De reſcriptis.

trema copulata nō ſunt oīno diuerſa ⁊ tūc copulatiuanō ſtat ꝓprie. qꝛ de natura copulatiue ē vt copulet oīnodiuerſa ⁊ ꝙ vtrūqꝫ cōī veniat pͥncipaliter. vt no.glo. ſuꝑ rubrica. ff. de iur. ⁊ fa. igno. ⁊ glo. in. c. querelā d̓ſimo. aut extrema ſunt diuerſa ⁊ tūc ſi vnū venit ad alterum vt accidēs copulatiua reſoluit̉ ꝓ. i. ita ꝙ ſubſtanxponit̉ adiectiue. exēplū in. l. j. ꝯiūcta glo. ff. de pdicit̉ ꝙ pactū eſt duoꝝ placitū ⁊ ꝯſenſus. dictiolacitū exponit̉ adiectiue .i. placitus ꝯſenſus duoꝝ. Siꝟo nō ſic venit vnū ad reliquū aut ponit̉ inter ſpeciē etenus aūt inter ſpēm ⁊ indiuiduū. ⁊ dic vt no. Di. ī reula generi de re. iur. li. vj. aut ponit̉ inter duo ſeoīa ⁊ tūc aūt ſumꝰ extra iudiciū ⁊ in ꝓrſus volūtaula ſtat ꝓprie ⁊ requirit̉ ꝙ vtrūqꝫ copulatū verifiovt ſi ꝓmitto tibi decē ſi titiꝰ miles factꝰ fuerit ⁊ ſemnius comes nō em̄ teneor dare niſi vtrū ib accidat.alatꝰ. ff. de ꝟ. obli. ⁊ h̓ intellige qn̄ copulatiua format̉ affirmatiue vt in p̄cedēti exēplo. ſecusſi negatiue qꝛ tūc requirit̉ ꝙ neutrū accidat. exēplū promitto tibi decē ſi titiꝰ nō fuerit factꝰ ꝯſul ⁊ imꝑator nonvenerit italiā in. d. l. ſi ita. aut ſumꝰ in iudicijs ⁊ tūc ē dibiū vtrū ſi pͥnceps mādat duo cōpulatiue. vel ſi pars aquid poſuit copulatiue in libello vel in articulis vtꝝ requirat̉ vtrūqꝫ. ⁊ hͦ caſu diſtingue ꝙ aut plura coōpulataveniūt ad diuerſos effectꝰ ꝯſequēdos ⁊ tūc nō ſufficit alterū ad ꝯſequēdū oēs effectꝰ. ⁊ iſte eſt caſus in. c. ole. vbi de hͦ. aūt plura copulāt̉ ad vnū effectū ꝯſequēdū⁊ tūc aūt aſtrinxit qͥs ſe ad ꝓbādum vtrūqꝫ ⁊ nō ſufficitalterū ꝓbare licet al̓s ꝑ ſe ſuffeciſſet qꝛ imputādū ē ſibiexquo ſe ad vtrūqꝫ obligauit. vt in. c. lꝫ de ꝓba. no. in. l.diuus. ff. de re iudi. vbi de hac materia facit. l. circa. ff. deꝓba. hͦ intellige veꝝ niſi vertat̉ fauor publicꝰqꝛ nō pouit ꝑs ſe obligare ad vtrīp̄iudiciuꝫ iuris publicin̄ tūc licet ip̄e ꝯpellat̉ inudex tn̄ ex ofn̄termīo pōt iudexcꝰ ⁊ hoc in actore. ?ū aliqͥd vltra qͣꝫ eēt nohoc nō pͥuat1ꝰ. aut nō venit vt qͣlitas ſed ēque pͥnſi neutrū ꝑ ſe ſufficitdu. vt in.lecta. jͣ. eo. ſi alteꝝ ꝑ ſe ſibare nec in dubio vr̄ ſe aſtringe̓ ad. ad hͦ. c.in dudū de p̄bē. ⁊. c. exhibita de iudi. ⁊ in hͦ calige deciſionē hꝰ glo. ⁊ h̓ tene lꝫ Archi. in. c. ij. de teſti. li.copulāt̉ in eadē or̄onē vr̄ ſe tatrūqꝫ. qd̓ nō ē veꝝ vt pꝫ ex p̄dictꝭ. Sꝫambiguitates euitādas cauti aduocati ⁊ ꝓitores ſolēappone̓ in fi. libelli ⁊ articuloꝝ ꝙ n̄ aſtrīgūt ſe arbādū niſi ea q̄ neceſſario inciit ⁊ hͦ notab̓.¶ In glo. pe. in fi. vult ergo glo. ꝙīm. ll. ẜm qͣs n̄valet reſcriptū niſionat̉ illa cl̓aa. ⁊ habet̉ ī. l.fi. C. d̓ diuer. reſcpͥtꝭ. ⁊ habet̉ illa. lc. vniuerſa. Sꝫ ẜmnes valettur illa cl̓a. ſꝫ vr̄ ꝙ nō debeat eē diuerſitas int̓ vtrūqꝫ iuscū illa lex ſit canonizata in volumīe decreti gͦ dꝫ ſeruarivt canon. qꝛ oīa nr̄a facimꝰ quibꝰ aucͣtē īꝑtimur in. e. ſide p̄ben. li. vj. ⁊ in. l. j. C. de vete. iu. enu. ſo. illa lexibi incorꝑata ꝑ gr̄anū ꝗ nō potuit canonizare. l. ī p̄iudiciū canonis īmo dicta gr̄ani qͦtidie reprobant̉ ſicutdicta alteriꝰ doctoris. vt plene hr̄ ī glo. decreti ⁊ maximein ſūmis. Ideꝫ dicit Io. an. de dictis magiſtri ſnīaꝝ. vtno. in. c. debitum de biga. Nec obſtat ſi dicat̉ exqͦ leges

ſunt in decreto. ⁊ decretū eſt approbatū gͦ in vim ꝯſequētie leges ibi canonizate ſunt approbate. qꝛ vt dicit Io.an. ⁊ bn̄ nullibi legit̉ ꝙ liber decreti fuerit approbatꝰ. nāhͦ ibi nō ꝯſtat nec ex pͥncipio nec ex fine. vn̄ nullū auctorem hꝫ auctorizante quēadmodū habēt alia iuris volumina. ⁊ p̄ſuppoſito ꝙ fuerit approbatꝰ dꝫ ītelligi ꝙ fuerit approbatꝰ quo ad dicta ſanctoꝝ ⁊ romanoꝝ ponticum nō aūt quo ad dicta gr̄ani. Et ex his vr̄ ꝙ dicta ibidem poſita nō faciāt indubitatā fidē. Sꝫ ego dico exqͦille liber coīter ⁊ a multis ānis citra fuit publice lectus inſcholis ⁊ ip̄ius dicta coīter recepta ſūt hodie tacite approbata ⁊ ꝑ oēs recipiēda. ꝓut in ſil̓i no. bar. in. l. j. ff. ſicer. pe. de dictꝭ hippocratꝭ Ariſtotel̓ ⁊ alioꝝ medicoꝝ ⁊ph̓oꝝ. dictao grani nō legūt̉ vt approbata nec legni aucͣte pͥncipis qꝛ tūc face̓t fidē tanqͣꝫ canon. vt eſt tex.cū glo. no. ij. q. j. in primis.Si in ſcd̓o reſcripto ꝑ aduerC Cer¶ M. ſariū impetrato nō fiat mentio de pͥmo valet pͥmū ⁊ nō ſcd̓m al̓s valet ſcd̓mEt ſi primū fuit impetratū cōi ꝯſenſu ꝑtiū n̄ valꝰīpetratū ꝑ altreā ꝑteꝫ. hoc tacito hꝫ tria dicta. ſcſi ꝟo. terciū ibi verū. ¶ Nota pͥmo tres regl̓as in materia reſcriptoꝝ. Prima ꝙ ī reſcriptis impetratis ad litesꝑ vtrāqꝫ ꝑtē ſtandū ē reſcripto hn̄ti priorē dataꝫ ita qͥtꝑe huiꝰ. c. ſimpl̓r ſtabat̉ date ⁊ nō pn̄tationi hodie dic̄vt plene dixi. s. e. c. j. Scd̓a regl̓a ꝙ ſcd̓m reſcriptū mertionē faciēs de pͥmo tollit primū. ſecꝰ ſi mētionē nō facit.Tercia ꝙ ſcd̓ſcriptū nō tollit primū impetratū cuꝫꝯſenſu ꝑfaciat mētionē nō ſolū de pͥmo ſed etiāde illo cōinfert̉ ꝙ nō ſoluꝫ fienda ē mentioſimpl̓r de prioto ſed etiā de om̄ī noͣbili cl̓a appo⁊ no. ī. c. exo. ⁊ ꝯtu. rō eſtpͥnceps īle dediſſet lr̄aslaſti. ⁊ qd̓ ibimū reſcriptutiū nō dediſaltē ita faciri ad petitōeꝫ alteꝯꝑtis. vt in. l.Itē nota ſigricatū huiꝰ ꝟbi ꝯtiā iſta ponūt̉ecurrēdū eſt aiū iudicis. ar..ff. de ſol. ⁊ inpter. jͣ. d̓ elec.otiꝰ materie q̄ro de tribꝰ q̄ſtionibꝰPrima q̄ſtio nūꝗd ſcd̓m reſcpͥtūmo īpetrato ſuꝑ eadē cā ab adu̓pcda q̄ſtio nūqͣd faciēdo mētiollat pͥmū ita ꝙ nō valeat ꝓceſſuscia queſtio nūquid iuit deputari aciā queſtionē reꝑiurſcd̓m ſito iure nullū. ⁊ pqͥ dicit ꝙ ſcd̓e lr̄e nō obtinēt alicū loquat̉ ꝑꝫ pn̄tis tꝑis vr̄d̓ no. glo. in regu.C. de iuriſd. om.etrātē ignorāt̓ ⁊ ſcient̓eſt fere coīs oīm doctuētiū qui h̓ oēs tenuerūt ſcd̓ꝫire nullū ſed ānullādū ope exceptionis ita ꝙ ꝑ reſcriptū dat̉ iuriſditio ⁊ ſi n̄ excipit̉ valet ꝓceſſus ſcd̓i iudicꝭ. Et lꝫ multa dicant̉ ad hāc opifundatā tn̄ hͦ optime ꝓbat̉ in. c. ſi aūt. ⁊. c. plerūqꝫ. jͣ. eo.ti. In qͥbꝰ pꝫ ꝙ ſi primꝰ impetrās dolo vel negligētia vtipoſtpoſuit ſuo reſcripto infra ānū poterit ꝯueīri aucͣteſcd̓i reſcpͥti. ⁊ ſic ſcd̓m a pͥncipio n̄ fuit nullū. qꝛ ſi fuiſſetnullū n̄ potuiſſet ꝯualeſce̓ ex negligētia pͥmi īpetrātis.qd̓ nullū eſt a pͥncipio tractu tꝑis nō ꝯualeſcit. vt in regula nō firmat̉ tractu tꝑis de re. iur. li. vj. Et hodie iudicio meo vr̄ tex. aꝑtus ẜm cōeꝫ intellectū in ē. vt debitꝰ