Druckschrift 
1 (1485)
Entstehung
Seite
30r
Einzelbild herunterladen
 

De reſcriptis

velit acciꝑe primū vl̓ ſcd̓m. Itē nō video poſſibile ī iure vt gr̄a reducat̉ ad terminos iuris ꝓpt̓ ſurreptōnemcōmiſſā in caſu exp̄ſſo. qꝛ gr̄a nūqͣ excedit caſū ꝓpriuꝫadeo ꝙ impetrās nō p̄t illā grām trahere ad bn̄ficiummagis tenue. ⁊ hͦ qꝛ mēs principis nō fuit ꝯcedere grāꝫin alio caſu qͣꝫ exp̄ſſo. ad hͦ tex. expreſſus in. c. cui de nōmaxime in fi. de p̄ben. li. vj. ⁊ in. c. ſuſceptū de reſcpͥtiseo. li. hͦ etiā vidēt̉ ſentire do. de ro. deciẜ. ccclxix. al̓s. cclxx. in antiqͥs. vn̄ in hac maͣ ꝯcluderē ꝙ ſi hͨ ſcd̓a reſb̓tilit̓ ⁊ mētalit̓ ꝯſideret̉ poterit practicari in lr̄is gͦtioſis ⁊ bn̄ficialibꝰ. nā hͨ regula nihil aliud vult in effectu qͣꝫ ſi ſurreptio nō doloſa fuit cā vniꝰ rei tm̄ hꝫ viciare illā rē dūtaxat ⁊ nō aliā cuiꝰ nō fuit cā. exēplū regularit̓ reſcriptū ꝯſiſtit ex duobꝰ ex ſub̓a ⁊ ex forma. ſubſtantia reſcripti ē ipſa iuriſditio. forma ꝟo ē ip̄e modꝰꝓcedendi quē papa p̄fixit delegato. Si ſurreptio fuitcā illiꝰ forme tm̄ viciat ſolū illā formā ⁊ nō ſb̓am reſcripti exqͦ fuit ſine dolo ita dicā in lr̄is gratioſis. ꝙ ſi litetera gratioſa ꝯtineret pl̓a ⁊ ſurreptio nō doloſa fuit cāvniꝰ tm̄ ſolū viciabit illd̓ ⁊ nō reliquū caſū. alle. no. i. d̓c. ſi eo tꝑe. ⁊ ſi hoc ꝓcedit in bn̄ficialibꝰ. vt ibi fortiꝰ hͦidē dicēdū in alijs gratijs cū lr̄e ad bn̄ficia ſint ml̓tumſtricti iurꝭ ꝓpt̓ ābitōꝫ. vt ī. c. ꝙͣuis. de p̄bē. li. vj. hͦ verūniſi obtētū ꝑ ſurreptōeꝫ hēat cōnexitateꝫ cū reliqͥs qtūc rōne ꝯnexitatis ſurreptio viciat oīa. vt ē tex. ī. c. cōſtitutꝰ. sͣ. eo. ẜm intellectū quē ibi dedi. Nūqͥd autēignorantia aliqͦ modo excuſet ī iſtis grōſis vt ſic. c. gr̄apoſſit trahi ad ſil̓e. puto poſſe attētari ꝙ vbi cōcurrūtqͣtuor poterit trahi ad ſil̓e. Primo ꝙ ignorātia ſit ꝓbabilis. vt in. d. c. gr̄a. ſcd̓o ꝙ nō p̄iudicet̉ iuri t̓cij d̓ qͦnō ē fcā mētio al̓s aūt igͦrantia nō excuſat. ⁊ hͦ caſtelligo. c. ꝯſtitutꝰ. sͣ. e. qꝛ princeps nō intēdit alteri p̄iudicare ſi nō exprimit. vt ibi dixi. t̓cio ꝙ princeps fuiſſꝫꝯceſſurꝰ al̓s illā gr̄am exp̄ſſa veritate lꝫ nō ita de facili.vt in. c. gr̄a iā dicto. qͣrto ꝙ gr̄a nō excedat caſū ꝓpriuꝫvt in. d. c. cui d̓ nō. ⁊ ad p̄dicta adde noͣbilē. q. quā ponūt do. de ro. vbi. s. Quidā impetrauit theſaurariāſeu ſacriſtiā ſenen̄. vacātē ⁊ dixit eā eē dignitatē ī lococōpertū fuit ꝙ n̄ erat dignitas ſꝫ offm̄ nūqͥd ſurreptōviciet. Fuerūt opi. ſꝫ maior ꝑs dn̄oꝝ de rota tenuit vtnō viciaret̉ qꝛ illa falſitas nō fuit cā inductiua gre. qͥapapa faciliꝰ dediſſet ſi dixiſſet ꝙ erat offm̄ tm̄. Itē ꝯſtabat de corꝑe bn̄ficij ⁊ illa qͣlitas dignitatis fuit exp̄ſſacā demōſtratōis. falſa em̄ demōſtratio nō viciat exqͦ cōſtat de corꝑe vt in. l. falſa demōſtratio. ff. de cōdi. ⁊ demō. facit qd̓ no. jͣ. eo ſignificāte. ⁊ vide qd̓ ibi dicā. ſecaūt vbi falſitas eēt exp̄ſſa nō cā demōſtratōis ſꝫ cā taxatōis gr̄e. qꝛ tūc viciaret lꝫ papa al̓s ꝯceſſiſſet qꝛ ſatꝭ eſꝙ nō cōceſſit in alio caſu. ⁊ iſte ē caſus notabil̓ de cudeciſione nō ſubtilit̓ adu̓tentes mirātur. in. c. ſuſceptūjͣ. e. li. vj. vbi dicit̉ ꝙ ſi impetrās bn̄ficiū qd̓ dicit vacaꝑ renūciatōeꝫ nō debet̉ ſi vacat ꝑ mortē lꝫ ꝯſtet derꝑe bn̄ficij. ⁊ lꝫ renūciatio ⁊ mors qͣꝫtū ad vacatōemeqͥꝑarent̉. nā vt dixi pͥnceps taxauit gr̄aꝫ ad illū caſūexp̄ſſuꝫ. iō nō dꝫ fieri extēſio ad aliū caſū. ⁊ ꝑ hͦ aꝑitiviā ad ml̓tas ſil̓es qōnes. Quo ad terciā r̄gulā dan. dinſtinguit vt .s. ꝙ ſi p̄t reduci gr̄a ad terminos iuris cōis nō viciabit̉ exqͦ ignorantia ꝓbabilis interceſſit. ⁊ all̓. c. gr̄a. ⁊ forte allegaret ad caſū mēte cōceptuꝫ.Nā ibi innuit̉ a cōtrario ꝙ ſi is cui abn̄ti ⁊ igͦranti būficiū fue̓it collatū ꝑ ep̄m impetrauit bn̄ficiū a papa nōfacta mētōne de collatōne ſibi facta ꝑ ep̄m ꝙ pōt vtrūqꝫ bn̄ficiū retinere ſi ſūt cōpatibilia. qͣſi velit do. an. ꝙſi impetrās exp̄ſſiſſet nō hūiſſet ſcd̓m bn̄ficiū. ſꝫ ego nōvideo ꝙ aliqͦ modo trahat̉ iſte caſus ad diſpoſitōemiuris cōis cū gr̄a ꝯſequat̉ effectū ſuū in totuꝫ. ⁊ de iurecōi bn̄ficiatus nō dꝫ reputari idoneꝰ ad aliud bn̄ficiūvt in. c. is cui de p̄ben. li. vj. iō dicerē ꝙ hͨ tercia regulapotiꝰ vendicat ſibi locū in literis gratioſis. ꝓ hoc. l. ⁊ ſilegibꝰ. ẜm cōem intellectū. Cſi ꝯͣ ius vl̓ vti. pu. ⁊ videt̉bonus tex. in. c. ex ꝑte. pͦ. de off. del. facit. c. ꝯſtitutꝰ. sͣ. e.

Itē gr̄a aſſūmit vires ex mēte ꝯcedētis vt in. c. cū adeos. e. ſꝫ ꝯcedēs nō fuiſſet cōceſſurus exp̄ſſa veritate. gͦ gratia nulla. ⁊ hͦ idē ſentit Io. an. ī. c. ad audiētiā. jͣ. e. ⁊ do.de ro. vbi. sͣ. Itē ceſſante cā gr̄e gr̄a ceſſat. vt in. l. gnaͣl̓rC. de ep̄i. ⁊ cle. canonizata. xvj. q. j. go. fortiꝰ dꝫ ceſſarenorātiā. Et ꝑ hͦ hēgrā ſi cā exp̄ſſa fuit falſa licet ꝑdeclaratā materiā intrinſecā. huiꝰ. c. In gl. in ꝟ. ſitplicitate. in fi. ⁊ dic ꝙ. l. ij. loquitur in ignorantia iuris naturalis vl̓ qͣi q̄ tanꝙͣ improbabilis ne excuſat adhoc. jͣ. q. iiij. in. §. notādū. ⁊ qd̓ ibi no. ⁊. xxxviij. di. in. c.id. l. j. de fal. mo. dic ꝙ etiā loquit̉ de ignorātiaili. vt ſi falſa moneta cudit̉ in domo alicuiꝰ ⁊ dminus dicit ſe igͦrare ⁊ no. glo. iūcto tex. qulariterꝑcit̉ ſimplicitati ⁊ ꝙ al̓r ꝓcedit̉ ꝯtra dolotra idē faciētē ex ignorātia vel ſimplicitate. In glo.in vebo priori mō. No. ſingl̓r iſtā glo. ⁊ nō tritius ex ſimplicitate vl̓ ignorātia. Idē ſentit Inn. h̓ dicit tn̄ ꝙ dolꝰ ꝓbabat̉ ex cōiecturis. Hoſt. dicit ꝙ ſi ꝓbat̉ ſcīa impetratoris p̄ſumit̉ dolꝰ. ar. l. verius. ff. deba. qd̓ tn̄ dic̄ ꝓcede̓ niſi ſint lr̄e iuſticie qꝛ in illis de facili nō p̄ſumit̉ dolus cū faciliter obtineant̉. Iteꝫ dicitpoſſe diſtingui int̓ hoīeꝫ ſimplicē ⁊ diligētē. ſꝫ tu ꝯclude ꝙ ex varijs circūſtantijs iudex p̄ſumet dolū vel ſimplicitatē ⁊ informando aīm ſuū ꝯſiderabit vtꝝ dixeritfalſū ī fcō ſuo vl̓ in facto alieno. ⁊ an̄ ſcm̄ ſit de ꝓpinqͥan de longinqͦ. vt in. c. cū illoꝝ de ſen. ex. ⁊ qd̓ no. ī. c. abexcōicato. jͣ. e. Itē an lr̄e ſint ponderoſe vl̓ faciles vt īc. fi. d̓ cri. fal. Itē an̄ falſitas fuerit inductiua ꝯceſſiōisgr̄e ⁊ ſil̓ia. de qͣ vide qd̓ no. do. de ro. dec.alle. ⁊ Inno. jͣ. e. dilectus. dolꝰ em̄ nō p̄t ꝓbari niſiꝯiecturꝭ.. .c. ij. de renū. li. vj. ⁊ ī. l. dolū. C. d̓ doꝯſiſtat in aīo. vlo. In gl. in ꝟbo exp̄ſſa. ibi vel tacet ſe decanū. hocit lr̄e. nec etiā exēplū ſequētis glo. qꝛpapa dediſſet rptū etiā in forma ꝯceſſa lꝫ iſta fuiſſēt exp̄ſſa. ⁊ dic vt no. jͣ. in gl. in ꝟ. lr̄as. In gl in ꝟ. literasibi q̄ mouere poſſent aīm principis ad danduꝫ. tene h̓prin. cū fi. glo. ex qͦ potes hāc regulā elicere ꝙ ea ſuntexprimēda ī r̄pto qͥ poſſent mouere aīm prīcipis ad cōcedēdū vel ad n̄ ꝯcedēdū vl̓ ad difficiliꝰ cōcedēdū. ⁊ hͨſtulaſti. papa em̄ daret bn̄ficiū hn̄tenue ſta d̓ facili ſic̄ daret nullū hn̄ti. iō taicit ſurreptōneꝫ. vt in. c. ſiglo. ponat multa exēpla nō inbet rꝑto ſint exprimēda oīa q̄ ponunt̉Sꝫ intelligas glo. in caſibꝰ ī qͥbꝰ loquūt̉ iura q̄all̓. ⁊ dic vt in eis no. Et vide qd̓ dixi in. c. cū ordinē. sͣ.e. vbi poſui an̄ de exceptōe cōpetēte aduerſario ſit facienda mētio in r̄pto. ⁊ vide ꝑ Io. an. in. c. j. de lit. cōte.li. vj. ⁊ plene ꝑ Spe. in ti. de excep. ī. §. dicto. In gl.in ꝟ. niſi forſan. ibi qꝛ ſi notoria eēt exceptio. No. ſingl̓r hāc glo. ex qͣ ml̓ta potes notare. ⁊ pͦ ꝙ exceptio not opponi ad ꝓceſſū ⁊ ſic ante litē ꝯteſtataꝫ lꝫꝑemptoria. ⁊ ſic intellecta ē valde no. dcm̄ in ſe tn̄ ērū ⁊ no. tꝫ Spe. in ti. de excep. in. §. d. ꝟ. ſed pone. ⁊ ꝟ.nonus. ſequit̉ Io. an. in. c. j. de lit. cōte. li. vj. ⁊ vide demaͣ ꝑ Bar. in. l. cū q̄rebat̉. ⁊ in. l. vir bonꝰ. ff. iudi. ſol. ⁊ꝑ archi. in. c. vt circa. de elec. li. vj. vbi poīt ſingl̓are dictū ꝙ oīs ꝑēptoria et̄ nō notoria p̄t opponi an̄ lit. cōte.dūmodo excipiēs offerat ſe incōtinēti ꝓbatuꝝ. ar. ī. l.iij. §. ibidē. ff. ad exhiben. illud tn̄ dictū a multis mordet̉. facit ꝓ ⁊ ꝯͣ. c. literas. de reſti. ſpo. Scd̓o nota exhac glo. ꝙ ſi nō cōſtat citantē hr̄e iuriſditionē in citatū īmo notorie cōſtat cōtrariū nō tenet̉ citatꝰ cōparere. ⁊ hēs aliā glo. in. c. veniēs de accu. ⁊ terciā in. c. ſi ep̄siij. q. ij. ⁊ dixi poſt Cal. ī. c. cū ordinē. sͣ. e. vide tn̄ ad hͦmaxime in delegato qd̓ no. Inn. in. c. ij. de dila. ⁊ ī. c. cūin iure de offi. dele. ⁊ ꝑ Io. an. in regl̓a ſciēti. li. vj. ī mercū. Tercio nota ꝙ vbi notoriū ē r̄ptū eſſe ſurrepticium vl̓ īpetrātē eē excōicatū vel iudicē ordinariū non