓ia fuitcollata alteri qͣſi ꝑ collatōeꝫ p̄miſſa negl̓ia tollat̉ illudius affectiuū ad ꝑbendā qd̓ hēat primꝰ ex receptiōe incanonicū. ⁊ hͦ mēbꝝ ſic declaratū vr̄ ꝓbari in. d. c. ſi cꝭcus. In ſcd̓a ꝑte aūt primꝰ imper tās nōdū fuerat adptus canonicatū ⁊ tūc ꝑ actū ꝯͣriū pn̄tatōis ꝯuincieiꝰ negl̓ia qͣſi dicat ꝙ ſi primꝰ fuit negligēs in pn̄tſuas lr̄as ⁊ ſcd̓s priꝰ pn̄tauit dꝫ ſcd̓s eſſe potior incutōe p̄bende. hͦ vr̄ ꝓbari ẜm vnū modū intelligēdi ind. c. tibi qͥ in pͥmo caſu iūcto fine. ⁊ vr̄ ſatꝭ ꝓbabilis intellectꝰ. Et qͣꝫqͣꝫ Lapꝰ ⁊ Do. an̄. aliqͣ dicāt in idē incidūt in effectu cū iſta vltīa opi. Io. an. niſi qꝛ do. an. ponit caſuꝫ indubitalē cū apl̓icꝰ ⁊ capl̓arꝭ ſil̓ ꝯcurrinegl̓ia impetratoris apl̓ici nō ꝯuincit̉ ꝑ capl̓arēceptū aucͣte capl̓i niſi ꝑ ſolā collatꝓ hoc. c. hi qͥ. ⁊ateriā ẜm lap. c.c. ſi clericꝰ. de p̄ben. li. vj. facit etiāſi tibi abn̄ti. e. ti. ⁊ li. vbi tex noͣ. vult ꝙ is cui fcā fuit collatio bn̄ficij nō ꝯuincit̉ de negl̓ia irreuocabil̓r niſi pecollatōeꝫ alteri fcām vt ibi. ſꝫ ꝑ iſta vr̄ ꝙ opi. Io. an. l.ata vt nō ſit recurrenduꝫ⁊ in dictꝭ locis reidico ſaluādo illā glo. ꝙ lad arbitriū ſidictis modis ꝯuincat̉ negl̓ia tn̄ in modo dep̄hendernegl̓iam eſt arbitrariū. nam iudex hēbit arbitrari vtrūfuerit negligēs in nō pn̄tando vel nō petēdo. forte enīall̓at iſte cām legitimā dilatōnis.oc ſuccedit arbitriū iudicis ⁊ ſic ſaluo illas glo ¶dubito circa primū mēbꝝ cū dixit Io. an. ꝙ vbi p̄ceſſit coll̓o canonicatus nō ꝯuincit̉ impetrās. de negl̓ia ſua citra actū collationis. naꝫ illud. c. tibi qͥ. pōt intelligi ꝙ etiāriorē pōt ꝯuinci. naꝫ in prīcipio loquit̉ qn̄ pfuerūt recepti et p̄benda vacaēpn̄ti ⁊ decidit̉ ibꝙ debet̉ pͥmo impetrāti lꝫ ſcd̓pto niſi negl̓ia poſit ſibi imputari. vnde tex. nō refert ſe ad negl̓iam commiſſam in actu ⁊ caſu pn̄tationis ſꝫ loquit̉ gego vr̄ ꝙ ſi vacauerit p̄bēda ⁊ primꝰ īpetrās lꝫ recepfue̓it negligēs diu in petēdo ꝙ ſcd̓s impetrās diligdꝫ p̄ferri. nec ob. d. c. ſi tibi abſēti. qꝛ ibi bn̄ficiū fueratcollatum merito nō excludit̉ niſi ꝑ collationē alteri factam quia non eſt dare actuꝫ citra collatōeꝫ potentiorem primo. Sed in caſu nr̄o p̄benda nō fuerat collataprimo ſꝫ ſoluꝫ canonicatꝰ merito exqͦ vterqꝫ eſt canonicus receptus dꝫ negl̓ia in petēdo obeſſe primo. ⁊ qͣntotꝑe reqͥrat̉ iſta negl̓ia dico arbitrariū qꝛ tex. ibi nō determinat. ⁊ in hoc caſu ſaluo etiā opi. illam Io. an. prdicta ꝓcedūt vbi primꝰ impetrās hꝫ aliū coimpetrarem. Sꝫ dubiū eſt mihi qͥd ſi nō hēat aliū cōimpetratoren nunqͥd ꝑ negl̓iam excludat̉ a gr̄a ſibi ꝯceſſa. Et ꝓintroductōe ad materiā ſcias ꝙ vario mō qͥs ꝯſequit̉ius ex impetratōe gr̄e. naꝫ ꝑ collatōeꝫ ꝯſequit ius in bficio ita ꝙ pōt dice̓ bn̄ficiū eſſe ſuū etiā an̄ adeptā poſſeſſionē. vt in. c. ſi tibi abſenti. p̄al. ⁊ in. c. fi. de ꝯceſ. p̄bē.
canonicū ſub expectatione prebende tunc ius non conſequit̉ in prebenda ſꝫ ad prebendaꝫ. vnde habet ius adrem ⁊ non in re. vt in dictis. c. penl̓. ⁊ vlt̓. Si ꝟo qͥs nōeſt receptꝰ in canonicū ſꝫ ſolū hꝫ gr̄am ſuꝑ bn̄ficio ſibiꝯferēdo ⁊ tūc ſolū hꝫ ius īplorādi officiū executorꝭ vtꝓuideat vel faciat ſibi ꝓuidere. Et de hoc vide bonaꝫglo. in. c. veniēs. de renūciatōe. fac̄ qd̓ no. glo. jͣ. c. ꝓxi. eqd̓ ibi dicaꝫ. ¶ His p̄miſſis ꝯclude tres caſus. Primqn̄ coll̓one fcā qͥs negligit petere poſſeſſionē. ⁊ tūc credo ꝙ ex iſta negl̓ia nō ꝑdit ius qd̓ hēbat lꝫ poſſit ꝑ ſuꝑiorē pͥuari. ar. xviij. q. ij. ſiqͥs abbas. ⁊ qd̓ no. glo. in. c.ea q. de offi. archi. ⁊ hoc verū niſi aliꝰ bona fide ⁊ cuꝫ tiio poſſederit ſpacio. x. ānoꝝ. nam tūc pretulo puſcribit̉ū lꝫ bn̄ficiū nō acqͥrat̉ p̄ſcribēti. Ad hoc adduco vnā bo. glo. q̄ alibi nō eſt in. c. ꝯtingit. de do. ⁊ cōtu. quam materiā diſcute latiꝰ vt ibi dico. Scd̓s caſusqn̄ papa mādat ꝓuideri alicui de bn̄ficio vacāte.puto ꝙ ſi ille eſt negligēs poterit ordinariꝰ alterire ⁊ ꝑ collatōeꝫ alteri factū extinguit̉ꝰ. ad hͦ. c. ſiclericꝰ. p̄all̓. Idē puto in tercio caſuqē pape qͥsptꝰ in canonicū ⁊ negligit petere p̄bendā vacaim ꝑ negim valet collatio alteri fcā. vt in. d. c.dicendū hodie cū papa aſſignat terptādū nunqͥd pꝰ lapſuꝫ mēſis poſacceptari. vide bo. glo. in cle. vnica. de ꝯceſ.fribatjͣ. menſeꝫ. ⁊ hͦ bn̄ noͣbis ¶ In glo. fi. ex glo.Prima ꝙ appellatio hͨ nō fuit legitiqͦ pͥmi nō erāt recepti nō poterāt ſe defende̓ ꝯͣ ſcd̓cd̓a ſo. ꝙ reſpectu ſnīaꝝ lataꝝ pꝰ appell̓one abſol̓oſit ad cautelā qͣſi nō erat nccͣria. hāc ſol̓onē glo. improqꝛ nunqͣꝫ papa mādat aliquē abſolui ad caulaꝫ niexprimat. ⁊ tenemti hͦ dc̄m glo. Tercia ſo. ꝙrelaxatio ſnīaꝝ refert̉ ad ſnīas latas in fauorē calijnō ꝓceſſit appell̓o. Et hͦ etiā voluit glo. p̄cedēiēdo ſilēt ꝯͣria. ¶ Sꝫ ꝯͣ h̓ op. nam exqͣ capl̓m impugnabat primū impetrantē gͦ nō poterat ſe defende̓ꝯͣ ſcd̓m ex ꝑſona primi. vt in regl̓a ex eo. de re. iu. li.c. cum olim. de cenſi. So. dicit Inno. ꝙ tenēdoationē valuiſſe poſſumꝰ reſpondere ꝙ iſti nō fundabant ſe ſuꝑ iure pͥmi ſꝫ ſuꝑ receptōne ſcd̓i. vel clariꝰẜm ꝯpoſt. ſi obtinuiſſent iſti ꝯtra primū nō poterāt ſedefendere ꝯtra ſcd̓m. ſꝫ exquo ꝯtentio vigebat cū pͥmo⁊ dubiꝰ eſt litis euētus potuerunt interim ſe defendereꝯtra ſcd̓ꝫ ne ſi poſtea ſuccūberet cū pͥmo ꝯpellerenturvtrūqꝫ reciꝑe. ⁊ tene menti hanc ſol̓onem qꝛ multuꝫ limitat illam regulam ex eo.Si hn̄s lr̄as papeO audiētia. pnficiuꝫ eis poter anuam penſionē renunciat nō valent lr̄e bn̄ficiales per eum hoc tacito impetrate hͦ dicit. In prima ponit̉ facti narratio. In ſcd̓a ꝓuiſio ibi frat̓nitati ¶ Nota pͥmo ꝙ ānua penſio q̄ ſuꝑ redditibꝰ eccl̓iaꝝ plerūqꝫalicui ꝯcedit̉ nō pōt dici beneficiū. nam h̓ annua ꝑſio ⁊ bn̄ficiū ponunt̉ vt diuerſa. vt pꝫ ibi annuasſiones ſeu alia bn̄ficia. ⁊ melius hͦ ꝓbat̉ in. c. qͣꝫuis. jͣ. depreben. li. vj. vbi patet ꝙ ſi mandat̉ alicui ꝓuideri debeneficio etiā vſqꝫ ad certā ſummā nō pōt ꝓuideri deannua penſione niſi hoc in lr̄is exprimat̉. dicerē tn̄ ponendo veritatē ꝙ annua penſio eſt beneficiū ſumendobeneficiū late ꝓut eſt beniuola actio gaudiū tribuenscapiēti. ſꝫ nō eſt bn̄ficiū eccl̓iaſticū ſpūale qꝛ nullā ſpūalitatē hꝫ in ſe ſꝫ eſt qͥd mere tꝑale. ideo appellatōe bn̄ficij eccl̓iaſtici nō venit annua penſio. ⁊ hanc arbitror fore rationē decidendi in. d. c. qͣꝫuis. ¶ Nota ſcd̓o impetratorē poſſe renūciare ꝓ libito lr̄is apl̓icis ſibi cōceſſisad bn̄ficiū nedū obtinendū exp̄ſſe vt hic habet̉ et in. c.veniens. ⁊. c. ſane. jͣ. de renuncia. ſed etiam tacite vt incle. gratie. jͣ. eo. Et ex hoc ⁊ ex tex. nota ꝙ lꝫ non poſſitquis renunciare beneficio ſine licentia ſuperioris. vt inc. admonet. ⁊. c. ꝙ in dubijs derenunciat lr̄is tamen adbeneficia obtinenda pōt renūciare. vt hic ⁊ in dicto. c.