De conſti.
ius ſpūale. iſtā glo. ītelligo qn̄ p̄benda ē ꝑ ſe ꝯſiſtēs inmera tꝑalitate. nā p̄bēda ſingl̓r ꝯſiderata ꝯſiſtit in mera tꝑalitatē. qꝛ ex bonis tꝑalibꝰ ꝯſtituit̉ p̄benda. ſic intellige Inno. in. c. maioribꝰ de p̄ben. ⁊ iō dubitat̉ an̄ ineccleſijs regularibꝰ pn̄t eſſe p̄bende ſeu portōes pͥuilegiate q̄ ſūt loco p̄bendarum. d̓ quo vide ꝑ Inno. in. c.dilectꝰ. el. ij. de p̄ben̄. ⁊ qd̓ ibi dixi. ⁊ ꝑ Io. an. in regulanō eſt obligatoriū. de reg. iur̄. li. vj. ī mer. ¶ Scd̓o no.ex glo. ꝙ licite fiūt ꝓ laicis in eccl̓ia p̄bēde. ⁊ refert Cōpoſ. hoc ẜuari in eccl̓ia ſancti martini Carnoten̄. vbaſſignant̉ aliq̄ p̄bende nobilibꝰ rōne pauꝑtatis vl̓ alcuiꝰ ſeruitij tꝑalis. ꝓ hoc. c. poſſeſſiōes. xvj. q. j. vbi eccleſia pōt pauperi ꝯcedere vſufructū alicuiꝰ poſſeſſionis. vn̄ eccl̓ia dꝫ ſua bona cōicare pauꝑibꝰ. xvj. q. j. c.fi. dicit etiā hic Cōpoſ. ꝙ ꝓpter cōionem q̄ eſt int̓ p̄bēdā ⁊ canoniā ſi p̄bēda ſolita ꝯferri canonico ꝯfert̉ clerico videt̉ etiā collatꝰ canonicatꝰ. ꝓ hoc facit optimec. tranſlato. sͣ. eo. ¶ In glo. in. ꝟ. ꝑciperēt ibi ſymoniacū fuiſſet. No. bn̄ glo. ꝙ ſi receptꝰ in canonicū fac̄ pactū vt nihil omnino petat rōne canonie cōmittit̉ ſymonia. ſꝫ nō ꝓbat̉ ꝑ tex. que glo. allegat ſꝫ optīe facit. c. ꝑtuas. iij. de ſymo. ⁊ declarat vt. sͣ. dixi.tur aliqͣntulū obſcure. ſꝫ forte voluit itelligit Inno. ꝙ canonici fecer̄t ſtatutū ꝑ ſe vt recipiendi vltra nūeꝝ nihil ꝑciperēt de canonia. nā ſiue ſtatutū ſit bonū ſiue ſit malu nō ꝯmittit̉ ſymonia ẜm⁊ bn̄ qꝛ cū nullo fit pactū. nec ex ſola editōe ſtatutidit̉ aliqͥd ſpūale. qꝛ vēditō nō ꝯſiſtit ſine p̄cio. in. §. p̄cium. inſti de empti. ⁊ ven. Sed ſi ſtatutū legeret̉ tꝑereceptōnis in canonicū qͦ cauet̉ vt aliqͥd det veltat̉ ⁊ recipiendꝰ ꝓmitteret obẜuare tūc bn̄ cōmtur ſymonia. qd̓ bn̄ no. nā ẜm Hoſti. ſic̄ ꝯſuetudo nōſymo. veniēs. ⁊. c. nō ſatꝭ. eexcuſat ita nec ſtatutū. jͣ.intellige ẜm Hoſti. qn̄ ſtatutū nutriret pͥuatumdū ⁊ tꝑale. ſecꝰ ſi publicū ⁊ ſpūale. ⁊ ꝑ hoc dictūhic docto. canonicos nō exciſi exigūtiuidendia nouiter recipiēdo ſeu recercus ſi veīt applicandū alicui operi. puta ꝓ bono fabꝫce vel alteriˢ vtilitatis eccleſie. hoc dictuꝫ placet mihirōne conſuetudinis nō rōne ſtatuti. allego tex. aꝑtumjͣ. q. iij. ex multis. vbi tex. quē neſcio alibi dicit nil debere exigi a beneficiando etiam vt illuconuertatbricam vel aliam vtilitatē eccleſie netur p̄cio ꝯcedi. Sꝫ dicēs tu qͣre valet potiꝰ ꝯſuetuoqͣꝫ ſtatutū dico ꝙ ſtatutū nō hꝫ principiū volūtariū ſꝫneceſſitatiuū. ⁊ pant petere exp̄ſſe vel cū editōneſtatuti ſꝫ ꝯſuetudrincipiū voluntariū. namex pietate vel liberalitate potuerunt recepti nouit̓ aquid dare vtilitati eccl̓ie applicandū. ⁊ ex iſtis obligpoterit induci laudabilis ꝯſuettionibꝰ voluntarido. ſic intelliio. in. c. ad apl̓icam. de ſymo. Et vide quod ibi ⁊⁊ tetigi. in. cbꝰ. eo. dicit etiam hicnitteret̉. ſꝫ receptus aliInno. ꝙ ſi nihil peteret̉ velquid ſpōte daanonicis eccleſie nō cōmittit̉ ſymo. lꝫd exigens quod noͣ. ꝓ hoc facit. c. ⁊ ſiibi ſit ſtatutū aqōnes de ſymo. ⁊. c. ꝯſuluit. de vſu. ⁊ ſic videt̉ ꝙ tꝑequis recipit ſpūale pōt dare ſponte aliqͥd tꝑale. ad qͦvide tex. no. j. q. j. emendari ¶ In glo. in. ꝟ. induſtriāno. fi. glo. ⁊ ꝑ clariora ꝟba dic̄ Hoſti. ꝙ ſi ꝑ induſtriācanonicoꝝ augmentant̉ p̄bende qd̓ ſuꝑeſt cedit eis. ſꝫſi bona capl̓i augmentant̉ pōt etiā augmētari p̄bēdarum numerꝰ. vt hic qͣi in cōibꝰ redditibꝰ nō referat vnd̓ngmentū. Ego crederē ꝙ etiā ex p̄bēda ſingulari poſſet aliqͥd ſubtrahi ſi aliqͥd ſuꝑeſt ex neceſſitatibꝰ ipſius canonici. vt qꝛ p̄benda multū abūdat. rōqꝛ bona p̄bēdaꝝ ſunt canonici. ⁊ eccl̓ie ⁊ canonici poſſidēt nō iure ꝓprio ſꝫ eccleſie. vt. xij. q. j. §. fi. cū. c. ſe. ſi gͦvna prebenda multū abundat ⁊ alia eſt multū tenuispōt ep̄s cū capl̓o ex p̄benda abundanti ſupplere defectū tenuis. ſicut ex bonis vnius eccleſie pōt ſuppleri al-
teri. vt in. c. j. de re. eccle. nō alie. li. vj. nec eſt curanduꝫde induſtria canonici qꝛ ad hoc tenebat̉. Itē ſuꝑfluuꝫdꝫ deputari ad piā cauſam. vt in. d. §. fi. ergo ſi fiat deputatio ꝑ ep̄m ⁊ capl̓m ad piam cauſaꝫ mō p̄dicto cōuertit̉ res ad vſum deſtinatū. ¶ In glo. in. ꝟ. ad p̄bēdas. in fi. tene hāc vltimā ſo. glo. ⁊ eā declara vt no. gͦī. c. ij. de ꝯceſ. p̄ben. li. vj. Et ꝯclude ꝙ ſi ꝓmitteret̉ canonicatꝰ vel pbenda nō valet ꝓmiſſio. vt in. c. ij. de cōceſ. p̄ben. Sed ſiqͥs de pn̄ti recipit̉ in canonicum ⁊ ꝓmittit̉ ſibi de ꝓximo vacatura tenet receptio. qꝛ ius canonie eſt q̄ſitu de pn̄ti ⁊ debet habere p̄bendā vacatuam nō rōne ꝓmiſſiōis ſꝫ canonicatiiti. ⁊ iſte ē inllectꝰ hꝰ. c ¶ In gl. in ꝟ. vltra nūeꝝ. no. glo. ad quqͦtidie fit remiſſio cū querit̉ an̄ recepti vltra nūeꝝ debēant hr̄e ſtallū in choro vocē in capl̓diſtributōnestidianas ⁊ alia q̄ ſoliti ſūt canonici reciꝑe. ⁊ vltieꝑiunt̉ alie opiniones varie. Inno. ⁊ Cōpoſ. decto ſequunt̉ ꝯͣriam opi. Diſtinguūt. īit in loco ēꝯſuetudo ꝙ canonicus inſtallat̉ tūc ad limlationis conſequit̉ vocē. ſi fuerit inſtallatus in clhēbit ea q̄ ſunt chori. ſi in capl̓o hēq̄ ſūt de capl̓o. ſiaūt non ſubeſt cauſa ſiue ꝯſuetudo inſtallatōis dicūtꝙ eo ipſo ꝙ recipit̉ ſeu inſtituit̉ hēbit plenū ius canonie. qꝛ licet tꝑalia nōrāſferātur ſine traditōne. vt. l. inraditionibꝰ. C. de pet. ſecus tn̄ in ſpūalibꝰ. ꝓ quo vile bo. tex. in. c. ſi tibi abn̄ti. de p̄ben. li. vj. Io. an̄. diſtīguit inter receptū auctoritate ſuꝑioris ⁊ receptum voluntate capl̓i. peceptus nihil ꝯſeqͣt̉. ſcd̓o dꝫ habere vocē indiſtributōes ⁊ ſi. Et ſit rō diuerſiei qͥ in neceſſitate ꝯſtitutus ē. vt in. c.tatis. qꝛ ſubab arbitris. ⁊ ibi glo. de offi dele. li. vj. Io de lig. hoc imignat. qꝛ pinguiꝰ ius hn̄t recepti auctoritate pape ꝙͣpl̓i. vt patet̉ in. c. hi qui. de p̄ben li. vj. co. de ro. deciccccliij. al. ccccliiij. dicunt ꝙ de ꝯſuetudīe curie approbatū ē ꝙ iſti recepti vltra numeꝝ nihil interim recipiant. qꝛ nō hn̄t plenū ius. qͥnīmo talis canonicatus vacat poſt collatōeꝫ p̄bēde ſibi factā cui eſt annexus canonicatꝰ. loquūt̉ tn̄ de receptꝭ pape auctoritate. Do.an. diſtinguit ꝙ aut papa mandat aliquē recipi cū plenitudine iuris canonical̓. vt in. c. dilectꝰ filiꝰ. de p̄ben.⁊ in. c. ꝓpoſuit. de ꝯceſ p̄ben. qꝛ tūc tal̓ dꝫ hr̄e oīa. Autmādauit iſtū ſimpl̓r recipi vlt nūeꝝ. ⁊ tūc ꝓcedit opi.ciſione alterius qōnis an̄ .ſ. ꝑ receptōeꝫ vltra numerūangat̉ nūerus. nā ſi nūmerꝰ frāgit̉ nō video qͣre iſteceptus nō dꝫ oīa habere licet nō habeat p̄bendam.nā habere vocē in capl̓o ⁊ ſtallū in choro ⁊ diſtributōnes qͦtidianas nō ſunt ita neceſſaria ad p̄bendā ſꝫ ad canonicatū. nā a pͥncipio erant canonici ſine p̄bendis diſtinctis. maxīe qn̄ eccl̓ia nō hēbat tꝑalia. xij. q. j. c. vidētes. ⁊ pōt quis ꝑfecte eſſe canonicus abſqꝫ p̄benda. vtno. Inno. in. c. fi. de cle. nō reſi. ex ſeꝑatis ergo nō dꝫ fieri illatio. vt in. c. ij. de trāſla. p̄la. ⁊ i. l. papinianꝰ. exuli.ff. de mino. cū ergo iſta ſūt acceſſoria ad canonicatumtrāſlato canōicatu etiā iſta trāſferunt̉. vt in. c. trāſlatosͣ. e. vn̄ ad ꝓpoſitā qōnem dicerē ꝙ aut canonici receper̄t alique ſimpl̓r vltͣ nūeꝝ ⁊ frangit̉ nūerus vt phic ibi in derogatōeꝫ ſue ꝯſtitutōis ⁊cͣ. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ſicptus dꝫ hr̄e oīa iura canonicalia ⁊ expectare p̄bendātꝑe ſuo. nā videmꝰ in regularibꝰ ꝙ ex ſola receptōe recipiūt ius capl̓are ⁊ alia q̄ ſūt de iure collegij. aut canonici recipiūt aliquē hoc adiecto vt ſit ſuꝑ numerariꝰ.⁊ ſic pꝫ ꝙ noluerunt frangere numeꝝ ſꝫ qd̓dam ius extraordinariū dare. ⁊ hoc caſu ꝓcedat glo. qꝛ ſic receptus nō hꝫ ius integꝝ. ſꝫ ē qd̓dā ius p̄paratoriū ad futuꝝ ius integꝝ obtinēdū. ⁊ ꝑ hͦ pōt inſtrui qͥd dicēduꝫcū doct. ⁊ ordinarij. collegij. recipiūt aliquē vltraqͣle ius habeat in collegio. ⁊ an̄ habeat vocē approvel reprobādi doctorandum. ſi ꝟo ad mandatuꝫ pape