De conſti.

acceptare canonicatū. nec ius in hͦ reſiſtit dūmodo ceſet oīs fraus. ⁊ ſic ꝓteſtatio debuiſſet h̓ valere. qꝛ depēdebat a volūtate ipſaꝝ ꝑtiū. ¶ Circa hoc tn̄ aduertead aliquos caſus. aut .n. fit pactū inter recipiēdū ⁊ capitulū vt nihil poſſit peti ita ꝙ iſte ex cupiditate acqͥrendi canonicatū renūciat iuri petēdi prebēdam ⁊ nōvalet receptō in canōicū tāqͣꝫ ſymōiaca. qꝛ remittit iustꝑale ſibi ꝯpetēs vt adipiſcat̉ ſpūale. vt eſt caſus in ſimili in. c. ꝑ tuas. iij. d̓ ſymo. ita ꝙ hͦ caſu dicerē hūc tex.nō habere loi. qꝛ inficeret̉ ex toto actus. aut ꝓteſtatio fit bono aīo. qꝛ recipiēdus hꝫ vn̄ viuat ⁊ nō ex cupiditateceſſit. ⁊ tūc credo ꝙ poſſit recipi cū hͦ ꝙ nōpetat p̄bendā illo tꝑe ꝑ ea q̄. sͣ. dixi. Ad iſtū tex. poteſtplicit̓ ꝙ canonici nouiter recepti nō ꝯſenſerūt huic ꝓteſtatōi. nec apparet ex tex. iō cū iſte actusdepēderet a facultate vtriuſqꝫ nō valet ꝓteſtatio niſinet Bar. in. d. §. morte. Itē pōt ſcd̓o iſte tex. intelligꝭꝙ ꝓteſtatō fuit facta reſpectu p̄bendaꝝ antiquaꝝ velreſpectu bonoꝝ cōium tūc exntiū. ⁊ ita loqͥt̉ tex. nuncaūt petebāt̉ redditus ex poſtfacto creſcentes. vt clarecolligit̉ ex pͥma ꝑte capl̓i. gͦ nō veniebāt in aliqͦ ꝯͣ illamꝓteſtationē. qꝛ ꝓteſtatio nō extēdit̉ ad futura veriſil̓rnō cogitata. ar. c. cū inter. p. de renū. maxime cū iſti redditus ſuꝑexcreſcētes hēant hāc clauſulā annexā vt ꝓuideat̉ nouis ex diſpoſitōe iuris. ⁊ ꝑ haduas expoſitōes remanet clarꝰ ⁊ planꝰ intellectꝰ tex. ⁊ hͦ qͦ ad pͥmū.¶ Uenio ad ſcd̓m .ſ. qͥd iuris cū factū ſubſeis eſt ꝯͣrium ꝓteſtatōi. ⁊ diſtingue vt. sͣ. qꝛ autte ſtatō independētibꝰ a mera ptāte ꝓteſtātis. ⁊t ꝓteſtatiolū ſi prius ꝓteſtor ꝙ nō intēdo ad dicere ꝯͣ fioſtmodū dico aliqͥd ꝯͣ fidē defēdit me ꝓteſtatioij. q. j. hec eſt fides. Itē pone exēplū in teſtatorecui bis legauemel legatū eſſe volo. ſi poſteabis legat n̄ valet niſiiū legatū. vt. l. ſi qͥs. ī pͥn. ff. d̓le. iij. Ifac̄. d. l. ꝑ feruū. aut actus pēdet a volūtate ꝓalteriꝰ. tūc ſi ille ꝯſentit ꝓteſtatōi iuuat ꝓteſtatio. vt. d. c. cumana. ⁊ qd̓ no. ī. c. fi. j. d̓ ꝯdi. appo. autille nō ꝯſentit ⁊ tūc ſi ꝓteſtatio fit ex cauſa ꝓbabili tenet ꝓteſtatio. exemplū infert̉ mihi metus vt ꝯtrahammr̄imoniū cum berta. ſi ꝓteſtor ꝙ non intendo cōhere licet per metum exprimam verba apta ad matrimonium nihilominus valet ꝓteſtatio facta in ꝯͣriumvt in. c. lotharius. xxxj. q. ij. ⁊. c. j. qd̓ me. cā. ſi autē nō ſb̓eſt iuſta cā ꝓteſtādi tollit̉ ꝓteſtatō ꝑ ꝯͣriū factuꝫ. namquēadmodū ꝯditio mēte retēta nō ꝓdeſt ex qͦ pure cōtraxit cū aliqͣ. vt. l. ſi nō repetēdi. C. de cōdi. ob cām. ita⁊ ꝓteſtatio fctā ꝑte ignorāte nō dꝫ ꝓdeſſe exqͦ poſteapure gerit actū cū ꝑte. Exqͦ infert̉ ad qōneꝫ qͦtidianā.qͥdā ad inſtantiā amici dixit ſe velle fideiubere ꝓ illo.ille poſtea corā teſtibꝰ ꝓteſtatus ē ꝙ ꝑ illā fideiuſſiōeꝫnolebat obligari. deinde fideiuſſit. petit̉ apd̓ creditorēCerte ꝓteſtatio tollit̉ tūc ꝑ ꝯͣrium factū cui creditornō ꝯſenſit. ⁊ voluit Bar. in. l. nō ſolū. §. morte. ff. d̓ no.ope. nū. Qn̄qꝫ ꝓteſtatio fit ſuꝑ actu in qͦ ius facit preſumptōeꝫ iuris ⁊ de iure. ⁊ ꝓteſtatio tollit illam p̄ſiptōeꝫ. pone exemplū ius p̄ſumit ꝙ ſi ſpōſus cognoſcitſponſaꝫ de futuro īmediate ꝯͣhit̉ matrimoniū de pn̄tiin. c. is qͦ. de ſpon. pone ꝙ ſponſus ꝓteſtet̉ ꝙ nō interdit eam cognoſcere aīo ꝯͣhendi matrimoniū ⁊ mulierꝯſenſit nunqͥd ꝓteſtatio tollit̉ ꝑ ꝯͣriū factū ſubſeq̄ns:In qͦ dico ꝙ vbi ceſſaret turpitudo vale̓tꝭ ꝓteſtatō exquo ꝑs in cuiꝰ fauorē ius p̄ſumit conſenſit ꝓteſtatōnihoc ꝓbo ar. eo. q̄ no. in aucͣ. ſed iaꝫ neceſſe. C. de dona.ante nup. vbi dicit Ci. ⁊ cōiter iuriſte ꝙ ꝯͣ p̄ſumptōꝫiuris ⁊ de iure ad mittit̉ ꝓbatio ꝑ ꝯfeſſionē illius in cuius fauoreꝫ ius p̄ſumit̉. ⁊ dixi in. d. c. is qͥ. ſi gͦ ex poſtfacto tollit̉ ꝑ̄ſumptio iuris ꝑ ꝯfeſſionē partis multo fortius vbi apparet de voluntate ante factum facit quod

no. Inno. ī. c. qꝛ pleriqꝫ. de īmu. ec. ſꝫ vbi turpitudo ꝟſatur in ꝓteſtatōe. vt in exemplo p̄miſſo nō valet ꝓteſtatio. dictū eſt no. Inno. in. c. veniēs de ſpō. ⁊ hec breuiſſime qͦ ad ſcd̓m. ¶ Quo ad vltimū qn̄ ꝓteſtatō venit ad dandū certū intellectū facto multipliciter inbili ⁊ non tollit̉ ꝑ factū ſeq̄ns licet pͥma frōte virꝯͣrium ſꝫ dꝫ intelligi ẜm ꝓteſtationē ꝓteſtātis. etlligo qn̄ ꝓteſtatio ē facta in pn̄tia illius cuiꝰ interꝟtitur. exēplū exn̄s corā iudice recepto libello dic̄ꝙ rn̄dere vult nō tn̄ animo li. ꝯte. hec ꝓteſtatō ꝓdeſtvt voluit hic Inno. ⁊ ad hͦ allegat̉ quotidie dictūIno. ⁊ idē voluit in. c. vnico. de lit. ꝯte. ſequit̉)pōt rn̄deri ml̓tipliciter ⁊ aīo lit.§. morte. nā ad libnandi. vnde exquo ꝓteſtat̉ ẜmꝯte. ⁊ aīo iudicē invnū intellectū nō dꝫ intelligi ẜm aliū lꝫ alius ſit magiscōis. facit l. nenſenius. ff. de ne. geſt. ad idē adde dictūInno. i. c. cumana. de electi. ī addi. vbi dicit ꝙ ſi parsdicat in pn̄tia iudicis ꝓteſtor ꝙ non intendo ꝯſentirein vos tanqͣꝫ in iudicē̓ ꝯpetentē. ⁊ hac ꝓteſtatōe ſaluadico ſic ꝙ valet talis ꝓteſtatio nec tolllt̓quentia. vn̄ iudex poteſt illū ꝯdemnare Tde ſadleqꝛ nō dicit̉ ꝯparere exquo ꝓteſtat̉ ꝙ nō intēdit ꝯſentire vt in iudicē. ⁊ iō ſis cautus vt addas in ꝓteſtatiōeba niſi qͣtenus de iure teneor tūc .n. defēdit̉ a cōcia. ¶ Itē aduerte ꝙ hͦ caſu ⁊ ſil̓ibꝰ ꝓteſtatio inuat qn̄ ꝯcurrit cū facto. vn̄ ſi repetat̉ in quolibet factotollit̉ ꝓteſtatio ꝑ factū pure geſtū. exemplū cōpacorā iudice ⁊ recepto libello reſpōdeo cū ꝓteſtatōnō intendo ꝯſentire in eū tanꝙͣ in iudicē cōpetentē. ſipoſtea facio aliqͦs actus corā eo ⁊ nō repeto ꝓteſtatōnem tollit̉ pͥma ꝓteſtatio facta coraꝫ eo. ⁊ de hͦ eſt tex.no. ẜm vnū intellectū in. d. l. cuꝫ in plures. §. locator. ff.loca. tenet Bar. in. d. §. morte. ⁊ Io. an. hic. qd̓ intellīgo qn̄ pars habuit liberā facultatem ꝓteſtādi. ſꝫ ſi ꝓpter iuſtū metū iudicis qꝛ timuit eius tyrannidē nō fu.it auſus totiens replicare credo ꝙ pͥma ꝓteſtatio ſufficit quo ad totā cām donec ceſſauerit metus. argu. optimū. c. j. qd̓ me. cā. ⁊ in. c. ſi iuſtus metus. de appel. ⁊ hͦ ſificit quo ad intellectū. c. ⁊ glo. ¶ In ea. glo. ibi pōt d̓ci ex hac particula vſqꝫ ad fineꝫ. colligitur vna ſo. adꝯͣrium p̄miſſum ꝙ ꝓteſtatio hic ꝓfuit reſpectu antiquaꝝ p̄bendaꝝ ⁊ reſpectu bonoꝝ cōium. nā ſolū ꝓuidet̉ iſtis ex ſuꝑexereſcentibꝰ fructibꝰ ⁊ redditibꝰ quaſiglo. innuat ꝙ ceſſante ꝓteſtatōe iſti recepti vltra numeꝝ debuiſſent habere ꝑtes ex antiqͥēdis. quaſi exreceptōe vltra numeꝝ frangat̉ nedū numerꝰ canonicoꝝ ſꝫ etiā p̄bendaꝝ. ſꝫ hoc dictū nō placet. ⁊ aꝑte glojͣ. in ꝟ. integritatis ī fi. dic̄ ꝯͣriū vt nō frangat̉ numerp̄bendaꝝ ſed canonicoꝝ tm̄. ⁊ illud eſt cōius ⁊ verius.⁊ ꝓbari videt̉ in. c. ꝓ illoꝝ. de p̄ben. ⁊ ibi in glo. fi. hoctenet expreſſe quā no. ad idē facit. c. dilectus filius. e. t.Ex his infert̉ ad qōnem qͦtidianā. an ſuꝑ excreſcentiareddituū frangat numeꝝ p̄bendaꝝ ipſo iure. ⁊ videt̉y ſic ꝓpter ꝯditōeꝫ ſb̓ intellectā. de qͣ ī tex. et circa hocml̓ta poſſent dici. ſꝫ vera ꝯcluſio videt̉ vt nō frangat̉ipſo iure ꝑ. c. fi. d̓ ꝟ. ſig. ſꝫ ē in ptāte rūpendi. ſic intellige cōditōem illā de qͣ in tex. Itē tot ſt̓ inſtiēdi ī eccleſia qͦt ex redditibꝰ eiꝰ pn̄t ſuſtētari. vt ī. c. j. d̓ īſti. ⁊ ſi aliqͥ ſt̓ recepti vltra numeꝝ dꝫ numerꝰ p̄bendaꝝ augmētari ex ſuꝑex creſcētia reddituū nō tn̄ antique p̄bēdeꝯfundūt̉ ſed accreſcētibꝰ fructibꝰ creant̉ noue p̄bēdepares cū antiqͥs. ⁊ de hoc ē tex. no. hic ⁊ alibi nō ita bn̄ꝓbatur. ¶ In glo. ī ꝟ. ī canonicos. no. pͦ ex iſta glo. ꝙlaicus pōt habere p̄bendā in eccl̓ia ſed nō canoniā. qvelit glo. ꝙ canonia ſit ius ſpūale ꝓueniens eo ipſo ꝙaliquis recipitur in canonicū. prebenda ꝟo ē qͥd temporale debita canonico rōne officij ⁊ canoniē. Cōtrahoc opponit̉ de. c. dilecto de p̄ben. vbi prebenda appellat̉ ius ſpūale ⁊ indiuiduū. So. intellige illū tex. quando p̄benda hꝫ annexū canonicatū. vn̄ rōe canonīe dr̄