De conſti.
ſit receptio. aut papa ſcribit vt cū plenitudīe iuris canonical̓ recipiat̉. ⁊ ſerua opi. do. ant. q̄ ī hoc mihi placet aūt ſimpl̓r mādat aliquē recipi ⁊ depēdet ab illa c̄ſtione an frangat̉ numerꝰ. ⁊ cōiter tenet̉ ꝙ nō. vt n.in. d. c. ꝓ illoꝝ. ⁊ hoc tenēdo dicerē iſtū nō hr̄e ius interū. ⁊ hoc caſu ꝓcederet opi. do. d̓ rota. nā ī dubio nōidet̉ papa derogare nūero. ſꝫ potiꝰ creare qd̓daꝫ iusordinariū ⁊ p̄paratoriū ad integꝝ ius obtinēdū. ſes dic in recepto auctoritate legati. qꝛ legatꝰ nō pōtneceſſitare canonicos ad recipiēdū aliquē ꝯ ſtatuta ecleſie ⁊ ipſius pͥuilegij. vt eſt no. in glo. ī. d. c. ꝓ illoruꝫglo. fi. ſed ꝯͣ hͦ ⁊ ꝯͣ. tex. oppo. hic .n. nō agebāt iſtnici actōe reali. ⁊ ſic nō debebat fieri reuocatōelitigioſi. qꝛ tūc res dr̄ litigioſa qn̄ ꝟtit̉ qō de dode qͦ dicedū vt be li. gen reuocatio ꝓpt̓ pein c. ecclia. vt li. pen. nec Ccndoſa. C. deliti. ⁊ no.dētiā litis. qꝛ pēdente lite pōt poſſeſſor ſua poſſeſſionevti. iō potuit capl̓m ꝯferre p̄bendas ⁊ alienare poſſeſſiones cōes. ꝓ hͦ facit qd̓ dixi in. c. ex lr̄is. d̓ iu. pa. So.duo ſūt principales intellectꝰ ad fi. c. Primus ē ꝙ hicreuocāt̉ oīa geſta ꝑ alterā ꝑtiū poſt qōnem mota coram ep̄o ferrarienſi. nā hec qō pͥmo fuitntata coram illo ep̄o. ⁊ ad ꝯͣria reſpondit in effectu Inno.reuocatio ꝓpter ꝑfidiā q̄ notat̉ in iſtiseqͥs qͥ cū tenerēt̉ ꝓuidere nouis trāſtulerebendasſeu poſſeſſiones in ſeipſos. ſi aūt trāſlatō fuiſſet facta īaliū nō fuiſſet facta iſta reuocatio. Et no. ſing. hoc dictū eſt .n. nouū remediū reuocādi attētata lite pendeni .ſ. notat̉ ꝑfidia in attētante lꝫ ceſſent alia iurꝭ rea ¶ Scd̓s intellectꝰ ē ꝙ hic reuocāt̉ attētata peri. naꝫ ẜm Inno. exqͦ papīcepit cognoſcere de aliqͣ cauſa videt̉ illā ad ſe aducare ⁊ de manu inferioris tollere. ad hͦ. c. vt nr̄m. de apoſtmodū Inno. videt̉ ab hͦ recedere. ⁊ dicit ꝙ reqͥrapa exp̄ſſe ad ſe reuocet cauſaꝫi. ſufficit ꝙ iurdinario incde aliqͣ cauſain papa cognoſcat de cā vdicit non eſſe dreuocet. qꝛ cognoſcēdo ſatꝭ videt̉ reuocare. d. c. vt noſtrū. Do. ant. dicit ꝙ autpa ex certa ſciētia ⁊ ꝓpriomotu ad ſe reuocat cām vgnoſcit ⁊ alteri delegat. ⁊ videt̉ cauſam eriꝑe ab inferiore ita ꝙ nō tenetꝓceſſus inferioris dūmodo iſte inferior ſit certificatusꝑ quēcūqꝫ. qͣi ſecus ſi iudex inferior nō ſit de hoc certificatꝰ. all̓. c. ſi duobꝰ de appel. aut papa facit iſta ad inſtātiā alteriꝰ ꝑtis. ⁊ tūc opus eſt ꝙ iſta ꝑs excipiat corāinferiore iudice. al̓s tꝫ ꝓceſſus qꝛ papa tenet̉ reuocareſi ⁊ inqͣntū ꝑs vult illa reuocatōe vti. all̓. bo. tex.audita de reſti. ſpo. fatet̉ tn̄ ꝙ curia nō recipit hͦ dſꝫ facta reuocatōe indiſtīcte curia tenet ꝙ ꝓceſſus cōram inferiore ſit nullus. Hec dicta mihi placēt p̄ter pͥmū. nā vbi ſuꝑior reuocat motu ꝓprio ⁊ ex certa ſcientia nō reqͥrit̉ vt inex inferior certificet̉. vt in. c. j. d̓ cōor tn̄ ꝙ ſi aliud attētet̉ in p̄iudiciūſ. p̄ben. li. vj. Fanorātis ꝓbabil̓ ignorātia hꝫ illū excuſare. ⁊ hͦ voluitInno. in. d. c. j. vbi vide de materia hꝰ reuocatōis. ⁊ adc. ſi duobꝰ. de appell. dic ꝙ ptās nō erat reuocata a ſuore ab inferiore. Itē ſuꝑ ꝓceſſu ꝯtumacie punitur naūt ſuꝑ pͥncipali. ⁊ h̓ nōqͦtidiana. ¶ Quid aūt ſiduo iudices nō hn̄tes ſe vt ſuꝑior ⁊ inferior cognoſcūtiuriſditōeꝫ in illa cauſa imputādū eſt ꝑti nō excipientiſi aūt ꝓferūt ꝯͣrias ſnīas. Cōpoſt. dicit ꝙ nō valet ſcd̓alata ꝯͣ pͥma niſi pēdēte appellatōe ſuꝑ pͥma ꝑte eſſet lata ſcd̓a. nam tūc de ſcd̓a poſſet excipi corā iudice̓ appellatōnis. ¶ No. plura ex iſtis dictis. ¶ Primo limitatōem ad. l. vbi ceptū. ff. de iudi. vt iudiciū dꝫ finiri vbieſt ceptū. dic̄ .ſ. ſi excipiat̉ ſꝫ ſi nō excipiat̉ valet ꝓceſſus ab vtroqꝫ. ſic limita. c. ex tenore de reſcrip. Scd̓o
no. ꝙ ſnīa ꝯͣ ſnīam nō valet etiā in diuerẜ inſtantijs etcorā diuerſis iudicibꝰ ꝯͣ opi. Bar. in. l. j. C. qn̄ ꝓuo. nōeſt ne. Sed tu dic de hac materia vt ple. no. in. c. intermonaſteriū de re iudi. ¶ Tercio. no. ꝙ de iure ſuꝑuenienti poſt appellatōeꝫ pōt qͥs exꝑiri ad effectū ꝯſeq̄ndi ſnīam ꝓ ſe. d̓ qͦ vid̓ qd̓ ple. le. ⁊ no. ī. c. abbate ſane d̓re iudi. li. vj. ⁊ ꝑ hͦ ꝯcluſiue hr̄ ma hꝰ. c. clara. Abb.marie Famoſuꝫcleſia ſanctē ca tractabo hicmateriā vltra alios an ⁊ qn̄ ſtatutū laicoꝝ ſelex printipis extendat̉ ad eccl̓iam vel eccleſiaſticasſonas. ⁊ cōiter ſūmat̉ ſic. Cauſe eccl̓iaꝝ ꝑ ꝯſtitutōneniri nō dn̄t. Ego general̓ quo ad ītellectūlaicoꝝ ditatutū gnaͣle laicoꝝ ad eccl̓ias vel eccl̓iaſtiſūmo ſic.cas ꝑſonas vl̓ eaꝝ bona ī eaꝝ piudiciū nō extēdit̉ necſpāle etiā ſi eaꝝ ꝯmodū ⁊ fauorē ꝯcernat. Diuidit̉ pͥncipal̓r in duas ꝑtes. In pͥma. ponit̉ duplex diffinitōismotiuū. In ſcd̓a diffinitō. ibi qd̓ a ſenatore. Et ſciasꝙ hͦ. c. ⁊. c. eccl̓ie ſancte marie. jͣ. ⁊. ij. vt li. pen. ponūt idēfactū. ⁊ vide glo. ibidē que narrat ſeriē totius negocij.ſꝫ qͣꝫtum ꝑtinet ad materiā hꝰ lr̄e pone ſic caſum lr̄aEccl̓ia ſancte marie mouit q̄ſtionē ꝯͣ Io. de acheyaper quibuſdā poſſeſſionibꝰ corā iudicē ſecularite lite. iſte ioānes ꝯuentus trāſtulit poſſeſſioneꝫtas ī qḋdam monaſteriū. ſenator romanꝰ corā qͦ ꝟtbat̉ qō vigore cuiuſdā ſtatuti laicoꝝ dicētis ꝙ ſi reustrāſferat poſſeſſionē litigioſā in aliū deberet poſſeſſioab eo tolli ⁊ dari petēti. ſpoliauit monaſteriū illis poſſeſſionibꝰ ⁊ tradidit eccl̓ie ſancte marie monaſterio nōꝯuicto nec vocato vel ꝯfeſſo. demū monaſteriū egit coram papa petendo ſe reſtitui ad illas poſſeſſiones qͣsnator vigore illiꝰ ſtatuti ſibi abſtulerat papa ꝟo motrōnibꝰ de qͥbꝰ in lr̄a qd̓ factū fuit ꝑ ſenatorē in p̄iudicium eccl̓ie reuocauit ⁊ poſſeſſiones illas monaſterio reſtituit. ¶ No. pͦ ẜm caſus poſitōꝫ tex. aꝑtū ꝯͣ opi. bar.in. l. cūctos ppl̓os. C. de ſum. tri. vbi dicit ꝙ ſtatutū laicoꝝ generale pactū nō nutriēs ſꝫ rōneꝫ ꝯtinēs dꝫ ẜuari in vtroqꝫ foro tā ꝯͣ laicos qͣꝫ clericos dūmodo ſpecifice nō diſponat de eccleſijs vel eccleſiaſticꝭ ꝑſonis necſit ꝯͣ libertatē eccleſiaſticā. hoc dictū reprobat̉ hic. nāhoc ſtatutū de quo p̄dixi erat generale nec nutriebatpactum ſed veniebat obuiandū fraudibꝰ. nec erat ꝯͣ libertatem eccleſiaſticā cū eccl̓ia puniat incidētes in viciū litigioſi. vt no. in. c. eccl̓ia. vt li. pen. ⁊ tn̄ hͦ ſtatutumnō valuit reſpectu eccl̓iaꝝ. qͥnimo nec in foro ſecularidebuit ſernari in p̄iudiciū eccl̓ie ⁊ hoc no. qꝛ non ſoletad hoc induci iſte tex. ⁊ ex hͦ. ⁊ ex tex. no. ꝙ cā eccl̓iarūetiā qͣtenꝰ ꝟſat̉ ⁊ agitat̉ in foro ſeculari nō dꝫ decidinec diffiniri ẜm ius ciuile ⁊ ſtatutū laicoꝝ. ⁊ ſic videt̉tex. hic ꝓ dictis doc. ī. c. j. sͣ. e. tercō hr̄ h̓ argu. optimuꝫꝙ iudex ſecularis nō exercet officiū ſuū ꝯͣ eccl̓iaſticasꝑſonas etiā ī cauẜ incidētibꝰ corā eo. nā iſtd̓ negociuꝫmonaſterij. incidēter ortū fuit in cāmota corā ſeculari. ⁊ tn̄ nō potuit iudex ſecularꝭ ī iſta īcidentia iuriſditōem ſuā exercere ꝯͣ mon aſteriū. ⁊ hͦ fac̄ ꝯͣ glo. in. l. nullū. C. de teſti. q̄ voluit ꝙ ſi clericus teſtificādo deliq̄ritcorā ſcl̓ari pōt puniri etiā ꝑ ip̄m iudicē ſcl̓arē rōe incidētie. de qͦ vide qd̓ dixi latius in. c. veꝝ. de fo. cō ¶ta qͣrto ꝙ laicoꝝ qͥdā ſunt religioſi qͥdaꝫ nō. ⁊ ſciꝟbū religioſus pōt capi largiſſime. ⁊ ꝯphēdit omneꝫxp̄ianū. vn̄ dr̄ xp̄iana religio. vt ī. c. ꝓ hūani. de homi.in. vj. qn̄qꝫ dr̄ large ⁊ ꝯp̄hēdit oēm xp̄ianū honeſte viuentē. nā in eo ꝙ īpendit deo debitā religionē pōt dici religioſus. ⁊ iſto mō pōt intelligi iſte tex. h̓ qn̄qꝫ capit̉ ſtricte. ⁊ tūc dicūt̉ religioſi qͥ ꝓmittūt tria ſb̓alia regule. vt no. in Ru. de regl̓a. ⁊ dicūt̉ religioſi qͣi deo relegati ꝑ ꝓfeſſionē. ⁊ hͦ mō laici ꝯuerſi p̄nt dici religioſi in. c. nō dubiū. de ſen. ex. ⁊ hoc modo pōt etiā intelligi iſte tex. qꝛ laici ꝯuerſi non poſſunt tractare ſpiritualia. ideo nō poſſunt ītereſſe electōi p̄lati vnacū clericꝭ