De reſcript.
p̄poſitura. ſi nō fecit mentionē ꝙ prepoſitura erat cirata diſpenſatō n̄ valet. qꝛ duo ēpedimēta inſ. dignitas ⁊ cura. ſb̓lato gͦ vno impedimento remanetr̄liquū. vt in. c. ex tuaꝝ. jͣ. de aucto. ⁊ vſu pallij. hͦ dictūvidet̉ ꝓbari ī cle. j. de p̄bē. Tenēt Io. an̄. ⁊ Hoſti. in. c.poſtulaſti. jͣ. eo. nec obſtat ſi dicat̉ ꝙ exqͦ papa cōceſſittatē vr̄ cōceſſiſſe qd̓ eſt minꝰ .ſ. curā. ar.maius .ſ. dicdeci. So. ml̓tiplex ẜm eos pͦ ꝙ lꝫ digr̄nſatōibꝰ n̄ argutꝰcibimtas ſit honorabilior cupiculoſior. xij. C.. Loaritē ⁊ ſcd̓o ī gratijs ⁊ d̓te vl̓ maioritate rōnis. ar. c. ꝑ venerabileꝫ. jͣ. qͥ filij ſuntorabilibꝰ valegi. qd̓ ſꝑ no. ¶ Ul̓ tercio in gratilet arg. p̄dictū. vt in. d. c. ex ꝑte. ſecus in odioſis diſpēſatōibꝰ. ar. in. c. qͣꝫuis de p̄ben. li. vj. Et ꝑ hͦ pōt rn̄deriad vnū tex. ſing. in materia quē neſcio alibi in. d. c. pevenerabilē qͥ fi. ſūt le. vbi diſpenſatio extendit̉ d̓ macedat in diſpenſatiōe nō odioſa. piri ad minꝙ nō legitimꝰ ꝓmoueat̉ ad ſacros ordines. ſecus ī odioſa vt qn̄ fit diſpenſatio ſuꝑ pluralitatē bn̄ficioꝝ. ⁊ hͦdcm̄ ſꝑ teneb̓ menti. ⁊ facit qd̓ no. Io. an. in addi. ſpe.tioneꝫ ꝙ illa bn̄ficia priꝰ tenebat illicite recipiēdo indefructꝰ nō valet diſpenſatio. hͦ firmat Io. an̄. ⁊ cōpoſto.. dudū. ij. de elec. Si ꝟo nō impetrat̉ diſpenſatōpl̓r ꝗs impetrat ſcd̓m bn̄ficiū. ⁊ tūc gl. in. d. cle. j.videt̉ velle ꝙ nō ſit neceſſe facere mētōneꝫ de qͣlitatibꝰbn̄ficij qͣſi ſatꝭ eſt facere mentōeꝫ de prīo bn̄ficio in genere. ꝓ qͦ optīe fac̄. d. c. poſtulaſti. Cōtrariū tꝫ Io. cal.in. d. c. in nr̄a. qꝛ exp̄ſſiones qͣlitatū primi bn̄ficij poſſētpeꝫ ad nō ꝯcedendū ſcd̓m. dicereꝫ ſic.mouere ꝑeꝫ ſcd̓i nō vacat primū ſalteꝫ ipſo facteaut ꝑ rec⁊ tūc exqͦ pōt retinere primū cū ſcd̓o dꝫ face̓ mentōemde qͣlitatibꝰ primi. ar. ꝑ locū a ſpāli in. d. cle. ſi romanꝰAut ꝑ receptōeꝫ ſcd̓i vacat primū ip̄o facto. ⁊ eſt maiꝰdubiū. De ſubtilitate ⁊ rigore tenerem opi. Cal. q̄forte papa ſciuiſſet de qualitatibꝰ primi nō abſoluilo bn̄ficio cōcedendo ſibi ſcd̓m. ⁊ facit rō. d. cunquid aūt de redditibꝰ ſit fienda mētiovt dixi. ꝯſtitutio vrbani ⁊ ſtilus curie hꝫ ꝙ ſic. ſed iure antiqͦ hoc nō bene ꝓbat̉. ⁊ tex. in ꝯtrariū videt̉ hiciudicio meo. nam papa hic facit mētionē de redditibꝰ.videlicet ꝙ iſti impetrantes abundabāt in redditibus.⁊ in fine tex. caſſat lr̄as ſolū ex eo ꝙ nō fit mentio d̓ noitatꝭ ⁊ nihil dicit̉ de redditibꝰ. ⁊ loq̄mine digneficio priꝰ obtento. ⁊ hoc tene menti qꝛ nullibi ita beat̄ ¶ In glo. j. in fi. no. bn̄ iſtā glo. ⁊ non tradasiuioni. ⁊ nō halal̓s niſi h̓ ⁊ ī. c. nōnulli. jeſt ꝯſil̓is glo .ſ. ꝙ ad bn̄ficia qͥs pōt impetrare lralio ſine mādato. ſecus in lr̄is impetratis ad lites. vt ind. c. nōnū¶ NicolHoc intēdit. Ualet ſcd̓m reſcriI AuT. ptū impetratū ab adu̓ſario ſꝫfaciat mētōne d̓ prīo ſi primꝰ impetrās doloigentia nō fuit vſus illo. Prīo ponit̉ thema. ſcd̓ercio ſolutio ibi ſi eis. ⁊ ibi diſtinguit. ⁊ ſcd̓m menbrū ibi ſi aūt ¶ No. prīo. ar. optimū ⁊ qͣi exp̄ſſū ꝙ ſecūdū reſcriptū nō faciēs mentōeꝫ de prīo nō ē ip̄o iurenullū. nā ſi eēt nullū nō cōualeſceret data negligētia pͥmi impetratorꝭ. vt in regula tractu tꝑis de re. iur̄. li. vj.⁊ ſic h̓ ē caſus ꝙ ſurreptio nō viciat lr̄as ad lites ip̄o facto. qd̓ dixi latiꝰ. sͣ. e. ti. c. ceteꝝ ¶ No. ſcd̓o. ꝙ r̄ſcpͥtūad lites ꝑdit̉ data negligētia impetratorꝭ in vtēdo. intellige ſi impetrat̉ poſtmodū ſcd̓m ꝯtrariū. al̓s aūt nōīpetratōe ſcd̓i primū ē ꝑpetuū .i. durat tāto tꝑeirat actō ſuꝑ qͣ impetrat̉. vt ē tex. ſing. in. l. faſoC. de diu. ℟ptꝭ. ⁊ ſic limita iſtū tex. ꝑ illū ⁊ illū ꝑ iſtum.¶ No. t̓cio caſū in qͦ dolꝰ ⁊ negligētia eqͥꝑant̉ regl̓r tn̄differ̄t. vt in. cſuꝑ lr̄is. jͣ. e. ⁊ no. in. l. qd̓ ne rua. ff. depo.
tiens. in. §. qui dolo. ff. de ꝓba. vbi dr̄ ꝙ allegans doluꝫhꝫ ꝓbare. qꝛ nō p̄ſumit̉. iō dicūt doc̄. ⁊ meliꝰ ꝙ ꝑ laāni p̄ſumit̉ negligētia. ar. h̓. ⁊ ī. c. plerūqꝫ. jͣ. eo. ſꝫ dolbat̉ ex ꝯiecturꝭ cūꝯſiſtat ī aīo. l. dolū. C. de dolo. ⁊. in. c.ij. de renūc. li. vj. Et in fi. glo. declara hͦ dcm̄ gl. ẜm ꝙ sͣdixi. ⁊ idē dic in reſcriptꝭ impetratꝭ ad bn̄ficia vt ſint ꝑtua. Si āt dat̉ negligētia impetratorꝭ ⁊ īpetratō alriꝰ ꝯtraria. dic̄ vt le. ⁊ no. ī. c. tibi qͥ de r̄ſcpͥt. li. vj. ⁊ inc. ſi clericꝰ de p̄bē. eo. li. ¶ In gl. ij. ibi ⁊ tal̓ ē. hͨ gl. n̄ ſolyrmal̓r ꝯtrariū qꝛ hͦ ē d̓ qͦ q̄rit̉ qͣre iſta exceptio ſits exqͦ tꝑalia ad agēdū ꝑpetua ſunt ad excipiēdū.Cōclude breuit̓ dcā doc. ꝙ aut ius excipiendi n̄ fūdat̉principal̓r ſuꝑ iure agēdi ſꝫ ſuꝑ alia eqͥtate. ⁊ tūc lꝫ tollat̉ actio nō tollit̉ ius excipiēdi īmo qͥncūqꝫ tu egerispotero exciꝑe. exēplū ī actōe ⁊ exceptōe doli. nā actiopuniat̉ de ſuo dolo ⁊ nullū cōmodūfūdat̉ vt doloſo fūdat̉ ſuꝑ alia eqͥtate vt iſte ẜuetiullū dānū ſentiat ex dolo adu̓ſarij. iō hocſu ⁊ ſil̓ibꝰ lꝫ actio doli tollat̉ ꝑ biēniū tn̄ exceptio dubit ſꝑ ita ꝙ ꝯtra adu̓ſariū agētē potero exciꝑe de doloſique adhibuit ī illo ꝯtractu. aut ius excipiēdi n̄ hꝫ cāꝫdiſtinctā a iure agēdi ſꝫ cōpetit qꝛ hꝫ ius agēdi ⁊ tuncto iure agēdi toit̉ ius excipiēdi. hinc ē ꝙ eo txcludit̉ a q̄ relaeſtamēti excludit̉ etiā a iurepiēdi. vt ī. l. pap. §. ſi filiꝰ ff. de inoffi. teſta. ⁊ iſte ē caſusiſtiꝰ. c. nā ꝯͣ ſcd̓m reſcpͥtū poſſū exciꝑe de prīo. qꝛ poſſūagere vigore primi. gͦ ſb̓lato iure agēdi ꝑ dolū vl̓ neglgētiā tuā acceſſorie tollit̉ ius excipiēdi. ⁊ idē dicas ī replicatōe. nā replicatio cū deſcēdit ex iure agēdi durattāto tꝑe qͣꝫto durat actio ⁊ n̄ āpliꝰ. vt no. gl. ⁊ doct. ī. l.lꝫ. C. d̓ excep. An aūt poſſit qͥs agere ſuꝑ exceptōe ſuacōueīat̉ ab adu̓ſario. glo. h̓ vr̄ velle ꝙ non. ſꝫ dicY exceptōeꝫ hn̄tē vī actōis poſſū in iudiciū deducere. exēplū cū excipit̉ ꝯtra electū nihil petētē. vt. in. c. jde elec. li. vj. ⁊ dic vt nō. Inn. in. c. dudū. ij. ⁊ ī. c. cū dilecti de elec. qͥdā ē exceptio ꝓprie dicta ⁊ ip̄aꝫ poſſū et̄iudiciū deduce̓ an̄qͣꝫ ſim cōuētꝰ ab adu̓ſario. vt ī. l. ſi cōtēdat. ff. de fideiuſ. ⁊ glo. magis exp̄ſſe in. l. aureliꝰ. §. cētū. ff. de libe. le. ⁊ hͦ puto admittēdū qn̄ aliquā vtilitatēiōt et puētōe ip̄e reꝰ ex fea ettlꝫ git prīcipalit dutōe cōſequi.Ohec uM. obomodis ſꝫ ẜm cōeꝫEintellectū h̓ intēdit. Nō valēt reſcpͥta ꝑ q̄ incerti iudices dant̉ vl̓ futura negocia cōmittūt̉. In prima ꝑte ponit̉ exceſſus. In ſcd̓a ꝓuiſio ibi nos.prīo ibi vt aſſer̄t. nō eē credēdum ꝙ lr̄e deuiāteshoneſtate ꝓceſſerint a curia prīcipis ex certa ſcīa pͥncipis ſꝫ potiꝰ p̄ſumēde ſūt falſe. ⁊ facit ad id qd̓ dixi. sͣ. e.ſiqn̄. ¶ Itē no. quare lr̄e impetrate ad lites ſint odioſecū veniāt ad obſeruātiā iuris. qꝛ p̄iudicāt ordinarie poteſtati cui papa ita enormit̉ piudicare n̄ intēdit. vt ī. c.ꝑuenit. xj. q. j. ¶ No. tercio duos caſus in qͥbꝰ r̄ſcpͥtuꝫeſt nulluꝫ. Primus ſi ꝑ illud cōmittant̉ oīa vniꝰ honegocia tam pn̄tia ꝙͣ futura. Scd̓s ſi iudex impetraputa ſi ille quē impetrator eligerit. ¶in fi. ⁊ dic̄ ꝙ cōtraria loquūtur qn̄ incertitudolitas nō p̄n̄t declarari ꝑ impetrātē qꝛ factū nō depēdetaptāte ſua. ſꝫ in caſu noſtro iſte impetrator poterat declarare negocia ⁊ ſpecificare iudicem. ⁊ iō gnaͣlitas nimia h̓ viciat. ¶ In glo. ij. ex hac glo. colligunt̉ duo intellectus. Primus ꝙ nullitas re ſcpͥti h̓ ſurgit ex generalitate cōmiſſionis oīm negocioꝝ. nā iudex erat certꝰexponēdo ꝟbū elegerint vt ſit p̄teriti ſb̓iūctiui. Et nohāc gl. vt in euitādis abſurditatibꝰ ⁊ in odioſis reſtringēdis hͦ ꝟbū exponat̉ vt ſit p̄teritū ſubiūctiui vel futurū ẜm ꝙ meliꝰ ꝯueīt materie ſb̓iecte. ⁊ vide in ſil̓i bar.in. l. oēs ppl̓i. ff. de iuſti. ⁊ iu. vbi dixit ꝙ iſtud ꝟbū ī ſtatuto dꝫ expoui vt ſit futurū ſb̓iūctiūi qꝛ ꝓpriū ſtatutieſt ꝯcernere futura. ¶ Cōtra hūc primū intelletū opponit̉ de. l. cū pretor. ff. de iudi. vbi cōmittit̉ vniuſitas