De reſcriptis. 20
de ap. vbi pꝫ exp̄ſſe ꝙvalet ſcd̓m reſcpͥtū ⁊ p̄ualet pͥmoſi vigore illiꝰ emanauit citatio. Et ex his infert̉ ad vnāꝯcluſionē generalē ad hāc maͣꝫ reſcpͥtoꝝ ꝙ ī reſcpͥtꝭ ims ad lites ſurreptio nō vitiat ip̄o iure ſꝫ opꝰ eſt exeptione. ad hͦ qd̓ legit̉ ⁊ no. in. c. ad audientiā. ij. jͣ. e. ti.d̓ tn̄ videt̉ limitādū ẜm opi. Inno. ī. c. cū dilecta. jͣ. eo.vbi facit dr̄iam inter ſurreptōeꝫ ⁊ obreptōeꝫ vt ſurreptio non vitiet ip̄o iure ſꝫ obreptio ſic. qd̓ an̄ ſit verū ibidicet̉. Itē limito niſi in eodē reſcripto fiat gr̄a ⁊ acceſſorie det̉ iuriſditio ad executōeꝫ gr̄e. Nā tūc ſicut ip̄o iure gr̄a ānullat̉ ꝓpter ſurreptōeꝫ ita ⁊ iudicꝭ datio. ar. inc. ſi ſuꝑ gr̄a de offi. dele. li. vj ¶ Nā ſcire debes aliā ꝯcluſionē ī hac materia reſcpͥtoꝝ ꝙ ī reſcpͥtis impetratis adbn̄ficia qͣliacūqꝫ ſint bn̄ficia ſurreptio vitiat reſcriptūgr̄aꝫ ip̄o facto. vt in. c. ad audiētiā. sͣ. alle. ⁊ in. c. ꝯſtitutjͣ. eo. ⁊ in. c. j. ⁊. ij. de fil̓. p̄ſ. li. vj. ⁊ hāc limitatōeꝫ ſentit Inno. in. d. c. ꝯſtitutus. jͣ. eo. Et vide ꝑ Io. an. in. c. j. de litꝯteſ. li. vj. pone exēpluꝫ papa ꝯtulit titio eccl̓iam ſanctiLaurētij ⁊ ꝓ executōe gr̄e deputauit ſemproniū executorē ſi ſurreptio int̓uenit gr̄a eſt nulla ip̄o facto ⁊ ꝑ ꝯn̄sexecutoris deputatio cū veīat acceſſorie ad gr̄aꝫ. Quidaūt ſi iudex daret̉ ſeꝑatim a gr̄a: dic vt dicaꝫ in. d. c. adPredicta limita vt habes tex. ſingularē in. c. ſeo tꝑe. jͣ. eo. ti. li. vj. vbi dicit̉ ꝙ ſi reſcriptū cōtinet plur̄as ſurreptio circa vnā nō vitiat alias qḋ eſt bn̄ notandū. Et ad iſtū tex. qͥ videt̉ obſtare pͥme ꝯcluſioni dicꝙ ſcd̓m dicit̉ nullū in effectu. Nam id qd̓ pōt ānullaripōt dici largo mō nullū. vt eſt bo. tex. in. l. ſi dari ſtipuler. ff. de ꝟ. ob. ¶ Sꝫ circa p̄dicta dubitat̉ nūqͥd ad euacuandū ſcd̓m reſcriptū ſufficiat exciꝑe de ſurreptōe licellet̉ ob exceptōem reiectā ꝑ iudicē tacite vel expreſſe. videt̉ pͥmo ꝙ ſuiat ſola exceptio. qꝛ iudexcedēdo ad vlteriora vꝯͣ ordinē iurꝭ. vt in. c. plis. jͣ. eo. vbi dat̉ forma qͣlit̓ debeat ꝓcedi cū de ptate pluriū reſcriptoꝝ dubitat̉. Inno. ⁊ Cōpoſto. tenēiuſtius ⁊ ſecuriꝰ eē vt appellet̉ ſi iudex nō vult admitre exceptōeꝫ. nec obſtat qd̓ dixi ꝙ ſubuerſio ordinis vtiat ꝓceſſuꝫ. qꝛ illud ꝓcedit ī ordine ſubſtātificoij. q. j. in ſūma. Io. de lig. diſtinguit ꝙ aut p̄excipit corā ſcd̓o ⁊ nihilominꝰ ꝓcedit corā eꝓceſſus. Aut excipit ⁊ petit vt arbitri eligant̉ ẜmrem. c. paſtoral̓. jͣ. eo. nec ampliꝰ ꝯparet corā iudice ⁊tenet ꝓceſſus ſcd̓i iudicis. Moderniores ſimpl̓r ſequūtur primū dictū. qꝛ paria ſunt non exciꝑe vel excirreiectōe nō appellare. vt ī. c. cū dilecti de elec. ⁊ ī. c.iij. de ap. vide glo. ī cle. vnica de do. ⁊ ꝯtu. Ego ſic diſtiguerē ꝓ ꝯcordia opīonū ꝙ aut agit̉ de ſurreptōe vnireſcripti ita ꝙ nullū aliud apparet impetratū ⁊ tūc ꝓcedit coīs opi. doc. vt nō ſufficiat exciꝑe niſi appellet̉. ratōqꝛ iudex delegatꝰ pōt cognoſce̓ an ſua ſit iuriſditio. vt īc. ſuꝑ lr̄is. jͣ. eo. vn̄ ſi interloquit̉ tacite vel exp̄ſſe ⁊ n̄ appellet̉ illa int̓locutoria valet ⁊ trāſit in rē iudicatā. vt. d̓c. cū dilecti. aut agit̉ de p̄ualiditate pluriū reſcriptoꝝ ettūc dico ſuffice̓ ꝙ primꝰ impetrās ꝯpareat corā ſcd̓is iudicibꝰ ⁊ excipiat de primo reſcripto ⁊ petat arbitros eligi ſi dubitat̉. rō eſt qꝛ hoc caſu nec pͥmi nec ſcd̓i iudiceshabēt ꝑ ſe ptātē cognoſcēdi ideo nō pn̄t exceptōeꝫ reicere. vn̄ tutꝰ eſt excipiēs ſi ꝓteſtat̉ ꝙ nō intēdit ꝯparetcorā eis ſꝫ ꝓcede̓ ẜm. c. paſtoral̓. jͣ. e ¶ Uenio ad ſcd̓aꝫ qſtionē nūqͥd ſcd̓m faciēs mētionē de primo tollat primūp̄o facto. ⁊ in hͦ Io. an. recitat h̓ in diuerſis apoſtill̓ duis opi. Prima eſt opi. goff. qui tenuit reſcriptū primuꝫip̄o iure reuocari ita ꝙ ꝓceſſus primi iudicis ē nullꝰ dūmodo habuerit vndecūqꝫ noticiā reuocatōis. ar. in. c. exlr̄is de offi. dele. facit. c. ſi duobꝰ de app. Et optime facit̉iſte tex. dū ꝑ verba pn̄tis tꝑis dicit ꝙ exempta ē cā a iudicio primi. Scd̓a eſt opi. Cōpoſto. tenētis ꝙ niſi excipiatur corā primo iudice de reuocatōe valet ꝓceſſus qꝛcū reuocatio ſit facta ad inſtantiā alteriꝰ ꝑtis potuit̉ illapars ſuis lr̄is renūciare. ar. in. c. ad apl̓icā de regula. ⁊ ꝓ-
cedēdo corā primo iudice videt̉ tacite renūciare. ar. ī. c.atū de offi. dele. Inno. ꝓlixe tractat hāc materiā ī. c.ꝯceſ. p̄bē. li. vj. ⁊ aliqͥd in. c. cum ꝯtingat. jͣ. eo. ⁊ refervarias opi. adeo ꝙ vix firmat pedes. videt̉ .n. primo diſtinguere an motu ꝓprio fiat reuocatio an ad inſtantItē videt̉ diſtingue̓ inter directā reuocatōeꝫ ⁊ indirctam. Itē an̄ primꝰ iudex ſciuerit reuocatōeꝫ an ignorauerit. Et vide ibi latiꝰ. do. an. dicit h̓ ſe nō face̓ dr̄iaꝫ reſpectu reuocatōis an̄ motu ꝓprio an̄ ad inſtantiā fiat ⁊an directe vel indirecte fiat. ſꝫ ꝯcludit ꝙ reſpectu tercijturbātis iuriſditōeꝫ reuocatio hꝫ vires ſuas ipſo facto.hͦ allegat Inno. in. c. ex lr̄is de offi. dele. reſpectu ꝑtidiſtinguit ꝙ aut facta ē reuocatio motu ꝓprio pͥncipis ⁊ tunc ip̄o iure fit reuocatio ⁊ hꝫ vim a tꝑe noticieip̄ius reuocatōis qͣlitercūqꝫ ad iudice reuocatu ꝑuenerit noticia ip̄ius alle. c. audita de reſti. ſpō. Si aūt eſt facta ad inſtātiā tūc reuocatio fiat ip̄o iure. ſꝫ hꝫ vim a tꝑeexceptōis ꝓponēde ꝑ ꝑtē impetratē. qꝛ cū hͦ caſu ad vtiꝑtis fuerit facta reuocatio debet ip̄a pars aīm ſuūdetegere ꝙ velit vti illis lr̄is reuocatorijs. ⁊ hec oīa vip̄ter primū in. d. c. j. licet vario modent̉ de mēte Indo loquat̉. Ego aliter ſoleo dice̓ ꝙ aut pͥnceps in reucatione appoſuit clauſulā decreti vel alia ꝟba ꝑ q̄ apreat pͥncipē velle reuocare extūc quicqͥd fuerit agitaꝑ pͥmos iudices ⁊ tūc dico ꝙ ꝓceſſus ip̄o iure ē nullꝰ etam data ignorātia iudicis. vt ſi pͥnceps dicit reuocamſione tali ꝑictā ⁊ decernit irritū ⁊ inane qͥcqͥdigore illiꝰ ꝯmiſſionis. certe ī his teſqͥrat noticiā reuocatōis. Et ad hͦi Inno. Nec diſtinguo ī hͦ anū ꝓprio an̄ ad inſtantiā. Aut reic aut nulla hr̄ noticia reuocapͥmi iudicis tam ꝯͣ ꝑtē qͣꝫ ꝯͣ terciū turbantē. vtta p̄al̓. qd̓ ſic debet intelligi. vtin. c. ex lr̄is de offi.l̓. Aut orta ē ambiguitas de reuocatione. vt qꝛ vtriqdices ꝓcedūt vel hincinde excipit̉.⁊ tūc an valeat ꝓceſſus pͥmi ꝯͣ terciū turbātē dico hͦ pēdere ex validit.catōis. nam nō tenebit ꝓceſſus ſireuocatio valet. ⁊ iſte ē ꝓpriꝰ caſus. c. ex lr̄is de offi. dele.⁊ hͦ etiā ſentit h̓ Inno. aut qͣrit̉ de ꝓceſſu pͥmi int̓ ꝑtes⁊ tūc ſi ex nullitate actꝰ nō infert̉ alicui p̄iudiciū nō tenꝫqd̓ fit a iudice reuocato. Ad hͦ dictū. c. j. vbi dr̄ ꝙ ſi papa indulſit vni ꝙ nō poſſit ab ep̄o excōicari nō valet exatio lata ab ep̄o etiā ſi ignoraret pͥuilegiū. vt eſt ibi10. Aut infert̉ p̄iudiciū ex nullitate vt qꝛ ꝓceſſuꝫ ēgraue eēt ꝙ ꝓceſſus eēt nullꝰ maxīe ſi teſteseſſent mortui. ⁊ tūc ſerua diſtinctōeꝫ do. an. quā vt dixiſentit Inno. in. d. c. j. ¶ Quo ad terciū vtrū iudex delegatus debeat deputari ad inſtātiā vtriuſqꝫ ꝑtis. Iſta decre. facit ꝓ ⁊n pͥncipio iudex fuit deputatꝰ ad inptis tm̄. In fi. ꝟo loquit̉ qn̄ fuit deputatusSꝫ ꝯclude ſic ꝙ aut vtraqꝫ ꝑs eſt pn̄s corāore ⁊ nōd̓are iudicē ad petitōeꝫ vniꝰ.bſeruādū. ff. de iudi. aut vna ꝑs eſtlia eſt pr̄⁊ tunc de ſtilo curie eſt vt det̉ iudexad petitionē vniꝰ ꝑtis ſalua alteri ꝑti facultate recuſandi iudicē ex cā rōnabili. vt in. c. cām q̄. ij. ⁊. c. inſinuāte deoffi dele. ⁊ ſi petit pn̄s apponi aliquā cl̓aꝫ in p̄iudiciū abſentis de ſtilo curie eſt vt ſi aduerſariꝰ dr̄ eſſe in curia vtꝑ edictū generale. vt notāt doc. in. c. cuꝫolim. .jͣ. ⁊li. ⁊ ibi bonꝰ tex. Aut vtraqꝫ ꝑs eſt pn̄s ſꝫnō ꝯcorē ⁊ coīs ſtilus eſt vt q̄libet ꝑs eligatvnū ⁊ curia terciū. ⁊ hͨ no. glo. in. d. l. obẜuādum. ¶ Inglo. in ꝟ. exempta ibi ꝑdit̉ ad tp̄s ꝑ excoīcatōeꝫ. hͦ verūſi excoīcatio ſuꝑuenit pꝰ impetratōem reſcripti. ſꝫ ſi tꝑeimpetratōis impetrās erat excoīcatꝰ reſcpͥtū ē nullū īꝑpetuū. vt ī. c. j. de reſcpͥtis. li. vj. ⁊ multos alios caſus ī qͥ(bus ꝑdit̉ reſcpͥtū enumerāt h̓ doc. ⁊ nō oꝫ h̓ inſiſte̓ qꝛ hͦfacile ē collige̓ ẜm ꝯtīgētias factiNe̓i ceras. Ex diſiuctīe narratꝭ ī r̄ſep̓to