De conſtitu.

diſponat nō p̄cipiēdo. vt .ſ. ſi dicat ꝙ clericus pͥmogenitꝰ ſuccedat: vel qd̓ de bonis defuncti hoſpitale vel clenam nemo pōt dicere hoc nō valerici habeāt tertā ꝑre. qꝛ laicꝰ poteſt pͥgiare eccleſiaꝫ. vt in. c. nouit. deiudi. Quo ad terciū caſum dic vt plene dico in. c. ꝙ clecompe.Pena pͥuatōnis a cōione.ꝓpter ꝯtumaciā ex ꝯſtituXliAone infert̉ tꝑalis eſt ⁊ nō ꝑpetua. vel alit̓. Peīppoſita ꝓpter cōtumacinō ꝑpetua. Et eſt no. caſus. Prima ꝑs juit ſtatutū ⁊ factū ex qͦ ſurgit dubitatio. Secūda ditationē ſoluit duas rōnes inducēs. ſecūda ibi qꝛ tan¶ No. pͦ iūcta ſuꝑſcriptōe ꝙ doc. legētes faciūt colleglicitū ⁊ approbatu. vnde p̄nt facere ſtatuta ⁊ alia q̄ ſuivniuerſitatis explicare pn̄t. ⁊ nimirū. exercēt em̄ ꝓfeſſionem licitā. gͦ faciūt vniuerſitatē. vt eſt tex. in. l. fi. C. d̓ iuriſdi. om. iu. hinc dicit ibi glo. ꝙ doctores ⁊ non ſcholadoc. ſunt illi qͥ exercētres faciūt vniueiſcipuli exercētiū. ſꝫ illanem. ſcholares ⁊eſt vera. qꝛ etiā ſcholares faciūt vniuerſitatē exqͦ habētmateriā licitā ꝯueniēdi in vnuꝫ. Et ꝙ ſit veꝝ all̓o tex.o. hoc aꝑte ꝓbantē iūcta ſupraſcriptōe in. c. qꝛ ī cauſise ꝓcu. tenet Inno. in. c. cū ab eccl̓iaꝝ. de off. or. ⁊ bar. īl. fi. ff. de colle. illici. Et ꝓ hoc facit qd̓ habetur. sͣ. in ꝓhet̓ doctoribꝰ ⁊ ſcholaribꝰ vniuerſis ⁊cͣ. vnmio vbi ſcide pōderaſis relatum tam ad doctores qͥo ꝙ doctores ⁊ ſcholares ī carſcholares.ſis cōcernētibꝰ totū ſtudiū faciūt vniuerſitateꝫ vnā: itaꝙ ſcholares ſine doctoribꝰ nihil faciūt nec ecōtra. quiaqd̓ oēs tāgit ab oībꝰ dꝫ approbari. vt in regula qd̓ oēs.de of. archi. ⁊ hoc aꝑte ſentit bar. ī. d. l.li. vj. ⁊ in. c. ab hͦfi. ⁊ bal. in aut̓. habita. C. ne fil̓. ꝓ pa. Per hͦ potes decidere q̄ſtionē qͦtidianā an ſcholares poſſint dare certāformā in examīatōe ſcholaris examinādi ꝑ doctores: vl̓laribꝰ examinādis. ꝯcludeēdoctores ſtatuere ſuꝑigētibꝰ mere ip̄os ſcholares hn̄t ip̄i ſtatuere in tanere doc. ſtatuere ꝑtineat ad eos. ſi aūt īminecertū qͥd ꝯcernēs vtroſqꝫ debēt ſil̓ ꝯuenirecit qd̓ no.Inno. in. c. vr̄a. de loca. ⁊ tex. in cle. j. de cerSecūdoatuendo apponere peno. ꝙ vniuerſitas inferiornam ad limites ptātis illiꝰ vniuerſitatis. qd̓ tetigi ī. c. cūoc potes inferre ꝙ ſcholares faciētes ſt apponere penā ẜm iuriſditōem quā hn̄t. ī dī legētibꝰ nō eſt tāta dubitatō. qꝛ ip̄i hn̄t iuriſꝑ ſcholares. vt ī aut̓. habita. pall̓. C. ne fi.ꝓ pa. ⁊ in ꝓemio. ff. §. pe ¶ No. ꝙ collegiū doct̉. licite recipit aliqͣ emolumēta ex ſciētie exercitio: vt in ꝯuētibꝰ ⁊ſil̓ibꝰ. ⁊ hoc voluit ibi tex. cū dicit bn̄ficio ſocietatis eox cauſa priuaralibꝰ ⁊cͣ ¶ No. ꝙ dollegio qḋ noͣ. idē ⁊olaribꝰ eadērōne ¶ No. ꝙ collegia inferiora ſubijciūtur ſuꝑioribusiudicibꝰ. vn̄ ſi collegiū eſt eccl̓iaſticū ſubijcit̉ iudici eccl̓iiris ſubijcit̉ iudici ſeculari. Ad hoc qilecta. de exceſ. p̄la. Bar. in. l. fi. ff. d̓ c.le. illici. Quō aūt cognoſcatur an collegiū ſit eccl̓iaſticum vel ſeculare: dic̄ ꝙ ſi plures ſint ibi clerici eſt eccl̓iaſticū. ſi pl̓es ſt̓ laici ē ſecl̓are. ⁊ data paritate ē dicēdū eccleſiaſticū. qꝛ maiꝰ dignū trahit ad ſe minꝰ dignū: vt ī. c.qd̓ in dubijs. de ꝯſe. ec. vl̓ alta. tenet bar. ad ꝓpoſitū noſtrū in. d. l. fi. vn̄ qꝛ doc. pariſiēſes ꝓ maiori ꝑte ſunt clerici. ideo fuit recurſuꝫ ad papā ¶ No. ꝙ ſtatutū dubirecipit interp̄tatōem a iure cōi. ꝯcor. c. cū dilectꝰ. de cōſue. no. bar. in. l. oēs ppl̓i. ff. de iuſti. ⁊ iur̄. Et ſi ſtatutū ēeccl̓iaſticū recipit interp̄tatōeꝫ a ſtilo curie vt hic. ⁊ no.yh̓ in interp̄tatiōe ſtatuti ſolū fit mētio de iure canōid ⁊ ſtilo curie. Ex quo infero ꝙ in interp̄tatōe ſtatutieccl̓iaſtici recurrendū eſt pͦ ad ius canōicū. ſecūdo ad ſtilum curie. in īterp̄tatōe ꝟo ſtatuti ſecularis recurrēdūeſt ad ius ciuile ¶ No. ꝙ ſtilijs curie facit ius. ⁊ pōt alle

ari in deciſiōibus cauſarū exqͦ ius nō reꝑit̉ in ꝯͣriū. qo. ad idē. c. lr̄as. de iura. calū ¶ No. ꝙ vniuerſitas haliuriſdit̓. ī ſingulos de vniuerſitate: ita ꝙ lꝫ nō poſſit qͥsſibipſi legē imponere. l. pe. ff. de arbit̓. facit. c. fi. de pe. ⁊miſ. tn̄ vniuerſitas vt corpꝰ pōt impone̓ legē ſinguvniuerſitate ⁊ ſb̓iectis corꝑi. ꝓ hoc facit. c. irrefrabili. de of. or. ⁊ ꝑ hͦ pōt inferri ad ītellectū. l. fi. C. de iuoī. iu. Nā vniu̓ſitas lꝫ nō hēat rectorē pōt ſibi legē imponere. nā ad eſſe vniuerſitatis neceſſario nō reqͥrit̉ſit ibi rector. facit. l. j. ff. ꝙ cuiuſqꝫ vniu̓ſita. ⁊ no. Innres. de p̄ben ¶ In glo. j. in fi. nō ītellimmtcanc. pebeat eſſe trina: qͥnimo ī actibꝰ exit̓ vna monitio. vt eſt tex. cū glo.bꝰ ſufficit reīcle. j. d̓ here. ⁊ ꝑ Inn. in. c. ad pein. c. ſi ep̄us. xviij.j. d̓ ſupͣ.titōeꝫ. de act̓. dicā in. c. ꝯſuluit. d̓ of. deleg. ⁊ īſi finita. §. iulianꝰ. ff. deinfec. ⁊o. ij. ī fi. glo. vlt̓. refricare ī duꝯͣ. ī cle. j. ⁊q nō fuitnō em̄ ꝯq̄rebat̉ hic dete t̓minꝰ ēēs. vndetermini. vn̄a ꝑtinacia ſua ⁊ paret ſuꝑierat p̄fixꝰ vt qͥs receo ad appellandū. nec īteori. aliud eſt in t̓mīoppellari. qꝛ a pēꝙ ab iſto ſtatut.de ap. ⁊ no. inellat̉. vt dixi inuti appellat̉. vt nooēs populIn glo. iij. in fi. no. bn̄it̓ ꝓpt̓ crimē intelligifi. glo. cuiꝰ eſt ſnnaciā. ⁊ hͦ fuit d̓ mēte Inn.tur ꝑpetua. ſecꝰdicta doc. ꝙ aūt ī appoſitiꝯͣꝫ diſtinguo lene expͥmit̉ tp̄s ⁊ ſtādū eſt ttatuto. ar.det̓mīatūſiue p̄finito. ff. de pe. Afuit dictū ꝙ pēa eſſꝫ tꝑſꝫ alit̓ nō fuit det̓nt̉ ꝙ duret det̓mīatio. vt eſt tex. ī. d. l. ſiue jimpl̓r pēa fuit appoſita: ⁊ tūc aūt ꝓpt̓ cricognitōe: puta ꝑ īterlocutoriā iudic donta ſine cauivl̓ ꝯtumaciā. Primo caſuaut rult. cic toalis. ⁊ durat durāte officio iudicis. vn̄ ſi iudex ſine caucognitōe īterdixit alicui exercitiuꝫ artis ſue ītelligit̉īterdictꝰ durāte officio īterdictoris. vt ē tex. no. ī. l. fi. ff.de pe. Idē nō. Inn. ī. c. qd̓ trāſlatōem d̓ off. le. ⁊ ītelligoqn̄ pena fuit ſucceſſiua. Si aūt pēa erat momētanea. qꝛꝯdēnauit ī pecunia ſeu mulctauit tūc eſt p̄petua. facit. l.illicitas. ff. d̓ of. p̄ſi. Si pena eſt appoſita cū cauſe cognitōe ⁊ tūc aūt delictū merebat̉ vt perꝑpetua ⁊ ēꝑpetua. Idē ecōtra ar. ī. l. ſi p̄ſes. ff.ciū Odofre. quē ſequūtur hic doc. in dutˢʰᵈē rait īo ꝟo ītelitur tꝑal̓. ar. ī. l. he cauſe. ff. de ſuſpec. tu. qd̓ voluit h̓ Io.an. in nouel. qd̓ eſt notādū. facit. l. interptatōe. ff. de pe.⁊ regula odia. ⁊ regula ī penis. de reg. iu. li. vj. ¶ Secunaſu prīcipali qn̄ pena eſt appoſita ꝓpt̓ ꝯtumaꝯtumacia trāſiuit ī ſpecificatū delictū tunc ītelliꝑpetua. exēplū in. c. ex tue. de cle. nō reſi. puta ſi clericusli ꝯtumax ī reſidēdo ī bn̄ficio ſuo tūc pena pͥuatōis eſtꝑpetua. aut nō trāſiuit īſpecificū crime: ⁊ tūc ſi pena eſtmomētanea ē ꝑpetua. vt. sͣ. dixi. Si ſucceſſiua eſt tꝑalis. vt hic ī tex. incta glo. In dubio aūt an̄ pēa ītelligat̉inflicta ꝓ crimīe vl̓ ꝯtumacia? dic ꝙ ꝓ ꝯtūacia ſi ex priꝰgeſtis nō pōt hr̄i certitudo. ar. ī. d. l. ſi p̄ſes. iūcta. d. l. hecauſe ¶ Ad vnū aduerte qꝛ vbi pena eſt apponēda arbitrio iudicis dꝫ eſſe tꝑalis. allegat ad hͦ doc. Car. Alb̓.d̓ rōſato allegātē. l. j. de furt̓. ⁊ balne. ⁊ dixit alibi nō eſtillū caſuꝫ. ⁊ pōderabat ibi tex. ī ꝟ. tꝑari. Et ẜm hoc dictū ſi eſt veꝝ pōt colligi ſingularis limitatio ad oīa p̄dicta. vt pēa ſimpl̓r appoſita ꝑ iudicem qͥ ꝓceſſit ex arbitrio ſit tꝑalis: vt ſic reſtringat̉ ad limites ſue ptātis. ar.c. a nobis. jͣ. de ſen. ex. ⁊. c. j. iucta glo. sͣ. e. Sꝫ ꝯͣ illā theoricā allego glo. no. inſti. de iniur̄. §. in ſūma. q̄ vult iudicem poſſe impone̓ penā capitalē in actōe iniuriaꝝ: lꝫna ibi ſit arbitraria. Itē adduco tex. ſatꝭ notabilē iniudicio meo. in. l. ſacrilegij. ff. ad. l. iul̓. pecu. vbi tex. im-