Druckschrift 
1 (1485)
Entstehung
Seite
19r
Einzelbild herunterladen
 

De reſcriptis.

ꝙ aūt primꝰ impetrās fuit negligēs in pn̄tādo ⁊ valēt ſecude ſecuta citatōe. ⁊ ſic loqͥt̉. c. vt debitꝰ d̓ ap. aut pͥmꝰnō fuit negligēs ſed nequit hr̄e copiā iudicis impetrati.⁊ de hͦ fuit ꝓteſtatꝰ ⁊ tūc dꝫ ſpectare primꝰ vſqꝫ ad ānū⁊ nō ampliꝰ ne ex facto pͥmi piudicaret̉ ſcd̓o. ⁊ in hͦ caſupn̄t hodie ꝓcede̓. c. ſi aūt. ⁊. c. plerūqꝫ. jͣ. eo. ⁊ iſte intellectus vr̄ ſatis ꝓbabil̓ ne ex tota iura antiqͣ corrigāt̉. Tcius intellectꝰ vltra glo. ponit̉ ꝑ hoſti. in. d. c. vt debiuenit̉ corā ordīario vt nō audiat̉ vovt ꝓcedat qn̄ qͥsꝑ eū. ⁊ hͦ fauore ordUle ciſpriꝰ imꝑetlens oppone̓ de linarie iuriſditꝭ. vt ſic ꝑ ordina⁊ iſte intellectꝰ nimis reſtrīgit iſtū tex. qͥ loqͥt̉ generalit̓de om̄i iudice iō coīt̓ nō recipit̉. Quartꝰ intellectꝰ queꝫſentiūt etiā doc. ī. d. c. vt debitꝰ. vt attēdat̉ forma excipiēdi de pͥoribꝰ lr̄is. Aut .n. primꝰ impetrās ꝯuētꝰ ꝑ ſecūdas excipit de pͥoribꝰ an̄qͣꝫ eas pn̄tet iudici ⁊ n̄ audit̉. qꝛvidet̉ hoc face̓ in fraudē. ⁊ hͦ caſu ꝓprie loqͥt̉. c. vt debitus. aut pͥmo qͣꝫ excipiat pn̄tat ſuas ⁊ poſtmodū excipitde ſuis pͥoribꝰ ⁊ pn̄t ẜuari antiqͣ iura vt ſtādū ſit primis⁊ nō ſcd̓is. ⁊ iſtū intellectū approbat do. an. ibi. ⁊ mihi ſꝑplacuit vt euitemꝰ iuriū correctionē qͣfieri pōt. arcuꝫ expediat de elec. li. vj. ⁊. l. j. C. de inoffi. do. ⁊ lrimū mēbrū. Quo ad ſcd̓m pͥncipale qͥd qn̄ imglo. remittittur in cā appellatōnis? dic̄ vt in iuribꝰ atratis ad bn̄vbi plene hͦ tradit̉. Si ꝟo ſumꝰ in lr̄is īficia. glo. h̓ in fi. ſe inuoluit qꝛ tꝑe ſuo ius erat ſatis dubiū. ſꝫ hodie dicemꝰ ꝙ regl̓arit̓ ſtat̉ date ⁊ nō pn̄tatōni.vn̄ ille p̄ualēt q̄ pͥmo ſunt impetrate. de qͦ dic̄ vt ī. c. tibiqͥ de reſcpͥtꝭ. ⁊ ī. c. eū cui de p̄bē. li. vj. vide glo. de ꝯceſ. p̄.c. ſi ſoli. li. vj. ⁊ hͦ qͣꝫtū ad primū mēbrū principale.lenio ad ſcd̓m cū ꝯcurrūt plura priuilegia. ⁊ dic ꝙ⁊ ſcd̓m ſpāle. aut vtrūqꝫ ſpāle autautprimnū ē gene: ꝓ o caſu glo. hͦ aclanꝰ.vtrūqꝫ generale.lo ſiue ſit gerglo. voluit ꝙ nūqꝫ ſcd̓m deroſiue ſpāle niſi de pͥmo fiat mētio. tu dic de pͥmo vt plenedixi .s. ī p̄cedēti glo. dicit tn̄ hoſti. ꝙ etiā tenēdo opi. cſpāle derogat generali nō derogat tn̄ cū grauiſſimo p̄itate pͥncipis. atdicio pͥmi p̄uilegiati ſaltē ex taciggeſtū de deci. ⁊ no. bonā limitatōneꝫ ad illā opvtrūqꝫ ē generale vel ſpāle. aut vtrūqꝫ eſt corauſuꝫ ⁊ ſcd̓m derogat pͥmo. ſicut dicimꝰ ī ſcd̓oꝯͣrio. vt ī. c. j. de ꝯſti. li. vj. Et hͦ coīt̓ tenēt h̓ doc.Rō iſtiꝰ dicti pōt eē qꝛ primū pͥuilegiū nō tollit̉ ꝑ ſcd̓m⁊ papa cenſet̉ igͦrare primū pͥuilegiū cū ꝯſiſtat in factot. d. c. j. Sꝫ qn̄ vtrūqꝫ ē clauſuꝫ in corꝑe iuris p̄ſumiore. vt. d. c. j.cū cenſeat̉ hr̄e oīa iura īū ē in corꝑe iuris ⁊ aliud extra volumē ⁊ illud qd̓extra corpꝰ piudicat incorꝑato ita coīt̓ dr̄.bito an hͦ ſit veꝝ. qꝛ pͥuilegiū ꝯͣ ius maxīe pͥuatū dmētionē de iure. vt ī. c. ex ꝑte de capel. mo. ⁊ sͣ. remiſi admulta iura. gͦ ſaltē pͥuilegiū exͣuagās dꝫ face̓ mētionē deiure ſaltē in gene̓ vt dicat nō obſtāte qͦcūqꝫ iure in ꝯͣriūdictāte. ad hoc qd̓ no. bar. in. l. fi. C. ſi ꝯͣ ius vel vti. pu.n̄qꝫ pͥuilegiū emanat ꝓpter nimiā inſolertiā ⁊occupatōe nō fuit pōderatū qd̓ erat ꝯͣ ius vel ꝑuilegiū alteriꝰ iō vt apꝑeat de certa ſcīa principis dꝫri mētio ſaltē general̓ mō p̄dicto. ⁊ hec ē rō qͣre in reſcripto debeat fieri mētio de iure. vt ī iuribꝰ. sͣ. alle. Si ꝟovtrūqꝫ ē exͣ corpꝰ ⁊ tūc ſꝑ valet pͥmū niſi ī ſcd̓o mētio fiat de pͥmo. vt in. d. c. veniēs. hͨ limita niſi pͥmū eēt ẜm iuscōe obtētū vt h̓ Ultimo mēbro pͥncipali qn̄ ꝯcurrūtreſcriptū ⁊ pͥuilegiū. aut pͥuilegiū p̄ceſſit ⁊ reſcriptū ſubſeqͥt̉ aūt eꝯͣ. Primo caſu ſi primū pͥuilegiū fuit ẜvalet ſcd̓m reſcriptū vt h̓ lꝫ nō faciat mētionē de ꝑgio niſi eo caſu qͦ de iure eēt fiēda mētio. qꝛ tūc dꝫ faceremētōeꝫ de iure ſaltē gnaͣlit̓ mō p̄dicto. aut priuilegiū n̄erat ẜm ius ⁊ tūc aūt dabat formā r̄ſcriptis impetrādisvel parabat dilatoriā exceptōeꝫ ad reſcriptū ⁊ nō valetreſcriptū niſi faciat mētionē de priuilegio. ⁊ iſte eſt ꝓpri

emptoriū puta qꝛ ꝯcedebat exceptōeꝫ a decimis ⁊ reſcriptū fuit īpetratū ꝯͣ priuilegiatū ſolū ad iuris obẜuātiaꝫ⁊ reſcriptū valet qͦ ad hͦ vt iudex hēat iuriſditōem ī cā ſꝫnō p̄iudicat priuilegio. qꝛ ī vim ꝑēptorie poterit opponi de priuilegio ꝯͣ iſtu forte plebanū qͥ īpetrauit reſcpͥtſuꝑ ſolutōe decimaꝝ ẜm ius. ⁊ ē rō qꝛ ſicut de ꝑēptoriexceptōnibꝰ ꝯpetētibꝰ aduerſario nō ē neceſſe face̓ mentionē ī reſcripto. vt ī. c. j. de lit. ꝯte. li. vj. ita nec de priuilegio cauſāte ꝑēptoriā. ſic intellige no. jͣ. e. ꝯſtitutꝰ. Siꝟo eꝯͣ reſcriptū p̄cedit ⁊ priuilegiū ſubſeqͥt ⁊ erat factalit. ꝯtē. ſeu alit̓ iudiciū erat īchoatū vigore reſcripti ⁊ pͥgiū poſtea īpetratū non p̄iudicat reſcripto qͦ ad illāniſi faciat mētōeꝫ de ꝓceſſu. Iſte ē caſus ī.de teſti. jͣ. ⁊ ī. c. dilectꝰ vt lite pēdēte. ⁊ ibi ꝑaut vigore reſcripti n̄ pēdebat lis ⁊ priuileoppone̓ priuilegiatꝰ de iure ſucreſcripto qꝛōpoſto. sͣ. ti. ꝓxi. c. cū. Oqͣs. ff. de ireſt veꝝ ẜm hoſti. niſi doē iſte īpetraſſet priuilegiū vtpplātaret ſollicitudinē illiꝰ quē ſciebat primo īpetraſreſcriptū. ar. in. c. ſuggeſtū de ap. ⁊. c. meminimꝰ. ⁊ hocde tercio ⁊ vltimo mēbro. PanormitIn reſcriptapl̓ico ſubinteParte. ligit̉ cl̓a ſi p̄ces veritate nitſi reſcriptū ꝓhibꝫ cāe cognitōeꝫ ē de falſitateſuſpectū. In prima ꝑte ponit̉ q̄rela. In ſcd̓a ꝓuiſio. ſeuo qͦꝝ qd̓libꝫ ſufficit vt qͥs remocūda ibi veꝝ.ueat̉ a bn̄ficioo. Primū ē ꝑiurij crimē. ꝯcordat. c. q̄relā de iureiurā. ⁊. c. cū nō ab hoīe de iudi. ⁊. c. ꝑuenit defideiuſ. Scd̓m eſt ſpōtanea renūciatio. ad hoc. vij. q. j.qͣꝫ periculoſuꝫ. ⁊. c. audita. jͣ. de reſ. ſpo. cū ſi. Nota ſecudo ꝙ ī reſcripto emanato ad inſtantiā ꝑtis ſꝑ ſubintelligit̉ cl̓a ſi ſit ita .i. ſi vera narrāt̉ ī reſcritur ꝙ ſi opponit̉ narrata nō eſſe vera onꝰ ꝓbādi iimpetrāti. qd̓ tenet Io. an̄. ī. c. j. de lit. ꝯt. li. vj. ⁊ vide qd̓y vbi reſcpͥtūdixi ī. c. fi. de p̄ſūptꝭ Itē no. iūctaprincipis deuiat ab omī rōe ⁊ cōi ſtilo curie dꝫ ille impetrās tāqͣꝫ de falſitate ſuſpectꝰ remitti ad principē vna cūillo reſcripto. facit. xix. di. ī memoriā. ⁊ idē dic ī priuilegio emanato ꝯͣ cōeꝫ curſuꝫ priuilegioꝝ. de qͦ vide gl. jbilē ī. c. cām. ij. de teſti. facit. c. ꝙ ſuꝑ his de fide īſtru. vde qd̓ no. Ci. i. l. fi. C. ſi ꝯͣ ius vel vti. pub Ex his infertur ꝙ vbi reſcriptū vel priuilegiū deuiat a cōi ſtilo ⁊ rōenaͣli nō dꝫ ꝯmiſſariꝰ illud exeqͣ ſꝫ ſpectare ſcd̓am iuſſionē principis. facit. c. ſiqn̄. jͣ. e. ⁊ qḋ noͣ. in. d. l. fi. C. ſi ꝯͣ iusvbi ꝑ Ci. Ultimo pōdera dictōeꝫ p̄ciſe. nā idē īportat qḋ̓ abſolutē ⁊ ſine cāe cognitōne vt h̓ innuit̉. ⁊ videbonā glo. in. c. ꝯͣ viuos de hereti. li. vj. ⁊ dicit Ia. de arenoͣbile verbū in. l. oēs ppl̓i. ff. de iuſti. ⁊ in. ꝙ ſi iſta dictip̄ciſe ponit̉ ī ſtatuto hꝫ vim cl̓e derogatorie ad alid̓ ſtatutū ꝯtrariū vt nō valeat ſcd̓m ꝯtrariū niſi fiat mētio d̓primo. exqͦ ī ſtatuto dr̄ ꝙ hoc qd̓ ibi ſtatuit̉ ſit p̄ciſuꝫ. ⁊eſt noͣbile verbū ſi eēt verū vr̄ tn̄ hr̄e rōeꝫ in ſe vt illud 7bū aliqͥd oꝑet̉. Et noͣ. p̄dicta qꝛ ſepe ī reſcriptis principū ponit̉ hec dictio p̄ciſe. In glo. j. ī fi no. bn̄ hāc ęad quā qͦtidie fit remiſſio. Ex qͣ collige ꝙ de naͣ copulotiue ē ꝙ vtraqꝫ ꝑs ſit vera. de naͣ diſiuctiue ē vt ſufficiataltera ꝑs. ſꝫ īpropriant̉ iſte dictōes vt cōpulatiua reſoluat̉ qn̄qꝫ in diſinctiuā ⁊ diſiūctiua qn̄qꝫ ī copulatiuā ſinatura maͣe ſubiecte hͦ īportat. Nā verba debēt deſeruire intētioni ⁊ nō eꝯͣ. vt in. c. ij. reqͥris de ap. Et vt habeas hāc maͣꝫ ꝑfecte diſtingue colligēdo dicta doc. ꝙ auttiua ⁊ vel alia dictio copulatiua ponit̉ int̓ īpoſſibilia ita ꝙ nō pn̄t ſimul eē vera ⁊ tūc copulatiua reſoluitur ī diſiūctiuā. vt ſi teſtator dicit volo teſtamētū meūvale̓ iure teſtamēti ⁊ iure codicilli. nā certū ē ꝙ valet iure codicilli ſi n̄ pōt vale̓ vt teſtm̄. qꝛ īpoſſibile ē vt valeat tanqͣꝫ teſtm̄ ⁊ vt codicillꝰ. qꝛ in teſtō reqͥrit̉ neceſſariohe̓dis inſtitutio. in codicillo ꝟo nō ē heredis inſtitutio.Et de hac maͣ plene legit̉ ⁊ no. in. l. fi. C. de codicill̓. autcopulatiua ponit̉ int̓ ea q̄ ſil̓ pn̄t eſſe vera. ⁊ tūc aūt ex-