De reſcriptis.
vel ſtatuto ex cā rōnabili facto. de qͦ. jͣ. latius ⁊ pōderaꝙ ꝯgregatio religioſoꝝ appellat̉ ꝯuētus ſeculariū ꝟocōiter appellat̉ capl̓m. nō tn̄ eſt inter hͨ dr̄ia. ⁊ aliqn̄ cōuentꝰ religioſoꝝ appellat̉ capl̓m. de qͦ dicā. jͣ. e. c. capl̓met etymologiā capl̓i cetus ſynodi ⁊ cōcilij vide in. c. xv.di. de capl̓o dicā. jͣ. eo. capl̓m. ¶ In glo. j. in fi. hanc gl.et dicta doc. ꝓ clariori doctrina reduco ad. viij. qōnes.Prima qō verſat̉ circa validitatē r̄pti impetrati ꝯtramonaſteriū vel ꝓ. Scd̓a qō circa facultatē agēdi in iudicio. ⁊ nunqͥd abbas ſine cōuentu vel ecōtra poſſit exꝑiri. Tercia qō circa facultatē cōſtituēdi ꝓcuratorenſeu ſindicū vel iconomū. Quarta qō nunqͣd ſede vaote poſſit cōuentus agere. Quinta qō p̄ſuppoſito ꝙ cōuentꝰ nō poſſit agere ſine p̄lato nunqͥd p̄latꝰ poſſit hr̄eratū factu ꝑ ꝯuētū. Sexta qō qͥd ſi ꝟtit̉ lis int̓ p̄latū ⁊capl̓m nūqͥd poſſit agere capl̓m ſine curatore. Septīaq. nūqͥd diſpoſitū h̓ in abbate ⁊ ꝯuētu hēat locū ī alijsplatis. Octaua. q. ⁊ vltīa qn̄ bona dicant̉ cōia vel diuiſa int̓ p̄latū ⁊ cōuentū. ⁊ cuiꝰ aucͣte hͦ diuiſio fieri poſſit. ⁊ hāc vltimā. q. tāqͣꝫ ꝓ fundamēto aliaꝝ qōnū pͥusexpediā. ¶ Sciendū ē em̄ ꝙ qn̄qꝫ bona eccl̓ie ſunt ꝓꝫſus cōia abbati ⁊ cōuētui. qn̄qꝫ ſunt diuiſa qͦ ad rem ſꝫa bōa ſūt deputaratōnē. vtputanō qͦ ad acitus ⁊ certa ꝓ mēſa abbatis adminiſtrata ꝓ mēſatio tn̄ nō eſt diuiſa ſꝫ abbas admīſtrat ac ſi bona ex toto eſſent cōia. qn̄qꝫ ⁊ tercio bona ſunt diuiſa qͦ ad rē ⁊idmīſtratōꝫ. vt qꝛ cōuentꝰ ꝑ ſe vel ꝑ aliū admiona ſibi deputata ⁊ ideꝫ facit abbas de ſuis. ⁊ ⁊iſtis loquit̉ tex. in fi. cū reꝗͥrit ꝙ bona ſint oīo diſtinctadebēt eſſe cōia. dicūt doc. ꝙ in inſtructōe ſeu fundatōne mōaſterij hͦ potuit fieri ad inſtāni. ⁊ intelligeꝙ ep̄s hͦ fecit ad inſtantiā pr̄oni. ar. in. c. cū dilectus deꝯſu. ⁊ in. c. qͣꝫto de cēſi. qꝛ cū iſta cōcernāt modū viuēdiet ſpūalitatē qͣꝫdā nō p̄t pr̄onus ꝑ ſe hͦ ſtatuere etiā apͥncipipio. vt noͣnter voluit Inno. in. c. qm̄. jͣ. neſu. poſt fundatōꝫ ꝟo hͦ facit ep̄s. ar. in. c. qm̄. jͣ. deho. cle. ⁊ in. c. ſicut vnire. de exceſ. p̄l. Ego puto ꝙ etiāipſe abbas cū ꝯuētu poſſit hͦ ex cā ꝯſtitue̓ cū ꝑ hāuiſioneꝫ bona nō minꝰ ſūt mōaſterij qͣꝫ pͥus ſꝫ reſꝑvſus fit hͨ diuiſio. Ad hͦ. xij. q. j. ī. §. fi. ⁊. c. vltīo. ⁊ hͦ idvr̄ ſentire Io. an. in fortioribꝰ termīs in regula nō ē obligatoriū. de re. iur̄. li. vj. in mer. vbi poſt quendā mgr̄min theologia ꝯcludit valere ſtatutū abbatis ⁊ cōcā vitāde murmuratōis ⁊ ſcādali vt ſingulis mōdent̉ decē ꝓ veſtim̄tis. ⁊ ibi vide latiꝰ. ſine cā tn̄ hͦ debere fieri nō ē ꝯſulendū ne ſit occaſio mali. ⁊ idē dic ī monialibꝰ. vn̄ puto abbatiſſam poſſe ꝑmittere vt lucra exmanibꝰ poſſint ꝯuertere in ꝓpͥos ⁊ necͣrios vſus nechͦ dicunt̉ hr̄e ꝓpriū. de qͦ vide ꝑ Io. an. ⁊ hoſt. in. c. cuad monaſteriū de ſta. reg. ⁊ ibi dixi. cogita tn̄ nūqͥd conſenſus ep̄i dꝫ accedere ꝑ noͣbile dictū Inno. in. c.ſti de teſta. ⁊ in. c. cū acceſſiſſēt de ꝯſti. vbi dicit coinferiora nō poſſe ſtatuere circa ſtatū eccl̓ie ſine aucͣteep̄i. nā ſaluādo dictū Io. an. poſſem dicere illud nō cōcernere ſtatū eccl̓ie ſꝫ potius modū viuēdi inter ſe. fac̄qd̓ dicit gl. in. c. ij. de ver. ſi. li. vj. ¶ Ad ſcd̓am. q. q̄ fuitpͥma in ordīe dic ꝙ ſi bona ſūt cōia ex toto vel ſaltē qͦad admīſtrationē. vt. sͣ. in ſcd̓o mēbro tꝫ r̄ptū impetratū exp̄ſſo noīe ſolius abbatis. hͦ aꝑte vult iſte tex. qꝛ adipſū abbatē ꝑtinet ꝓcurare negocia totiꝰ mōaſterij.ſatis ē de eo facere mētiōꝫ in r̄pto. nec ob. illa diuiſio qad rē tm̄. qꝛ exqͦ nō ē diuiſa adminiſtratio ꝓcedat rō. c.nec ob. finis qꝛ loquit̉ qn̄ bona ſūt oīno diſtīcta. vn̄ intercio mēbro qn̄ .ſ. ſūt oīo diuiſa nō valet r̄ptū ꝯͣ abbatē ſuꝑ bonis ſpectātibꝰ ad capl̓m nec ecōtra. vt ꝓbath̓ in fi. tex. nā tūc ceſſat rō capl̓i qꝛ exqͦ bona oīo ſūt diuiſa nō tenet̉ abbas ꝓcurare negocia ꝯuētꝰ ¶ Ultīomēbro qn̄ aliqͣ ſūt diuiſa aliqͣ cōia. in diuiſis tene qd̓. sͣ
dixi qn̄ oīo ſt̓ diuiſa ī cōibꝰ tene qd̓. sͣ. dictū ē qn̄ oīo ſūtcōia. ⁊ hͦ olim tenuit Fran. ꝟcellen̄. ⁊ vr̄ magis placeredoc. ſꝫ baſianus ꝯͣ. ſꝫ tene pͥmū qꝛ eadē rō dꝫ eē de ꝑtead ꝑtē ſic̄ de toto qͦ ad totū. vt. l. q̄ d̓ tota. ff. d̓ rei vē.c. paſtoral̓. §. itē cū totū. de off. del. Itē rō hꝰ. c. vēdicſibi locū ī iſtis caſibꝰ qꝛ abbas tenet̉ ꝓcurae̓ eccl̓iā. gͦ hꝫlocū diſpoſitio in. c. cū dilecta. de ꝯfir. vti. Si tn̄ ꝯuentus etiā in cōibꝰ īpetraret noīe eccl̓ie ꝑ tale r̄ptū poſſetagere abbas. vt no. Io. an. ī addi. ſpe. in ti. de r̄p. pn̄§. rōe eiꝰ ꝯͣ quē. ꝟ. itē ꝙ vbi īpetrat̉. vbi vide ¶ Adciā. q. circa facultatē agēdi gl. h̓ ⁊ in. c. j. de ꝓcu. ⁊ vbicūqꝫ tāgit hāc maͣm ſꝑ tenuit ꝙ nec ꝯuenire pōt p̄latusſine ꝯſenſu ꝯuētus nec ecōtra. ⁊ ꝓpter aucͣtercuria nō admittit de facili p̄latū ad agēdūꝯuētus ſeu ꝓcuratorē ipſiꝰ. vt no. in cle. j. jͣ. e. ſꝫ Inn.tcōiter doc. tenēt ꝯͣriū. ⁊ hͨ opi. vlt. verior. vn̄ diſtīgueꝙ ſi bona ſint cōia pͦ et ſcd̓o mō ſolus p̄latus p̄tfine ꝯſenſu ꝯuētus ⁊ etiā ꝯueniri. nā vt dicit Inngula iuris hꝫ ꝙ hn̄s legitimā admīſtrationē p̄t agere ſile ꝯſenſu alteriꝰ. vt in. l. fi. ff. ꝙ cuiuſqꝫ vni. ſꝫ p̄latꝰ hꝫlegitimā admīſtrationē. gͦ ⁊cͣ. Itē ad hͦ corroborandūadduco hͦ ar. incōuincibile. qͥlibet p̄latus ſaltē ē ꝓcurator legitimꝰ eccl̓ie ſue. vt in. c. ij. jͣ. de dona. ⁊ hꝫ liberamadmīſtrationē a iure. vt in. c. cū nobis. in fi. jͣ. de ele. ⁊ inc. is cui. e. ti. li. vj. ⁊ in abbate vide tex. opti. in. c. nullamxviij. q. ij. vbi dr̄ ꝙ tota ptās mōaſterij tā circa cultumdiuinū qͣꝫ circa reliqͣs res mōaſterij ē penes ip̄m abbatē ſꝫ ꝓcurator etiā ſimplex p̄t agere ⁊ ſi hꝫ liberā p̄t explicare ea q̄ exigūt ſpāle mādatū. vt in. l. ꝓcurator cuilibera. ff. de ꝓcu. gͦ fortius poterit p̄latus qͥ nō ē ꝓcurator ſimplex ſꝫ hꝫ titulū honorabilē ⁊ dignitateꝫ. vt no.gl. in. c. fi. v. q. iij. ꝓbat̉ in. c. indēnitatibꝰ. de elec. lib. vj.¶ Et ex hͦ pōt argui ꝙ ſolus p̄latus p̄t etiā alienare excā licita ꝑ illā. l. ꝓcurator. niſi ius ſpāliter interdicereſibi. xij. q. ij. ſine exceptiōe. ⁊. c. abbatibꝰ. ⁊. c. placuit .n.ob. huic cōcluſioni. c. j. de ꝓcu. hꝫ em̄ ille teduos intellectus. pͥmus vt clerici ibi ſe ſubſcribāt vt teſtes nō tāqͣꝫ p̄ſtātes ꝯſenſū. vn̄ vt dicit Hoſt. ep̄s ſolus hꝫ ipſūbus dꝫ p̄latus hr̄e ꝯſenſū capl̓i. ar. in. c. paſtoral̓. jͣ. d̓ dona. ⁊ in. c. ſine exceptōe p̄al. ⁊ tene mēti hāc regulā qꝛarduis p̄latus nō dꝫ aliqͥd agere ſine ꝯſēſu capl̓i. vidtn̄ qd̓ le. ⁊ no. in. c. qͣꝫto. ⁊. c. nouit. de his q̄ fi. a p̄la. Nōob. l. ait p̄tor. ff. de iure delib. ſuꝑ qͣ ſe fundat gl. qꝛ ponit̉ ibi caſus ſpālis ī herede qͥ voluit tp̄s ad deliberādūnā an̄qͣ adeat hereditatē nō p̄t agere nec aliqͣ alienarevn̄ regula nō ē vera indiſtīcte ꝙ nō valet alienare qͥ īp̄t rē in iudiciū deducere. exēplū in pr̄e qͥ ſuꝑ bonis aduēticijs filij p̄t agere tāqͣꝫ hn̄s legitimā admiſtrationeꝫa iure ⁊ tn̄ nō p̄t alienare. vt in. l. cū nō ſolū. C. de bo. q̄li. ⁊ in. l. j. C. de bo. ma. Itē ꝓcurator ſimplex p̄t agere.vt in. c. qͥ generalit̓. de ꝓcu. li. vj. ⁊ tn̄ ꝓcurator nō pōtalienare ſi nō hꝫ liberā. vt in. l. ꝓcurator bonorū. ff. deꝓcu. Dic gͦ ꝙ qͥ nō pōt alienare nō p̄t rē in iudiciū deducere noīe ꝓprio. ⁊ ſic ſcd̓o mō p̄t intelligi illa. l. ait p̄tor. ſꝫ noīe alieno p̄t exqͦ hꝫ legitimā admīſtratōꝫ vt īdictis iuribꝰ. ⁊ no. Ci. ī. d. l. j. nō ob. §. ⁊ hͦ. nihilominusall̓. ī gl. ſꝫ potiꝰ fac̄ ꝯͣ. qꝛ dic̄ ꝙ ſolus īconomꝰ p̄t agere lꝫꝯſtōne īconomi ꝯcurrat ꝯſēſus ꝯuētus. de qͦ dicā ī ſeq̄nti. q. Si ꝟo bōa p̄lati ⁊ ꝯuētꝰ ſt̓ oīo diſtīcta tūclatꝰ n̄ agit ꝓ rebꝰ ꝯuētꝰ nec eꝯͣ. vt h̓ ī fi. ⁊ ī vl. mēbroſt̓ ꝑtī diuiſa ⁊ ꝑtī ꝯiūcta. dic ꝓcedēdū vt. sͣ. dixi. ꝯuētꝰat̄ nūqͣꝫ p̄t age̓ ī rebꝰ cōibꝰ ſin e ꝯſēſu p̄lati. qꝛ admīſtratio ē ꝯceſſa plato ⁊ n̄ ꝯuētui. vt h̓. ⁊ ī. c. cām de iudi. Excipe a p̄dictꝭ qn̄ negocia ſt̓ ardua. qꝛ tūc d̓ ꝯſēſu vtriuſqꝫ debēt ꝓmoueri. vl̓ niſi ꝯuētꝰ vl̓ p̄latꝰ vellꝫ age̓ ſuꝑ reuocatiōe reꝝ male alienataꝝ. vt ī. c. ſiqͥs p̄ſbr̄oꝝ. de re.ec. n̄ ali. ⁊ vide qd̓ no. ī. c. cū olī. de re. ſpo. Nūqͥd cauēdo de rato poſſit alt̓ eoꝝ admitti: vide gl. no. ī. c. j. de ꝓ-