De reſcriptis.Q3
cauſaꝝ. ⁊ idē videmꝰ in officiali foraneo ep̄i qͥ eſt delegatꝰ ad vniu̓ſitatē cāꝝ alicuiꝰ caſtri. vt no. glo. in cle. ⁊ſi prīcipalis de ℟ptis. ⁊ in. c. romana d̓ ap. li. vj. ⁊ alibidic̄ gl. no. ꝙ iſte talis delegatꝰ ē qͣi ordinariꝰ. vt no. jͣ. d̓ap. in. c. cū cāꝫ. ī ꝟbo delegatꝰ a prīcipe in fi. Itē hodievt pl̓imū dat̉ ꝯſeruator locis religioſis qͥ hꝫ ptātē ſuꝑoībꝰ negocijs pn̄tibꝰ ⁊ futurꝭ. vt in. c. j. ⁊ fi. de offi. dele.li. vj. Ob hoc ꝯtrariū dat̉ in glo. ſcd̓s intellectꝰ ꝙ īcertitudo iudicꝭ viciabat r̄ſcpͥtū n̄ aūt generalis cōmiſſionegocioꝝ. ⁊ hāc ꝑtē glo. videt̉ h̓ ſeq̄ hoſ. dicit ꝙ etiaꝫnimia generalitas cōmiſſiōis negocioꝝ hꝫ viciare reſcriptū ſꝫ cōclude ꝯcordādo ⁊ capiēdo prīo ꝟba copoſt. aut cōmiſſio fit in forma iuſticie. aut fit in formagr̄e. Prīo caſu quelibꝫ cā ex p̄dictis ē ſufficiēs ad nullitatē reſcripti intelligendo ꝙ cōmittant̉ oīa negociavniꝰ pn̄tia ⁊ futura ꝙͣtūcūqꝫ iudex ſit certꝰ. qꝛ reſcpͥtūex cōi ſtilo nō dꝫ extēdi ad negocia futura. vt in. c. fi.ē. Sꝫ oīa negocia pn̄tia vniꝰ bn̄ poſſūt vni cōmittieſt honeſtū. ad hͦ. c. diſpēdia. jͣ. e. li. vj. nō ob. l. cūal. ⁊ qd̓. sͣ. dixi. qꝛ reſpectu diuerſoꝝ bn̄ delegatia ⁊ futura. ſicut dixi in officiali foraneo ep̄i qꝛ ille eſtquaſi ordinariꝰ vt. sͣ. dixi. ⁊ fit vt pl̓imū ꝓ vtilitate reipublice vt illi loco nō deſit iuoegociā vniꝰ tm̄ p̄ſentia ⁊ futura nō debēt cōmitp̄iudicaret̉ ordīarie ptāti ⁊ ē ꝯtra ſtilū ⁊ curſū iuſticie. aut impetrat̉ reſcriptū in forma gr̄e ⁊ tūc valet. ⁊ ſic intellige qd̓ dixide ꝯſeruatorē. ſi tn̄ ſimpl̓r cōmitterent̉ oīa negocia nōintelligit̉ de futurꝭ ꝑ. c. fi. jͣ. e. niſi hͦ expͥmat̉ vt bn̄ dixitIo. an̄. ſi aūt iudex ē incertꝰ diſtīgue etiap̄dicto.¶ Et vltīo notabis ſingl̓arit̓ finē iſtiꝰ geo ꝙ dic̄ꝙ ſi ex certa ſciētia papa daret īcertū iudicē eligēdū ꝑīpetrātē valet reſcpͥtū cū hēat papa pleītudine ptātisſaluo tn̄ iure recuſatōis. Ex his eī infert̉ ꝙ cl̓a ex certa ſcīa idē īportat ac ſi papa dixiſſꝫ ꝙ faciebat illud dplenitudine ptātꝭ. ex qͦ gnāl̓r infero vnū ſingu. dictuꝫꝙvbicūqꝫ ī materia r̄qͥrit̉ pleītudo ptātꝭ prīcipis ſatꝭē prīcipē dice̓ ꝙ illd̓ fac̄ ex c̓tai. Add̓ pulchInn. in. c. innotuit de ele. vbi d̓ꝙ papa nō ⁊cā vti pleītudine ptātꝭ. ⁊ alibi dixit ꝙ ꝯͣ vl̓em ſtatumeccīe papa nō ē tolerādꝰ ſine cā magua ⁊ alijs maīfeſtaqd̓ ē mēti cōmendādū. ⁊ ponit hͦ in. c. qͣꝫto de cōſue. etde hac plenitudine ptātꝭ vide glo. in. c. vbi ꝑiculuꝫ oēelec. li. vj. ⁊ ꝑ Io. an. in. c. ex publico d̓ ꝯuer. ꝯiuptātē quā h̓ vocamꝰ pleītudinē alibi vocamꝰ abqͣſi diſpōni legū cōium nō ſubiectā. vt no. ī. d. c. ex publico. Qn̄ aūt ꝯſtat de iſta certa ſcīa prīcipis vide gl.fi. in cle. ⁊ ſi principalis. jͣ. e. ti. que ſingularit̓ dicit ꝙ niſi exprimat̉ iſta cl̓a certa ſcīa nō p̄ſumlt̓. aoad hͦ pōt induci in. c. ex multiplici de dec cslo itll̓r ſentit in. c. pn̄ti de reſcriptꝭ. li. vj. qd̓ hodie incipitſtatutū dicēs ſufficere ꝙ ex ꝟbis reſcpͥti poſſit apparere de certa ſcīa lꝫ ſpecifice illa cl̓a non exprimat̉.notabile dcm̄. ⁊ videt̉ idē Io. an̄. ſentire ī. c. nōn⁊ limita gl. in. c. j. de ꝯſti. li. vj. ¶ Ultīoẜm hͦ intelci cauda gl. ꝙ prīceps nō poſſit de pleīp̄t ſingl̓r atudine ptātꝭ cām cōmittere ſuſpecto ſine facultate recuſandi. ⁊ neſcio alibi ita exp̄ſſū qͥnīmo cōit̓ doc. ſentiunt oppoſitū. in. c. cū int̓ de excep. ſꝫ pͥmū ibi ſeqͦr. ⁊ bn̄ifac̄ tex. in cle. paſtoral̓ de re iudi. Abbas.Hoc intēdit. FalO audientia. ſa latinitas viciaCreſcpͥtū pape. Prīo pōit̉ dubitatio. Scd̓o ſlutio ibi quibꝰ ¶ No. pͦ ꝙ nō ē credēdū aſſerēti ſe abſolutū fuiſſe ſꝫ oꝫ vt de hͦ fiat fides ꝑ legitimas ꝓbationes. ad hoc. c. ꝓpoſuit de cle. excō. mi. ¶ No. ſcd̓o ibiprīa facie ꝓ vſu cōi loquēdi. ⁊ dic prima facie .i. primoaſpectu. Nā in forma ⁊ alijs videbant̉ lr̄e apl̓ice. Iteꝫno. ibi pctm̄. ⁊ qn̄qꝫ peccatū ponit̉ ꝓ defectu vel vicionō aūt h̓ ſumit̉ ꝓ peccato mortali vl̓ veniali. Iteꝫ no.
ciet reſcpͥtū pape debet eſſe manifeſta nō aūt ſufficit ꝙſit dubitabilis. dic̄ ꝙ ſi poſſit ſaluari ꝑ figurā nō viciaret̉ reſcpͥtū. ad hoc. c. j. j. de iudi. Et hͦ faciūt ad qōeꝫ.dicebat̉ in qͦdā reſcripto apl̓ico ꝙ rectores hoſpital̓ ⁊alie ꝑſone q̄ dege̓ ꝯtigerit ī eodē poſſent ibidē ſepeliri ⁊cͣ. Nūqͥd r̄ſcpͥtū viciet̉ ꝓpt̓ illā falſā latinitatē. namvbi dic̄ q̄ dꝫ dice̓ qͣs cū r̄ferat̉ ad illū infinitiuuꝫ dege̓.ꝯtrariū ꝯſuluit Io. an̄. qꝛ p̄t ſaluari ꝑ figurā ſyllēpſiꝫ.nā illd̓ ꝟbū q̄ p̄t eē neutri generꝭ ⁊ plural̓ nūeri ⁊ face̓relatōeꝫ ad ꝟbū ꝑſone ⁊ ad ꝟbū rectores ⁊ ſic erit accuſatiui caſus. Itē p̄ſuppoſito ꝙ ſimpl̓r a ſumat̉ illuꝟbū q̄ vt faciat relatōeꝫ ad ꝟbū ꝑſone tn̄ cū ſit moccus defectꝰ n̄ dꝫ viciare lr̄aꝫ. ar. in. c. ex ꝑte. de fi. inſtru.nā ſi hr̄et q̄ ꝯtigerit nō eēt falſa latinitas. qꝛ tūc illd̓ relatiuū q̄ regeret̉ ab illo ꝟbo ⁊ ſic tm̄ deficeret titulus.¶ No. bn̄ hͨ dicta q̄ tn̄ Io. an. h̓ in lect. ſua nō refert.Nā ex oībꝰ p̄dictꝭ hēs tres ꝯcluſiones. Prīa q̄ciat reſcpͥtū pape dūmō ſit manifeſtaScd̓a ꝯcluſio ꝙ ſi falſa latinitasꝑ figurā nō viciat̉ r̄ſcriptū. ⁊ de iſtis figurisbo. ī. c. forꝰ de ꝟ. ſig. Tercia ꝯcluſio ꝙ ſi falſa latinit.ſurgit ex modico defectu alicuiꝰ lr̄e vl̓ tituli nō viciat reſcriptū. ⁊ vide q̄ dixi in. d. c. ex ꝑte. ¶ In gl. j. in fi. ⁊ hecvltīā opi. cōit̓ tenet̉. vn̄ qͣlecūqꝫ ſit r̄ſcpͥtu pape ſiue d̓iuſticia ſiue ꝯtineat gr̄aꝫ ſiue ſit priuilegiū ꝯtra ius ſꝑit̉ ex falſa latinitate. ſecus in alijs inſtr̄is alioꝝ noꝝ. Et no. rōnē decidēdi quā ponit gl. qꝛ .ſ. reſcriape trāſit ꝑ ml̓tas manꝰ. Itē cū magna maturitaꝑ hāc rōnē infert h̓ do. an. ꝙ ſi reſcriptū ꝑpe emanaret ꝑ camerā ⁊ nō ꝑ cācellariā ꝙ falſa latitas nō oīno viciaret. qꝛ tūc nō trāſit ꝑ ml̓tas manꝰ. ⁊ hͦdcm̄ videt̉ ſatꝭ equū prīa frōte. Sꝫ ꝯtrariū ego teneo.prīo qꝛ non ema.i. Scd̓o qꝛ magisp̄ſumit̉ falſitas qn̄ lr̄e ſūt qͣſi clādeſtine ⁊ ꝯtinēt peccatū in cōſtructōe. Nā deciſio illiꝰ tex. reſpectu nullitatꝭfundat̉ ſuꝑ p̄ſūpta falſitate. Itē iſte tex. nō fundat ſeſuꝑ cācellariā ſꝫ ſimpl̓r loqͥt̉. ⁊ forte tꝑe huiꝰ. c. nō eratita ordinata cācellaria ſicut hodie. prīceps em̄ p̄ſumithr̄e notarios doctos ⁊ ꝓbos. Per hoc etiā dicerē hūcx. ꝓcedere etiā in lr̄is alioꝝ principū falſitas tn̄ citiusſumenda ē in lr̄is gr̄e qͣꝫ de iuſticia. ar. in. c. fi. jͣ. de falſarijs. ⁊ tenent h̓ doc. Abbas.Caſus. Cōtra ſcd̓m reſcpͥtūP AC. nō p̄t opponi de taciturnitate primi impetrati ꝑ appellātē de ſua appellatne nō habita mentōe. hͦ dicit qͦ ad titulū. In prīa pirat ſcm̄ diffinitōem appellatōem ⁊ ſpoliatōem. Ina vniꝰ ꝑtis ꝓſecutōeꝫ ⁊ alteriꝰ negligentiā ibi quaꝫIn tercia finaleꝫ det̓minatōeꝫ ibi ideoqꝫ. ¶ No. prīoꝙ eccl̓ia plebanalis p̄t poſſidere ⁊ tenere capellā poſitā in ſuo plebanatu nō ponēdo ibi rectorē ſꝫ capellanū qͦ eā officiet ⁊ teneat noīe pleb̓. ⁊ pōt intelligi iuxtano. ꝑ gl. in. c. eā te. de eta. ⁊ qͣli. vel qn̄ habuit ex priuilegio vl̓ p̄ſcpͥſit capellā vt ſit de menſa plebis. iuxͣ noͣ. ī. c.vt ſuꝑ de re. eccle. nō alie. al̓s de iure regularit̓ capellanō ꝑtinet ad plebē niſi iuxͣ no. in. c. ad audientiā. .j. d̓ eocle. edi. ⁊ in. c. dilectꝰ de capel. mo. ⁊ ꝟbū de iure poſitūin tex. ītelligit̉ largo mō. ¶ Scd̓o no. ꝙ eccl̓ia hn̄s ſb̓ſe capellas pōt dici matrix reſpectu capellaꝝ. ꝯcor. clej. de ſen. exc. ⁊. c. ex trāſmiſſa de p̄ſcrip. ⁊ hͦ largo ſūptovocabulo. ꝓprie ꝟo ⁊ ſtricte eccīa cathedralis dr̄ matrix. vt in. c. venerabilis. jͣ. de ꝟ. ſig. ⁊ ex hͦ ꝟbo noͣ. nonviciari ſnīam vel libelluꝫ ſi eccl̓ia inferior appellat̉ ma¶ No. tercio ꝙ in poſſeſſorio pōt fieri mentio deꝓprietatis in narratōe. nec ꝑ hoc libellus extendit̉ad iudiciū ꝓprietatis. vt ptꝫ ibi de iure ꝑtineat. ⁊ tn̄ infi. fit reſtitutio lꝫ iſta ꝟba ꝯcernentia ꝓprietateꝫ nō verificent̉. Ex qͦ infert̉ ꝙ libellus dꝫ attēdi ī ꝯcluſiōe nōin narratōe ⁊ q̄ narrant̉ n̄ ampliāt ꝯcluſionem libelli.