De conſti.
lle. ⁊ ſic intellige illud. qui nonnoriat̉ in. c. ij. d̓ ma. ⁊ obe. ⁊ inc. qd̓ p̄cipit̉. xiiij. q. j. aut nō ꝯſtat de mēte legis. ⁊ tuncaut lex loqͥtur ꝑ ꝟba p̄ceptiua aut equipollētia vel imꝑatiui modi vl̓ ꝑ verba exhortatiua vel ꝑ ꝟba cōia.loqͣt̉ ꝑ ꝟba p̄ceptiua. tūc ꝯͣueniētem obligat adtale. nā reſiſtēdo ſuꝑiori reſiſtit̉ deo. xj. q. iij. c. qͥ re⁊. c. dn̄s. ⁊. c. i.niſi materia legis nō eſſet neceſſitaropriant̉. vn̄ verbū rogo qn̄qꝫ extiua qꝛ tūc ꝟponit̉ ꝓ p̄cipio reſpectu ſubi ecte materie. xj. q. iij. c. r..iūcta glo. ⁊ qn̄qꝫ p̄cipio exponit̉ ꝓ rogo ita ꝙ ſitꝯin exhortatiuū. vt no. in ꝓemio decretorum. nā verba deẜuiūt intentōi. ⁊ nō intētio ꝟbis. vt in. c. ſcd̓o reqͥris. de appel. facit. l. nō aliter. ff. de lega. iij. vbi pꝫ ꝙ aprio ſignificato ꝟboꝝ ē recedendū ſi de mēte ꝯrīa d̓ſponētis ꝯſtat. Aut loqͥtur lex ꝑ verba eqͥpollentia p̄ceptis. vt ꝑ ꝟbū inhibemꝰ ⁊ tūc idē qd̓. sͣ. nā inhibitioinet ī ſe p̄ceptū. vt no. Archi. lvj. di. inūma. aut lour ꝑ ꝟba imꝑatiui modi. ⁊ caſus eſt aliqͣntulius. dic̄ tn̄ ꝙ verba imꝑatiudi ex ſe nō ſemꝑpollēt verbis p̄ceptiuis. teſt no. ī cle. exiui. §. nos itaqꝫ. de ꝟ. ſig. qui ad hāc materiā ē melior tex. qͥ poſſit alegari. facit qd̓ hr̄ in pͥn. decreti. ⁊ ex dicta cle. colligithec diſtinctio. ꝙ aut ꝯſuetudo hꝫ ꝙ illa ꝟba imꝑatiūmodi importēt p̄ceptū in caſu de qͦ eſt qō ⁊ tūc ẜua cōſuetudinē. c. cū dilectus. de ꝯſue. ⁊. l.nō apparet de ꝯſuetudīe ⁊ tūc recurterie. nā ſi maͣ eſt multū pōderoſa ⁊pōderata ꝑ ſuꝑiorē tūc idin dicto euāgelij. ſiqͥs ꝑcuſſe.nā illud ꝟ. p̄be nō intat p̄ceptū ſꝫ ꝯſiliū licꝫatiui modi. vt. xxiij. q. j. ꝑatus. ¶ Aut lex loquierba exhortatiua ſeu conſultiua. puta obſecraulimꝰ. ⁊ nō ligat ꝯͣuenienteꝫ ad pctm̄. iiij. di.§. h̓ ⁊ ſi legibꝰ. ⁊. d. c. qd̓ p̄cipit̉. qd̓ limita vt dixi. sͣ. e.c. j. Aut loꝗt̉ ꝑ ꝟba cōia. puta ſtatuo decerno vel qͥdſil̓e. ⁊ tūc nō obligat ꝯͣueniētē ſaltē ad mortale. ⁊ ē no.dictū Tho. vbi. sͣ. ꝓbat rōne. nā ſicut nō oīs ꝯͣuentiogis inducit mortē tꝑalem ita nō dꝫ inducere morteꝫernā. nam qd̓libet peccatū mortale eſt mortē dignuꝫxxv. di. §. al̓ ea demū. Itē exqͦ lex aliqn̄ loqͥt̉ ꝑ ꝟba ſtrictiſſima aliqn̄ ꝑ ꝟba nō ita ſtricta dꝫ eſſe dria in qͣntitate peccati. ⁊ idem qd̓. sͣ. dixijn. l. dic̄ in ꝯͣuentōe regugioſoꝝ. nō .n. oīs ꝯͣuentio regule obligat ad movt vult btūs Tho. vbi. sͣ. adducō tex. aꝑtuꝫ in. d.cle. exiui. ſꝫ debemꝰ ꝯſiderare ꝑ q̄ verba loqͥt̉ qḋlibet. c.gule. ⁊ idē in ſnīa voluit arch. in. d. c. j. ⁊ ſi diceremꝰium ſequeret̉ abſurdum ẜm Tho. na vita religioſorum eſſet ꝑiculoſior vita laicoꝝ ꝯ. c. nos nouimꝰ. xvij.q. ij. nā cū multa ꝯtineāt̉ ſub regl̓a de facili religioſi inciderēt in mortale. Nec ob. ſi dicat̉ ꝙ veniēs ꝯͣ regulāveniat ꝯͣ votū cū ſolēniter ꝓmiſit ẜuare regulaꝫ. qꝛ vtdicit bea. Tho. quē ſeqͥt̉ archi. in. d. c. j. ꝓfeſſio nō refert̉ ad oīa ꝯtenta in regula ſꝫ ad tria ſubſtantialia regule ſuꝑ quibꝰ eēntial̓r eſt fundata oīs regl̓a religioſorū. de qͥbꝰ in. c. cū ad monaſteriū. in. fi. d̓ ſta. reg. oīa ꝟoalia ꝯtenta in regl̓a tendūt ad finē illoꝝ triū. vn̄ ꝓmittēs ẜuare regulā intelligit̉ ꝓmittere vt ducat vitā regularē q̄ qͥdem eſt eēntial̓r fundata ſuꝑ illis tribꝰ h̓ vera niſi religioſus peccaret ex ꝯtemptū. qꝛ tūc obligaretur ad mortale. x. di. qͥs. vl̓ niſi peccaret ꝯͣ votū .i. ꝯtravnū ex ill̓ tribꝰ. vel niſi aſſumeret in ꝯſuetudīeꝫ. qꝛ nullū peccatū eſt ad̓o veniale qd̓ nō fiat mortale dū placꝫ.i. ex ꝯſuetudīe. xxv. di. §. crimīs. ⁊ adde ad p̄dicta qd̓no. archi. in. d. c. vtinā. ¶ In glo. ī. ꝟ. oriūt̉ ī fi. no. gͦiūcto tex. ꝙ qn̄qꝫ lex vtit̉ vno tꝑe ꝓ alio. vn̄ ẜm iſtaexpoſitōeꝫ tꝑs pn̄s ponit̉ ꝓ p̄terito. ſimile ī. l. nulli. C.de epiſ. ⁊ cle. vl̓ potes exponere tex. ẜm. Io. d̓ li.petitu deprauato. qꝛ oīs appetitus depͥuatus ēſcentia. ⁊ ex tali appetitu oīa mala oriunt̉. ⁊ ex hͦ fac̄ ad
ti. iſte texͣ. ꝙ lex ꝓhibens aliquid tacite ꝓhibet omniaque ſequuntur ex illo.Cōſtitutōes decretoEinnitaris. m̄ ſingularibꝰ opinioUnibꝰ ſūt p̄ferēde. pͦ ponūt̉ verba ſalomonis. ſecūdo verba Hiero. ⁊ Aug. exponētiū illa ibi prudētieNo. pͦ iudicē nō debere iudicare ẜm volūtate ſeu prudentiā ſuā deprauatā ſꝫ ẜm. ſtatuta decretoꝝ ⁊ aliorhn̄tium ptātem legis ꝯdende. ¶ No. ſcd̓o ꝙ hec ꝟcōmitto prudentie tue importāt nudā volūtatē rationi ⁊ legi nō ſubiectā. nā ita h̓ capiūt̉ iſta verba prudētie ⁊cͣ. ⁊ ita intelligit hic do. an. ſꝫ certe hͦ nō eſt veꝝ quoad corticē lr̄e qꝛ illa verba ponūt̉ h̓ improprie .i. maloſenſu. vt etiā dicit glo. iij. hic. al̓s ꝟ. prudentie intelligit̉ de volūtate ſubmiſſa freno rōnis. nō. n. ē prudētiaſꝫ fatuitas vbi deficit rō. iuxͣ illud. fatuus fatua loqͥtur.xciij. di. legimꝰ. facit. l. qͥdam in ſuo. ff. de ꝯdi. inſti. namſi verbūlacet importat arbitriuꝫ boni viri. l. thais. §.ſororē. ff. de fideicō. li. fortius hec verba h̓ poſita .ſ. tueprudentie. ⁊ iō intellige ꝙ videt̉ data ptās tāqͣꝫ viroprudēti. iō ſtn̄ fac̄ vt prudēs pōt peti rednctō ad arbitrium boni viri. vt. l. fideicō. §. qͣꝫqͣꝫ. ff. de leg. iij. ⁊ eoꝝq̄ no. in. c. qͥntauallis de iureiur. ⁊ ꝑ Bar. inad reprimēdā. ¶ No. ꝙ dicta ſanctoꝝ patꝝ ſūt ẜrda. De dictis alioꝝ ſanctoꝝ vide tex. cuꝫ glo. lxxxiiij.di. c. j. Et hinc ſūpta occaſione q̄rit hic Inno. an dicta ſanctoꝝ ſint neceſſario tenēda ⁊ obẜuanda. Et cōcludit ip̄e ⁊ Cōpoſ. poſt eū ꝙ niſi ſint dicta retractataex dictis ſuis retractauit. vevt fecit.ſint corn̄ in his in qͥbꝰ ſancti cōitercta vſqꝫ ad vnū iota. ſꝫ vbi inter eos ſenere qͥd volumꝰ. ponit exēplū de Sꝝ ſit dānatꝰ vel ne. qͥdam tenentꝙ ſit dāaffectōe mulieꝝ. alij tenēt ꝙ ſaluus qꝛ pxit. de qͦ vide. xxxij. q. iiij. ſalomō.ꝟ. ſalomon. ¶ Itē ponit exꝟginis. nā qͥdam tenēt ꝙ fueritynō. Hoſti. dicit ꝙ opinio cōisaſſumptū. ⁊ ita dic̄ tenere. Aug.Hiero. tn̄ nō ita aloqͥt̉. īmo dic̄ ꝙ nulla ſcripturaaꝑte deponit ⁊ali. ⁊ vide ꝑ eū ī epl̓a adpaulā ⁊ euſtoUltīo qͣrit̉ qͥd ſi reperit̉ diuerſitas interſūmoꝝ pōtificū q̄ magis ſūtẜuanda.ūma. ⁊ in. c. j. ⁊ ꝯcludit ibi ꝙxpoſitionibꝰraꝝ ſtat̉ dictis ſanctoꝝ ſꝫ in deciſionibꝰ cauſaꝝ ſtat̉ ſūmis pontificibꝰ. qꝛ iſtis ⁊ nō illdata fuit ptās legis ꝯdende. qd̓ no. niſi dictū ſanctoiuuaret̉ auctoritate noui vl̓ veteris teſtamēti ſeu alicuius ꝯcilij. ꝓ hoc qd̓ no. in. c. fi. xxxvj. q. vlti. pͥmū dictuꝫlimitarē ꝙ vbi tractaret̉ de expoſitōe neceſſaria. vt deſacramētis vl̓ articul̓ fidei potius credēdū eēt pape qͣꝫeis. qꝛ pape ⁊ notis fuit data ptās interp̄tādi legdubiā. vt ī. c. ꝑ venerabilē. qͥ fi. ſint le. ſꝫ ſi papa erraredeberet corrigi ꝑ ꝯciliū gnaͣle. vt. ī. c. nulli phas. iūctaglo. xix. di. Cui magis ſit credēdū inter doct. eccl̓ie. vibo. glo. ix. di. vt veteꝝ.Conſtitutio canoUm omnes. nica que nō eſt oībus cōis ⁊ ꝑ quā tollit̉ eccl̓ie conſuetudo antiqua nō valet. ita cōiter ſūmatur. vel aliter. Non valeꝯſtitutio collegij in damnum aliquoꝝ ⁊ cōmodū aliquoꝝ ceſſante rationabili cauſa. vel ſic. Abſqꝫ rōnabiſi cauſa non poteſt maior pars capl̓i tollere ꝯſuetudinem vtilitatem priuatam nutriendo. ⁊ duo facit. namin prima parte ponit duo ſtatuta ſucceſſiue facta. Inſcd̓a parte duplici rōe p̄lata ambo ſtatuta caſſari mādat. ſcd̓a ibi cum igit̉. ¶ No. pͥ iuncta glo. fi. ꝙ valetꝯſuetudo vt canonici recipiant fructus prebendaꝝ inabn̄tia. ⁊ ad hoc qͦtidie allegatur iſta littera. Idē no. inc. dudū. ij. de elec. ī glo. pe. ⁊ hodie cōmuniter inoleuit