Druckschrift 
1 (1485)
Entstehung
Seite
38r
Einzelbild herunterladen
 

De reſcriptis.

ideo non debet extendi ad beneficia ſint ita amare interp̄tanda. ar. in. c. olim de. ſig. in. l. fi. ff. de ꝯſti.prin. Et nota ꝟbū exqͦ hēs ſꝑ notare reſcriptaad lites ſunt ſtrictiꝰ interp̄tanda qͣꝫ reſcripta ad beneficia eccl̓iaſtica. eſt valde notādū id qd̓ hētur in. c.qͣꝫuis de p̄ben. li. vj. vbi dr̄ reſcripta ad beneficia ſtricte interptanda ſunt. Alij dixerūt vt hoſti. ſi primuseſt negligēs annū pꝰ annū bn̄ficiū vacās ꝯfert̉ alteri pōt primꝰ facere reuocari illaꝫ collatōem. ſecus ſipoſt lapſuꝫ anni re integra primꝰ petit p̄bendaꝫ ſibiferri. vnde tūc p̄fert̉ ſcd̓o cuilibet alij negl̓ia annaliobſtāte. Io. an. dicit eſſe arbitrariū qn̄ primus dicat̉negligēs. idem tenuit in glo. ſua. in. c. ſi clericꝰ. de p̄bē.li. vj. in cle. vnica. de ꝯceſ. p̄ben. in glo. penl̓t. Laprab. recitat in. c. tibi de reſcpͥtis. li. vj. ꝯſuluiſſe in I.an̄. ſibi rn̄diſſe ſi primꝰ impetrās hūit canonicatū apapa vel fuit receptꝰ in canonicū aucͣte pape tūcuincit̉ negl̓ia ſua in aſſecutōe p̄bēde actu citra collationē. qͣſi dicat donec p̄bēda ꝯferat̉ alteri poterit ſꝑillā pete̓ negl̓ia pͥori obſtāte. ſecꝰ ſi data negl̓ia fuitcollata alteri qͣſi collatōeꝫ p̄miſſa negl̓ia tollat̉ illudius affectiuū ad ꝑbendā qd̓ hēat primꝰ ex receptiōe incanonicū. mēbꝝ ſic declaratū vr̄ ꝓbari in. d. c. ſi cꝭcus. In ſcd̓a ꝑte aūt primꝰ imper tās nōdū fuerat adptus canonicatū tūc actū ꝯͣriū pn̄tatōis ꝯuincieiꝰ negl̓ia qͣſi dicat ſi primꝰ fuit negligēs in pn̄tſuas lr̄as ſcd̓s priꝰ pn̄tauit dꝫ ſcd̓s eſſe potior incutōe p̄bende. vr̄ ꝓbari ẜm vnū modū intelligēdi ind. c. tibi in pͥmo caſu iūcto fine. vr̄ ſatꝭ ꝓbabilis intellectꝰ. Et qͣꝫqͣꝫ Lapꝰ Do. an̄. aliqͣ dicāt in idē incidūt in effectu iſta vltīa opi. Io. an. niſi qꝛ do. an. ponit caſuꝫ indubitalē apl̓icꝰ capl̓arꝭ ſil̓ ꝯcurrinegl̓ia impetratoris apl̓ici ꝯuincit̉ capl̓arēceptū aucͣte capl̓i niſi ſolā collat hoc. c. hi.ateriā ẜm lap. c.c. ſi clericꝰ. de p̄ben. li. vj. facit etiāſi tibi abn̄ti. e. ti. li. vbi tex noͣ. vult is cui fcā fuit collatio bn̄ficij ꝯuincit̉ de negl̓ia irreuocabil̓r niſi pecollatōeꝫ alteri fcām vt ibi. ſꝫ iſta vr̄ opi. Io. an. l.ata vt ſit recurrenduꝫ in dictꝭ locis reidico ſaluādo illā glo. lad arbitriū ſidictis modis ꝯuincat̉ negl̓ia tn̄ in modo dep̄hendernegl̓iam eſt arbitrariū. nam iudex hēbit arbitrari vtrūfuerit negligēs in pn̄tando vel petēdo. forte enīall̓at iſte cām legitimā dilatōnis.oc ſuccedit arbitriū iudicis ſic ſaluo illas glodubito circa pri mēbꝝ dixit Io. an. vbi p̄ceſſit coll̓o canonicatus ꝯuincit̉ impetrās. de negl̓ia ſua citra actū collationis. naꝫ illud. c. tibi. pōt intelligi etiāriorē pōt ꝯuinci. naꝫ in prīcipio loquit̉ qn̄ pfuerūt recepti et p̄benda vacaēpn̄ti decidit̉ ib debet̉ pͥmo impetrāti lꝫ ſcd̓pto niſi negl̓ia poſit ſibi imputari. vnde tex. refert ſe ad negl̓iam commiſſam in actu caſu pn̄tationis ſꝫ loquit̉ gego vr̄ ſi vacauerit p̄bēda primꝰ īpetrās lꝫ recepfue̓it negligēs diu in petēdo ſcd̓s impetrās diligdꝫ p̄ferri. nec ob. d. c. ſi tibi abſēti. qꝛ ibi bn̄ficiū fueratcollatum merito excludit̉ niſi collationē alteri factam quia non eſt dare actuꝫ citra collatōeꝫ potentiorem primo. Sed in caſu nr̄o p̄benda fuerat collataprimo ſꝫ ſoluꝫ canonicatꝰ merito exqͦ vterqꝫ eſt canonicus receptus dꝫ negl̓ia in petēdo obeſſe primo. qͣntotꝑe reqͥrat̉ iſta negl̓ia dico arbitrariū qꝛ tex. ibi determinat. in hoc caſu ſaluo etiā opi. illam Io. an. prdicta ꝓcedūt vbi primꝰ impetrās hꝫ aliū coimpetrarem. Sꝫ dubiū eſt mihi qͥd ſi hēat aliū cōimpetratoren nunqͥd negl̓iam excludat̉ a gr̄a ſibi ꝯceſſa. Etintroductōe ad materiā ſcias vario qͥs ꝯſequit̉ius ex impetratōe gr̄e. naꝫ collatōeꝫ ꝯſequit ius in bficio ita pōt dice̓ bn̄ficiū eſſe ſuū etiā an̄ adeptā poſſeſſionē. vt in. c. ſi tibi abſenti. p̄al. in. c. fi. de ꝯceſ. p̄bē.

canonicū ſub expectatione prebende tunc ius non conſequit̉ in prebenda ſꝫ ad prebendaꝫ. vnde habet ius adrem non in re. vt in dictis. c. penl̓. vlt̓. Si ꝟo qͥseſt receptꝰ in canonicū ſꝫ ſolū hꝫ gr̄am ſuꝑ bn̄ficio ſibiꝯferēdo tūc ſolū hꝫ ius īplorādi officiū executorꝭ vtꝓuideat vel faciat ſibi ꝓuidere. Et de hoc vide bonaꝫglo. in. c. veniēs. de renūciatōe. fac̄ qd̓ no. glo.. c. ꝓxi. eqd̓ ibi dicaꝫ. His p̄miſſis ꝯclude tres caſus. Primqn̄ coll̓one fcā qͥs negligit petere poſſeſſionē. tūc credo ex iſta negl̓ia ꝑdit ius qd̓ hēbat lꝫ poſſit ſuꝑiorē pͥuari. ar. xviij. q. ij. ſiqͥs abbas. qd̓ no. glo. in. c.ea q. de offi. archi. hoc verū niſi aliꝰ bona fide cuꝫ tiio poſſederit ſpacio. x. ānoꝝ. nam tūc pretulo puſcribit̉ū lꝫ bn̄ficiū acqͥrat̉ p̄ſcribēti. Ad hoc adduco vnā bo. glo. alibi eſt in. c. ꝯtingit. de do.tu. quam materiā diſcute latiꝰ vt ibi dico. Scd̓s caſusqn̄ papa mādat ꝓuideri alicui de bn̄ficio vacāte.puto ſi ille eſt negligēs poterit ordinariꝰ alterire collatōeꝫ alteri factū extinguit̉. ad. c. ſiclericꝰ. p̄all̓. Idē puto in tercio caſuqē pape qͥsptꝰ in canonicū negligit petere p̄bendā vacaim negim valet collatio alteri fcā. vt in. d. c.dicendū hodie papa aſſignat terptādū nunqͥd pꝰ lapſuꝫ mēſis poſacceptari. vide bo. glo. in cle. vnica. de ꝯceſ.fribat. menſeꝫ. bn̄ noͣbis In glo. fi. ex glo.Prima appellatio fuit legiti pͥmi erāt recepti poterāt ſe defende̓ ꝯͣ ſcd̓cd̓a ſo. reſpectu ſnīaꝝ lataꝝ pꝰ appell̓one abſol̓oſit ad cautelā qͣſi erat nccͣria. hāc ſol̓onē glo. improqꝛ nunqͣꝫ papa mādat aliquē abſolui ad caulaꝫ niexprimat. tenemti dc̄m glo. Tercia ſo.relaxatio ſnīaꝝ refert̉ ad ſnīas latas in fauorē calij ꝓceſſit appell̓o. Et etiā voluit glo. p̄cedēiēdo ſilēt ꝯͣria. Sꝫ ꝯͣ op. nam exqͣ capl̓m impugnabat primū impetrantē poterat ſe defende̓ꝯͣ ſcd̓m ex ꝑſona primi. vt in regl̓a ex eo. de re. iu. li.c. cum olim. de cenſi. So. dicit Inno. tenēdoationē valuiſſe poſſumꝰ reſpondere iſti fundabant ſe ſuꝑ iure pͥmi ſꝫ ſuꝑ receptōne ſcd̓i. vel clariꝰẜm ꝯpoſt. ſi obtinuiſſent iſti ꝯtra primū poterāt ſedefendere ꝯtra ſcd̓m. ſꝫ exquo ꝯtentio vigebat pͥmo dubiꝰ eſt litis euētus potuerunt interim ſe defendereꝯtra ſcd̓ꝫ ne ſi poſtea ſuccūberet pͥmo ꝯpellerenturvtrūqꝫ reciꝑe. tene menti hanc ſol̓onem qꝛ multuꝫ limitat illam regulam ex eo.Si hn̄s lr̄as papeO audiētia. pnficiuꝫ eis poter anuam penſionē renunciat valent lr̄e bn̄ficiales per eum hoc tacito impetrate dicit. In prima ponit̉ facti narratio. In ſcd̓a ꝓuiſio ibi frat̓nitati Nota pͥmo ānua penſio ſuꝑ redditibꝰ eccl̓iaꝝ plerūqꝫalicui ꝯcedit̉ pōt dici beneficiū. nam annuaſio bn̄ficiū ponunt̉ vt diuerſa. vt pꝫ ibi annuasſiones ſeu alia bn̄ficia. melius ꝓbat̉ in. c. qͣꝫuis.. depreben. li. vj. vbi patet ſi mandat̉ alicui ꝓuideri debeneficio etiā vſqꝫ ad certā ſummā pōt ꝓuideri deannua penſione niſi hoc in lr̄is exprimat̉. dicerē tn̄ ponendo veritatē annua penſio eſt beneficiū ſumendobeneficiū late ꝓut eſt beniuola actio gaudiū tribuenscapiēti. ſꝫ eſt bn̄ficiū eccl̓iaſticū ſpūale qꝛ nullā ſpūalitatē hꝫ in ſe ſꝫ eſt qͥd mere tꝑale. ideo appellatōe bn̄ficij eccl̓iaſtici venit annua penſio. hanc arbitror fore rationē decidendi in. d. c. qͣꝫuis. Nota ſcd̓o impetratorē poſſe renūciare libito lr̄is apl̓icis ſibi cōceſſisad bn̄ficiū nedū obtinendū exp̄ſſe vt hic habet̉ et in. c.veniens.. c. ſane.. de renuncia. ſed etiam tacite vt incle. gratie.. eo. Et ex hoc ex tex. nota lꝫ non poſſitquis renunciare beneficio ſine licentia ſuperioris. vt inc. admonet.. c. in dubijs derenunciat lr̄is tamen adbeneficia obtinenda pōt renūciare. vt hic in dicto. c.