De conſti.
qd̓ dicitis. xvj. di. vbi dicit ꝙ ad hoc vt bānū diſtringat ciuitatē: oꝫ ꝙ vadat ꝑ totā ciuitatē. nec illd̓ reprobat h̓ do. an. ſꝫ ego dubito an illd̓ ſit veꝝ ꝑ. c. j. d̓ poſtup̄la. qꝛ ſatꝭ ē ꝙ ꝯſtō ſolēnit̓ publicet̉ ī locꝭ eminētioribꝰnec ē neceſſe diſcurre̓ ꝑ ſingl̓os vicos: qꝛ hoc eſſet ſinguloꝝ auribꝰ inculcare: ꝯͣ. d. c. j. ſꝫ pōt illd̓ ſaluari reſpectu locoꝝ eminentioꝝ ciuitatis ⁊ illud dictū ſic limitatum tene menti.Qd̓ de vno ꝯnexoꝝ ſtaRanſ lato. tuit ad alid̓ ꝯnecū extendit̉ vl̓ aliter ẜm aliū intellectū. Ptās ledendi ⁊ mutādi ē penes vicariū xp̄i: ⁊ qd̓ de vnoxoꝝ ſtatuit̉ ⁊cͣ. pͥ. ponit ꝟba apl̓i. ſcd̓o. Auguſtini illaexponētis ibi qꝛ em̄. ¶ In glo. j. ī fi. pone caſum al̓r vtꝯueniat titulo. fuit q̄ſitū a Gregorio auctore hꝰ compilatōis anio ſeu lex deberet intelligi intermīs tm̄: actēdi ad alios caſus. Et p̄ſpōdet ꝙ dꝫ extēdi ad ꝯnexa ⁊ ſil̓ia. ad qd̓ ꝓbancducit aucͣtoritatē apl̓i qͥ extrāſlatōe ſacerdotij intulꝯntiam ad trāſlatōeꝫ legis. ꝑ hͦ ꝓbat. Aug. ī ſcd̓a ꝑ: qꝛ ſacerdotiū ⁊ lex erāt ꝯnexa. pͦ qꝛ ſil̓ data fuerſ. ꝯditoremoyſi. ſcd̓o. qꝛ ambo data fuer̄t abcio. qꝛ ſub eadē ſpōſione: ⁊ ſic exqͦ ſil̓ fuer̄t vnita diſpoſitū in vno dicit̉ diſpoſitū in alio. Idē dicēdū in int̓p̄tatōe cuiuſqꝫ legis ſeu ꝯſtōnis: ⁊ iſta poſitō caſus ml̓tū mihi placet. Do. an. ponit caſū ꝙ h̓ querebat̉ apa apd̓ quē eēt ptās legꝭ ꝯdēde. Et rn̄det̉ ẜm eunapd̓ vicariū xp̄i: qī vicariū xp̄i .ſ. petrū fuit trāſlatū ſacerdotiū ꝑ ꝯn̄s fuit trāſlata ptās legis ꝯdēde ꝑrōneꝫ apl̓i ⁊ Aug. hoc dictū ē veꝝ in ſe: ſꝫ nō ꝯgruit viarbitror mēti apl̓i: qꝛ vt colligit̉ ex .j. glo. nō agebaturꝯdēdeiſꝫ deob̓ẜuatoeleg̓. ganſ.is antiq̄.tūc de ptāte lealijs rōnibꝰ ego ꝓbo ꝙ ptās leghodie in eccl̓iaꝫ. nā ad ſūmū ſacerdotē ꝑtinet aucͣteerabilē qͥ fi. ſint leuina legis interp̄tatio: vt in. c.vt hͨ ptās legis ꝯdētranſlato gͦ ſacerdotio neceſſde ⁊ interꝑtande ſit trāſlata: qꝛ qͦtiens duo ſic ſe hn̄t:vt de vno ꝑueniat̉ ad aliud diſpoſitū in vno extenditur ad reliquū: vt. l. or̄o. ff. de ſpon. vide glo. ī. c. j. d̓ poſtu. p̄la. in fi. ¶ Itē ꝓbat̉ alia rōne magis ſpecifica. dico .n. ꝙ xp̄s nō ſolū ꝑ ꝯn̄tiaꝫ ſacerdotij. ſꝫ ꝑ ꝟba exp̄ſſa trāſtulit ī eccl̓iam ptāteꝫ legis ꝯdēde ꝑ illa ꝟba qd̓cunqꝫ ligauerꝭ ⁊cͣ. xxiiij. q. j. c. manet. ⁊ vid̓ Inno. in. c.qd̓ ſuꝑ his. de voto. vbi exponit illa ꝟba qd̓ cūqꝫ ligaueris .ſ. ꝑ ſtatuta vl̓ p̄cepta. ¶ His p̄miſſis no. pͦ ꝙ lerecipit int̓ p̄tatōeꝫ extēſiuā ex ſil̓itudīe rōnis ſeu ꝯnetate negocij: qd̓ ꝓcedit etiaꝫ ſi ꝯſtō ſit penal̓: vide bo.tex. in. l. j. ff. ad t̓tu. ⁊ tex. cū glo. ī. c. ſi poſtqͣꝫ. ī. fi. d̓ elec.li. vj. ⁊ in. d. c. j. de poſtu. p̄la. in glo. pe. ¶ No. ſcd̓o. ꝙvbi duo diu̓ſa in iure parificāt̉ diſpoſitū in vno exteglo. ij. ibi ī petrū. dicit Phy. ꝙ pͦ. ſadit̉ ad alid̓.cerdotiū fuitqͥ fuit de tribu Iuda de. ſacerdotiū erat apd̓ ilAaron qͥ fuit d̓ tribu leui. īlā tribū .ſ. leuiticā. Rō qꝛ d̓ alia tribu nō poterāt ꝓmoxp̄s poſtea trāſtulit in petꝝ ⁊ ſucceſſores. Et ſicꝯcordia teſtiū ꝓpter ml̓tiplicatōeꝫ actꝰ: vt ſi aliqui dicūt ꝙ poſſeſſio fuit tͣdita martino: ⁊ alij teſtes dicūt ꝙ fuit tdita ſēpronio ꝙ debemꝰ intellige̓ ꝙ vtriqꝫfuerit tradita ſucceſſiue: vt teſtes reducāt̉ ad ꝯcordiāar. c. cū tu. de teſti. ꝑ qͣ aūt ꝟba hͨ ptās fuit trāſlata īpetrū ſeu eccl̓iaꝫ. Cōpoſ. inſtat. Sꝫ dic̄ breuiꝰ ꝙ pͥmo an̄mortē xp̄s ꝓmiſit petro hanc ptātē ꝑ hec ꝟba: Tu esetrꝰ ⁊ ſuꝑ hāc petrā edificabo eccl̓iaꝫ meā: ⁊ tibi dabo claues regni celoꝝ. ⁊ ſic locutꝰ ē ꝑ ꝟba futuri tꝑis.pōſtmodū ꝟo etiā an̄ paſſionē hāc ptātem dedit oībꝰapl̓is qn̄ dixit: q̄cunqꝫ ligaueritis in terris erūt ligata⁊ in celis Math. xviij. poſt paſſionē ꝟo ⁊ reſurrectōeꝫexp̄ſſe ꝯtulit oībꝰ hāc ptātem ꝑ illa ꝟba. Accipite ſpiritū ſanctū qͦꝝ remiſeritis peccata erūt remiſſa eis Io.xx. c. Et ad on̄dendū ꝙ petro tradebat vt capiti dixit
ei ſeorſuꝫ: paſce oues meas Io. c. vlt. In aſcēſione ꝟoptātem pͥus ꝓmiſſam ⁊ traditā dādo executōneꝫ ꝯfirmauit dū dixit: Ite ⁊ p̄dicate euāgelium omī creaturMath. vlt. c. In feſto ꝟo pentecoſtes q̄ pͥus tradiderat ꝑ miſſionē ſpūs ſctī ꝯfirmāuit. Et ex his pōt colligi ꝙ ptās nō fuit data ſoli petro ⁊ ſic papedūtaxat: ſꝫoībꝰ apl̓is repn̄tātibꝰ totā eccl̓iā: ita ꝙ hͨ ptās ē penestotā eccl̓iaꝫ vl̓em: ſꝫ dꝫ explicari ꝑ papā tāqͣꝫ ꝑ caput:alij tn̄ explicāt ẜm ordinatōeꝫ pape. ad hoc bo. tex. xix.di. ita dn̄s. xxj. di. in nouo. ⁊ xxiij. q. j. c. manet. ⁊ ī. c. noua. de pe. ⁊ re. ⁊ in. c. j. §. vna de ſum. tri. Et ex his ⁊ tex.ꝯcludit̉ ꝙ ſi poēs ep̄osī vellet nō poſſet remocū repn̄tent opl̓os. xij. qio in qͣdā dpͥncipalē. ix. q.iūcto tex. nam qͦtidie alIn. glo.x. ꝙ ſi deibꝰ idē dꝫ eē iudiciū. ⁊ dic̄ Ab. ꝙ iſtd̓ ar.a ſil̓i ceſſat aſſignata diſſimilitudīe. xxvij. q. j. nuptidic̄ etiā ꝙ ille qͥ negat ſil̓e dꝫ ꝓbare diſſimilitudīeꝫnegat ius. ⁊ vide ſpe. ī ti. de alle. ⁊ diſputa. §. poiuribꝰ. ⁊ ſic trāſeūt doct. ſꝫ ego dicerē ꝙ inducēhꝫ hoc ꝓbare ſaltē colorate: qꝛ nō ē credēdū nec ſtāci ꝟbo arguētis. ad hͦ. c. cū dilecta. de ꝯfir. vti vl̓⁊. l. ei. incubit. ff. de ꝓbꝫ⁊ .vj. q. vltima actor qd̓o ſil̓e coloate īductū hꝫ ꝓbare diſhͦ. c. ij. jͣ. de trāſla. p̄la. nec ſufficit alleīmilitudinē ī genere: ſꝫ dꝫ eſſe ſil̓itudoalteri rei ſimilis: ſꝫ ſatis ē ꝙ ſit ſil̓is ī eo ad qd̓ fit ꝯparatio: vt ꝓbat̉ in. d. c. cū dilecta. Itē ꝓbat̉ rōne naͣ ſimilitudo nō ē alid̓ niſi reꝝ int̓ ſe differētiūatio. d̓ qͦdicta do.ꝑ Io. an. ī. c. nō pōt de p̄ben. li. vj. ⁊ ſic litan̄ aūt lex ſemꝑ poſſit extēdi ad ſil̓em caſuꝫ. Dic ꝙ vbicaſus ſil̓is hēret legē ſpālem in ꝯͣriū nō dꝫ fieri extēſioqꝛ nō dꝫ induci legū correctō ex ſil̓itudīe rōis: vt not.Bar. in auc. qͣs actōes. C. de ſa. ſan. ec. ſꝫ vbi non reꝑit̉lex ꝯͣria bn̄ pōt fieri extenſio ex ſil̓itudīe rōnis. ⁊ ſic intellige. l. nō pn̄t. ff. d̓ legi. ⁊ iura ſil̓ia. hͦ no. voluit Bar.in. l. nō dubiū. C. de leg. vbi dicit idē eſſe in ꝯſuetudinibꝰ ⁊ ſtatutꝭ ꝑ. l. de qͥbꝰ in pͥn. ff. de leg. Et ſic no. ⁊ tene mēti ꝙ ſtatutū municipale ⁊ ꝯſuetudo pn̄t ad alioscaſus ex idētitate rōnis extendi: dūmodo illi caſus nōhabeāt legē ꝯͣriā. ⁊ ſic intellige qd̓ no. in. c. in nr̄a de iniur. vn̄ tenuerūt multi ⁊ male ꝙ ſtatutū dꝫ nūqͣꝫ extendi: qꝛ eſt ſtricti iuris. ſꝫ vt dixi illd̓ ꝓcedit qn̄ extēſio fieret cū legis correctōe: al̓s ſecus. nec dꝫ extendi ad caſum ꝯſimilē ex fictōe: ꝑ. l. iij. §. h̓ ꝟba. ff. de neg. ge. no.Bar. ī. l. oēs ppl̓i. ff. de iuſti. ⁊ in. An aūt vbi lex nō reꝑitur in caſu eminēti dꝫ pͥmo recurri ad ſil̓e legis: vl̓ adſil̓e ſtatuti vl̓ ꝯſuetudīs: dic ꝙ ad ſil̓e legꝭ cōis vt ꝓbaAbbas.tur. in. d. l. de qͥbꝰ. ⁊ ibi ꝑ Bar.ConſtituAmꝰcupiſcentia. tiō certuꝫquid ꝓhibens oīa ꝓhibet que ſequunt̉ ex illoUel ſic Omne ꝓhibitū a lege peccatū eſt: ⁊ omne illd̓quod ſequit̉ ex eo. primo ponit dictū apl̓i: ſcd̓o declaratio ibi hoc. n. ¶ No. primo ꝙ lex prohibitiua nō reſtringit̉ ad caſum exp̄ſſum ſꝫ ad omnia que ſequūt̉ exillo: ⁊ ſic lex recepit interp̄tatōeꝫ extenſiuā: vt hic ⁊ sͣ.c. ꝓxi. ¶ No. ꝙ ex ꝯcupiſcētia ꝓueniūt oīa mala: ⁊capis ꝯcupiſcētiā ꝓ animo deprauatos: caſus ē clar⁊ ceſſant oēs obiectōnes que fiunt in glo. pe. ¶ Itemno. iūcta glo. j. ꝙ veniēs ꝯͣ ꝓhibitionem legis peccat¶ Circa hͦ quero an ſit veꝝ general̓r ꝙ quis ſemꝑ incidat in pctm̄ maxīe mortale veniendo ꝯ legem poſitiuā⁊ idem pōt queri de religioſis reſpectu eoꝝ regule: anoīs ꝯͣueniens obligetur ad mortale. Do. an. hic tāgitpͥmū ſꝫ declarando ⁊ multa addendo: maxīe dicta perbeatū Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lxxxvj. ar. pe. ⁊ ꝑ. Archi. xxvij.q. j. c. j. ⁊ in. c. vtinā. lxxxvj. di. diſtingue ſic: ꝙ aut certū eſt de mēte legis ꝙ intēdit p̄cipere: ⁊ certu ē ꝙ obli-