De reſcrip.

tionem ſuꝑ ꝓbabilitate cauſe: ſꝫ ſolū ſuꝑ veritate. ⁊ hācopi. ſenſit. Ab. in. d. §. ꝙ ſi obijciat̉. ⁊ ſentit Io. an. idemvidet̉ dicendū ī appellatōe diffinitiua: ſiue cauſa exprimat̉ ſiue nō. qꝛ papa eā ꝯmittēdo vr̄ appellatōeꝫ recepiſe. qd̓ etiā ſentit Io. an̄. i. d. §. ſꝫ ſi appellatōeꝫ ab interlocutoria papa ꝯmiſit nō exp̄ſſo gͣuamīe nec ex certa ſciētia. tūc pōt ꝓcedere opi. Inn. ⁊ Cōpoſt. h̓. Si ꝟo loquimur ī iudice appellatōis inferiore a papa ſerua dictū. §.it̉. cū ſeq̄nti. hodie tn̄ cū papa cōmittit alicuiqd̓ ſi obiex auditobꝰ cām appell̓. in romana curia ſolet etiā cōmittere cām principalē ⁊ incōtinēti ſolet auditor mittere inhibitoriā iudici a quo. d̓ quo vide plene ꝑ dn̄os derota deciẜ. cū duabꝰ ſe. ⁊cͣ.ſancte. Si plures impeAPitu lū M. trat in eadeꝫ eccl̓ia ſtat̓Late vt primꝰ impetrās p̄ferat̉ ⁊ ſolꝰ admittat̉.Ita cōiter ſummāt doc. ⁊ ꝓcedit iſtud ſūmariū ẜm opicōem q̄ hodie īualuit ꝓpter iura noua. Sꝫ ẜm aliā lec.q̄ cōit̓ reprobat̉: ſꝫ certe cū modica ſuppletōe pōt ſuſtēīmo ſic. In pl̓ibꝰ reſcriptis impetratis ī eadē eccleſia ſuꝑ ꝯſil̓i bn̄ficio ſtat̉ pn̄tatōi ⁊ nō date ſi pͥor ī data fuit negligēs ī ꝓſeq̄ndo ius ſuū. h. d. Et iſte ītellectꝰꝓbat̉ in. c. tibi qͥ. j. e. li. vj. ⁊ ī. c. ſi clericꝰ. de p̄bē. e. li. Diuidit̉. nā in pͥma ponit̉ facti narratio ꝑplexitatē ꝯquerentis ꝯtinēs. In ſecūda diffinitōis ꝯmiſſio illā tollens.o. pͦ ibi capl̓m de ſignificato huiꝰſecūdo ibi qͦcirca ¶ꝟbi. ponit̉ em̄ h̓ ꝓ collectōe ſeu ꝓ collegio ip̄oꝝ canōin multas ſignificatōes de qͥbꝰ dat̉ ꝟſuscoꝝ. hꝫ tn̄ hͦ:at ⁊ collectio fert̉. Nā qn̄qꝫ ponit̉ vt diſtinguat vnā materiā ab alia. ⁊ ſic dicunt̉ capitula huiꝰ ꝯpilatōis. naꝫ q̄libet decretal̓ ꝑ ſe dr̄. c. ad hocc. int̓ alia. ⁊. c. qd̓ ī dubijs. jͣ. de ſen. ex. ⁊ ſic ītellige primūmotiuū in ꝟſu ꝯtētū. Qn̄qꝫ ſtat diminutiuę. nā pōt dici capl̓m qͣſi ꝑuu caput. et ſic intellige ſecundū motiuū.Qn̄qꝫ ſtat ꝓ loco capitulari. videlꝫ vbi canonici ꝯgreqꝫ pōit̉ ꝓ collectōe ſeī cauſis. de eſgant̉. vtꝯmiſſuꝫ verſuꝫ. Secīip̄o colleuit. iūcto pͥncipio ꝙ iſtud ꝟbū capido nota ibi mōſtitulū poſitū ī ſingulari numero pōt iūgicū ꝟbo ſingularis numeri: vt pꝫ ibi cain mōſtrauit. qn̄qꝫ ꝯiūgit̉ cumputa. c. ſignificauerūt. vt pꝫ inꝟbo pluralis numeri:ignificauerūt. jͣ. de excep. ⁊ ī. c. ī cauſis. jͣ. de elec. ⁊ dicito. an. ⁊ bn̄ ꝙ vtroqꝫ mō poſſumꝰ vti. nā ſi habet̉ reſꝑbo ſingulari: vt hic. ſi aūt actus ad vocē poſſiꝰ vti ꝟbo plurali. ⁊ ideo dcluſa in hͦ noīe poſſimē collectiuū ſeu habēs pl̓aleꝫ ſignificatōꝫ pōt iūgi cū verbo pl̓alis numeri ⁊ cū ꝟbo ſingulari. dicit tn̄ h̓Io. cal. ꝙ ſi hͦ nomē capl̓m iūgit̉ cū ꝟbis ſonātibꝰ actūſeu exercitiū ip̄ius actꝰ debemꝰ vti ꝟbo pl̓ali: puta capitulū dederūt voces vel capl̓m appellauerūt. Sꝫ ſi iūgcū verbo ſonāte in ius debemꝰ vti ꝟbo ſingulari: vtꝑta capl̓m hꝫ iuriſditōem vel hꝫ ius eligēdi vel qͥd ſil̓e. eteſt ratio ẜm euꝫ. qꝛ actꝰ ſunt ſinguloꝝ. ius ꝟo eſt penesip̄m corpꝰ collegij. ⁊ hͦ fuit de mēte Inn. in. c. irrefragabili. de of. or. ⁊ in. c. fi. de iurepat̓. Et hoc dictū placꝫ habito reſpectu ad ꝯgruitatē ſenſus. ſꝫ qͦ ad ꝯgruitatē latinitatis tene indiſtincte primū dictū. et ꝓ hͦ facit iſte tex.nam hͦ ꝟbū mōſtrauit ſonat factū ⁊ nihilominꝰ ē ſingularis numeri ¶ Nota tercio ꝙ ẜm iſta tꝑa cū papa ſcribebat ꝓ aliqͦ bn̄ficiādo qn̄qꝫ dabat tres lr̄as ſucceſſiue:vt monitorias: p̄ceptorias ⁊ executorias. vt hic fecit inꝑſonā calimaci. qn̄qꝫ dabat a pͥncipio ſolū executorias.i. ſcribebat deputādo vnū executorē ꝓ executiōe gr̄e: etſic fecit in ꝑſonā iſtiꝰ bar. ⁊ hodie curia īdifferēter datexecutorias ¶ Nota qͣrto. ꝙ ſnīa ſuſpenſiōis ⁊ excōicatōis pōt ferri ī capl̓m: ⁊ hͦ inſpecta ſimplicitate iuris antiqui. hodie ꝟo dic vt ī. c. romana. i. §. ī vniuerſitatē. ⁊ſen. ex. li. vj ¶ Itē nota ꝙ ſuſpēſus pōt iteꝝ ſuſpēdi ⁊ excōicari. ⁊ ꝗd oꝑet̉ ſecūda ſuſpēſio noͣ. in. c. ita qͦrūdā. deiudeis ¶ Itē nota ꝙ ſi pl̓es impetrāt in eadē eccl̓ia vno

recepto alt̓ dꝫ excludi. qꝛ nō eſt de intentōe pape gͣuare eccl̓iam de pl̓ibꝰ niſi exprimat. cōcordat. c. duobꝰ. jͣ. eli. vj. de quo pleniꝰ no. in. c. mādatū. jͣ. e ¶ No. vltimo ꝙetiā ſnīa excōicatōis ⁊ ſuſpēſiōis dꝫ relaxari ẜm formaeccl̓ie. ⁊ ſic forma eſt ſreuāda in relaxatiōe ſuſpēſionis.hoc intellige vt habet̉ in. c. venerabili. d̓ ſen. ex. ⁊ ꝑ Inno. in. c. cū bone. de eta. ⁊ qͣli. ⁊ ꝑ gl. in cle. j. de deci. in ꝟ.donec. ¶ Opp. ꝯͣ tex. in eo ꝙ papa mādat recipi eū qͥmādatū portauit ⁊ aliū excludi. nā ẜm hoc videt̉ pꝰvelle ꝙ ſtet̉ pn̄tatōi ⁊ non date lr̄aꝝ ꝯͣ. c. ex ꝑte. jͣ. de offi.dele. ⁊. c. ceteꝝ. sͣ. e. So. gl. magna intrat hoc ꝯͣriū. ⁊ ī efPrima ſol̓. ꝙ ꝯͣria loquūtur qfectu pōit trestūc em̄ nō valēt ſecūde ſi nō fac̄me lr̄e erāt pn̄z de pͥmis. ſecꝰ aūt ſi res eſſet integra. qꝛ tūc ſtaretatōi. vt hic. ⁊ in. c. vt debitꝰ. jͣ. de ap. hec lec hodie reprobat̉ ibi ꝑ. c. tibi qͥ: p̄all̓. vbi ptꝫ ꝙ lꝫ ſecūdꝰ impetrās pͦ recipiat̉ qͣꝫ primꝰ impetrator: p̄bēda tn̄ vacāsdebet̉ ꝑ impetrāti qͣꝫuis ſecūdo recepto ¶ Secūdglo. ꝙ hodie ꝯͣria ſunt correcta ꝑ illud. c. vt debitſit indiſtincte ſtandū pn̄tatōi. hec lec. etiā corruitibi qͥ. nā illud. c. emanauit poſt illud. c. vt debivult ꝙ in lr̄is ad bn̄ficia ſtemꝰ date ⁊ nō pn̄tatōcio glo. dicit ꝙ in lr̄is ad bn̄ficia poſſumꝰ diſtirprior in data p̄ferat̉ niſi ſecūdus prius fuerit reprimꝰ fuerit negligēs. ⁊ in hoc gl. accedit ad intellectuꝫ.c. tibi qͥ. ſꝫ non plene explicat. qꝛ non vidit illieū cui. de p̄bē. li. vj. Et vt clare habeat̉ hec īaduertēdū. aut eī primꝰ ⁊ ſecūdus impetrauerūt ad idēcorpꝰ bn̄ficij ⁊ apparet de prioritate tꝑis: ⁊ tūc ſecūdꝰ impetrās nunqͣꝫ pōt aliqͥd obtine̓ vigore illaꝝ lr̄aꝫrūt ſurreptitie non faciētes mētionē d̓ prioribꝰ: ⁊ ſic nulle. qꝛ ſurreptio in beneficialibꝰ viciat ipſo facto. vt in. c.ad audientiā. jͣ. e. ⁊ in. c. j. ⁊. ij. de fi. p̄ſby. li. vj. vn̄ negligētia primi non pōt ius ꝯferre ſecūdo. ⁊ ī hoc caſu nō habet locū diſpoſitio. c. penl̓. jͣ. e. li. vj. vbi dr̄ ꝙ ſi nō apparet qͥs ſit prior ī data locꝰ eſt pn̄tatōi. nā qn̄ lr̄e ambe reſubiectū .i. ad certū corpꝰ bn̄ficij mutuo ſeferunt̉ ad ioecurrendū eſt ad ip̄m ꝯcedentē. ita notabiliter voluit Io. an. in. c. ſi a ſede. de p̄bē. li. vj. Qn̄qꝫ lr̄eiſtoꝝ impetrātiū referunt̉ ad eandē eccl̓iaꝫ: ſꝫ nō ad idēcorpꝰ bn̄ficij. qꝛ qͥlibet impetrauit vt ꝓuideret̉ ſibi d̓ canonicaēda in tali eccl̓ia. ⁊ tūc iſte lr̄e ẜm opi. magis cōem nō peccāt in ſurreptōe: qꝛ q̄libet gr̄a valet. ⁊ ſiōt reciꝑe vtrūqꝫ: ſꝫ n̄ tenet̉ reciꝑe niſi vnūcapl̓m velleqꝛ papa nō īdit niſi exprimat gͣuare eandē eccl̓iaꝫ deduobꝰ: vt ſmādatū. jͣ. e. vbi plene de hoc. vn̄ caīvno recepto nō ꝑ viā nullitatis: ſedpitulū excliis grauamīs. ⁊ hoc caſu cū lr̄e ambe valētꝑ viā excepimꝰ impetrās nōr̄a. ⁊ dicēdūnegligētia ⁊ īiſtincte dꝫ p̄ferri pridep̄hendit̉uas lr̄as ⁊ priꝰ fumus impetrāscūdus priꝰ pn̄tꝰ. hoc ꝓbat̉ in. c. eū cui. ⁊ in. c. tibi qͥ p̄all̓. ⁊ hͦ ſiim hic papa mādat recipi illū qͥ priꝰiꝰ ſtet noīal̓r ſiue admādatū reꝑ.naꝫ ſi verbūſubmota ꝯceruerbial̓r ſenemꝰ primū intellecomīal̓r autꝯtēdētiū vtꝝ dictio priꝰ ſtettatiōe doc. haduerbial̓r.ped vt dixi qͣlitercūqꝫ ſtet ſerreſultat ille intellectus vt primus impetrās preferatur. nam ſi ſtethic probatur. nam calimacus qui fuit priit prius litteras ſuas: ſcilicꝫ mortur primus. idem̄ inſtet nomīaliter: vt ſic exponamꝰ pritellectus reſumandatum: ⁊ hoc claruꝫ. Sequs mandatum .i. primidubitatio oritur vbi primus impetrās retentis premiſſis terminis deprehēditur in negligentia vtrum ſecundus debuerit hic p̄ferri. glo. dicit hic ꝙ ſic. ſed non aperit per quem actum debeat cōuinci iſta negligentia primi. et ī hoc ſunt varie opiniōes. Quidā dixerūt ꝙ perlapſum anni pe. c. plerunqꝫ. ſupra eodē: quod non placet Ioanni and̓. quia illud. c. loquitur in literis ad lites