De conſti.
hec ꝯſuetudo in ſimplicibꝰ bn̄ficijs qͥ hodie videt̉ approbata ī. c. gr̄a. de reſcri. li. vj. iūcta glo. ⁊ ī. cle. gr̄e. ē. t.⁊ dic latiꝰ vt ī glo. fi. dicā. ¶ No. ſcd̓o ar. optimū ex litera ꝙ ꝯͣ talē ꝯſuetudīem de nō reſidēdo valet ſtatutūcapl̓i dūmodo ſit al̓s rōnabile. vt colligit̉ hic in fi. lr̄e.nā ſtatutū fuit hic reprobatuꝫ. qꝛ nō erat oībꝰ cōe. ⁊ hͦſemꝑ no. vt ꝓ vtilitate eccl̓ie qꝛ ē deſtituta ſuffragicanoīcoꝝ valet ſtatutū ꝯͣ ātiquā ꝯſuetudinē. qd̓ aꝑttenet Hoſti. ⁊ Io. an. poſt eū. in. c. ad audiētia. de cle.nō reſi. ſꝫ iudicio meo hic ē tex. vt ptꝫ ex p̄dictꝭ ¶ No.tercio ꝙ ſingularia bona capituli p̄nt annecti p̄bēdiscanonicoꝝ ſi fructꝰ p̄bendaꝝ ſūt minꝰ ſufficiētes. ⁊ nimiꝝ qꝛ ob cām pn̄t capelle annecti p̄bendis. vt in. c. expoſuiſti de p̄ben. ⁊. c. extirpāde. §. qͥ ꝟo de p̄ben. et obhāc cām neceſſitatis iſte vinee fuer̄t annexe p̄bendis.¶ No. ibi ad ſucceſſores. ꝙ canonici largo mō dicūt̉habere ſucceſſores de quo in. c. relatum de p̄ben. et inc. qd̓ ſicut de¶ No. ſtatutū dici iniquū cū ſtatuēuare qd̓ alijs ſtatuer̄t. ⁊ facit iſte tetes nolūt illd̓ꝓ opinione Bar. in. l. oēs ppl̓i. ff. de iuſti. ⁊. iur̄. vbi dicyſi ſtatutū fuit in odin̄ alicuiꝰ ꝑticularꝭ ꝑſone poteſtippellari. ar. in. l. j. in fi. ff. de do. excep. dic̄ tn̄ ꝙ aplo nō ē neceſſaria ſꝫ ſufficit ꝯͣdictio. vt voluit hicUin. ⁊ bn̄ ꝓbat̉ ꝑ iſtū tex. qꝛ hicppellatuꝫ abiniquitate ſtatuti. ſꝫ ſuꝑior fuit aa querele. ꝓbat̉ rōne qꝛ extraiudicialia nō trāſeūt in rē iudicatamvn̄ aduerſus grauamē exͣiudiciale ꝯpetit duplex remediū. pͥmū ꝑ viā appellatōis. ſcd̓m ꝑ viā q̄rele. vt ꝓbat̉in. c. concertatōni. de appell. li. vj. Et ex his ⁊ ex tex. no.ꝙ ſtatutū editū in odiū ꝑticularis ꝑſone tenet ſꝫ ꝑ ꝯͣdictionē pōt reuocari. ſic tenet Uin. hic ⁊ doc. ⁊ eēt noͣbile dictū. ſꝫ ego dubito an hoc ſit veꝝ. qꝛ lex dꝫnabil̓ ⁊ honeſta ⁊ oībꝰ cōis. iij. di. erit aūt lex. ideoBar. in. d. l. oēs ppl̓i. ꝙ ſtatutū iniqͥtatē ꝯtinēs eſtīlū ipſo iure. ⁊ ad iſtū tex. rn̄det ꝙ de facto fuit factuocatio ſtatuti. qͥnīmo nō apparet ex tex. ꝙ papa hͨ ſtatuta annullauerit ſꝫ ſolū ꝓuidit aduerſus iniqͥtatem.¶ No. valere ꝯſuetudinē vt antiqͥ canōici ⁊ iuniorescanōici ſint eqͣles in ꝑceptōe fructuū qͥd aūt fieret ceſſante ꝯſuetudine dicā. jͣ. ¶ No. ꝙ. dicta ſapientū pn̄tadduci in deciſiōe cāꝝ. vt hic fuit adducta auctoritasCatōnis. ⁊ vide in. c. ꝑuenit. lxxxiiij. di. ¶ In glo. j. ī p̄iudiciū alioꝝ ⁊ malo zelo ⁊ ꝯͣ ꝯſuetudine eccl̓ie. pondera ſolutōeꝫ glo. Adducit .n. multa ad inferēdā iniquitatē ſtatuti. nā malo zelo iſti fecerūt ſtatutū hoc. qꝛ nōꝓ vtilitate eccl̓ie ſꝫ vt ampliarēt ꝓprios redditꝰ. qꝛ padeficientiū accreſcebat eis. Itē erat ꝯͣ ꝯſuetudīeꝫ eccleſie. Sed circa hūc pͥmū intellectū quero an ſi ceſſaretmalus zelus valuiſſet ſtatutū ꝯͣ antiquā ꝯſuetudinem.Hoſti. dicit ꝙ ſic. nā ſi iſti ꝯuertiſſent ꝑbedas nō reſidentiū in vtilitatē eccl̓ie valuiſſet ſtatutū. lꝫ ipperent in abn̄tia ⁊ in pn̄tia. qꝛ nō eſt iniquū vt ſtaturꝯcernat futuros canonicos nō autē pn̄tes. qꝛ houm ſtatuti eſt ꝯcernere futura sͣ. e. c. ij. honō placet. qꝛ videt̉ ꝯͣ rōnem lr̄e. q̄ fundat ſe ſuꝑ diſparitate ⁊ nō ſuꝑ vtilitate ꝓpria. qꝛ ſtatuentes tenent̉ ſeuare ſtatuta ⁊ qd̓ qͥſqꝫ iuris ⁊cͣ. vn̄ nō pn̄t dici moueribono zelo ſi nō reputāt idoneum in ꝓprijs ꝑſonis qd̓alijs ſtatuerūt. ſed ſi ſtatutū fuiſſet oībꝰ cōe valuiſſetꝰantiquā ꝯſuetudinē etiā ſi aliqͥ reſtitiſſent dūmodo facerēt ad vtilitatē eccl̓ie. vt qꝛ indigeret ſuffragionſtroꝝ vt. sͣ. dixi. dicit etiā hoſti. ꝙ ep̄s cū ꝯſenſu cappotuiſſet facere hͦ ſtatutū inducēdo iſtā diſparitatē rōneͣ p̄dicta. ⁊ qꝛ in ep̄o ceſſat rō ſtatuti. qd̓ noͣ. vt poſſitfieri ſtatutū ꝑ ſuꝑiorē ſtrīgēs ſucceſſores. ⁊ nō exn̄tesde pn̄ti qd̓ fit rōe ſcādali euitādi. ⁊ vt nō p̄iudicet̉ illisqͥbꝰ ius iā q̄ſitū eſt. ⁊ ex his hēs declaratū pͥmū intellectū. c. ¶ Scd̓s intellectꝰ pͥncipal̓ eſt ꝙ hͨ ſtatuta nō valuerunt ex defectu ptātis. qꝛ canonici non pn̄t ſine ep̄oſtatuere ſuꝑ reſidētia. ſꝫ ꝓprie ꝑtīet ad ep̄m ſine cꝰ lnīa
nullus clericus ꝑegrinari dꝫ. de ꝯſe. di. v. nō oꝑtet. vn̄dicit Cōpoſt. ꝙ potiſſima cauſa nullitatꝭ iſtoꝝ ſtatutoꝝ fuit iſta. Nec ob. c. cū dilectus. de cle. non reſi. vbicapl̓m ſtatuit. qꝛ ibi nō diſputatur de validitate ſtatuti ſed forte interuenit auctoritas ep̄i vel ꝯfirmatio pape. Hec lectura eſt vera in ſe ſed nō ꝯgruit lr̄e q̄ſe ſuꝑ iniquitate ſtatuti. No. tn̄ hͦ dictū ꝙ canorli nō pn̄t facere ſtatutū ſuꝑ reſidētia. ⁊ general̓r dic̄ ꝙſuper ſtatu eccl̓ie nō pōt capl̓m ſine ꝯſenſu ep̄i ſtatuere. de quo per Inno. in. c. cū ꝯſuetudinis de ꝯſue. ⁊ ibbo. tex. vide glo. quā tenebis mēti in. c. ij. d̓ ꝟ. ſi.q̄ ponit ſuper quibꝰ capl̓m ſine ep̄o pōt ſtatuerquid aūt eccleſie inferiores poſſint ſine ep̄o ſtatue̓? dicꝙ nō in grauibꝰ. ſic intellige Inno. ī. c. reqͥſiſti. d̓ teſta.in fi. ⁊ ī. c. cum acceſſiſſent. jͣ. eo. cū ep̄s eſt generalis ſpōſus oīm eccl̓iaꝝ ſue dioceſis. vn̄ q̄libet eccleſia ē regēda ꝓuidentia ep̄i general̓r. x. q. j. regēda. ⁊ no. illa duodicta Inno. ¶ In ea. glo ibi ſed non illis qui ſunt naſcituri. glo. nō ſoluit ꝯͣrium. nā quēadmodū ibi noͣ. diuerſitas inter natos ⁊ naſcituros ita h̓ poterat notariinter iam inſtitutos ⁊ inſtituēdos. So. dicit Io. an.ibi admittit̉ illa diſparitas qꝛ ignorabātur qͥ ⁊ quotſent naſcituri. ar. in. l. ſi pr̄. ff. de ſolū. vel dic al̓r ꝙ emācipati volentes ſuccedere patri ab inteſtato vna cū exiſtentibꝰ in ptāte tenent̉ ꝯferre illa q̄ ipſi acquiſiuerūtdūtaxat ſuis. ſed nō pōt dici ſuus ille qui nōdum ē n.tus. nec ibi differtur collatio in euentu natiuitatis .nlū tn̄ p̄iudiciū in effectu fit illis naſcituris. ſed h̓ fiebatp̄iudicium inſtituendis. ¶ In ea. glo. ibi dicas. ſignaiſtā glo. vſqꝫ ad finē ſui nā quotidie ſolet allegari ⁊ ēea colligunt̉ quatuor. ¶ Primo ꝙ in re cōi pluribꝰ)ſingulis vl̓ ſuper iure ſingulari nō valet qͥcqͥd fac̄ mapars ſed oꝑtet ꝙ oēs ꝯſentiant qͥbꝰ fit ꝑiudicium.pcd̓o ꝙ in rebꝰ collegij valet qͥcꝗͥd facit maior ꝑcollegij dūmodo diſpoſitō fiat ex neceſſitate. ſecꝰ ſi emera volūtate. tūc. n̄vnꝰ ſolꝰ pōt oībꝰ reſiſtere. ⁊ hͦ eſtdictū no. valde. ⁊ nullibi exp̄ſſe ꝓbat̉. nā lex ꝑ fundū.all̓. in glo. loqͥt̉ in re cōi pluribꝰ vt ſingulis. ¶ Terciono. ꝙ ad hͦ vt valeat diſpoſitio maioris ꝑtꝭ collegij debent vocari abn̄tes. ¶ Quarto ꝙ ꝯſenſus in rebꝰ collegij dꝫ pr̄ari in cōi ⁊ nō in ſingulari. ¶ Nūc diſcutiēdo oīalicta venio ad pͥmū ⁊ quero au ſit veꝝ regulariter. ⁊ dico ſic. ꝙ aut hn̄tes re cōem vt in ſinguli vdiſponere. ⁊ regulariter nō pn̄t niſi omant. Fallit primo. qn̄ vnus ex ſocijs vellet dead vſuꝫ deſtinatū. ſic loqͥt̉ ꝟ. ī cōe ꝟo ſepulall̓. in. glo. ¶ Itē ꝓcedit dictū glo. ī re cōpetentipluribꝰ :re ſingl̓ari. ſecꝰ ſi cōpetit iure eccl̓ie lꝫ cōpeī p̄bendis q̄ ꝯpetūt ſingulis canonicis nō vt coiū. tn̄ cōpetunt iure eccl̓ie ⁊ nō iure ſins .n. pōt maior ꝑs capl̓i ſtatuere depuando aliqͥd ad vſum piū. vt eſt tex. no. quē neſcio alihis q̄ fi. a ma. ꝑte ca. ⁊ ibi ꝑ Inno. ita q̄ſolū pōt diſponere de bonis capl̓i. vt h̓c. ſꝫ etiā de ip̄is p̄bendis ꝯpetētibꝰ pluribꝰ vtſingulisd̓ intelligo qn̄ diſponūt ſuper redditibꝰ ſuꝑfluis. qꝛ tut ꝓprie diſponūr de re ad vſuꝫ deſtinatū. qꝛōicis de redditibꝰ eccl̓ie dꝫ ꝯuerti ī vtilitatē eo.q. j. §. fi.tē fallit fauore liberatōis nād̓ facit maioars. vt. l. maiorē. ff. de pacͣt. ⁊lit fauore admīſtratōis boimpupilli. l. iij. ff. dedini. tuto. Itē fallit fauore liirimendaꝝ. nā valeſnīa duoꝝ ex tribꝰ iudicibusſeu arbitrꝭ ⁊ tn̄ nō hn̄t ius iudicādi vt collegiū. vt no.in. cprudentiā. de offi. dele. ad hoc. c. fi. jͣ. de re iudi. ⁊. l.duo ex tribꝰ. ff. eo. Aut maior ꝑs vniuerſitatis vult diſponere de rebꝰ ſingl̓oꝝ. ⁊ diſtingue. quia aut illa vniuerſitas non habet iura regalia. qꝛ habꝫ dn̄m ſupra ſe⁊ non pōt. vnde ſi mileſies vellet maior ꝑs ſcholariumnō pōt obligare vnū ſcholarē vel diſponere de re ſua