De conſti.
omnes p̄bende tꝑe inſtitutionis debent eſſe pares. vn̄p̄bēde ſucceſſoꝝ vel nouit̓ inſtituēdoꝝ nō dn̄t eē mīoris valoris qͣꝫ p̄bende antiquoꝝ ¶ Itē no. quid faciēdum de redditibꝰ eccleſie ſuꝑexcreſcētibꝰ. dn̄t .n. depuari ꝓ canonicis nouiter receptis ſeu fieri ex ill̓ nouasp̄bendas vel ꝯuerti ad aliā vtilitatē eccl̓ie. ¶ In glo.j. ibi haberet mandatū. vult ergo glo. dicere ꝙ iſte. m.ruit admiſſus ꝓ alijs nouis cōcanonicis ad agendū exduplici capite. pͦ qꝛ habebat mandatū. ⁊ hͦ ptꝫ in antiqua. ſcd̓o qꝛ erant ꝯſortes eius. Nā ſpeciale eſin ꝯſorte vt quēadmodū ꝯiuſona poteſt agerꝓ ꝯiuncta ſine mandato p̄ſtando cautionē ꝙ dn̄s habebit ratū. vt in. l. ſꝫ ⁊ hec. ff. de ꝓcu. ⁊ in. c. nōnulli. jͣ. dereſcri. ita ꝯſors eiuſdē litis pōt agere ꝓ ꝯſorte ſine mādato p̄ſtita tam prius ſatiſdatōe nō tn̄ admittit̉ niſi pͥmo cum oībꝰ fuerit lis ꝯteſtata. vt in. l. ij. C. de ꝯſor. eiuſ. li. ⁊ iſtud conſortiū ꝯtrahit̉ ex cōitate cauſe et litis.vt no. in. l. ſi petitor. ff. de iudi. vide qd̓ le. ⁊ no. in cle. religioſus. de ꝓcu. nō tn̄ admittit̉ ꝯiuncta ꝑſona ad earequirūt ſpeciale mandatū. l. patri. ⁊. l. illud. ff. d̓ mino⁊ iō alibi dicit glo. no. ꝙ ꝯiūcta ꝑſona nō pōt pete̓ ſolutionem ſibi fieri lꝫ poſſit agere vt ſoluat̉. qꝛ in ſolution debiti recipiendi requirit̉ ſpāle mandatū. adeo q̄etiam patri nō poteſt ſolui. vt eſt glo. no. quā ſequituibi Bar. in. l. ꝟo ꝓcuratori. ff. de ſoluti. videt̉ pulchetex. in. l. qͥ hoīeꝫ. §. ſi gener. ff. e. ti. qd̓ nō ¶ Scd̓m ſpeciale in ꝯſorte eiuſdē litis eſt vt poſſit peti cautio a cōſorte etiā poſt litē ꝯteſtatā. vt in. d. l. ij. ⁊ ratio eſt quiaꝯſors nō admittit̉ ꝓꝯſorte niſi poſt litē ꝯteſtatā vt. sͣdixi. vn̄ de nouo orta eſt hec exceptio. certū aūt eſt ꝙdilatoriā ꝯpetens pꝰ litē ꝯteſtatā pōt ꝓponi nō obſtāte lit. cont. vt in. c. in ſinuate. jͣ. de offi. dele vbi dcauſa ꝓpō erat cōicit tn̄ hic glū. vn̄. M.habebat iusnctū ⁊ ſepꝓ alijs qꝛ habebat mandatum. al̓s nō fniſſet adn2o. ſemꝑ hoc dictū ꝙ canonicus non admittit̉ adidū ſine mandato ꝓ canonicō lꝫ ſpūaliter ſit coniuncta ꝑſona. intelligit̉ gͦ ius ciuile de ꝯiunctis rōede ꝓcu. ⁊cͣ. cū dilectus. dee reſcrip. pōt tn̄ dici ꝙ iſti exconſortes ratōe rei quā ſil̓ petebat. vt videt̉ vellezlo. do. anto. ⁊ melius rōne ſtatuti qd̓ cōiter iſti innabāt. ⁊ ratōe defenſionis capl̓i. ⁊ quilibet intellectꝰeſt bonꝰ in ſe. ⁊ de iſtis ſatiſdatōnibꝰ vide qd̓ noͣ. in. c. j.⁊ in. c. mādato. jͣ. de ꝓcu. ¶ In glo. iij. in fi. ex glo. hēstres ſolutōes ad ꝯͣrium. prima ꝙ allegatio nō fuit probata. quaſi dicat ꝙ ſi duo reciperent̉ ad vnā p̄bendānō valeret receptio. ꝓ hͦ. c. dilecto. jͣ. de preben. ⁊ hͦ ſolutio bona. Scd̓a ſolutō ꝙ capl̓m nō poterat hͦ allegare qꝛ detegebat turpitudine ꝓpriā. hec ſo. nō placet.qꝛ vbi ꝟtit̉ ꝑiculū aīaꝝ admittit̉ qͥs allegās turpitudinē ſuā. vt. c. lator. ⁊. c. ꝯſanguinei. d̓ re iudi. dixi plene īc. cū cauſam. de p̄ben. ⁊ dic̄ vt ibi. Tercia ſo. ꝙ vacante p̄bēda fuerūt recepti duo nō tn̄ ad eādē p̄bēdā. Ul̓qͣrto ẜm Io. an. dic̄ ad eā. i. ad eccl̓iaꝫ. ⁊ ſic ē ſimplex ret. ſi canonici recipiunt duoslatō. Uel qͥnto ẜm doiuidēdi illā p̄bendā tenet read vnā p̄bendā animceptio. nā ex cā pōt fieri diuiſio. vt in. c. vacāte. jͣ. de p̄ben. ⁊ in dubio p̄ſumit̉ animus ſi redditꝰ ſufficiūt adduos ẜm eū. hͨ ſolu. licꝫ poſſet tollerari qn̄ exp̄ſſe fit diuiſio p̄bēde. ſecꝰ tn̄ qn̄ tacite. qꝛ cū p̄bēda ꝯſiſtat in rebus corꝑalibꝰ oꝫ ꝙ interueniat diuiſio actualis. nō .n.ſufficit animꝰ ad diuiſionē lꝫ ſecus ſit in creatōe canonicatus. vt no. Inno. in. c. maioribꝰ. de p̄bē. facit quodno. glo. in. l. qd̓ in reꝝ natura. ff. de leg. j. ⁊. l. ſiqͥs duas.ff. coia p̄dio. tene gͦ pͥmā ſo. vel tercia ſeu quartā. Cuiaūt debeat̉ tūc p̄benda. inſtāt doct. ꝯcluſio magis cōisvidet̉ ꝙ debeat̉ primo recepto. vt ī. c. ſtatuimꝰ. de ma⁊ obe. ⁊ ſi ſimul ſūt recepti locus eſt gratificatōi. vt. c.pe. de reſcrip. li. vj ¶ In glo. in ꝟ. ſine p̄iudicio. ibi ꝑ
ꝯͣriū factū. Ex hoc hēs vnā ſolutōꝫ ad ꝯͣriū ꝙ ꝓteſtatio canonicoꝝ nō ꝓfuit hic. qꝛ fuia ſublata ꝑ ꝯͣriuꝫ factum .ſ. recipiēdo illos ī canonicos. ad hͦ quotidie allegat̉ iſte tex. iūcta glo. ꝙ ꝑ ꝯͣrium factū tollit̉ ꝓteſtatōDo. ant. dicit ⁊ bene ꝙ corrupte ad hͦ allegat̉ iſte texqꝛ ꝓteſtatio nō erat ꝯͣria facto. nam canonici receper̄tillos in canonicos ⁊ volebāt eos eſſe canonicos nec ꝓteſtatio repugnabat ſꝫ veniebat ad tollendū ius ꝯſecutiuum ad factū geſtum. nā canonici dn̄t d̓ iure haberp̄bendā ſaltē ex redditibꝰ ſuꝑexcreſcentibꝰ. vt. c. relatū de p̄beoc ius ꝯſecutiuū tollendū tenebat iſtaſtatio. vnde colligit ꝙ proteſtatio tendenū ius qd̓ venit ꝯſecutiue ad factū ex iuris ⁊tione nō valet ſeu tollit̉ ꝑ explicationē actus. ¶ Contra hoc oppo. de. l. ꝑ ſeruu. ff. de vſu ⁊ habi. §. j. vbi tex.no. videt̉ innuere ꝯtrarium. ſi .n. teſtator legat vſufructum alicꝰ rei ſine vſu nō valet legatū. qꝛ vſu fructꝰ n̄eſt ſine vſu. ita receptio debebat hic inualidari exqutollebat̉ ſb̓a negocij. So. hec materia ꝓteſtatōnis eſtplixa ⁊ ꝑiculoſa. ⁊ ſi vis pleni inſtrui ⁊ fundamēide ꝑ 10. an̄. poſt Io. mo. in regula in generali de regū. iur̄. in mer. ⁊ ꝑ Bar. in. l. nō. ſolū. §. morte. ff.ua hic ſed nō ita plepe. no. nū. Do. an. tractatingam ſuccincte nōin p̄dictis locis.um materiā ſꝫ ꝓ aliqua generali inſtructltē quo ad declarandū articulū hꝰ. c. vn̄ dicēduꝫꝙ aliqn̄ ꝓteſtatio venit ad tollēdū id qd̓ venit ꝯſecutiue ad factū. pone exemplū vt. sͣ. quandoqꝫ proteſtatio ē ꝯͣria facta. ⁊ dicit̉ ꝯͣria qn̄ factū ⁊ ꝓteſtatio ſe nōcōpatiūt̉ ſed ſunt oīno ꝯͣria. exēplū ſi ꝓteſtor ꝙ nō intendo ꝯͣhere matrimoniū cū berta ⁊ tn̄ poſtea de factoꝯͣho cū illa. qn̄qꝫ ꝓteſtatō veīt ad declarandū factummultipl̓r intelligibile ⁊ ad dandū intellectū ꝯͣ coēm ingētiā. ¶ Circa primū diſtinguit h̓ do. an. qꝛ autatō fit ſuꝑ dependētibꝰ a mera facultate ꝓteſtanꝓteſtatō. vt. d. l. ꝑ ẜuū. ⁊ pone exēplūatō fit ſuꝑ dependētibꝰ a ꝯſenſu ⁊ ptāteꝓteſtantꝭ ⁊ alteriꝰ. tūc ſi fit ſine ꝯſenſu ꝑtis tollit̉ſtatio ꝑ explicatōeꝫ alteriꝰ actꝰ. qꝛ qͥ vult an̄cedē⁊ ꝯn̄s. nec poſſuꝫ ego ꝓteſtari in p̄iudiciuꝫ alteriꝰ ſineꝯſenſu illiꝰ. ad hͦ qd̓ no. in. c. fi. de ꝯdi. epp̄. Aut hr̄ ꝯſenſus ꝑtis ⁊ valet ꝓteſtatio ibi no. all̓at etiam. c. diaconixxviij. di. vbi tex. dicit ꝙ ſi ordinandus in diaconū ꝓteſtet̉ ep̄o ꝙ nō vult ꝯtinere ſꝫ vxorē ducere ⁊ ep̄s q̄ſenſit ſi ordinatus poſtea ducat vxorē remanet in miiſat̉ ꝓpter ep̄i lnīaꝫ. ⁊ ſic videt̉ innue̓ do.niſterio ⁊ exnoniū qd̓ nō pn̄to veruꝫ. ⁊ archi. ibiponderat̉ ibi ep̄i lnīa qͦ ad hͦ. vt diexp̄ſſe tenetaconus nō deponat̉ ꝓpt̓ delictū. vn̄ non dicit ibi tex. ꝙremanet in mr̄imonio ſꝫ in mīſterio ¶ Iteꝫ tenēdo ꝯͣriūſequeret̉ abſurdū ꝙ ep̄s poſſet dare lnīam ꝯſtitutꝭ inſacrꝭ ꝯtrehēdi mr̄imoniū. ⁊ dic̄ ꝙ ſolū ibi valet ꝓteſtatio reſpectu pene depoſitōnis euitande. pone exēpluin. c. cumana. de elec. vbi ſi hn̄s vocē admittit̉ ad electionem cū ꝓteſtatōne ꝙ vox ſua non ꝯputet̉ ī numero.ſi ꝯſentit ꝓteſtatōni fit ei p̄iudiciū. ¶ Qn̄qꝫ fit proteſtatio in nō dependētibꝰ a ptāte ꝑtium ſꝫ ex iurꝭ diſpoſitōne ⁊ nō valet ꝓteſtatio. ⁊ iſto caſu intellige iſtū tenam nō depēdet a ptāte canonicoꝝ vt qͥs ſit canoniſine p̄benda vel nō ꝓuideat̉ receptꝭ ex ſuꝑexcreſcentiditibꝰ ſecpuenit ex iuris diſpōne. iō ꝓteſtatōin ꝯͣrium nō valet. hͦ dictū vr̄ ipſa veritas pͥma fronteſed bn̄ ponderando multipl̓r pōt impugnari. nam iusnō impugnat vt qͥs ſit canonicꝰ ſine p̄benda ſi al̓s pōtſuſtētari. īmo laudabit̉. hͦ vult Inno. aꝑte in. c. fi. d̓ cleri. nō reſi. ⁊ ad īde tex. c. ſcōꝝ. lxx. di. vbi dr̄ ꝙ nō dꝫ qͥseē canonicus p̄bēdatus in diuerſis eccl̓ijs. qͣſi īnuat ꝙin diu̓ſis eccl̓ijs poſſit plurs canonicatꝰ hr̄e. qꝛ vtile eſteccl̓ijs hr̄e plures ꝯſiliarios ⁊ defenſores. argu. lxiij. di.obentibꝰ. vn̄ pōt qͥs bona mente retinere p̄bendam et