Druckschrift 
1 (1485)
Entstehung
Seite
30v
Einzelbild herunterladen
 

De reſcriptis

gͦſcere an ſuahabere al̓s iuriſditionē in citatū nōctu iuriſditiſit iuriſditio. qꝛ exqͦ iudex eſt certꝰ deonis nō pōt ꝓcedere in cā. ad hͦ. c. ſi duobꝰ. jͣ. de ap. ⁊ hͦ.cōpetent̓ pōt annecti illa materia qͦtidiana ⁊ vtil̓. an ⁊qn̄ iudex ſi reuocat̉ ī dubiū d̓ iuriſditōe ſua poſſit d̓ hͦcognoſcere. de qͣ materia ꝑ doc. hic. ⁊ ꝑ Io. an. in. d. regula ſciēti. ⁊ ꝑ Inno. h̓ ⁊ in. c. venerabili de cēſi. ⁊ in. c.ex ꝑte. el. j. jͣ. de ꝟ. ſig. ꝑ bar. ⁊ alios legiſtas in. l. p̄ſcriptōne. C. ſi ꝯtra ius vl̓ vti. pu. ꝑ eundē in. l. ij. ff. ſi qͥsius vo. ⁊ in. l. qͥdā ꝯſulebāt. ff. de re iudi. aliqͥd in. l. a ſētentia. ff. de teſt. tute. ⁊ cā breuitatis reduco totā materiā ad certos caſusEt primo ponā caſus qͥbꝰ cōiter tenet̉ iudiep̄ſcere. ſcd̓o caſus in qͥbꝰ pōt.it̓. Uenio ad primū ſi exē ſigillat .i. notat ipſū iudicēcrimīe nō p̄t ip̄e cognoſceopponit̉ ꝙ ē excōicatus vell̓e. hoc tꝫ bar. in. d. l. cōſulede excep. li. vj. Sequit̉ do.Inno. dubitādo aliud ſenj. de offi. dele. Scd̓ster ꝯcludit in illo incippono ꝙ iudex eſtminor vinature defectū patiat̉. nā iſte excepieū a principali ita ꝙiō poſſit cogiiſta ē rō quare iud̓xqͥ allegaret̉ ſuſpecognoſcere ſuꝑ ſuſzeligūtur arbno. in. c.tionis ⁊js nō ē ptāsac cognitōe qꝛ hꝫ affectiovel ep̄s. nō em̄ ē idonenē ad cām qͥnīmo cā ēͦ voluit notant̓ bar. ī. d.l. a ſnīa. ⁊ Inno. inagit̉ ſolū de nudois ſꝫ de ꝓpubiectōnis. vt qꝛ citnl̓ta em̄ ſūt cōmos. iō iudex ē ſuſpectusīcognitōe. hͦ voluvenerabili. de cēſi. ⁊qd̓ ibi dixi. ꝑ qd̓ n̄ter limitat̉. c. cū ꝑſone. de pͥglo. ibi poſitalliud ſentit. ⁊ vide qd̓ dixid. c. venerabili. facit qd̓o. glo. in. c. ad audiētiā d̓ app.Quintus caſus qn̄ īoriū ē eū nō eē iudicē vel ſalte ip̄e ſcit. nā tūc nō p̄t ꝓcedere in cā. de qͦ in. c. ſi duobꝰudex ignoraret ⁊de ap. ⁊ dic vt ibi. ſecus ſtes ſcirēt.vt ibi ē bo. tex. Sextꝰ caſus qn̄ iudex ſe ingeriꝯtēdit ꝓ iuriſditōe ac ſi eēt ꝑs. nā ex hͦ reddit̉ ſuſpectꝰar. l. q̄ oīa. ff. de ꝓcu. ⁊ ē glo. ſingl̓aris in. c. ſtatutū. ī pͥn.in ꝟ. copia. jͣ. e. li. vj. ⁊ teneb̓ ſꝑ mēti hūc caſū ꝑ que infert̉ ad. q. qͦtidianā nūqͥd iudex ꝓcedēs ex officio poſſit cognoſcere anuriſditio ſi dubitat̉? ⁊ videt̉ꝙ nō. qꝛ tꝫ locū ꝑtis⁊tēdēdo ꝓ iuriſditōne reddit ſeſuſpectū. ⁊ in hac opi. videt̉ inclinare do. an. lꝫ nō firmiter. ſꝫ ego crederē oppotū ꝑ. l. ij. ff. ſiqͥs in ius vo. q̄ londiſtincte. ⁊ ꝑ tex. iūcta glo. in. d. c. cū ꝑſone. nechͦ caſu p̄t dici ꝙ iudex ſe ingerat cū teneat̉ ex offō ſuoꝓcedere. vt in. c. qͣl̓r ⁊ qn̄. ij. de accu. gͦ ceſſat rō ſuſpitionis qꝛ ſe nō ingerit volūtarie. ſecꝰ qn̄. q. ē inter ꝑtes ⁊ip̄e aſſumit defēſionē ꝑtis ſtātis ꝓ iuriſditōe. Caſꝰ ꝟoin qͦ pōt cognoſcere ē cū dubitat̉ ꝓbabil̓r de cōpetentia iuriſditōnis ⁊ exceptio nō ſigillat ꝑſonā ſuam. ſi ſumus exͣ oēs caſus p̄dictos ⁊ tūc cognoſcit an ſua ſit iuriſditio. qꝛ iudicare principalit̓ ē onus. vt in. l. murin. §. iudicādi neceſſitas. ff. de mu. ⁊ ho. ⁊ in. c. paſtode off. dele. lꝫ in ꝯn̄tiā ſit honor. vt ī. c. vt debitꝰ honode ap. vide gl. ī. c. ſi ꝯͣ vnū de of. dele. li. vj. nec iudicain facto ꝓprio. qꝛ cā nō dr̄ ꝓpria exqͦ cōmodū vl̓ īcōmodū ad eū nō ꝑtinet. ij. q. vj. biduū. in ꝟ. palā. ⁊ in hͦ caſuintelligit̉ iſte tex. ⁊. c. paſtoralis. sͣ. e. ⁊ in. l. p̄ſcriptōe. etalie leges ſuꝑius alle. Caſus ꝟo in qͥbꝰ dubitat̉ occurrunt ad preſens tres ad quos tanqͣꝫ ad principaliores

poterunt reduci ſiqui alij inueniri poterūt. Primꝰ caſus cū excipit̉ ꝙ locus ꝯtractus vel delicti nō eſt de iuriſditōne citātis. ſed finalit̓ tenet Inno. ꝙ pōt cognoſcere qꝛ hec ſnīa nō nocet alteri iudici. qͥnimo Bar. ſētit in. d. l. ij. ꝙ h̓ exceptio nō pōt opponi ad ꝓceſſum ẜad merita cauſe tm̄. qꝛ ſatis eſt in libello aliqͥd exprimiqd̓ fundet iuriſditionē iudicis lꝫ illd̓ nō ſit veꝝ. qꝛ debꝫinſpici qd̓ petit̉ ⁊ nō qd̓ debet̉ quo ad fundandā iuriſditionē iudicis ꝑ tex. in. l. pe. ff. de iuriſdi. om. iu. Cōtrariū tꝫ h̓ do. an. qꝛ illa. l. nō ꝓcedit qn̄ ex negatōne petiti negat̉ principaliter iuriſditio. vt in caſu nr̄o. ⁊ hͦ verius puto ꝙ poſſit recuſari vt ſuſpectus ꝓpter affectionē quā habet ad cām. ar. in. c. inſinuante de offi. dele.Scd̓s caſus qn̄ iudex ē habiturus aliqd̓ cōmodū ſportulaꝝ. quo caſu glo. multum vulgata in. l. de iure. ff. admuni. dicit ꝙ nō p̄t cognoſcere. Cōtrariū tenet Pe. ⁊Cy. in. d. l. p̄ſcriptōe. qꝛ cōmodū habet acceſſorie. bar.ſequit̉ glo. qꝛ ſola affectio ad cauſā eſt ſufficiens ad remouendū iudicē. d. c. inſinuāte. ⁊. l. p̄tor. ff. de iuriſ. om.iu. dicit tn̄ in. l. ij. in hͦ ſtandū cōſuetudini. Do. an.tat attendēdam qͣꝫtitatē cōmodi. ⁊ placet mihi ꝙata qͣlitate ꝑſone iudicis ⁊ ꝙͣtitate muneris iudicet̉ ſuſpectus vel nō. ad hͦ allego bo. tex. in. c. ⁊ ſi qōnes de ſymo. Terciꝰ ⁊ vltimꝰ caſus qn̄ r̄ptū dicit̉ falſum ⁊ iudex ꝓnunciauit qd̓ erat veꝝ nūquid teneat ꝓceſſus ſigit̉ ꝙ erat falſum. Inno. Io. an. Cōpo. do.valere. qꝛ fabricator falſi r̄pti nōt dare iuriſditionē nec in prīcipali nec in incidentōne. dicit ꝓceſſum valere ſi falſiiū poſuit iſtū in quaſi poſſeſſione.in. l. barbarius. ff. de offi. preto. Bal. terimā ꝑtēilla videt̉ mihi verior. qꝛ exqͦ r̄ptū nonemanauit a princijiſte pōt dici intruſus. ⁊ ſic non deā dato cōi errore. vt no. in. c. nihilalienatōes. xij. q. ij. non ob. l. baris. qꝛ ille hūit ptātē a principe lꝫ ꝑ ſurreptiōem ſꝫmīe. ⁊ ꝑ hͦ dic ꝙ ſi r̄ptū eēt ꝓrſus nullū ſi tamēnauit a principe ⁊ dato dubio iudex pronūciauitr̄ptū valere tꝫ ꝓceſſus ſi nō fuit appellatū. hͦ ē ſingl̓aredcm̄ lapi. in. c. j. e. ti. li. v.Solet ml̓tū allegari. ⁊ h̓ dic̄DoCeN. ī ſūma. In cā moſterij ꝯuenit̉ abbas ꝑ r̄ptū in qͦ nll̓a fit mētio d̓ ꝯuentu.nec ꝓpt̓i hͦ appellari p̄t niſi abbatis ⁊ ꝯuētus bona eēntdiſtincta oīno. Primo ponit̉ duplex qō. ſcd̓o ſo. ibiſuꝑ quo. tercio rō ibi cū ex officio. qͣrto exceptio ibi niNota primo ꝙ valet reſcpͥtū impetratū ꝯtra ſouꝑ cā cōi ip̄i prelato ⁊ capl̓o. D ic̄idino in cle. j. jͣ. eo. ꝙ curia de facihͦ cōibꝰ ꝯtra platū qͥn faciat mentionē detn̄ ꝙ iure reſcriptū valet vt hic.s p̄t ⁊ tenet̉ ſolus ꝓcurare neg.cia ſibi ⁊ capl̓o cōia. nā ex officio adminiſtratōnis ſiliniūcte ad hͦ tenet̉. Et ex noͣ. ꝙ ſolus rector vniuerſitatis pōt promouere ⁊ procurare negocia totiꝰ vniuerſitatꝭ īmo ex officio ſibi iniuncto ad hoc tenet̉. vt notatInno. in. c. fi. de maio. ⁊ obe. niſi negocia eēnt multuma. vt. jͣ. dicam Itē no. ibi negocia procurare. ꝙprelatusī dicit̉ dn̄s rerū eccleſiaſticarum ſed potiusrator. ⁊ idē dic in epiſcopo ⁊ alijs prelatis. vt ē tex.in. c. ij. jͣ. de dona. non tamen ex toto prelatus equiparatur ꝓcuratori nec etiā tutori ſed ampliorem ⁊ honorabiliorem poteſtatē habet qͣꝫtutor ⁊ procurator. videad hoc glo. no. v. q. iij. in. c. fi. Ultimo nota vnumquod neſcio alibi ꝙ inter abbatem ⁊ capitulum bonamōaſterij poſſunt eſſe diuiſa vt aliqua pertineat admenſam abbatis aliqua ad menſam capituli. hoc tam̄non ꝓcedit ex regula nec de iure cōmuni cū omnia debeāt eis eſſe cōia. vt in. c. cum ad monaſterium. jͣ. d̓ ſta.regu. ſed ꝓcedit de iure ſpeciali. puta ex cōſuetudine